15373 resultaten.
Bogen van hoop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Waar wolken treuren
in egale grauwheid
huilend tranen storten
als een lijdend
somber verdriet
troosteloos de einder
tot vaagheid verschiet
en de wereld
zoekt naar warmte
straalt toch licht
van de zon
in kleurrijke bogen
op donker verleden
hoop voor toekomst.…
Springen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
539 Ronddraaiend zand
dat wind en zon niet lijkt te vrezen.
Zo leest de schepper
tekens in het zand.
Met ingehouden adem
wacht de koning
op haar springen.
Als zij aan hem vraagt,
Of ze durft te springen.…
gepasseerd station
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 slechts een zucht nog
en de zwakke geur van kinderharen
in de zon
met zachte ogen mijnerzijds
onder milde ontroering weggelachen
naar een land waar geen rancune woont
-zeg niet nooit-
zeiden ze en ik geloofde
want ik weet dat ooit
mijn schoenen achterblijven
op de mat
van open deuren…
Troonrede 2012
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
715 Neen, wel éven declameren
Verkenner Kamp… hij láchte naar Mijn zoon!
Bij Bernhard! Wij verlangen in deez’ bende
Naar Lubbers, zélfs naar J. P. Balkenende…
Zalige onwetendheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
548 Waarin hoop
nog alle ruimte heeft
regenbogen herkleuren
de zon eindeloos
niet onder gaat
woorden stil ongesproken
zinnen ongelezen nog
denken voorlopig onoverdacht
het zalig nog niet weten
van een hoofd ver weg
ergens in de wolken
wie wil de kilte al voelen
als de warmte er nog is…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
471 Traanvocht kust het gras
zoekend naar daar waar het
geabsorbeerd zal worden
omarmt door Moederaarde
die het al koesterde nog
voordat het ontstond
rollend langs houten harten
gebroken beloften blijkt
de rit van korte duur
daar de zon zich van
haar sterkste kant laat zien
en het aanroept…
Als donkere wolken...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
897 Als donkere wolken samenpakken
zal ik er zijn, mijn vrind
dan zal ik met je zoeken
waar de zon zich dan bevindt.
Als donkere wolken samenpakken
dan ben je niet alleen,
ik kom je troosten, steunen
maar een antwoord heb ik geen.…
reikhalzen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
472 rondom zon, maan
en sterren
blik dwaalt
gevoel achterna
het reiken buiten langs
binnendoor
achterom…
terugkijken draagt de jas
van warm herinneren
een hart klopt tweemaal in
dezelfde slag
en ooit-
ooit op een dag
zijn jij
en ik…
De kou zit op het bot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
573 heb aan warmte
flink ingeleverd
de kou zit op het bot
winter gaf soelaas
maar het eigen kacheltje
bleek geen open haard
nog zijn
mijn lach en handen
niet bevroren
maar wat in warmte
is geboren
kan mij niet meer bekoren
ijskoud schreeuw ik om de zon
alleen daarvoor
draai ik mij nog eenmaal om…
Wolkenloos blauw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
618 De rijzende zon
in de late winter
verspreidt gloed
over de besneeuwde daken
en over de stenen monnik
die mediteert
in louter bewustzijn
zonder namen
in aldoor bloeien zonder sterven
Mediteert diep
als het wolkeloos blauw
waar langs de namen drijven
het spel van de tijd…
Anu is haar naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
617 zij - de vrouw hoort
roepstem van leegte
die in haar buik ontspringt
en gaten slaat in haar ziel
tot zij zich buigt
naar de aarde
die haar verleidt
naar goden in bomen
en naar goden
die rivieren bevolken
dan groeit zij bezwangerd
uit haar schaduw
als Godin verheft zij zich
naar de lichtende zon
die zij omarmt en omvat
zij is…
Rijksmuseum
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
1.024 Zo schrijven enthousiaste recensenten
Alsof de zon gaat schijnen, ‘t lijkt wel lente
Dus strakjes snel naar Amsterdam gesjeesd?
Helaas, nog eventjes geduld betrachten
Het is niet Ver meer, zes lange Nachten Wachten…
De laatste sluiers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 warm wenkte de zon
maar wolken kromden zich
vasthoudend om de aarde
lieten haar niet
vrijuit stralen met
het lang ontbeerde licht
pas na de middag
lossen laatste sluiers op
reikt voorjaar naar zijn top
om in een lange schemering
met onomkeerbaar uitproberen
zijn lentekleuren nog te presenteren…
Voor Hennie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.089 Meer dat donker
Tussen bergen hangt,
Rimpeling in het
Water die onze kant
Op drijft - daarachter een
Lichte plek waar de zon het
Water raakt en waar jij zojuist
Naar de hemel bent gegaan
Oggebbio, Italie, 30 april 2013.…
Laat mij niet onvoltooid achter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Wij spelen met letters
De letters van het alfabet
Bouwen met woorden
Onze vleugels verstrengeld in elkaar
Om de zon in haar naam
Laat mij deel van je blijven
Laat mij niet onvoltooid achter
Bemin mij
Laat mij drijven op de golven van je hart
Dan zal ik je dragen
Met het blauw van mijn naam.…
Hoe diep is het land gezonken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Hoe diep is het
Land gezonken
Waar vaders zonen doden,
Moeders waanzin omarmen
En hartverscheurend treuren
Om wie zij verloren en
Andere moeders vaders
Zoeken voor kinderen die
Resteren - weggelopen mannen
Op de vlucht voor hun verantwoordelijkheid,
Die zij ter nauwernood
Hebben weten af te weren…
Stuitend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
432 wenende vrouwen met hoofddoek
spreken over 'n leven dat veel te vroeg
bekocht moest worden met de dood
allen in zwart gehuld
weten zich niet onderdrukt maar toch
zijn zij 't die zonen op de wereld zetten
wie het geloof misbruiken
om zich de macht toe te eigenen
alvorens toe te slaan…
De kunst van het web
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 heb uit handenvol herfst
draden gepakt
wilde mijn web
ermee weven
heb ze geplakt
met luwte en zon
in de regen
glansden ze prachtig
maar de druppels
werden te zwaar
zij scheurden
de lijnen aan flarden
ik laat ze waaien
zoals het hoort
maar de kunst van het web
heeft mij altijd bekoord…
Ochtendgloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Dag gekleurd door waterige morgen licht,
doet zorgen verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Maar de in schaduw gehulde sneeuw blijf liggen.
Een dag vol perfecte imperfectie.…
Fatima
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
936 zo schiep Allah de vrouw
uit ronde vormen
opdat zij zich verbinden zal
en leven baart
haar buik
is de poort naar de wereld
haar hart de stralende zon
haar handen scheppen
zachte schoonheid
uit haar mond
komt de toon
die muziek maakt.
zo schiep hij
Allah
de vrouw.…
't Is weer zover...
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
886 Op Ragnarok ontwortelen de bomen
Er zal geen ster meer aan de hemel staan
Sköll vreet de zon op, Hati neemt de maan
Ja, zaterdag, dàn gaat 't er van komen!
En wij vergaan met heel de kosmos mee
Maar ach, misschien heeft Wickie 'n idee…
Repatriëring
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Twee grote grijze vogels
staan in de brandende zon
vlaggen wapperen
zwarte bolides rijden
stapvoets tot zij
stilhouden
moedige mannen
en vrouwen dragen
kisten, zij aan zij
naar de gereedstaande
wagens, om ze daar
in te schuiven
dan vervolgens
te salueren
(ze welkom thuis te heten )…
achter glas
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
862 't leven heeft
losgelaten
gisteren
toen de zon
mild scheen
haar gezicht
tussenin
na nachten
van gewilde slaap
er zal nog meer
geschreven worden
morgen of overmorgen
als zij het jonge afscheid draagt
verder weg van vandaag
't leven heeft
losgelaten
wit op hemelsblauwe lakens…
Het zwartste
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
785 Haar zoon
en vele anderen
Vermist
Ze weet, gist
Laveert
Haar tranen
tussen hoop en vrees
Diep is de wanhoop
die ik in haar
gebroken ogen lees
Verdriet om het
wrede lot en angst
is elke minuut
wachten
't zwartste langst…
Een streep
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.511 De zon scheen
overal zag ik mensen,
haastig en ernstig,
en iedereen trok een streep
iedereen ging verder.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1977-1999', 2000.…
De bol van toen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 de regen spat
wind jaagt
zand en aarde
op het blad
dat verzuipt
in modderbad
kou vriest
bruine randen
aan pril groen
dat terug wil
kruipen in de
bol van toen
maar altijd
trekt het licht
koestert zon
de kleine knop
die opent als
de winter stopt…
Schaduw van leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
525 ik zag
in je lach
een glimp van je ziel
hemelse schoonheid
voorbij de
schaduw van leven
mimiek
componeerde blijdschap
uit stukjes geluk
je ogen straalden
een zomerse zon
in uitbundige verhalen
op dat gouden moment
wist ik dat onze liefde
eeuwigheid kent…
Monumentgezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Er stonden monumenten
op het veld
die door Van Gogh
gepenseeld konden zijn
De kleur geel zag je
soms een blauwe strik
van een zomerhoedje
We lagen verscholen
tussen tarwe en gerst
bekeken de monumenten
Hadden ze de namen
van de verloren zonen
of bleven het onbekenden…
Uitgezongen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 de juiste woorden te vinden
lijkt een onmogelijke opgave
nu jouw stem stilvalt
beantwoordt de zon
de meest onzinnige vragen niet
hult ook zij zich in stilte
de lijster ja, zij zingt luidkeels
' jij was zo mooi, jij was prachtig
maar jij hebt strijd nu gestreden '…
Aan het leven verloren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
469 wie ze zo lang
En hartstochtelijk
Hadden gewacht,
Werd toen hij
Er eenmaal was
Omzichtig bewaakt -
Hun enige zou hij zijn,
Want meer konden er niet komen,
Zo was hen verteld -
Altijd was er de angst
In het ouderhart
Hem te moeten verliezen,
Dan was hij immers
Voor niets geboren -
Verwoest was hun hart
Toen ze hun zoon…