8235 resultaten.
NACHTGROET
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.654 "k Zal van de sterren slingers maken
die hang ik boven bij de maan,
dansend en vrolijk lachend
zullen zij hoog aan de hemel staan.
Miljoenen flonkerende sterretjes
ze hebben allemaal hun eigen naam,
Ik kan ze bij hun naam niet noemen
maar bewonder ze vanuit mijn raam.…
Twee lichamen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.773 nacht is de oceaan
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee stenen
En de nacht een woestenij
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms wortels
In de nacht vastgebonden
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms zakmessen
En de nacht een bliksemflits
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn twee hemellichamen die vallen
In een lege hemel…
Ode aan Nadien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.374 veel afgezien, misère gehad
gans het leven alleen samen geweest
dat ontdek je als je even dieper leest
in de rimpels die hij zijn dien aanbad
Nadien had hij niet meer veel te zeggen
uiteindelijk hield hij zelfs op te zemelen
het ruitje was er om naar haar te kijken
Hij kon zich niet meer bij haar leggen
besloot kordaat kort Nadien te hemelen…
parelt woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
874 lijf pas opgestaan
nog rankend uit het paradijs
ogen die maar net
hun schepping zijn ontloken
lippen die nog nooit
een woord hebben gesproken
je stem verlost
ons uit stilzwijgen
parelt woorden die
ik niet gevat kan krijgen
je zinnen zingen zich
een wonderschone melodie
je lach brengt zon
schijnt maan, verschiet
de sterren aan de hemel…
Sterk
netgedicht
4.2 met 50 stemmen
20.410 Maar nu hij oud is en te bed,
mischien nog net de hemel haalt,
loopt oma sinds een poosje
krommer en vraagt ze vaker
om mijn arm.
Zonder hem krijgt
ze het huis niet warm
en zelfs de hond
zakt zuchtend naast de luie stoel.
Dus is het waar
dat liefde
spieren geeft
en op den duur
ook vuur.…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.393 door tranen heen
Jouw helder lachen
Grillige, naakte takken
Zwiepen door de wind in
Jouw sombere gedachten
Schrammende, gewonde bladeren
Schroeien littekens in
Jouw bedrogen herinneringen
Een ijzige, huiverende mist
Dringt door de schimmen van
Jouw serene dromen
Een nieuwe, blauwer wordende horizon
Raakt door nevels heen
Jouw hemelse…
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 je bruint in het
raken van de hemel
tropisch in de rulle sneeuw
kou heeft je gekleed
mode warmt je strakke lijf
dat alles van zijn handen weet
je ging om te vergeten
om even niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Ik voel de wind van een herinnering
de sterren die over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 De hemel grijst
van kim tot kim.
De kou krimpt
in gekist gekraak.
Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.…
zelfs je woorden deden zeer
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.672 je was zo breekbaar, teer
zelfs je woorden deden zeer
in de pijn die je beschreef
je bent er even niet geweest
de zon scheen flauwer uit een
blauwer hemel zonder wolkenfeest
ik miste je het meest
in vergezichten waar je ogen
en je lach de horizon verlichtten
je handen zijn nu losgemaakt
uit het verleden, je draagt vandaag
de pijn die…
Je houdt me in het licht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
800 sterrengefluister
spiegel je mijn wimpers
naar het open zuiden
waar het spelen met wolken
en kralen in de wind
mijn gesloten lippen verbazen
om het kind dat niet
werd bemind
ik geef je mijn stilte
in verwarrende zinnen
schrijf licht op toekomst
heel diep van binnen
zo vlieg ik door je heen
zo zacht en teer
en leg in mijn ogen
de hemel…
ontmoeting
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
907 van mij mag
de hemel komen
zei hij
en ik begon aan mijn
derde taartje
ik zag hem dromen
van een bestaan
zonder aardse pijn
het huisorgel
speelde als automaat
klanken van bach
zijn vingers
toonden het verraad
van vergankelijk bestaan
die hij reeds
bij aanvang van 't leven zag
toch was zijn engel
nog volledig aards
en gastvrij…
DEVOTIE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
988 vergeefs heb ik in eindeloze nachten
me tot een onbekende god gewend
gevraagd of hij het aardse lijden kent
en of hij dat wellicht wat kon verzachten
de sterrenbeelden aan het firmament
aanhoorden zwijgzaam alle klachten
weerkaatsten glansrijk mijn gedachten
en gunden me geen hemels sacrament
ik zocht gezelschap, hief het glas en lachte…
uitgeblust
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.759 al haast
verrotte houten kozijn
van een herenhuis
met verloren faam
ze daagde mij uit
met blote benen
en lonkende ogen
die mijn lust wilden lenen
onder het gewuif
van een luchtige rok
ontsnapte mijn verstand
geenszins aan deze ruif
en mijn hart haastte zich
als een opgejaagde klok
nog twintig treden te gaan
naar dit hemels…
Liefde over duizend jaar
gedicht
3.4 met 26 stemmen
17.391 Liefde over duizend jaar;
die helse hemel en evenzeer onzeker
als jij en ik vandaag.
-----------------------------------------------------
uit: 'Liefde, tenzij anders vermeld', 2001.…
Uitvaart
gedicht
2.4 met 71 stemmen
39.217 Daarna onder troosteloze hoeden de vrouwen,
in het volle ornaat van de trieste frigiditeit
die recht op een stoel in de hemel geeft.
Maar waarom reed daarachter nu dat rode autootje
met die luidzingende chinees?
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1985.…
goud vertrouwt geen vijgenblad
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
742 streelt mijn koude rilling
je brengt hitte in het spel
kust zo heerlijk fel
kleding is verspilling
groen wordt
roder in het paradijs
de appel is gebeten
de slang sist snerpend
het ultiem bewijs
schaamte wordt geweten
de vinger is geringd
handen zijn gekozen
goud vertrouwt
geen vijgenblad
kooit wel liefde op zijn pad
maar de hemel…
Blauwe Maan
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.521 een deuntje, fluitend door de nacht,
een kater, die op paring wacht,
een open hemel met sterrenpracht
een dompelaar die hikt en lalt,
brallend een vuist naar boven balt
en dronken in een voortuin valt
een jongen die zijn meisje kust,
vechtend tegen gezonde lust,
zich van gordijnwacht goed bewust
een fietsbel, rinkelend langszij
achter…
Je laatste saluut
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.845 jou ter ere
veranderden hun pas
in op de plaats saluut
hand aan de pet
nooit sprak je met ons
over jouw soldatentijd
al brak toen wel je been
ontroerend hoe je
heel even nog
door jonge maten
werd begroet
voor het laatst
en dat juist toen ik zo fel
tegen militair gedoe was
huiverde er iets in mij
vier mei de zon was hel
de hemel…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is mijn ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets…
twijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 de ring aan haar hand
gevangenis of hemel hier
trekt hem aan als een magneet
en hij weet het zelf ook
hier is een grens te groeten
de weeë staat van zijn maag
onverteerd beleg, nog geen oorlog
hij staat op de rand van overgave
van zijn geest en al zijn dromen
kunnen misschien nimmer zijn
vindt hij een haak in het bestaan
kleine mensen…
Herfstbranden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
820 In het vrome spoor van de vaderen
gloeit de as van de oude religie
nog rood na van het aardse hellevuur
dat de hemel de seizoenen bevocht,
maar smeulend in miljoenen stervensuur
Gods jaargetijden niet verbannen mocht.
Toch kruipen de dagen dicht op elkaar
en doven in het ghetto van de tijd.…
onder het zoek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
654 drijft hem
voorbij elke gekende grens
waar herfstbladeren niet echt
hun kleuren hoeven te verliezen
noch hun stammen te verlaten
zijn chemie creëert elke situatie
die de natuur vergat te voorzien
hij is schepper als in Van Dale
uit ieder niets wel iets
blijft hij zijn pad betreden
soms verwijt men hem de zonde
van de heuristiek ten hemel…
hongerig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
624 hijg me, liefste
laat me bereiken
wat je beloofde
een hemelse extase
misschien ook de hel
mocht ik niet meer komen
beroer me, ontroer me
ontvoer me tot vervoering
ja, leid me daarheen
waarheen ik nog niet ging
doch enkel kon bevroeden
wat mijn doel zou zijn
ik zweer je de trouw
dat doe ik, alweer voor jou
mijn berouw staat er reeds…
Kosmosgedicht (nr. 2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
677 Kraakhelder vriest de hemel
groeit blauw licht tot heelal
verdampen stelsels in wervels
smelten ijsblokjes in mijn glas.
Er blijft zoveel diep duister;
door de eeuwen heen roesten
hooggespannen verwachtingen
en verbrandt ieder vast geloof.…
Zwart licht
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
676 Heeft hij mijn detentie dan reeds verwacht
toen ik niet over mijn ik-hemel zweeg,
dacht dat mijn ballon de wereld ontsteeg,
daarmee voldoende krediet vergaarde
om afstand te nemen van standaardwaarden?
De cipier lacht om mijn loodzware queest
vindt dat het zo genoeg voor mij is geweest,
opent de deur en spreekt: "je bent nu vrij".…
Voor mijn dochter...
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.723 Zou ik de sterren van de hemel voor je plukken,
Als ik een engeltje zou zijn,
Zou ik alles voor je laten lukken.
Als ik een engeltje zou zijn,
Haalde ik al je zorgen weg,
Als ik een engeltje zou zijn,
Had mijn meisje nooit meer pech.…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 Gezwegen, naast je in het bed,
zag ik op je slapen, het bewijs
van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,…
Gewonde adelaar
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.041 Ik bewonder de wilde wrede
schoonheid van de adelaar
heerser van ‘t blauwe ruim
Zag hem gaan in duikvlucht
een vliegende assegaai
boven de Oostvaardersplas
Op z’n schitterend verenlijf
de strengste kop in dierenrijk
die ons toont wie en wat hij is
De page van Jupiter, de god
van hemel, donder en bliksem
kent geen onderdanigheid…