9414 resultaten.
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 als je mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook…
zo heel gewoon
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
712 zo heel gewoon
kokend water
een zakje thee
gewoon een glas
dampend hete
rooibos thee
schenkbare liefde
in de eenzame kilte
van een eindeloze nacht
drinkbare bronsrode moed
transparante gouden gloed
in die pikdonkere nacht
sympathiek troostrijk vocht
het niet mogen maken
kan je heel diep raken
gewoon wat thee
door dat ongrijpbare…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 ik zag rook
wellustig kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je…
Twee katjes
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.378 ik wil graag water in mijn glas
mag ik er even bij?
en als ik nu mijn handen was?
blijf je dan liggen zij aan zij?
oké ik ben al weg
ik zoek een ander kraantje
hoezo...waarom heb ik nu pech?…
Therapie
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.242 Zoals een zwaan een v trekt
over water
zal ik schrijven,
in trage cadans, beetje zen.
Met woorden nog aangevroren in mijn pen.
Om langzaam van jou te genezen
moet ik je lezen.…
zeeën rollen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
667 leve de kronkel
van de waterlijn
altijd
in de weer
eb of vloed
trekt of woedt
golven rollen
schuimend koppen
eeuwig is ’t soppen
van grijze wolven
brullend voor de Heer
d'dichter bij 't water
vol in luister
’t wordt steeds later
verweert in 't duister
zuid wester in z'n sonnet
met zee die bergen verzet…
Vaste vriend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
922 Water kan niet kouder worden
dan net voor de plotse geboorte
van de zuiver orakelende
regelmatige ijskristallen
Zo kent de geest
noch het geoefend intellect
mijn diepste angstketenen
voor mijn lichaam het ze vertelt
Ik kan verre reizen maken
met vreemde woorden spelen
maar de vruchten van mijn daden
draag ik voelbaar met me mee
Als…
Niets in mijn schoen
hartenkreet
4.0 met 43 stemmen
5.097 jaar hoef ik niets in mijn schoen
ik wil u vragen dat bij anderen te doen
er zijn zoveel kinderen met helemaal niets
ik heb een computer, gameboy en een fiets
ik weet natuurlijk wel wat te vragen
maar als ik dan die beelden op zie dagen
op de tv van kinderen met oude kleren
en zonder school om iets te leren
armoe, honger en gebrek aan water…
Vergankelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Wit op aarde van boven onttrokken
gekoelde witte vlokken
dwarrelend in spagaat
van morgens vroeg tot avonds laat
Een dek gespreid in vele dagen
geluidloos in vele lagen
dan treedt er in de dood
de dooi geeft zich bloot
Transformatie als melder
het wordt glashelder
het aardse wordt weer zichtbaar
wit verschijnsel is verdwenen
water neemt…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 vandaag ben ik een paard
nee eerder toch
of morgen nog
een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind…
Lelies in de lente
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.909 Lelies in de lente
het leven krijgt weer kleur
jij hebt groene vingers
en ik koude tenen
maar warme verlangens
De zon gaat languit onder
in een gloeiende noordzee
glasplinters fonkelen
net als jouw ogen
bruine-suikerkristallen
Lelies in de lente
bloeien op het water
waarin dromen verdrinken
en geleiders roesten
waar zuurstof verarmt…
elke dag wat klein geluk
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.904 sterrenvuur valt op het water
windscheef als regen
in stilte van de nacht
plots het zingen van een accordeon
haar adem onder jouw huid
met schoenen in je hand
geen vragen meer
en ook geen einde
stroomopwaarts dansen
kersenbloesems
’t wordt lente in de twijgen
tussen het donker van nacht
en het blauw van de morgen
vindt zich geluk…
zonder begin zonder einde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
666 laten wij samen
gezellig nutteloos
zonder begin-zonder einde
niet verder kijken
dan onze neus lang is
laten we leven
van vandaag tot morgen
met een vooruitzicht
van hooguit een meter
laten we lopen
door de stromende regen
water sijpelend
door gespreide vingers
laten we tot aan de horizon
van dag tot dag samen genieten
wat daarachter…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin…
Val di Sole
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.039 Helder water uit iedere bron
stromende gezondheid
op een langer leven.
Straten, pleinen en balkonnetjes
vrolijk groet iedereen buongiorno
golvende haren en flirtende japonnetjes
Monclassico, Carciato en Dimaro.…
fout
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.016 Kom je uit je bed
verkeerd de wekker gezet
dan gaat het koffiezakje stuk
valt de prut op je kruk
gauw even scheren
dat moet je nooit proberen
met een bebloed gezicht
begint de dag ontwricht
eigenlijk weet je al van te voren
deze dag beschouw ik als verloren
alles komt vandaag verkeerd uit je handen
zelf water laat je aanbranden
tja, je hebt…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.
Een oude heer met witte haren
stelt haar dochtertje gerust.…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
Kruimeldief
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
596 Acht kadetjes, een maisbrood
één stokbrood en een croissantje later
met de kruimels op mijn schoot
En mijn ogen vol met smarte water
Zocht ik onder Echte Bakker, Haverstraat
en na vier maal geen gehoor
kreeg ik jou, en je zei vol van haat;
ik hou van de echte bakker, niet van surrogaat…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind
Langs mijn wangen
En de zon schijnt op mijn rug
Eindelijk stap ik uit het water…
paar
gedicht
3.6 met 91 stemmen
18.956 ik wist het niet dat ik
iemand zo kon missen
een vis het water
een vogel de wijde lucht
adem happend naar jou
zwevend op de thermiek
die met jou en mij
opeens ontstond
jouw vingers verknoopt
met die van mij
wie van ons twee
hakt hen het eerste door
en valt als Icarus
in een van god en mens
verlaten zee als eerste
of zullen wij ook…
Beelden aan zee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 In het museum
tussen duindoorn
en zilverzand
vult
mens in beeld
de ruimte
gaat immens leed
versteend en uitgehouwen
leven
daar
waar het zoute water
zijn lippen verzilt
en zout zich voegt bij zout
veegt de wind zijn tranen
uit de verstarring weg
en in golven
die vervagen
verlaat hem zijn strijd
aanschouwt hij
zacht glijdend leven…
menage à trois
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.889 Twee vrouwen, één man
Kon niet goed gaan, dat konden ze weten
Geheim voor het publiek, trokken hun eigen plan
Het bondgenootschap van drie,
wou eigenlijk uiteenvallen
Maar twee dachten van niet,
Wilden de alliantie niet verknallen
Nu moet de man branden voor zijn liefde,
De vrouwen vluchten met boot,
Ze doden hun geliefde,
En gaan over water…
Herinnering aan later
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
2.833 schoonheid
van bijna dertig jaar
benevelde de gedachten
van de jonge minnaar
de lijnen in je gezicht
bijna twintig jaar later
maken zijn ongedoofde liefde
tastbaarder als ooit tevoren
ik ruik de zoete Zeeuwse lucht
volg de meeuwen in hun vlucht
hoor jouw stem aan de waterlijn
verlangen om weer bij je te zijn
starend over het ruisende water…
Jaarkring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 'n libelle verwelkomt mij
als twee vlinders innig dansen
het zonlicht weerkaatst
de schittering op statige bomen
vers gevallen bladeren
maken kringen in het water
eenden snateren , zie hoe
ze komen bedelen om brood
de wind speelt 'n spel
op grote hoogte alwaar
de bladeren zich krampachtig
vasthouden voor de vrije val
©Lady Love…
De lokroep van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Als een bruid in de morgen
ligt de zee in al haar uitgestrektheid
kalm, bijna sereen in volle schoonheid
te wachten op haar prooi
De golven spelen het spel der verleiding
lokkend, fluisterend water
haar golvende rondingen, getooid met
sneeuwwit schuim wenken je naderbij
De wind wakkert aan en de zee die
zich haar prooi ziet ontgaan zweept…
Woorden van licht
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
752 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in' t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
Intimiteit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.974 Waar water langzaam seipelt
druppelt liefde tussen benen door
ongeacht de ogen, de blik, de wil
niets kan het nog onderbreken.
Lichte geluiden verraden hartgeklop
waarvan het ritme wordt opgevoerd
opeens wordt alles losgelaten
en blijft een roze blos achter op je wangen.…
Indisch goud
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 om een steen der wijzen op te duiken
kleedt men zich uit, gaat te water
wordt nat, niet koud want te kort
het verblijf en de zon schijnt vol
men houdt vast en duikt op
in één hand geklemd, waar het
voor is gedaan, hard en rond
als de omgeving twijfelt
vingers knijpen hard, het bloed
vloeit uit de vuist glanzend
terwijl de verandering…