Alle inzendingen over donker

6828 resultaten.

Sorteren op:

Lichtfeest

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.165
Uit het donker kwam een hert tevoorschijn vluchtte het wellicht?…

Het leven in vraag stellen

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.383
Donkere wolken met keigrote hagel. Alleen onze eigen ziel hebben we, om ons menszijn te vrijwaren tegen alle ellende van het leven. En ons hart, om een lichtpuntje te geven in de harde strijd tegen de realiteit.…

Kampvuur

netgedicht
3.4 met 70 stemmen aantal keer bekeken 37.862
waarheid vallen over hun helden serieus, of grappig over corpsballen Jij staat midden in het vuur, je schreeuwt "Ik lach alleen als jij lacht" Een vloek rust op mijn tong, maar zeg: "Ik beweeg alleen als jij beweegt" Je staat daar nu nog steeds, verkoold Ik heb niet eens geglimlacht Draaide mij om, rende zo hard ik kon tot waar de donkere…

dimensie

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.529
Ik voel me veilig omhuld door 't donker de nacht omringt me met stilte en rust Langzaam glij ik weg naar een andere dimensie waar een serene stilte mijn innerlijke stormen sust Nu hoef ik even niet te voelen zijn lichaam en geest gescheiden van elkaar Tot het daglicht wordt geboren is de nacht van mij en behoor ik aan haar Ik speel een…
Petra Erents30 augustus 2001Lees meer >

fotoboek

gedicht
3.5 met 217 stemmen aantal keer bekeken 27.596
hij kijkt me aan vanuit het fotoboek het jochie met de veel te grote pet een hard maar ook vertederend portret zijn stille ogen naar geluk op zoek donker Den Haag, ruim een eeuw geleden lang voordat Drees zijn zegeningen bracht met kerk en kapitaal nog aan de macht een sloppenwijk zoals in vele steden de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld…

paarse vijver

gedicht
3.8 met 116 stemmen aantal keer bekeken 13.914
dampt of is het rook die opstijgt van een smeulend vagevuur plots borrelt hij sinister en obscuur vanaf het eiland lacht het rode spook achter buigend groen zo goed verborgen tovert hij mist die opduikt flard na flard stemmen naderen en baren zorgen wat hemelsblauw was is nu duivelszwart de zekerheid vervaagt tot heel misschien in ‘t donker…
Daan de Ligt17 september 2019Lees meer >

ik moet je wat zeggen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.494
in donkere dagen is het zo koud en kil niemand zegt wat tegen me, het is zo stil ik voel me zo alleen, ook als er mensen langs me gaan ik ben bang en verdrietig, niemand ziet me staan.....…

waddenbeeld

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 677
de wind blaast fel oranjeblauw, stuwt het groene, donkere water trekt en duwt aan de branding treurig jodelen de regenwulpen, hun opgekromde snavels peuren pieren en zagers uit het wad vlokken gelig zeeschuim rollen vluchtig over het gouden strand, verkleven soms heel even met het bronsgroen knoopjeswier, of met stugge, hard-oranje kabels…
Tjoke3 september 2007Lees meer >

herfstelijke Noordzee

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.128
wolken papieren vliegers rusten in het zand waar pas nog kindervoeten dansten bonte fladderfiguren in een wind de hemel tegemoet die ‘t wanen liet wat meeuwen in hun vlucht verkondigden het fluiten horen over duinenruggen zeezout inademen en verte zien op schemering wachten en op vloed springend de getijden volgen tot waar in donkere…
sunset7 september 2007Lees meer >

Lafaard

hartenkreet
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Oh ik hoop dat ze je te pakken nemen en je gooien in een donkere cel. Alle oudjes hebben angst door dit soort acties maar dat maakt jou niets uit lafaard, ze de hersens inslaan en er met een geringe buit vandoor gaan, ik hoop voor jou één ding en dat is dat jouw ouders nooit ten prooi zullen vallen aan lafbekken zoals jij!…
Johanna25 oktober 2007Lees meer >

eleonora

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 706
haat hartstocht moord in ruige riddertijden een sombere burcht in dichte donkere wouden de wenende zwarte weduwe verteerd door liefdessmart en ruw gedoofde hartstocht dolend langs de duistere slotgracht nauw verhuld door nachtelijke nevels tussen statige eeuwenoude eiken zacht snikkend verdwijnt ze elke nacht in het zwarte water…

Kinds verlangen

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.674
En via ’t raam liep dan de donkere zolder vol van jong verlangen. Hij zag goden. Het waren gewone Westlandse tuinderszonen, laat terug van het café, voor wie het weer vroeg dag zou zijn. De woorden waren van het zelfgemaakte Engels dat je toen wel hoorde. Dat die iets raakten.…

In werkelijkheid

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Geen troost, geen lichtpunt slechts een nachtenlang mat aanwaaien van deemstering die eindelijk op één plaats hoop schenkt achter donker water stijgt geleidelijk strand rijpt langzaam een morgen en misschien daar wacht het lang verloren gewaande vasteland In werkelijkheid verzinkt in nevel het hart…
sunset10 april 2007Lees meer >

ter kimme nijgen

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 642
wel mijn wegen zich ter kimme nijgen terwijl ik dubbel waardig op mijn einde ben gericht ervaar ik de geringheid van mijn schatten die als het ware mij eerder als bezit zijn toegedicht waarmee ik mijzelf te vaak deed afmatten feitelijk tot dwingend overleven afgericht tenware een onmetelijk scheppend plan mij drijft tot een menselijk donker…

de nieuwe herder

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 794
herder (Schaam je daarom, jij weldenkend mens) jij heet het te zijn jij, die woorden gebaart met onzin overlaadt en dan het recht opeist ze ook nog eens te voeren ja, jij bent het allicht met niemand over ook maar iets eens, jij, die zich verschuilt achter de psalmen van een boek dat niets dan lijden heeft gebracht in de eeuwen zo donker…

Strandstilte

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 633
als donkerbronzend goud in krullend parelmoer, gloeit de zon nog even na, boven het blauw van zee en roze avondlucht, knipoogt naar het strand witzwarte vogeltjes rennen, pleviertjes zwart en bruin, pikkend met donkere snavels in levend, vlezig zand, woelend, onrustig, verward en verstrooid ligt het knoopjeswier dat de piepkleine,…
Tjoke19 februari 2008Lees meer >

Het volgend rondje

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 925
begraven ineens ja zonder vragen ik was hem zat omdat hij zoveel mooie jaren van mijn leven had gejat vier jaar geleden op een koude kille dag is hij toch opgestaan met in zijn hand verleidelijk de warmte van het glas hij liet mij begrijpen dat ik toch heel gewoon zo naar de zon kon reiken zelfs als het weer ook zwaar bewolkt en donker…

Sneeuw met Pasen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 745
Of Pasen niet is het feest van het Leven dat zich vernieuwt en immer al is bewezen: het Leven overwint ook de donkere, koude winterdag. Het is op zon, maan en sterren in hun onvergankelijke baan, dat ik mijn vertrouwen stel; licht en bloem, zij komen, hiervan ben ik zeker, wel.…

go china by night

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
zijn gedolven uit ’t midden der aarde bevrijd uit zand en dikke lagen verf sta ik hier onaantastbaar en verheven boven een dagelijks schimmenleger nog immer in stramme houding aanschouw ik verbaasd deze wereld door mij zo eenvoudig veroverd alleen ’s nachts even uit de plooi na die dagelijkse westerse hectiek op de plaats rust in donker…

Meibloesems II.

poëzie
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.114
Ik kwam getogen uit mijn donker huis, De lippen zwijgend en het aanschijn bleek, En stond bij 't graf en weende... en zie! daar bleek: Zij was verrezen uit haar dodenkluis. Zij neeg tot mij haar stralend aangezicht En voerde me in haar armen ver van de aard, In blauwe lucht en gouden lentelicht.…

Huis van liefde

gedicht
2.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 26.566
Het huisnummer verlicht, waar liefde woont (je zag aan de gordijnen dat dat zo was, aan de kleur van een raam, donker hardsteen, was de geveltuin vochtig, dan wist je genoeg) waar liefde woont, een doordeweekse dag achter een dichte deur, je belde aan, een leven als een oordeel, daar kleef je graag aan het vergankelijke leven.…

Annie

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.516
in ’t zachte golven van haar buik verging de ziel en stroomde uit in ’t donker, wijnrood golvend dal, en samen, hemel en heelal, waren in snelle wisselval wij beurt’lings golf en golvendal.…

adieu, mijn lief

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 875
voorgoed leek je mijn lief toen ik jou die eerste maal op het avondstrand in donkerende ogen blikte maar ‘t moet eruit, mijn lief: nog even tijd slechts om kalm elkander los te laten vaarwel voor mij, uit verwarring gekomen om met jou mijn droom te beleven vaarwel voor jou, je was er, maar ook niet de bitter wordende band moet verbroken…
stater3 augustus 2008Lees meer >

Moeder

gedicht
2.7 met 132 stemmen aantal keer bekeken 49.255
Haar stem was donker en wat hees als schoven schelpjes langs elkander, haar hand was warm en stroef als zand. En altijd droeg zij om haar bruine hals dezelfde ketting met een ronde maansteen, waar in een neevlig blauw een kleine gele maan scheen.…

Ontroostbaar

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.801
zich een weg zoeken via mijn wangen naar beneden onder aan mijn kin blijven de druppels hangen aarzelend, of ze wel of niet zullen vallen eenmaal gekozen vallen ze met grote snelheid tegen de vloer te pletter onafgebroken loopt het vocht uit mijn neus om zich langzaam te vermengen met het zoute water op mijn gezicht mijn hart is donker…

Gezonken boot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 710
En de donkere wind krioelt van onrust. Ik niet. Waar een boot verdwijnt, verschijnt een nieuwe vloot. Ik besta nu uit drie. Afgerukte zeilen, denkbeeldige haltes en een papieren droom, verschrompeld door de zoute vraatzucht van mijn eigen schaduw.…

Verdwalend in Gods huis

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 757
ogen hemelwaarts schouders rondjes afgezakt afgegleden als je buigt of barst bot de koppen op de dikke nek met starheid ingebed stijf staand van gebeden vingers friemelen aan het kruis meiden dromen schurkend duivels ongerechtigheden graag verdwalend in Gods huis handen graaien zacht en wit beesten smakken mond en lippen in een donker…
wil melker18 december 2006Lees meer >

DE STERVENDE

poëzie
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.973
en toen hij de ogen sloot over een leven, tot de dood toe vermoeid, was wat het donkere bloed had misdreven in een blind brandend wenen vergeven en uitgeroeid; en behoed door een vrede, die hem begroette en overstraalde doorheen de hemelse regenbogen die uit de barnstenen zon harer ogen door een sluier van tranen naar hem neerdaalde, is in…

Eenmotorigen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.058
stuntvliegers in groten getale bespotters van ruimte en zwaartekracht in slagorde afgezet tegen het grauw van de wintermiddag-hemel zwenkten de donkere eenmotorigen synchroon van links naar rechts van rechts naar links en profil bij het snelle stijgen als messcherpe grijze schijven dan in bijna looping weer omlaag dit alles zonder dat…

Kiemkracht

netgedicht
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 803
In mijn dromen schilder je kale bomen wit van wortelvoet tot takkenrag zodat er weer licht in zit ’s ochtends trekken we schoenen aan vluchten we voor geweld want ze bouwen torens voor de goden torens voor de vorsten en torens voor het geld en de bomen - jouw bomen worden één voor één geveld wanneer de dagen donkeren gaan volg dan het…
Jalf Flach28 februari 2007Lees meer >