12649 resultaten.
Ik kijk naar je (Papa)
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
942 Je haar dunt uit, het restant is wit,
maar je kijkt zo helder uit je ogen.
God, wat zal het mijn jonge hart raken,
als de dag komt dat jij zal moeten gaan.…
Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.567 In 't rijzen van de koele dag,
Als ieder nog te slapen lag,
Zat Appelona, die ik zag
- ‘t Zijn mij geen dromen –
In de schaâuw der bomen
En streelde een luit,
Terwijl zij uit
Een heldere boezem zong.
Stil hield de tong,
Die ’t geveert’
Van het hele woud braveert.…
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 Ik bemoei me met de luchtbewoners
tussen onbekenden en ontwijkten
zoek ik vrienden die mijn zorg begrijpen
boven wijsheid rijpe vruchten dragen
konden ze hun werkelijkheid bewijzen
bomen groeiden midden op de straten
water stroomde opwaarts in de bergen
en de mensen ademden het weten
nu verliezen mooi geworden spiegels
heldere weerkaatsing…
Mijn vader
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
4.254 Mijn bloedeigen vader
die nog helder is van geest,
pratend over zijn leven
en hoe goed dat is geweest.
Niet negatief over het verleden
want dat hebben we al gehad
en niet te ver vooruit kijken,
tja, daar zeg je zo wat.
Nog zelfstandig wonend
doet hij elke dag wel iets,
lopend naar de buurtsuper
of naar het centrum met de fiets.…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik regeer weer over rotsen
bergen zijn teloor gegaan
dalen vol ontgoochelden
idealen van hun glans ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 van mijn dal
onbeschenen land van lichten, schilder
je portret, kleef de klieders van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en
probeer daarbij de ruige regen in
je handen te verzamelen voor mij
ongesproken stad van klanken, draag
je verzen voor, roep de rijmen van
de planken, ruw en ongehoord
tegen de heldere…
Zijn elfendroom
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 Wanneer hij ogen sluit
ziet hij haar in verte
geknield met gevouwen vleugels
breekbaar teer
een blauwe nachtelijke glans
geeft haar een magische teint
en zij drinkt
uit de bron van leven
druppels helder als kristal
parelen langs lippen naar beneden
zij lacht tevreden
zo'n ongekend gevoel
hij versnelt zijn pas
wil zijn elfje vangen…
Schuldig
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.063 Ik voel me schuldig
En op meerdere fronten
Schuldig om mijn eigenverraad
Schuldig naar jouw leven toe
Want,
Je bent gelukkig
Dat zie ik wel
Dat wil ik niet verpesten
En ik ben ook gelukkig
Echter niet volmaakt
Ik wil mijn liefde testen
Want als ik mijn ogen sluit
Mij waan in fantasieland
Zie ik een helder schijnend licht
In de verte…
REFLUX
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
1.186 De heldere vlam werd een smeulende brand
waarvoor ik moet vluchten, in doelloos draven.
En steeds: mene tekel aan iedere wand.
Er ligt in mijn lichaam een kind begraven.…
Een droom; de eerste klok
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
908 In een heldere droom
stond ik in een winkel,
een doodgewone moderne
fel TL verlichte zaak, van deze tijd.
Verkoopster was ik er,
niet eens verbaasd,verward
toen ik de klokken
aan de klanten voorhield.
De klokken, lang rechthoekig
formaat,zonder wijzers,
tastbaar landschap, de zee en een rots,
hield ik in mijn handen.…
Levenstreden
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.631 Schaduw werpt halve treden op de trap
die wentelend opdoemt uit het verleden
steil, maar leidend naar het heldere heden
moeizaam beklommen met slepende stap
Diep gebukt gaand onder geleden lasten
maar volhardend en met moed de blik gericht
op het hoogste punt in het helende licht
zonder een tel in het duister te tasten
Zij die stil wentelen…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.386 tussen loze duinen welt het water
door moeder aarde voor het laatst gekust
nog helder, van geen zorg en kwaad bewust
een kalme stroom -timide, geen geklater-
vervolgt zijn weg langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen…
Sneeuw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.497 een kleine blauwe vogel dood
bij het vallen van de nacht, koud zo koud
Alsof zij zijn dode lichaam begraven wou
zaaide de hemel sneeuw
zonder geluid, hoog zo hoog
Een man is op weg gegaan
naar huis of geluid van een onbekend dorp
hij droeg een sluier, wit zo wit
En tenslotte toen de ochtendzon verscheen
werd de hemel schitterend helder…
De dood
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.856 zijn
Ben je nu een gelukkig mens
Is de pijn niet meer zo intens
Ik zal het pas weten als ik er ook ben
Als ik je terug zie waar je nu bent
Hoelang moet ik nog wachten
Gaat het nu door mijn gedachten
Is er nog iets na de dood
Zie ik je terug als vertrekt, mijn boot
Als mijn tijd is gekomen
Vlieg ik over de hoge bomen
Hoog door de heldere…
OPDRACHT AAN WOORDEN OM VER TE GAAN
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
860 De causses zijn hoog
Haar erosie diep
De rivier is daar vol en woest
De keien hard
De forellen in 't dartele water
Ze blijven
Ik kom en zal weer gaan
Die beweging is echter zover uiteen
In tijd
Gemis van een stem
Een heldere lach
De wenkbrauwen gemaakt gefronst
Het lukt je nauwelijks
Het is een herinnering
Nu ver weg
Die afstand en…
De leerstellingen van een arrivist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
916 Gelijk wetenschappers beweren alles is gewoon licht,
niet gecreeerd, vernietigd maar eeuwig(durend) helder,
meesters in altijd en God in overal.
Zij die, opstonden voor de liefde
in wrevel met de haat, in weerwil van de haat.
Wie stopte de bloem in de cilinder van dat geweer?…
Koud laat je me janken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.091 aarzelend open ik mijn grote muil
stem mijn lied in witgrijze damp
grom mijn grieven tegen de lamp
die helderheid brengt in beneveld gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de…
Als klare klanken klinken
netgedicht
3.4 met 247 stemmen
32.911 Als klare klanken klinken
in een helder kristallen glas
kun je jezelf verdrinken
Aanzwellingen van gevoel volmaakt
Uitstromingen van wondere klank
in de diepste ziel geraakt
Dromend op muziekwolken drijven
Klankenrijkdom in volle kleur
momenten van eeuwig blijven
In vergetelheid verlangen
waaiend in lichte geluiden
door golfjes klank…
Mijn leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.099 De geur van helder gras, ongenoten in een weiland.
Onverklaarbare woorden, zwevend op wit papier.
Gevoelens, stromend door lichaam en gedachten.
Gouden lucht, ongenaakbaar als de sterren.
Lichtpunten, omgegoten in een rare vorm.
Oneindig zoals niets anders.
Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken.…
WIT EN ZWART
poëzie
4.5 met 14 stemmen
3.245 Hoe helder, zwart op wit, die koe
gemazeld is, en weet ik hoe
te malen noch te melden:
ik zie ze, varings heengevoerd,
en ‘t groene veld voorbijgesnoerd,
te schielijk en te zelden.…
Weemoed
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 nacht
De sluimer van
de zoete slaap
komt heel zacht naderbij
dan ziet zij hem
die zij verloor
hij komt alleen
voor haar
zijn warmte schenkt
het kleumend hart
een zee vol hoop
op leven
De dag valt
hard en koud
op een verlaten hart
maar met de tijd
vergeelt het beeld
van de herinnering
doch plots
is 't daar
heel onverwacht
zo helder…
Waar het Friese land .....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
808 Waar het Friese land door aderen stroomt
jaagt mijn bloed van onvervuld verlangen
heldere lucht heeft mij weerloos gevangen
ademloos worden mijn grenzen omzoomd
pure kleurenpracht heeft mij totaal verblind
blote voeten in het gras voelen leven
de natuur omarmt mij als haar kind, even
word ik door hartstochtelijke stilte bemind
in dit stukje…
Oude schaduwen
gedicht
3.7 met 86 stemmen
34.242 Kinderschaduwen uit Antwerpen,
De schaduw van een rode lelie,
Een meeuwenschaduw uit Den Helder.
En uit de tijd van Koningin Emma,
Gerafeld maar nog goed herkenbaar,
Schaduwen van grijze dames.
De schaduw van een boom in Frankrijk,
Een vleermuisschaduw uit Zuid-Limburg,
Een grote vliegtuigschaduw uit de oorlog.…
De wereld draait door .....
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
918 en iedere pijn een licht geraakt zijn
de morgen wordt gewoon weer dag
net zoals de avond overgaat in de nacht
zo zal de maan haar licht doen schijnen
langs sterren door zachte gedachten
de dageraad kust teder reeds geloken
ogen open, bij het begroeten van
de nieuwe ochtend waar de nevel
verdwijnt bij het hervonden zijn
helder…
zorg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.027 wil ze op papier bezworen anders
zijn ze eeuwig weg al
die wilde wonderen van
haar woeste wereld
hier zal ze ze zachter zien
en dichterbij dan ooit geweest
hij voelt zich oud dan jong
met deze vrouw vol niets
die zichzelf vergeet en hem
een zure flits
nooit meer dan dit
zittend zwijgen zonder
hij staat op zet koffie
voor meer helderheid…
Lichtfeest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
4.165 Ik zag een opstoot
mensen scholen samen, zonder schietlood
tussen felle bomen op het marktplein
Helderheid liep over uit de dakgoot
spande samen met een schelle waslijn
om het feest te maken voor ons welzijn
aardedonker snelde weg in tijdnood
In het duister straalde witte heimwee
mijn geloof en hoop verraste slimheid
onverwacht deed licht…
Jij en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.187 verwelkomen elkaar in ogen van verlangen
troosten elkaar bij elke vorm van verdriet
en zullen moeiteloos onze tranen opvangen
Jij en ik zijn in een vorig leven voor elkaar geboren
verdwalen in liefde zonder elkaar kwijt te raken
laten ons door niets of niemand storen
om onze belofte van trouw waar te maken
Jij en ik veroveren sterren in de heldere…
Aan de sonnetten (I)
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.897 Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten,
Gij, kindren van de rustige gedachte!…
Geboorte van Athêna
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
736 van
hoofdpijn tot misselijkheid,
tijdstip dat de eerste liefde stierf
gillend, jammerend,
vloekend en vervloekend
toch tijdens de bevalling ik huilde niet…
alleen hield ik mijn hoofd vast
toen het door de hemel gespleten werd
en zij, met krijgslied en de lans in haar hand
zoals werkelijkheid, sprong in het leven,
en keek mij aan, helder…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 't water schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;
Zo schepte ook ik mijn dagen uit de bron
Des levens en verblijdde me in de glans
Van 't water, helder…