9768 resultaten.
Boos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Een schreeuwende, stampende peuter is kwaad
Weet zich met zijn emoties geen raad
Moeite met het luisteren naar zijn moeder
Vindt haar maar een loeder
Een vuurspuwende puber, die gooit met deuren
Zo boos, kan alleen maar treuren
Niet vatbaar voor een discussie
Onbegonnen missie
Een boze, oude man in het bejaardenhuis
Voelt zich daar…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het water
leggen druppels op oud…
Eend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
588 Ik zie je vaak
vlak nadat ik
wakker ben
en na de koffie
en het brood en
de vele pillen
zelfs als het regent
struin je eendmoedig
het gras af op zoek
naar eetbare resten
soms praat ik tegen je
als tegen een laatste
vriend van niveau
ik denk oude incarnaties
in jou te herkennen
edele jonkvrouwen en
belangrijke baronnen
lieve, lieve…
Autorijden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
817 Als ik autorijd rijd, kijk ik opzij
zie het land als een film
de straten als een fragment
Ik kijk dagelijks
of er een nieuw hoofdstuk komt
bijvoorbeeld de zandweg
waaraan een oude boerderij stond
De film is duidelijk
met soms een mistig moment
al herken ik altijd de contouren
van het dorp
Ik rijd dikwijls auto
soms snel een ander keer…
Vampiert onbekommerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 jij toverbalt
zuigt kleuren
van het bot dat
al kaalgevreten is
snuisterijt gewone
dingen die plots
een nieuwe tekst in
een oud lied gaan zingen
tierelantijnt en
versiert wat niet echt leeft
vampiert onbekommerd
de vrijheid die men nog heeft
maakt van de dood
een open goot in het
nu al af dingen op
dierbare herinneringen…
Werkstraf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
478 Voel jij het nu ook, dat spook in nabije verte
een werkelijkheid die dichterbij komt
in het schrijven van verlegen verzen
als in een vreemde taal ademt er liefde
misschien te moeizaam voor woorden
in zinnen die het intieme vertolken
van oude dingen die verhalen zijn geworden
en zich gewonnen geven in welluidend idioom
voor vlees, bloed,…
Te vroeg gevallen fruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In de lente is het
Zo voorspoedig begonnen
De bloesem overweldigt
Al het oude, wijst het
Donker van de winter
Resoluut de deur
Het nieuwe leven
Gaat los, de knoppen
Barsten open
Wind, water en warmte
Doen de rest -
Het fruit begint te rijpen,
Wel anderhalve maand te vroeg,
Een fikse zomerbries
Komt onverwacht, het fruit…
Ik ben te arm om dood te gaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.073 krabben
balancerend op één been, om mee in ’t leven te staan
teer ik op vetgemeste kwabben
ik ben te arm om dood te gaan
geen kist geen koffie noch de cake
leef op crackers met wat kaas
amper wat te spenderen in de week
ik ben te arm om dood te gaan
de toekomst kan me gestolen worden
dan leg ik een claim bij de verzekering
ze is niet oud…
Onze tijd opnieuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 Gisteren, zoals elke oude dag,
is nietszeggend overleden.
Vandaag, zoals elke nieuwe dag,
zal niet vanzelfsprekend zijn.
Omdat eens de dag zal komen,
dat wij niet langer samenzijn,
draag ik je elke dag op handen.
Vandaag, zoals elke dag,
scheppen we de toekomst.
Begint onze tijd opnieuw.…
In de schaduw van de wind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.308 De avondschemering is gevallen
de lucht zo boterzacht
in de schaduw van de wind
zet ik me op het oude bankje
overdenk of ik de dag
zinvol heb doorgebracht
er mag geen dag voorbij gaan
waar ik met spijt op terug moet kijken
want dan zal blijken
dat ik iemand heb tekort gedaan
met een bezoekje
een vriendelijk woord of handgebaar
maar…
Het verzoenende voorstellingsvermogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Oude zorgen die niet langer meer
tarten. Die zich voorstellen verdwenen
te zijn, die een openheid aan het nieuwe
licht willen geven om verzoenend en
vergevend te kunnen zijn.…
December
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
In de verf gezet
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.390 De scherpe vouwen in
zijn broek en hals, het oude haar
dat met een spray verstevigd is,
de rouge op de boerenwangen,
de lipstick – wat een stervende
al niet te wachten staat. Hij is
vakkundig in de verf gezet,
de zwaar geretoucheerde minnaar
en roze etalagepop,
liggend op je tv. Het leven
stijgt elke avond in hem op.…
pijn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
485 De ondraaglijke pijn
het intense verdriet
is zo reëel
wordt soms teveel
het voelt niet goed
roept om warme gloed
Dan komt de ommekeer
verdwenen is het oude zeer
je ziet weer een horizon
wist niet dat het nog kon
er zal altijd weer licht gaan gloren
als een nieuwe dag wordt geboren
en de zon je weer verwarmt
die je wezen omarmt
dan…
Reconstrueren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Je voelt weer even de oude verhoudingen
en hoe die naar het heden leiden.
Tal van schimmen zijn achtergebleven --
te magere signalen geweest
om nu nog in je rond te zingen.
Secuur fileer je herinneringen
tot keerkringen: waar en welke geesten
jou in wezen hebben vormgegeven.…
Maandag.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 de straten
leeg, verlaten
Alleen zon
maakt het nog vrolijk
had ik
in de gaten
Waarom op maandag
'n oud stadshart
bezoeken?
'k ruik vers brood, koeken?
Ik proef...…
Afkomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.548 Ik kom trouwens uit het Noorden
uit het hoge Noorden
uit een oud boerengeslacht.…
Uitgeblust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 De pastor bidt voor, maar de zielen
in de banken zijn leeg en oud.
Ze geven nog slechts een zwak signaal.
Het klinkt alsof het half van buiten komt,
waar het ongeloof zich danig roert,
en ook het dorp heeft doen keren.
Een teken kregen ze niet van boven
tijdens hun lange reis. Ze vonden niets
van wat hen was beloofd.…
hoe anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 in het licht van
het keukenpeertje
beoefenden we de
kunst van het bijna
verdwalen in het donker
verloren in de chaos
van mooie dingen
zagen we de lente
in de ongewisheid
van de nacht
de oude boomgaard
de takkenhoop erachter
waar de kleine winterkoning
zich veilig waande in
het sjofele schuilpaleis
thuisgekomen voor het
donker…
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 de oude winter uit het huis gejaagd
de tafel, een wolk katoen.…
Geeft niet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.736 nee, maar we hebben nog genoeg oude ideeën
we zitten in een vliegtuig
de violiste waar ik naar luister vraagt zich af
hoe haar hand in elkaar zit
maar ze gaat door
het lijkt een struikelpartij
maar het is wegrennen in slow motion
de zee weerspiegelt de langzaam golvende wolkenlucht
het vliegtuig bonkt door een luchtzak
geeft niet:…
drempelwens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
747 begrijpen zal
bij het doen en laten
dat ook zonder woorden
iedereen houvast mag hebben
door er voor elkaar te zijn
dat aandacht en tijd voor elkaar
de kersttijd en het nieuwe jaar
bij en voor eenieder mag brengen
dat ieder zo zichzelf en de ander
of je nu jonger bent of ouder
betekenis geeft en betekenen laat
bij de drempel van oud…
broze waanzin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 in zijn eigen kleine
waanzin woont de
broosheid van het
bestaan waar zoutere
zoetere en sterkere
klanktinten ademen
de gaten in de
mouwen van zijn
fladderende
oude jas als de
vleugels van een
gehavende vlinder
zijn zon rouwt in het
zwart hij gebaart naar
een bloeddoorlopen
maan gevallen
sterren vindt hij
op de straat…
Mijn lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 het wel
in het isolatieglas
mensen dragen zichzelf
op hun rug
hun hemden zitten strakker
dan hun huid
kalkoenkerels steken hun waaier
trotser dan heer pauw
.....met gebonden handen
.....paraderen ze in de lucht
.....van hun droogwindige darm-
.....bacteriën en ze laten daklozen leven
.....van de natte muntjes
.....uit de oude…
Cafe Le Bonheur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Zondagochtend lente bries
De rand van de luifel klapt om
Binnen is er een kaartspel gaande
Met Frans en Geert en Jo
Oude Frenk tapt het bier tegen een deuntje
De meidoorn bloeit
De magnolia is al op retour
De appel wacht nog op
Volle teugen zon
Wat is er beter dan
Op zo’n dag
Achterin het café
Op een schaakbord
Een zet te doen…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…
(T)HUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nog één keer zal ik gaan
en van op afstand zien
de voordeur met vers vernis
oplichtend in een scherf najaarszon
en daar
achter trendy vitrages
de geur van oude muren
tussen de spleten
de echo's
van mijn vroegste jaren
de kleurige loper
van de trap naar boven
die hele perceptie van gemis
opgeslagen in het landschap
achter mijn ogen.…
Witgewassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
441 het knetterde
vonkte siste
en sliste
verschoot
door spanning
ontbloot
er lichtte
magie rond je
donkere handen
in dit samenspel
van warme lijnen
kruisten krachten
waar jij met
voeten aardde
vergruisden machten
de resterende
energie van
het oude jaar
in de spektakel
overgang door
vuur knal en vlam
wordt magie
blank…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ons grote lichaam heeft geen gezicht
niemand ziet dat wij het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels,…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…