8104 resultaten.
Harde bankjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Daar zijn de platanen, het plein van Camus
dat klaterend zijn in het ongerief,
dat domweg, eenvoudigweg, laten gaan,
het heden voorbij en bestaan in het nu.
Het nu, het nu, en het eeuwig voorbijgaan.…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende zuilen
tijd duwt geduld opzij
hartslag belichaamt het tikken fijnbesnaard
als klopjes op een dichte deur, die ieder aanstaart
eeuwen gaan blind voorbij…
Mis mij
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.582 kwamen
je stem trilt haast
niet meer in mij
je gezicht wordt zacht en vader
je glimlach wint het
van de ruzies die we deelden
overschaduwt het venijn
van toen we samen speelden
wat ik je vertellen moet
wordt groter
langzaam mis je meer van mij
ik loop jou jaren in
kom met gemak langszij
ouder ben ik straks
drijf ik je stilletjes voorbij…
Zucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Ik wieg je op de dans van de wind
en voel het spel van niet te vatten zuchten ,
terwijl een geroofde kus
de holte van mijn navel vult,
en geheugen zonder glimlach
in één ademtocht als een leugen
mijn huid voorbij wandelt.
Ik sla mijn armen om je heen
en ook het winterdeken.…
Speeltuin van taal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 vanaf het begin af aan
kan ik er wel inkomen
want als je erin wilt komen
is dat altijd vanaf het begin
wil je er niet in komen
dan kom je er ook niet in
gaat het gewoon voorbij
zoiets moet je begrijpen
sommigen komen er wel in
dan moeten ze haast maken
net op het nippertje springen
begin of eind van tram of trein
dat begrijp ik best…
Oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 De mens is daarin niet geïnteresseerd
Zijn ogen zijn al gericht op een andere tragedie
De lichamen worden opgestapeld
De oorlog is op de tv voorbij.
Het beeld gaat op zwart.…
hopelijk tot ziens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 ik kan je veel zeggen
om je te troosten of
enkel de lucht te vullen
met simpel wat vibraties
ik kan je ook weinig zeggen
zoals: het zal vast geen zeer doen
je voelt er niks van of
alles zal je ervaren
in één flits schiet aan je voorbij
herinneringen, fantasiën en
al die keren dat je je veilig voelde
maar wie zegt dat het dan over is…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?
Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
al laat
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 wolken drijven voorbij
en ik sta op het balkon
wacht op de vogels
in de vroege ochtend
terwijl ik ze al hoor
denk aan jouw stem
over de telefoon
het regent en het regent
m'n balkondeur die openstaat
bijna getroffen door de bliksem
zeg ik je naam en hoor je stem
altijd jouw stem
dichtbij en ver weg
de vliegtuigen
die dalen…
Morgen als geen andere
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Schaduwen op het pas gemaaide gras
In lauwe ochtendzon, geur van wilde kruiden
En het allerliefste fluitenkruid,
Lammeren die veilig drinken bij hun moeder
Die dromerig van het ochtendleven geniet,
Merrie en veulens die het geluk
Van deze morgen niet alleen voelen,
Maar het ook willen delen,
Het uitdragen naar de wereld
Die hen voorbij…
Pats!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Momenten vliegen voorbij,
Ogenblikken duren hooguit een tel,
Ook al lijken ze af en toe
Eeuwen te duren in de beleving
Van hem die de pijn van
Het leven ondergaat,
In werkelijkheid zijn ze
Na een seconde of zo al weer
Vervlogen in de tijd -
Probeer mezelf te vangen
In het moment, roep hardop
Maintenant, jetzt, now,
En daana Pats…
EINDE VERHAAL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Al eeuwen jagen wolkenluchten
Voorbij wijd open mensenogen
Staan veelbelovend regenbogen
Boven te vaak geslaakte zuchten
Laat oorlog vele volkeren vluchten
Kust schaduw zacht het onvermogen
Verschijnt de zon te opgetogen
Gaan er hardnekkige geruchten
Dat ooit de aarde nieuw zal zijn
En haar bewoners welbewust
Niet meer gehinderd door hun…
Jij bent een oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 je opende magistraal
streefde bijna de schepper voorbij
met eeuwige schoonheid
maar aan jouw zij
stonden heren te souffleren
wisten het beter dan jij
zij ringeloorden jouw groeien
verhinderden met commentaar
het schitterende bloeien
besmeurden je naam
met hun jaloezie op jouw kunst
roem werd je niet gegund
je hebt jouw paradijs…
Drie trotse Moeders
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
486 oudste zoon bestiert de hele kerkprovincie
Hij woont in Utrecht want daar is ie kardinaal
Maar ook in Rome kennen ze hem allemaal
Hij wordt door iedereen begroet met Eminentie~
~Nou, die van mij heeft van die steile paarse haren
En ook een ketting met een hangslot rond zijn strot
Zijn neus en oren zijn gepiercet door ijzerwaren
Als hij voorbij…
Deze stilte heeft je lief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
809 Terwijl de maan haar licht laat op de aarde laat vallen
drijven wolken voorbij in een ongebroken stilte.
Op zo’n moment lijkt het altijd zo of dat alles
een geheim in zich draagt.
Ingetogenheid past het best bij dat late uur van de avond.
Misschien zijn wij mensen toch wel veel meer pelgrim dan we denken.…
Het golft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.011 Ik herinner me goed
de zilte geur van de zee
Min of meer droeg ik haar
als een jas
Vertrouwd gewoon
net als de wind
Ik keek vanaf de dijk
over de Schelde,
waar de zon zich aan 't einde
van de dag onderdompelt
Daar was mijn thuis
Zag boten en schepen
als levende schilderijen
voorbij gaan, ook seizoenen
in een oase van rust
Wederom…
De kat maakt eigen sprongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Uitlaatluik voorbij,
bivakkeert het echtpaar
op de nachtschutting.
Katers, mooiste tijd,
ontsprongen uit de dans,
verjongt zijn negen levens.
Verstilt in een heilig dier
verliest in oneindige liefde,
maar ze mauwt niet.
Sfinxe katers
raadsels van de eeuwigheid
de sarcofaag bleef overeind.…
halloween aan zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 zo ook het water ligt vol afgeworpen
schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom
geven met een gulle hand
dwaalzicht loopt nog mijmerend langs
vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop -
de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven
altijd wel dat volle ogenblik
meeuwen kijven
dat het allengs later wordt
terug op schreden…
gestolen gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
735 maar de tijd zal komen
die tevergeefs om
zachte woorden smeekt
een taal waarvoor
geen teken is
in dit heelal
verstond ik voor
de laatste maal
wat zijn dat toch
voor waanideeën
je verlangt naar een wat
naar een waar iets misschiens
iets dat je nooit hebt begrepen
de regelmaat ontroert
meer dan de flarden ochtendmist
die gaan voorbij…
Alvorens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 trein naar het
voorportaal vertragen, of
desnoods verdoofde oren
door ringtonen verzwijgen
we zouden nog van landschap
wisselen, tussen korenvelden
noch urinewegen, daarna
dwalen langs prettige omgang
die we altijd hadden en die ons
ruimte gaf om vrij te bewegen
dan denk je, shit, ik moet nog
tanken, oranje lampje brandt
tot voorbij…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Langs de hoge kerktoren,
voorbij de boer met overall,
Door de tunnels, over bruggen,
en af en toe een waterval.
Nog maar een paar honderd meter.
Je voet beroert de laatste tree.
Dan verdwijn je in de avondschemer,
en neemt het late zonlicht mee.…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.
Er komt geen geest uit al die vodden vrij.
Ik zal de staat van filosoof nooit halen
Geen draden worden aan elkaar geknoopt
En er ontstaat uit zoveel noodsignalen
Geen levensles.…
Stabij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
420 De dag druilt droef aan mij voorbij
in zieligheid en triesternij,
geen mens sprak er een woord met mij,
wat voel ik me een kladwat.
Mijn hart verzuipt in tranentreur
vanwege ’t stellen in teleur.
Het klopt nog wel maar in mineur;
mijn God wat ben ik matplat.…
Een klein gebaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
631 Zovelen zijn er hier en elders die nog moeten wachten
tot iemand naar hun vragen hoort, hun droeve blikken ziet
en zelf ervaar ik nauwelijks hun schrijnend groot verdriet
en loop ik ooit voorbij de grote broosheid van hun krachten.…
Tedere gebaren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Ze slapen in de maannacht
als je bij me bent in dromen
met vioolspel en toverkracht
alsof het henzelf is overkomen
en je laat nachtvlinders los
uit het zolderraam
om heen te gaan
ze dwalen langs gevels
over de brug naar de overkant
waar geliefden wenen
geduldig om wat komen gaat
gelukkig om
wat er voorbij is gegaan
in tedere…
De wulps gekrulde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
426 geen papyrus meer
of dikke rollen perkament
handgeschreven boeken
worden als museumstuk gekend
het goud op snee
de wulps gekrulde
grote halen in tijdloze
levensverhalen zijn voorbij
het handgeschept papier
waarop vezels streden
met de letters van de
kroontjespen verleden tijd
woorden kaatsen
in het naamloze zwart wit
het onpersoonlijke…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
Gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Vroeger was geloven heel gewoon
Het hoorde er toen helemaal bij
Maar die tijd is al lang voorbij
Geloven is niet meer zo gewoon.
Vroeger ging men gewoon naar de kerk
Maar nu laat men het vaak afweten
En is het net of men God is vergeten
Door de drukte van belangrijker werk.…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Soms komt wat is vergeten, in
een dagdroom voorbij, of glinstert
in de verte vaag bekend,
tot mijn brein in het schijnsel
van een moment, plots verlicht
zich in een herinnering herkent.…
Kamer 111
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
952 De laatste bezoekers en de
bloemen zijn voorbij gegaan.
De gang blijft wit en de deur.
Alleen de wierook ..wacht.…