Alle inzendingen over zijn wij mensen

27503 resultaten.

Sorteren op:

Twijfelzakken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Ieder mens verdient het. Het voordeel van de twijfel. Zakken zijn we, gemaakt van zachte huid. Gevuld met botten en met weke delen. Met harten die nijver moeten kloppen. Met grote monden die eten kunnen. Met darmen die voedsel verteren. Met anussen die resten lossen. Met breinen die helder denken kunnen. Die onwetend denken dat we weten…

Vlam

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
Voor de mensen, wensen, dingen die verdwijnen, en vergeefs nog op wordt gewacht. Als een vlam zou ik dan ook willen doven, langzaam, sierlijk, met een lach. Maar eerst nog een beetje de tijd beroven, want ben nog niet klaar voor die laatste dag.…

van haan tot haan

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
terwijl nog wij zongen van postkoets en boerinnekes dans tien jaar was jij toen joost den draaijer met jan van veen veronica’s drive-inshow presenteerden voor het eerst de radio langs de lijn verscheen net als naast het nieuws het naakte bloot op de teevee twintig jaren telde jij toen in bovensmilde en bij de punt de molukkers mensen…

waarom ik van je houd

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Alles staat stil geluidloos kleurloos alleen jij bent te zien jij alleen ik alleen wij samen wachtend op wat komen gaat verschillende gedachten jij de jouwe ik de mijne zo verschillend wij zijn zo verschillend maar alles voelt zo vertrouwd en dat is waarom ik zo van je houd…
just*b21 maart 2005Lees meer >

tussen geest en natuur

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 880
Wij bedekkken ons met dekens van steen onder de wind die zich niet laat vangen regens die uitspoelen en zon verlangen daar gaan de druppels duidelijk heen Overgoten met het hemelrijke vocht absorberen wij niet de wezenlijke dingen vruchtbaar zal de cyclus weer beginnen omdat het in de winter niet mocht…
Jouke5 juni 2005Lees meer >

jij was zo ooit en onverwacht

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.722
Misschien was je te laat, een dag teveel, een achtste, toch heeft god jou mijn leven ingesmoest En nu je bij mij wegijlt, uit een scheppingsweek verlangen berg ik je op in genesis Wij, eerste mensenpaar Wij, eigen slangen en gesis……

Autovrij

snelsonnet
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.707
Op zondag lieten wij de auto staan, Op maandag geven wij hem weer ruim baan.…

Ach

netgedicht
4.2 met 49 stemmen aantal keer bekeken 978
wie zijn wij mooie praatjes eigen taaltjes gezond ziek fysiek mentaal banaal amicaal legaal illegaal moslim christen katholiek agnost luisteraar holle retoriek kijkend publiek en noem maar op wij zijn.... begrepen door hen -de geslepen macht.…

zoals het leven

hartenkreet
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.643
het leven zoals dat was begonnen nam geen keer maar rondde dan kwam het punt voorbij het leidende motief, dat was niet jij dat waren ook niet wij maar dat waarvoor wij stonden als punt een kans een leergang door de tijd, het levenslied, de offerdans , een loutering, winst èn verlies , een nieuwe ronde…

Op een wieg

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.504
Wij woelen zonder end voor kinderen en erven, En 't gaat ons in 't gewoel, gelijk 't gewiegde kind: Wij woelen ons in slaap door allerlei bewind, En vallen moe daarheen, met d' ogen toe, en sterven. ---------------------------------------------------- bewind - bewegingen, beslommeringen…

Het schrijvertje

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.307
Wij konden op water lopen mits licht genoeg, twee kinderen die elkaar schreven en voorlazen want het schrift was alleen ons bekend Wij keken naar de tekens groot en zwart in de krant Voor jouw handtekening koos jij een zonnebloem ik tekende een hand…

Kleine aarde

snelsonnet
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.057
Wanneer wij door een sterrenkijker kijken Zien wij het kleine stipje van een ster Wel vijfentwintigduizend lichtjaar ver Die heel erg op de aarde schijnt te lijken. Ik poog die ster steeds dichterbij te draaien En zie mijzelf dan naar mijzelf staan zwaaien.…

Twee keer lezen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Als jouw tijd wordt ge- Dood is wat er is omdat wij leven gaan Het is dat wij elkaar twee keer Lezen is schrijven in het hoofd met een beperkt aantal pagina's Onze liefde schrijft twee Keer de tijd om in het begrip eeuwigheid…

Door adellijk besterven

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 716
je hebt het voorsnijmes gepakt achterstallig wild gedeeld met wie voorhanden was de feesten zijn voorbij alleen fileermessen proberen nog wat smaak te achterhalen maar in trancheren kiezen wij door adellijk besterven hebben wij de oogst weer kunnen erven en gaan we samen naar een wild begin…
wil melker31 januari 2009Lees meer >

om weer te kunnen huilen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 649
wij moeten weer zoeken naar het zilveren lijntje van oorsprong en oneindig het al en het ene alles en niets verbinden moeten wij ons met de navelstreng aan de buik van het onuitputtelijke om weer te kunnen huilen als een ezel om liefde in liefs in schoonheid en kleur in vervoering van Bach's hemelse klanken die verhalen van eeuwigheid…

Onbereikbaar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Wanneer wij elke dag voortaan dwars door de huizen konden kijken, ik hier, jij daar: wij gingen reiken naar elkaar. En ja, ik zou een hemel zien: jouw ogen glinsterden de mijne. Maar zouden bergen die al eeuwen zwijgen een antwoord hebben op de vraag of steen ook transparant kan zijn?…

Zonne-uren

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 723
Met alles wat er over is zullen wij elkaar bevuren bevrijd van de benauwenis ingestraald door zonne-uren in jouw ruimte wil ik landen als adellijke adelaar leg je vleugels in mijn handen op onze wegen naar elkaar niet meer hoeven te doorgronden waarom wij baden in gemis heeft de levenswond verbonden met alles wat er over is.…

Veranderlijke eenheid

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Alsof wij onder grijze wolken steeds meer één worden met hen steunend, klagend tranen storten overlopende van kou gesloten tot één compacte massa. Tot uiteindelijk wij worden uiteengedreven door vlagen wind weer ruimte kunnen bieden aan zon en warme lach.…

Bang voor de schaduw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Hoe komen zij er toch bij dat wij nooit verdwalen komen meer verwijten in correct vlugschrift voorbij? Waarom willen wij waarheid negeren? Bang voor de schaduw dooft plotseling de zon Verschrompeld samen geperst vliegt vervolgens hoop door verwarring en liefde uiteen…

En ik dan

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 772
Herfst komt weer naderbij wij denken nog aan ons en wij Als ik dan afstand genomen heb kom je dichterbij en jij roept zoals gewoon herinneringen op een kus, een blik, niet wetend of ik hou van de schaduw van een droom Een vlinder op het raam warmt zich droogt haar vleugels van de dauw…

Tikje bovennatuurlijk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
in stille mijmering is rust mijn maat stress en haast de onverlaat wij bouwen luchtkastelen met een zee van tijd als fundament scheppen licht en lucht in een ongekunsteld spel tikje bovennatuurlijk dat wel maar wij zijn geen schipper naast god vrijheid is ons enige gebod…
wil melker20 oktober 2013Lees meer >

Muze in de nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Het licht dwaalt door de nacht en wij blijven ons verwonderen. Een welkom gezelschap, een gids op onze verre reizen. Wat staat er in de hemel geschreven? Kunnen wij de sterren ontleden tot hun naakte bestaan? De dichter mijmert uit het raam. De nacht rust en in het midden zwijgt de maan.…

Duizendschoon

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Zo mooi als de witte wolken hoog in de hemel zijn wij nu, vandaag Met de gouden vlechten aan elkaar verbonden Vliegen wij samen in een geurend veld vol met duizendschoon Ik kijk diep in je blauwe parels en we beloven elkaar eeuwige en onvoorwaardelijke liefde…

Sterrenkinderen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik mis de nachten Waarin enkel de maan De hemel mocht verlichten Wij zijn kinderen Van de sterren Sterrenstof, dat zijn wij Nu zie ik duizend sterren Hoog aan de hemel staan De hemel huilt Tranen van de sterren Die hun kinderen zien komen en zien gaan…

Wonder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Met onze adem bliezen wij de strandbal rond, hij was niet meer te sturen. Het leven werd een zomerdag toen wij als door een wonder voorzichtig werden meegenomen.…
Claudine29 november 2017Lees meer >

O s.v.p., SP !

snelsonnet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
‘Kritiek op ons zegt echt geen ene moer Wij gaan voor brute branie en bravoure Dus maken we een supergeestig spotje! Met verve spelen wij op de persoon’ O, s.v.p. SP, doe maar gewoon!…

Zijn gelijkenis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
je speelt op grote hoogte met licht dat naar alle kanten in zwart zal verdwijnen maar toch een ultieme kans heeft voluit te schijnen jij richt de bundel op je eigen gezicht in weerkaatsing gloeien wij jou delend op in donker uitgelicht tonen wij het heelal zijn gelijkenis…
wil melker11 augustus 2019Lees meer >

Ontwijk 3de golf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Hoewel wij collectief zeker ons best doen Nemen besmettingen overhand toe Wij terneergeslagen, 't virus niet moe Energiek-wellustig, net als eerder, toen Strijd tegen corona, beslist geen sub Ontwijk (ook) derde golf, voorkom blub, blub…

Je uitdagende lach

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 469
wij bewegen altijd synchroon ik zie de volgende pas al komen in je ogen na je uitdagende lach ik was getraind in duizend variaties en toch was jij mij vaak door afleiding te slim af dan telden wij winst en verliezen notuleerden de compromissen gingen opnieuw van acquit in spelen om niets…

verlies

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
het afscheid dat wij nooit namen het zand dat door de straten stoof je hart dat bevroor de dood waar wij om huilden het licht dat langs de huizen schoor je stem die niet werd verstaan de eenzaamheid die we droegen alles ging in de wind verloren jij die nooit meer sprak…