8449 resultaten.
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 je wilde
de stilte niet
die jij zo nodig had
mensen en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend in zachte woorden
te vergeefs haar letters geordend
en haar muziek omhelsd en
bejubeld als een straal vergeten…
Mijn hulp is van de Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Als u soms geen uitkomst meer ziet
Wil dan niet vergeten dat Hij er voor u is
Daar mag u op vertrouwen, zeker en gewis
Uw Beschermer slaapt of sluimert niet.
(Uit Psalm 121)…
Verlaten dorpje in de Franse Cantal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 ze zijn nog maar
met enkele bewoners
in 't vervallen dorpje
op de heuvel
vergeten en in
de tijd verloren
primitieve boerderijtjes
waarin comfort ontbreekt
's winters vochtig en tochtig
lekkende daken en muren
veel verrot hout
't ruisen van de wind
door toppen van kale
dikke beukenbomen
het dorpje is reeds
dood en koud…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Soms komt wat is vergeten, in
een dagdroom voorbij, of glinstert
in de verte vaag bekend,
tot mijn brein in het schijnsel
van een moment, plots verlicht
zich in een herinnering herkent.…
oh aardappels!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 jullie liggen
op mijn keukentafel
naast een paar citroenen
in het schaarse zonlicht
herinner me jullie geur
in het aardappelhok en
niet te vergeten de aardappelboer
die net weg of er was de kolenboer
oh ja, aardappels ook de schillenboer
en de melkboer en de groenteboer die
allemaal langs kwamen,gek genoeg herinner
ik me niet meer…
Zwager
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 Daar staar je dan
met mijn schrale troost
in de kamer van verwarring
maar mijn naam weet je nog
die straks weer vergeten is
hij maakt plaats
voor een stilleven aan de wand
waarin jij terug wilt
naar de buurt uit jouw jeugd
die allang is afgebroken
ik verzin een leugen
uit bestwil
om snel weer weg te gaan
naar mijn eigen huis
omdat…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Ineens is het teruggekomen
die geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien…
Wolkt in blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
444 tegenkwam
op de dag en verpakt
in papiertjes met kleur
gesorteerd naar gewicht
leg ik ze duidelijk in zicht
zij weven mijn droom in
een niet aflatende stroom
het patroon varieert
in beschouwend kijken
lichte lijnen snel in gebruik
de keitjes springen er uit
het zijn de drempels
van iedere dag
zorgen die we helaas
niet kunnen vergeten…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…
Veilig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Wat een troost om te mogen weten
Dat God ons altijd nabij wil zijn
In vreugde, ook bij verdriet en pijn
Hij zal ons dan ook nooit vergeten.
(Woorden uit Psalm 91)…
Niet te beschrijven
gedicht
3.3 met 7 stemmen
4.451 Laatst liep ik op de weg
toen langs mij streek een vleug van vroeger,
van potten inkt en rekenen,
wat ik in der eeuwigheid zou zijn vergeten,
ik liep er tegenop.…
Mijn kind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
459 Wat een troost, dat te weten
Dat God mij nooit verlaat
Maar altijd met mij gaat
Hij zal mij nooit vergeten.
In vreugde, maar ook in verdriet
Wil Hij mij altijd nabij wezen
Zodat ik niets hoef te vrezen
God, die alles van mij weet en ziet.…
Een jaar voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
953 Een jaar waar wij naar hadden uitgekeken
ligt weldra weer als een verre herinnering
dagen die wij nooit meer willen vergeten
andere waren soms doelloos en zonder zin
toch is iedere dag ons als geschenk gegeven
waarom maken wij er dan geen feestje van
ook op aarde is een stukje hemels leven
als wij kunnen meewerken aan Gods plan
laat ons…
Gods armen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
479 Wat een troost, om dit te weten
God, Hij laat ons nooit alleen
Hij slaat Zijn armen om ons heen
En zal ons ook nooit vergeten.
Onze Vader die in de hemel zijt
We willen U loven en prijzen
En U alle hulde en eer bewijzen
In ons leven, tot in eeuwigheid.…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 Vandaag moet ik zonder hun verhalen leven,
verhalen, die door de tijd vergeten zijn.
Nu ken ik hun levensmoed en angsten niet.
Hun meningen niet over kwaad en over goed.
Hoe zij moesten vallen en weer opstaan,
temidden van de strijd om het bestaan.
Niets weet ik over hun gevoelens.
Wie en wat ze hebben liefgehad.…
Ik ben
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 benen waren moe
En ze viel en stond weer op
Maakte fouten, kropte op
Wat zij niet aankon en ze smeekte
Of de wereld haar vergaf
Want wij falen allemaal
Zei ze zachtjes en vol twijfel
Maar juist dat maakt ons zo mooi
Het maakt ons af, uniek en groot
En haar benen lieten toe
Dat zij zo nu en dan kon dansen
Dat ze kon zwieren en vergeten…
Maskerades
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 ze
in alle maten
petten en hoeden
voor iedere gelegenheid
kan uiterst snel
wisselen als er zich
een opening voordoet
in plaats en tijd
jij bent naturel
hebt geen rekwisieten
praat altijd gevat met
de stem van je hart
terwijl ik adviseer
coach jij met warme
blik en zachte hand
je lach ter overbrugging
in vele maskerades
vergeet…
omzomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik weet 't, het lijkt zonderling
zo alleen door bos en hei te gaan
maar vergeet niet één ding
hier kun je bevrijd gaan en staan
of verwaaien met ruisend blad
hier vinden hersenhelften elkaar
strijkt licht elke schaduw glad
reiken zintuigen tot de evenaar
op 'n pad dat nergens naar gaat
tel ik gaandeweg mijn bomen
die zijn zich van geen…
Droomwinkeltje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
500 ik heb mijn
droomwinkeltje gesloten
alle snuisterijen weggehaald
van de kleine toonbank
vol tovers heb ik met
veel moeite afstand gedaan
de chique balie met
gebakken lucht nam
al nooit een grote vlucht
glimmers en glanzers
waren niet aan te slepen maar
werden ook snel weer vergeten
een paar kleine knuffels
waren mijn stille vennoten…
Zelfmutilatie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
588 en probleemloos
Verlost van het verleden
Soms mis ik dat gevoel
Met dat doel
Heb ik mezelf gesneden
Om te zien
Of ik misschien
Heel even
Blijk kan geven
Iets terug voel
Van dat leven
Dat lang weg is
Opgegeven
Een snede
In hart en ziel
Lijf en leden
Zonder reden
Ingesneden
De pijn die opkomt
Die je voelt
Laat weten
Dat je was vergeten…
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 ik heb ze
zien lopen in
het licht van weten
hoe ze eruit zagen
ben ik in pure
verbazing vergeten
lichtende vormen
kleurrijk in
voortdurend bewegen
kon hun warme
empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde…
Mijn kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Wat een troost, dat te weten
Dat God mij nooit verlaat
Maar altijd met mij gaat
Hij zal mij nooit vergeten.
In vreugde, maar ook in verdriet
Wil Hij mij altijd nabij wezen
Zodat ik niets hoef te vrezen
God, die alles van mij weet en ziet.…
Herfstgedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
706 is erg geschrokken
zelfs een herfstblad zou dat kunnen
en naar beneden dwarrelen op het pad
de kleuren boeien mij ieder jaar weer
heeft het iets met mijn eigen herfst te maken
het lijkt of ik steeds beter kijk
alles ontluikt om mij heen, fascinerend
de paddenstoelen banen zich een weg
even in hun nabijheid zijn, laat ons stralen
we vergeten…
tussenbalans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 het geval ik moet empoweren
er is haast mee, er zijn plannen
om uit te rollen, planten te
bewateren, een maaltijd te verteren
voortgang te bewaken, het
teamproces, goals en objectives
een liefde om te hebben, het
lichaam dat we delen
het hart zonder tong
dat alles voor de kiezen krijgt
tijd die we ons gunnen, te kort
om te vergeten…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
Mijn eerste persing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Rivier vergeten,
meandert tussen borsten,
haar melk wordt honing.
Mijn godin werd
uit de golven gedolven,
in aarde geworteld.
Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.
Waait stof langs de kust
van zielen langs de sterren,
licht kust de verten.…
ik laat u weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 als ik dood ga
zal de wind de bladeren
van de bomen het elkaar
al ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze mij nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben ik dan zo bijzonder
nee want voor ieder mens…
omdat...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 omdat gedichten soms
zó snel zijn vergeten
omdat je nog altijd
kunt verdwalen in de tijd
omdat de weg terug dikwijls
geplaveid is met scherven
omdat scherven volgens
overlevering geluk brengen
omdat je het geluk
zelf moet koesteren
omdat je niet zal
verzanden in treurnis
omdat je treurnis kunt wegmoffelen
in de kruipruimte…
Vloeiden uiteen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
446 nog koud
in golven verpakt
rolden de eerste
verhalen op een
al lenteachtig strand
hoofdletters
schuimden in wit
hun belangrijk bericht
doken en vloeiden
uiteen in vergeten
zand wiste
met kwistige hand
onbelangrijke details
alleen waar wind vat
op kreeg bleef in stand
hij joeg de
hotspots wat verder
het land op waar zij
uitwaaierden…