36197 resultaten.
Eenzaam
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.477 De zon schijnt haar stralen,
en ik heb het koud......
Ik lig in mijn bedje,
en alles vertraagt.
Het lijkt wel een film,
hoe alles vervaagt......
Verblind door mijn tranen,
verwoest door verdriet.
Ik voel me zo eenzaam,
geen mens die het ziet!…
Zand
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
852 Hij pakt de krant
en boert
bloed, in kleur
hij zucht
pagina drie
en leest
zon, sterren
hij gaapt
niet zo veel
kneedt zijn kruis
als zandkorrels op aarde
krabt zijn navel
wellicht meer
pakt zijn bril
net - zo - veel
hij kreunt
zijn vrouw
hij staart
ze kijkt
hij beeft
ze komt
hij pakt
haar hand…
De strijd gestreden
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
13.007 In vrijheid ongebonden
leg ik mijn harnas neer
verzorg mijn diepe wonden
verzacht mijn harten zeer
emoties laaien op
gestreden in de tijd
gedreven tot de top
van een geleden strijd
warmte wordt gegeven
nieuwe tijden breken aan
laat ons weer gaan leven
met de zon in ons bestaan…
camelia
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
791 Je grijpt je vast aan de stralen van de zon,
aan het lichtspel van druppels in een regenton.
Je leven is een streling voor het oog
Klim je tegen een wand of over een boog,
je speelt het altijd klaar
om gelijk waar,
je mantel van bloemen te spreiden,
om iedereen met je wasachtige ogen
te verleiden.…
nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.133 dag nacht, neem je duisternis
maar als rokken bij elkaar
vlucht weg op hoge benen
de horizon nemend
als laatste horde
daarmee plaatsmakend
voor een kille winterzon
hul ons weer in nachtelijk zwart
als de zon haar avondrood
om zich verzameld heeft
en in roze mijmering
achter de kim verzinkt…
Kleuren van de dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
787 Op vleugels
zoek je de
vrijheid
van het licht
en de warmte
van de zon.
Toch moet je
eerst door de
duisternis
op zoek
naar de
maan en sterren.
Pas dan kom je
bij het licht
waar je de
kleuren ervaart
van elke dag
in en om het huis.
Geniet
van de dag
die elke dag
weer kleurig
aan ons voorbij trekt.…
Gewoon geweldig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
987 De zomer
was niet zo groot
maar de zon
gewoon geweldig
het regende pijpenstelen
en altijd werd 't weer droog
een merel woonde in mijn tuin
tot een kat hem roofde
een ekster huppelde
in 't gazon niet denken
hij was vergeten
wat hij hier vinden kon
en meesjes dartelden
in mijn taxushaag
het spel der liefde
hield hen lenig…
Geluk
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.871 de zon waarin de vogels zingen
de regen die het leven geeft.
Soms zijn er ook wel donkere dagen
met veel zorg en pijn
waarop je dan jezelf kan vragen
zal ik ooit nog gelukkig zijn?
Maar geloof me
het zal gebeuren
want na regen komt zonneschijn.…
overal
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
715 twee stukjes blauw verlangen
waar nu die schaapjes hangen
hoog in de lucht
wiegende korenaren
blond als je gouden haren
de wind die zucht
koriander en dragon
een warm straaltje zon
de stoere eik tegen mijn rug
in alle dingen
die mij omringen
vind ik je telkens terug…
Hart van Smarten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Hart van Smarten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
582 ik verhaal u over de lengte
van de dagen
mijn barstensvol gemoed
spreekt tot mij
ik zeg u dat mijn ziel
bedroefd is
is het de wind, gestorven in
een dal vol zand
golven die vrijwillig
op de rotsen slaan
de zon die in
een zee van rood
ten onder is gegaan
of het beest
rondom mij
dat overal aan vreet
ik zeg u dat ik…
Pa
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.151 soms hoor ik nog het zachte
ploffen van je dobber alsof
ik jou tussen 't riet ontwaar
terwijl het beeld verbleekt
de zon hier warmer schijnt
weemoediger ondergaat
waar je verstrooide lichaam
met de tijd verzonk, je ziel
voorgoed met je oude stek
verweven blijft…
zonnewende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.383 in deze donkere wintermaand
ontwaakt de zon zo schuchter
maar binnen deze kerk gebouwd
op ‘n klaterende levensbron
straalt ‘t zachte gouden licht
zingt men over barre wintergrond
juicht men het ontluikend leven
zo nederig begonnen in de kribbe
langzaam aan kracht winnend
naar de langste dag…
Tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Lopend langs het strand
Trek jij sporen in het zand
De wind streelt zacht je haren
Ik streel zacht je hand
Jij wilt het niet zien
Houdt jou liefde ver misschien
De zon staat heel hoog boven
Maar ik dicht bij jou, Tien…
Nacht in Spa
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
866 Toen het avond werd in Spa en
in de heuvels klom de mist,
besloot de zon te gaan.
De dag moest nu gewist.
De bank in schemerlampelicht
bleef leeg vandaag, de deken
gevouwen, het tv-kastje dicht.
De dagen die hierna verstreken,
bleven lang als deze avond.
Tot de piano een ander vond.…
zwart in Tunis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.053 mijn blik glijdt
over het glanzend marmer
van je gitzwart aangezicht
de zon slijpt
in fraai ebbenhout
je gave gladde huid
omsluierd is je leest
de weelde van je heupen
wiegt zich in je lach
een gouden klip
een loflied aan je oor
je buigt je hals naar voor
de pracht van je gezicht
snijd ik in sierhout
als gedicht.…
Wedijverende hemellichamen
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.684 De zon en de maan
- beiden wit -
deinen speels aan
de hemel
om de blikken
van de dame
te vangen.…
Piazza Siciliana
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.409 langs de oude fontein
over verweerd travertijn
schuifelt een mamma
haar zoon op Vespa-vering
lummelt bij de wering
met een raggazza
haar man speelt canasta
bij een bord hete pasta
en een glas Corvo-wijn
stemmen sterven zacht
in de Siciliaanse nacht
waar geheimen geheimen zijn…
Ogen van zand
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.108 Dag zon, dag maan, dag mens
ik ga.…
rook stijgt vers gebrand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
606 zon verregent
goudgerand
rook stijgt
vers gebrand
langs zwart
gedolven aarde
vernieuwend
over leven in
herschapen
vast verband
koffie wacht
cake verkeuvelt
in een traan
de tissuelach
verzacht verdriet
het mompelen
zwelt aan
vergetelheid
de werkelijkheid
was even kwijt…
Beloning
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.294 Als verse melk
vult ochtendlicht
de blauwe beker van de nacht
een lage maan,
opgejaagd door joelende kinderen,
gooit van een afstand
wat bleke stenen naar de zon
alvorens achter groene heuvels
een veilig heenkomen te zoeken,
de kinderen drinken
door gouden rietjes
hun welverdiende morgen.…
Het ware
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
833 Jeruzalem
uit jouw schoot schuift een zoon
waarna een land vol kinderen
ik zuip me zat aan je zog
je borsten barsten van vertroosting
beken vrede vloeien mij aan
de rijke vloed van vele volken
zou ik niet buigen
vol ontzag voor jouw tempel
waar mijn vader woont…
mijn appel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.140 Alles wordt overschaduwd door schemerig zwart
De zon komt niet meer door mijn luchtbel heen
De liefde is als een vrucht
Zacht en rood is het gevoel
Totdat de rijping begint
Verstrikt in een web van draden
Herken ik mezelf niet meer
Veranderd door warmte en genegenheid en pijn
Onherkenbaar voor mezelf geworden
Waarom kan ik niet met jou
Zoals…
Verlies
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.638 Zwaar kan een last zijn
hoeveel weegt zoveel jaar
verdriet onzichtbaar
meegedragen in de tijd
slijten doet het nooit
en als er ooit
duidelijkheid komt
of er iets is na de dood
je hebt het altijd al geweten
hij was immers altijd bij je
in hart en geest
als een vlinder in de zon
danst de ziel zo vrij
op de melodie
van onvoorwaardelijke…
In het wit
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
4.851 Slechts gehuld
in onschuld
sta ik voor je
vol vertrouwen
in wat komen gaat
want
onze levens
zullen zich vlechten
als boomtakken
die een koepel
vormen tegen regen
stormen weren
zon doorlaten
net als loof
zal ons bestaan
zich kleuren naar
seizoenen van leven
tot het laatste lege blad
door ons is beschreven…
Lokkende haren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
555 Haar liefde zo sterk
zij zo breekbaar zo broos
lichtvoetig haar tred
in haar toren van ivoor
droomt ze van een wonder
zijn woorden
strelen door donkere haren
de wind doet ze lokken
draag geen sluier
het zou zijn alsof
de zon nooit meer scheen
zich zou verstoppen
achter donkere wolken
zo schrijft hij
zijn naam in haar ziel…
krakende takken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ze staan er
de donkere bomen
sinister schemerend
hemelschreiend het loof
de naalden prikkend
naar de ondergaande zon
maar daar waar
geen sterveling komt,
scheurt de bast
van berk en plataan
loot en ent hebben
geen weet van
knokige knoesten
waar de wind uitgedroogd
takken kraakt
daar wil niemand gaan…
Wat ik zie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
471 Het groene gras en de blauwe lucht
De gele zon, temidden van alles
Daar in de verte, een bruin paard
En ik strijk over mijn grijze shirt.
Een rode roos, een paars viooltje
En witte zwanen in het meer
Ik bekijk alles om me heen
En vraag me toch eens af:
waarom dóet iedereen zo moeilijk?
het leven ís simpel.…
De vogel
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.324 Steeds zwaarder wordt de last op mijn schouders
Eenzaam als een kind zonder ouders
Geen enkele herkenning in een gezicht
Steeds zwaarder wordt het gewicht
Blij, sterk , eerlijk en puur
Niets meer van over op den duur
Sterker maar harder is het resultaat
Geen liefde maar ook geen haat
Als een vogel vlieg ik naar de zon
Op naar een…
Je maagdzijn herontdekken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 je hongerde de
eerste twijfels uit
en dorstte naar
echt voelen
kosmisch woelen
in een kille maan
zon moet blind de
warmte gedogen
het onbewogen
rationaliseren
van het rood in en
ver voorbij de dood
maar je komt
je maagdzijn
herontdekken
leven voor het eerst
ik wacht met
een handvol licht
op beelden
voor morgen…