7933 resultaten.
Op een snoeshaan
snelsonnet
3.6 met 12 stemmen
1.023 Een snoeshaan veinsde: “ik ben geen janhen”
en bauwde stug: “ik kraai omdat ik ben”.
Met grote snavel voelde hij zich sterk,
onkwetsbaar zelfs bij ‘t haan-de-voorstewerk.
Zijn kippen tokten: “doe niet zo gewichtig,
er heerst een ziekte hier, dus doe voorzichtig!”
Door die bemoeiing werd hij kukelkwaad
en schimpte: “fake! da’s domme krielkippraat…
Madrid, 8 december 2020
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
826 Elk jaar raak ik door ’t zelfde uit mijn doen
Kijk: wodka rijmt echt niet op chocola
En halma evenmin op DNA
Een klapzoen kan niet samen met kapoen
’t Is schrikkelrijm waarvoor ik mij diep schaam
Zet bij zulk broddelwerk dus nooit mijn naam!
Teleurgestelde groet,
Sint (sic!) Nicolaas…
De Kunst van Aarden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Mijn reis door de ruimte,
werd onderbroken,
door de tijd.
Op aarde kon ik landen.
Moeders waren hier al.
Hier werd worden zijn.
Zo durf ik aarden.
Onze reis door de ruimte,
zal worden voortgezet.
Niemand weet hier hoe.
Niemand weet wanneer.
Eeuwigheid wacht.
Zojuist schreef ik dit gedicht.
De meeste mensen slapen.
Zelf waak ik wonderlijk…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Spreken, zonder voorbereiding.
Schrijven, zonder uitgewerkt plan.
Vertrouwen schenken aan elkaar.
Aan mensen die we niet kennen.
Aan gedachten die verschijnen.
Van wie dan ook.
Luisteren, naar aanwezige geluiden.
Zien, hoe zinnen woorden zoeken.
Verhalen spontaan zien schrijven.
Hoe emoties vanzelf ontstaan,
in onvoltooide tijd.
Zoals…
Coup de Foudre
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
591 Opdoemende donderkoppen en route
Worden wegens jachtige windvlagen
Met schrikgezichten gadegeslagen
In spookachtig oplichtende gloed
En bibberend onder de broeiende nok
Gevlucht op een berg zonder regenjas
Samenspannend boven het opgetaste gras
Slaat de bliksem in de schuur met een schok
En daar de nadering op handen lijkt
In het zoetgeurige…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan
Zeg ook maar tegen de daken
Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken
maar gelukkig ook over de daken heen
Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht
de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw
ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en
In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen
Ik zie ik zie…
Beloning
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
800 Ik richt mijn woorden tot Uw oor,
wil liever nog Uw hart bereiken.
En valt er dan een stille traan,
die zich met Uw glimlach mengt,
dan dank ik U daarvoor.
Het blijkt dan, dat U hebt verstaan,
tussen de regels hebt gelezen,
wat nimmer werd gehoord,
en misschien werd verzwegen,
of door tranen werd gesmoord.
Ziehier, de kracht die uitgaat…
Zogenaamd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
453 In deze door zonde overspoelde wereld,
zie ik, als ik het wil zien
toch Gods liefde en goedheid, misschien.
In de schoonheid van de schepping.
De geurende bloesem in de lente,
een tapijt van sneeuwklokjes en krokussen.
Kleurige vlinders overal
en vogels en bloemen, zonder tal.
Ja, als ik wil zien, dat zeg ik goed.
Wat moet ik ermee als…
Nood breekt wet
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
667 Een leegstaand ministerie en kantoren,
en in Breda ook die gevangenis,
we zien dat er gelukkig veel opvangruimte is,
voor Oekraïners die hun huis verloren.
Maar hebben we dan jaren liggen slapen,
voor onze jeugd is er geen huis,
en voor een dakloze is het ook niet pluis,
zo menigeen ligt in de kou op apegapen.
Nu plots breekt nood de wet…
De laatste vlinders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Toen de vlinders al fladderend
in de late zomer waren verdwenen,
werd het stil, oneindig stil.
Stil werd het in mijn huis
en stil werd het in mijn hoofd.
Het dagelijkse rumoer
kon daar niets aan veranderen.
Het werd stil, oneindig stil
om beter te kunnen luisteren.
Overal op zoek naar die dierbare stem.…
Bloemlezing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Ik was die dag niet zo verbaal
zag dat de bonte vlinder
haar vleugeltjes voor me spreidde
daarop schreef ik mijn verhaal
vouwde ze voorzichtig dicht
zo bleef mijn boodschap droog
stuurde hem omhoog, keek hem na
tot hij niet meer zichtbaar was
ik groet de mooie dagpauwoog
mijmert mijn lentegeest
dat mijn lief ginds in de hemel
de…
Ochtend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
562 De ochtend gloort.
Toch lijkt het of
de nacht nog niet
wil wijken voor de dag.
Alsof de zon maar
nooit meer schijnen mag.
Alsof het nog nacht was
schuiven dikke laaghangende wolken
over de huizen aan de overkant.
De regen tekent
strepen op mijn
vensterglas.
Maar wacht, daar buiten speelt
een kind, het springtouw
in haar hand.
Haar…
Bij het eerste dwaalspoor links
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 De
kortste
route naar IBG?
U
gaat gewoon
door de bomen
naar het bos
En dan
bij het
eerste dwaalspoor
links…
Nu Nóg Simpeler
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
793 “Je eten en je drinken zijn héél duur,
Ook energie is niet meer te betalen,
Dus ik begrijp het wel dat mensen balen,
Er is dit jaar geen zoet, alleen maar zuur.
O nee! Dat laatste was een metafoor,
Wat stom, dat snapt geen hond meer, sorry hoor!”…
Holweerklinkend 1
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
585 Het maakt niet uit of ik iets maak
En wat ik maak dat maakt niets uit
Zet thee of koffie, maakt het uit
Of ik wat zeg of schrijf of fluit
En als ik op een dag verzaak
Zoals vandaag, scheelt dat een duit?
Ik dacht het niet, maar als zo vaak
De laatste tijd waar ik op stuit
Is licht gezever, flauw vermaak
Geneuzel uit gesloten kaak
En leuterkoek…
onderwerpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
440 in de meditatio ook vind je vandaag
nog enige remedia opdat het
verdriet aansluiting vinde bij en
oplosse in de ongrondelijke droefte
van het ene in de afgrond van het al.
abstract (uitvoer):
elke stap die je zet is een stap dichter bij het graf.
reserveer tijdig want de plaatsen zijn beperkt.…
erg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 de grens van het toelaatbare
ligt al weken te rotten achter ons.
de woorden ondertussen en zomaar
moet je pellen eerst en stevig pletten
wil je er nog enige zin uit persen.
nergens van, een buitenissig het is het,
het houdt geen steek alsof het ooit.
kijk, al dit hier en al dat daar.
de differente kleuring ervan zal
als gele pils in…
wij kunnen niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 wij kunnen niet, kunnen wij?
wij kunnen niet ademen de lucht
zit onder het water het water
draait in de soep de soep
stroomt over de stoep en komt
aan de koekjes en de koekjes
zijn wak van het water.
wij zuigen en zuigen wij zuigen
ons vol denken wij maar wij
worden gezogen wij
dat is al want niets
kunnen wij
niets van dat
al.…
en wij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 liepen wij niet
- oofdloos ?
- met de splijtnekken zeemzoeterig druipend van eigenzang?
- met de soeplepels choco-mousse schietend naar de anderen?
- met de armen kruiselings gebonden op de kwabberende vetbuik?
en wij,
wij glimleden der bakfietsenbourgeoisie,
hadden wij niet uitgesproken de neiging
- te vergeten?
- te vergeten terwijl wij…
over het verdelgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 stoelen weiden ramen flessen
plassen palen struiken wegen
takken raven huizen boxen
winkelstraten overwegen
het reclame zeulen.
stokken blazen stoelen weiden
ramen vijvers beken bomen
slapen samen tuinen hokken
koeken auto’s smeren zuilen.
rode tractoren voetbalvelden en
witte lichtbakkonijnen schieten goed
op met scheve bloemkolenbollen…
klimaatverandering voor eenden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 de vijver bevriest niet.
is de eend blij dan? neen:
de eend is in de vijver.…
Kwalletje 2
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
392 Kwalletje
Waar haal jij je schoonheid vandaan?
Je bent als een danseresje
met een tutuutje aan
waaronder je hoofdje schuilt
Of misschien draag je een parasol
en kan ik niet zien dat je huilt…
petroglief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
458 onder een eucalyptusboom
in de basaltwoestijn
wachtte ik op regen
een wachten in niets
dan het zand en het trage
afzetten van een slang
tussen al die zwarte stenen
dacht ik aan mijn moeder
en aan het kind
dat zij in het graf
in haar armen houdt
ik proefde zoute tranen
ik voelde het branden
van de genadeloze zon
ik wachtte op…
Delfi-C3
snelsonnet
4.9 met 56 stemmen
821 Succesvol in een baan om onze aarde
Was al verrassend voor de satelliet
Ze gaven 'm een maand of drie, meer niet
Maar hij bewees wel vijftien jaar zijn waarde
Terwijl bij mij elk 'duurzaam' apparaat
Al na een maand of drie ter ziele gaat…
WILDENBORCHS VOORJAAR
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 Sneeuwklokjes wiegen
zacht, nietig en bescheiden,
worden bemoedigd
door heersende narcissen.
Knipoogt dichter Staring nog?…
Voetbal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
609 Gelukkig kon Berlijn nog 1000 agenten overhalen
om de veiligheid te bewaken
zodat supporters onderling niet slaags raken.
Zouden die voetbalmiljonairs dat zelf betalen?…
Stroomstoring
snelsonnet
3.0 met 7 stemmen
720 De oorzaak van die storing? Onbekend.
Maar iedereen wil dat natuurlijk weten,
Gelukkig heeft de weervrouw kaas gegeten,
En ons de ware reden ingeprent.
Citroen of Knol?, zo vraag ik met een zucht,
De oorzaak blijkt gewoon gebakken lucht.…
Vraag een generaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Vraag een generaal of hij genoeg wapens heeft
Hij zal hightech drones willen, duizenden
Vraag een generaal of hij genoeg manschappen heeft
Hij zucht, onderbezetting, nauwelijks gamers
Vraag een generaal wat de bedreigingen zijn
Ga er goed voor zitten, hij zal ze allemaal noemen
Vraag een generaal naar zijn sneuvelbereidheid
Die is groot (al…
Wereld vol schijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
208 In een wereld vol beloftes,
waar eerlijkheid vaak zwicht,
schuilen achter mooie woorden
maskers van bedrog en licht.
Ze lachen met een glimlach,
hun ogen koud en sluw,
op zoek naar wie gelooft
in sprookjes, steeds opnieuw.
Ze strooien mooie praatjes,
hun waarheid is uniek.
Maar nergens tiert het sterker
vooral in politiek...…
De gesnoeide stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 In de studio, onder koud licht,
zit een stem die niet mag dwalen.
Zinnen liggen klaar,
gepolijst door handen
die nooit in beeld komen.
Hij leest wat moet,
niet wat wringt.
Zijn blik blijft strak
als een vlag in windstil weer.
In landen die zichzelf vrij noemen
wordt het woord
gesnoeid tot veilige vormen,
alsof waarheid
te wild zou…