Alle inzendingen over verdriet

12331 resultaten.

Sorteren op:

Verlies

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
Het vurig vlammend rood is nu verdoofd tot moedeloos geworden bruin. Het schitterende licht is nu verstoft tot doffe onverschilligheid. Het vrolijke gefluit is nu gesmoord in somber zwart gemoed. Want ik, ik ben niet meer die ik nog gister was.…
Lisa Leyten23 oktober 2015Lees meer >

Vertrouwen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 682
Ik heb vertrouwen in wat komt het is niet de toekomst waar ik bang voor ben maar de herhaling van het verleden de pijn die ik heb geleden ik laat het zijn en laat het achter in de loop van de tijd wordt alles zachter met mooie herinneringen in m'n hart maak ik weer een nieuwe start…

Waarom wachten?

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
donkergrijze wolken verduisteren zijn gedachten nochtans begon de dag met de zon hij is te oud om nog lang op de zomer te wachten…
Lenjef24 oktober 2015Lees meer >

Illusie

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Zware leegte Wroet in mij De stilte knaagt In mijn verleden Ik wil het wissen Laat mij zijn wie ik was Voor ik werd tot wie ik ben Vervormd tot Iemand zonder verleden Omdat de pijn te hevig is Om te benoemen Of zelfs te voelen Werp me in de toekomst Alsof ik van nul terug Kan beginnen Gun me de illusie Van de hoop op Iets beters…

Heimwee

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 661
En je had er zo'n verdriet van dat je ons moest verlaten. En je wist dat het niet anders meer kon. Het uitzicht was genadeloos. 'Dit is een mooi plekje!', zei je tegen me, toen je op mijn balkon op mijn stoel zat. Ik heb er nadien nog veel gezeten en aan jou gedacht.…

spons

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Ik ben als een spons Zuig alles op Alles dat gebeurt Kom ik aan de beurt Ik verdrink aan wat verkeerd gaat Een bui die ik niet zag aankomen Gekibbel tussen de kinderen Zo erg dat ik in tranen verdrink. Stilaan ben ik aan het verzuipen In de vergetelheid zou ik willen kruipen Maar ik hou alles stevig vast Het is een zwaar pak last…

Hoop

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
De wereld is niet godvergeten Geen toevallig doelloos zijn Niet wanhopig opgegeten Ik vind vreugde in mijn pijn Omdat ik weet dat in mijn leven Licht en duister samen gaan Daarom durf ik blij te beven Kan ik ook de diepte aan Daarom blijf ik dapper doorgaan Vecht mijn eigen kleine strijd Voel mij op en ook weer afgaan En sluit vriendschap…

Vaar-wel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
De heuvel achter de haven Biedt een luist’rend oor. Vol vertrouwen deint zij loom mee met 't klaaglijk zingen van een vissersvrouw. Zij golft 't zwaarmoedig gezang, gebracht op het zuchten van de wind, verhalend over smart en wee en hoe zij nooit zal wijken voor de zee.…

Het leven zonder hem

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
wereldburger-sociaal-wijs- alert-behulpzaam-aandacht- luisteren-liefdevol Verdriet wie kent dat niet weg je dierbare die je al één jaar niet meer ziet Een traan laat ik gaan ik mis hem gemis blijft bestaan Hij was er altijd voor een ander,voor mij die gevoelens zet je niet opzij Herinneringen koesteren dankbaar om wat er is…
Leidy9 november 2015Lees meer >

Het gaat door....

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
Men vraagt me hoe het nu gaat en ik zeg het gaat.... maar wat ik bedoel is: het gaat door maar even niet voor mij ik maak een tussenstop zet de boel even stil stilte in m'n hart en in m'n kop voelen hoe ik verder wil dus inderdaad het gaat.... straks weer door…

Een traan voor Frankrijk!

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
Wat er is gebeurd is in en in triest. Terroristen, extremisten hebben een aanslag in Frankrijk gepleegd. Veel onschuldige mens zijn gedood en nog velen zwaargewond en dat allemaal in naam van een geloof. God is machtig, God is krachtig, kaboem! In geen enkel geloof is doden toegestaan en deze mensen zien zich als strijders van de islam, maar ook…

Mijmeren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 726
In golvend water weerspiegelt het dansend haar als een filmscène met een eend in gezelschap drijven herinneringen.…

AU

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
we worden pijnlijk getroffen en er zijn er die het niet na kunnen vertellen wat troost moet brengen is het leger van hen die het leed verwoorden met heel grote woorden maar wat het echt brengt is chronische apathie die menigeen doet verlammen zelf heb ik maar twee letters nodig om die pijn te beschrijven en dat is genoeg…

Leven loslaten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Leven dat onverdiende geschenk waar je voor knokken moet soms zo moeizaam investeren zonder voelbare opbrengst maar gedreven door verlangende kracht ben je bereid een kloof te overbruggen groter dan jezelf daar aan de overkant weet je dat loslaten de hoogste vorm van liefde is omdat jij die kunst verstaat krijgen die je lief zijn…
Cor van Vliet20 november 2015Lees meer >

altijd weer die woorden

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 646
als de dichter om woorden verlegen zit is het verdriet nabij melancholie is de donkere inkt waarin hij zijn pen doopt natuurlijk komen er na worsteling de woorden maar weinigzeggende woorden zonder warmte die niet het ware verhaal vertellen…

Overgeplant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Nee geen dode gedachten over ons kind dat is zo fout en verkeerd hij is als een levende bloem die is overgeplant door een goddelijke hand bloeien zal hij in hemelse kleuren als ons huilen weer begint verdriet ons wil verscheuren spreken we samen af noem steeds zijn naam want die zullen we nooit vergeten hoezeer ons hart…
Cor van Vliet22 november 2015Lees meer >

Vergeten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 762
Was benieuwd of ik bij jou toch ergens sporen van mezelf nog terug zou vinden. Ik vond ze niet en zag dat ik voor jou dus echt nooit had bestaan. Ongezien en ongemist kon ik weer verder met mijn leven. Alleen ikzelf weet nog wat ik toen zei en dat geen mens ja, zelfs niet jij mijn roepen heeft gehoord mijn woorden, die…
Chatfant25 november 2015Lees meer >

Tranen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Droevige ziel! die geen uitkomst meer weet, Is uwe hope gezwicht? God geeft u tranen tot balsem in 't leed... Broeder! uw lijden wordt licht! Deed ge uw beminde uwe liefde verstaan, Glipte uit haar lipjes geen woord; Welde er van weelde in haar oogjes een traan?... Makker! uw dageraad gloort! Werd gij, verdoolde! der deugd weer…

Fabuleren

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
je brak mijn vleugels voordat ik kon vliegen met zinnen zonder kant noch wal en zorgde voor mijn vrije val ik ben nergens geland bleef zweven in een wereld van verschil waar woorden hangen aan zijden draden en de waarheid wordt verdraaid…
Dianah26 november 2015Lees meer >

Hoe verder de dagen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
soms praat ik met je over dagelijkse dingen ik vertel je over pa de boodschappen we jou dan zo missen nu wij samen lopen met dat gapende gat tussen ons in en wij dit vullen met grappen en lachen om niet te hoeven voelen hoe leeg…
Dianah30 november 2015Lees meer >

Sneuvelland

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.755
Sneuvelland is de uitgelezen bestemming om triest te zijn en de melancholie te koesteren, om je onder te dompelen in een roes van intens verdriet om wat de wereld je aandoet waar je de debacles van de mensheid betreurt en rouwt om alles wat ooit ten grave is gedragen.…

Hard

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Dagen en nachten wachten op een warm welkom een thuis In werkelijkheid schreeuw ik het uit en lig ik wakker in een hard bed van verleden tijd…

Silhouet tegen de lucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Na de kap Van de berk Met hangtakken En pellend bast, Was het silhouet Tegen de lucht Nog lang zichtbaar Op het netvlies Van mijn geheugen.…
Dieho15 december 2015Lees meer >

Lachen en Schreien.

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Dan zal hij lachen door zijn tranen heen, En zeggen: zie, 't verdriet zelfs is een vreugd; Want grootste vreugd is lachen na geween, En dat doe 'k veel en dat 's mijn deugd.…
Albert Verwey16 december 2015Lees meer >

Dwaallicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Zij dwaalde op onbetreden paden en hoopte op betere tijden Tijden die ooit waren een tijd die nog moest komen een tijd die is Iets in haar ogen zegt me dat ze niet meer gelooft dat er noch een begin is noch een einde Wat het precies is durf ik niet te zeggen Het is zoiets als: wanhoop…

Wat niet was

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 720
Als het leven mooi is Waarom voelt het dan oud En als de zon toch warm is Hoe is de dag dan koud Waarom toch die leegte Die spijt En het verdriet Waarom dat verlangen Naar wat ik achterliet Pijnlijke herinnering Aan wat had kunnen zijn Hoe kan de toekomst zeer doen Die niet en nooit geweest is Een schimmig droombeeld slechts nog Een…

Dromen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 481
In een ogenblik droom ik vlucht ik steeds verder weg tot er niets meer over is Ineens gaat de tijd verder terwijl het stil ligt Op dat moment doe ik expres mijn ogen dicht En dans ik mijn dans in het verblindende licht…

En toen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 614
En toen besefte ik pas dat het niet te laat was Nu niet, toen niet, ook niet straks En vandaag ben ik even wie ik ben Een gezicht dat ik graag erken En dan lijk ik weer op mij Niet bijzonder verdrietig Ook niet ernstig blij En straks ben ik wie ik mag zijn Ontwikkeld en gevormd door dromen, angsten, hoop, eenzaamheid…

Gebondenen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Vreugd is een vogel die woont Hoog boven wolken, in 't blauw, Waar ze op het nest zit getroond, Voedend haar broedsel met dauw. Wij, door het leed, in heur tuin, Worden te sluimren gesust, Schemer en bladeren bruin Weven de wade onzer rust. Soms komt de zon door het grauw, Wind langs het lover gevleugd, Dan snakt ons hart in…