31062 resultaten.
Verschijning na Pasen in 2011
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
625 De rust keert weer
in het gebouw
waar Thomas achterblijft
hij voelt zich
ongemakkelijk
één keer had hij
de samenkomst gemist
en juist die dag
was Hij zo duidelijk
aanwezig
hij was de enige
die het niet had gezien
waar was hij toch
wat was er zo belangrijk
dat hij dit niet
kon meebeleven
er speelt een melodie
door zijn gedachten…
de Reizigers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
671 Er was eens een dame
beeldschoon en van stande,
waar wij eens langs kwamen
op reis door vele landen.
"Bonjour" zei deze dame vroom,
"goedendag" reageerden wij zonder schroom.
Waarna de dame vroeg: "waar zijt gij naar op reis?"
"Mijn edele dame, wij zijn op zoek naar het paradijs!…
Afdronk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Plotsklaps gebeurt het,
in een hand gebaar zijn
woorden geboren, je
verwacht ze niet, ze
komen daar waar je ze
heb verloren en waar de
maan gerijpt uit vloeit,
sprongsgewijs vallen ze
in het beproefde glas.
Zoals ik het drink , zoals
ik adem, later proef ik de
nasmaak wat ik geschreven
moet hebben.…
pijnlijk als gisteren
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
965 een gemis
een oude ervaring
een verleden geleden
iets waar je naar uitkeek
maar nooit heeft kunnen zijn
de pijn op zich vormt de basis
van een vergeten herinnering
waar je iedere nacht om hebt gebeden
tranen tot je bezweek
die grote dingen maken me klein
het klinkt onbegrijpelijk
verschillende dingen door elkaar mengen
maar woorden…
Fingerspitzengefühl
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 te maken
in die witte vellen weiden
waar ze inktdrinkend indringen
dan hun wilde geweld staken
alsof hun bestaansreden enkel dat maar is
zo nu en dan en totaal terzijde…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.863 zijn, beginnen
wat men later zijn herinneringen noemt
Maar nu nog een toestand waar geen mens
vat op heeft, waarvoor geen woorden zijn:
Een en al onaantastbare luister.
--------------------------
uit: 'Dwaalwegen', 2008.…
Stadhuisplein*
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.931 Berekend lopen zij door waterplassen,
want tijdwinst is het waar zij zich aan laven,
chronometers als verwrongen maatstaven
om op je eindige tellen te passen.
Hoe glad en nat is het in deze stad,
waar op het spiegelende stadhuisplein
een vluchtige kus leidt tot eeuwig zijn,
één tel ontsnapt aan wat ik niet bevat.…
driekwartsmaat
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.102 de wereld
ophoudt te bestaan
in de laatste maat
waar in ruimte en tijd
een en een drie slaat
elk - een - samen
hier en daar
eindeloos
eeuwig…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 is zelfs een hemelboog van waar
een spetter nattigheid traag valt
raakt aan het omhoog geheven gelaat…
Voor de hersenloze jury’tjes.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 ,
in hemelsnaam, waar
bemoei je je mee!…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Onbewoonde klokken in lentetijd
tikten tot een nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
bruine stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 ik proef het verlaten
in deze stad, bruin en geteisterd
door somber voorgevoel, regen
de leegte gevangen in natheid
alhier klaterend op de straten
zelfs de kieren in de muren
cementloos ademen zij verleden
waar nooit een zon echt scheen
onder daken waar nooit de liefde
bedreven werd zoals verteld in boeken
in straten die stammen uit een…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Verlof A
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
967 : eerste klas lagere school Roswinkel, waar de lessen plaatsvonden in het hervormd verenigingsgebouw nadat
het hoofdgebouw was afgebrand (1961).…
je bent heel dichtbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 't hart doet pijn
de hand doet zeer
maar waar moet je naar luisteren?
en wanneer..
moet je weer iets nieuws grijpen?
of blij zijn met wat je al pakken kan..
echt heel diep naar binnen kijken?
en heb je er wel plezier van..
al die dingen
die iedereen wil weten
waar het pijn vanbinnen doet
hoe kan ik het vergeten?…
Herinnering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 In de buurt waar je toch zoveel jaren
zoals kind veel heb gespeeld,
waar slopers soms niet alles sparen,
is mijn herinnering niet gestreeld.
Ik loop nog wel eens in de blinde,
door de mij vertrouwde straten rond
om ergens nog iets van terug te vinden
maar er weinig bekends meer vond.…
Ze is zo groot
gedicht
3.0 met 3 stemmen
8.439 Op het bord zij waaren en hij hete;
ze is er voor het zijn, niet voor het weten,
naar kennis heeft ze nooit gedorst.
Ze is zo groot, zo warm, zo zonnig;
ze geeft straks heel de klas de borst.
--------------------------------------
uit: 'Op Pennewips plek', 1982.…
Appels van de Maan
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
2.184 staan
Vaar met mij mee zover je ziet
Tot waar mijn luchtballonnen zweven
Droom jezelf in de wolken
Pluk mijn appels van de maan…
Breekbaar grondschrift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.596 breekbaar grondschrift voetafdruk van rotte palen
toont waar ze schreiend
onhoorbaar ontstond, 'n dichtgegroeide
vijver waar niets weerklinkt,
het luisterend oor verzandt,
de vinger tastend vastgroeit aan 'n ovale steen bijna
in de ogen,
in haar diep verdronken
wordt de drinkende schimmel zo groot
(als) 'n drijvend wolkenveld…
tijdloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Sammie kijkt omhoog
ze ziet verdriet in hoopvol
glanzen
en in ogen dansen de herinneringen
van weleer
hoog Sammie, kijk omhoog
langs de waterlinie van een tijd
waarin spijt zijn kille banden legt
rond blijvend zeer
waar was je toch-
waar ben je
hoe vaak ren je nog naar hier?…
Diafragma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 Je bewoont waar je het beschrijft,
een gekuiste hemel kon niet lichter zijn,
je stelt je in op mentale dingen die je
drijft met een groter diafragma vast.…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 jaar
zijn eerste fortuin
uit vruchtbaar zijn baarde
kom schemer met mij
naar de maan en nog hoger
waar wij elkaar de nacht gaan beloven…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?
Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
en er vielen lelies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 eigen hart en waterland
men de ogen sluit en neder knielt
in alle overgave plaatsen zoekt
van rust en stilte aller stilte
waar verdriet hoopt op verwerking…
Devon: The Big Easy Tour
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
456 Waar wij in het stomend treintje
op Woody Bay Station te Lynton
binnen vier minuten op ons retour
het heen en weer kregen
after that little tjoeketjoek
holderdebolderman in de touringcar
met de klok mee welke uren slabakkend
rondtoerde around the middle of nowhere
see you in Exmoor
waar de natuur doodbloeiend op ons wachtte
en wij nimmer…
Strand
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.559 Waar de zee nog dun is als een pink
rollen strandlopertjes als biljartballen
over het laken van het water,
overrompeld soms door zeeschuim.…
Reservetijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.331 en als je mij hebt doorgrond,
weet dat er daarna niets meer komt
wat jou nog verbazen zal in mij
jij mijn restwaarde afschrijft
waar ik liefheb in ons trouwboekje
geen beroering meer voelt
aan de andere kant van ons bed
waar ik al jaren niet meer kom
je mij plichtmatig welterusten wenst
verval ik in het stilzwijgen van ons huwelijk…
Den Grooten Oorlog (1914-1918)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
669 Hoor de Stem van de Dode Soldaten,
en richt je blik naar verre einders,
ginds, waar het Dodenrijk ligt.
Denk dan aan de Dode Soldaten,
en luister naar het lied
van namen, duizenden namen
dat Zij lijdzaam zingen
in smart en droefenis.…
Big brother is watching you
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 Ik voel me klein en angstig
verdwaald in deze wereld
waar achter alle hoeken
opnieuw gevaren zijn
Een wereld veel te groot
door camera's bekeken
waar mensen onbenoemd
jouw wereld overzien
Wat willen ze van mij?
ze hoeven niet te weten
mijn laten en mijn doen
mijn leven is van mij.…