Alle inzendingen over boom

7675 resultaten.

Sorteren op:

zomerimpressie

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
bomen fluisteren hun bos kevers knagen bladeren leeg wat kale toppen krijgen van de wind een warme veeg de zomer vlijt zich neer op mos de bosrand langs voorbij de wei een bloeiende strook hei akkers met hun diepe voren balen hooi en resten koren het geelstro van de boerderij die zomer heb ik in mijn hand de geur gegrift in mijn…
wil melker22 augustus 2006Lees meer >

Waarvandaan?

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 971
De bomen omringen mij Deze stille, dreigende omheining Is mijn thuis, mijn gevangenis Aarde, vertel mij, Waar kom ik vandaan? Hitte houdt mij warm Daar leef ik van Het is mijn enige kans op overleving Vuur, vertel mij, Hebt u mij hierheen gejaagd?…
Marije23 april 2009Lees meer >

ganzen.

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
de vogels vliegen laag over het huis twee soepele geluidloze motorvliegtuigjes twee ganzen indrukwekkend samen geruisloos over de bomen op weg naar.. ja, waar naartoe?…
c. paris30 april 2009Lees meer >

Duif

gedicht
4.3 met 36 stemmen aantal keer bekeken 23.369
De hemel boven 't park werd licht, de bomen stonden groen, afzonderlijk en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…

ALS DE ZIELE LUISTERT

poëzie
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.914
Als de ziele luistert spreekt het al een taal dat leeft, 't lijzigste gefluister ook een taal en teken heeft: blâren van de bomen kouten met malkaar gezwind, baren in de stromen klappen luide en welgezind, wind en wee en wolken, wegelen van Gods heilige voet, talen en vertolken 't diep gedoken Woord zo zoet...…

Striemen op mijn rug

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
weerbarstig krult het haar groener buigt de wind ogen komen bomen tegen de dwarse schijn verblindt gedachten zweven zonder toe te geven met hun schaduw op de vlucht het licht schreeuwt opgelucht geen spinsels uit een gouden droom ik ben gewoon een vriend die boomt over gedichten de zon lijkt lichter als het donker wordt de rode…

Het einde van de wereld

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 910
Niet door 't vallen van 'de bom' komt de ganse mensheid om. Niet doordat men wouden velt of door CO2 uitstoot. Niet door 't gat in de ozonlaag of omdat het poolijs smelt. Niet aan vuur of watersnood gaat de wereldbevolking dood.…

onmachtig

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 954
ik lig te ver van bomen af om het roerloze spreken te bezitten het heeft ook geen zin om eerder dan woorden de wind te bevelen of de blauwe plekken in de lucht die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde lichtjes wat uit kruinen valt zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt met schedels en afgestorven bloesems…

Oorlog

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Bladeren vallen van de bomen Het is een korte dag Mensen haasten zich terug naar huis En sluiten alle deuren en ramen. Zonnestralen breken door de hemel Het is een nieuwe dag Mensen lopen fluitend over straat En vergeten voor een ogenblik dat er oorlog is.…
Michael10 maart 2009Lees meer >

Fluistering van de tijd ?

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 677
Fluisterstemmen in de nacht, woorden van een andere oever, van bomen die de knoesten pellen wachtend op het laatste veer, om de geroeste schakels van hun strijd in de kettingen te tellen, in het zicht van de nog te ontdekken bakens om in een ander licht naar hun bestemming te schrijden, in een uitgeslepen stroom, met een voorbepaalde…
pama2 augustus 2009Lees meer >

Ik wou

hartenkreet
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.294
M’n armen zijn te kort als ik alles wil omhelzen alle bomen van het verre bos de geuren van het gemaaide gras de glinstering van de stromende beek de witte wolken drijvend in de blauwe lucht het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen het mos liggend aan de voet van de eik muis knabbelend aan een beukenoot wuivend riet, de wortels kletsnat…
Pieter Plenter27 september 2009Lees meer >

Gaan en blijven

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 739
Je ziet de rode baksteen weer doorheen de takken van de bomen, het najaar, zo ineens gekomen verlangt de vroege zon niet meer maar weifelt tussen gaan en blijven gelijk de asters winddoorspeeld en reikend naar het licht, geheeld, tot nerf en kleurloosheid verstijven. De weemoed valt alweer te rapen als noten onder najaarslucht.…
Adeleyd24 oktober 2009Lees meer >

vallen en opstaan

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 972
De regen die nu valt Laat je voelen met haar tranen Waarbij de geurende wind Bladeren laat vallen Waarin het een teken Van moed en passie geeft Waarbij de natuur krachtig Laat voelen wat vallen en opstaan is Die eikels uit bomen gooit En bladeren weer omhoog spuwt Voor een lichte straal Van een warm stralend zonnetje Want de zucht…
MiTcHeLL25 oktober 2009Lees meer >

De tijd staat open

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.790
elkander omarmen, het slaapt dat het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger van wanvruchten galappels wormen in het huis het gemor van adem, van data dat de nachtschade hangt aan zijn leven dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed dat de groene woorden als kersen bederven bij vlagen het heden, de vragen, gesteun van de lage eenmalige bomen…

Winterlandschap.

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.022
witte pracht in poeder vacht betovering na winternacht het groene gras verstopt als wintermantel ontpopt toverwerk in winter macht wie ben jij met deze kracht speel met mij die kou veracht zonnestralen glinsteren zacht witte wereld om mij heen boom noch plant zijn alleen een vlokje danst daar blind vredig in de koude wind vogels vliegen…

de eerste leugen

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 876
achter een boom vol vlinders houd ik me schuil er is een reden voor dit deel van het leven; het op- en neerwaarts en waar het allemaal om gaat ik ben de nacht dankbaar dat ik me mag neerstorten in zijn duisternis dicht bij de stilte en de stenen waarachter wind dromen draait dwaas in drang alsof ze ooit gevlogen hebben misschien…

God is Liefde

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.093
God is Liefde God is Licht God is een boom God is een gedicht God is dat kleine meisje Dat daar loopt; dapper en alleen God is die man met dat ongelukkige been De man die steelt Weet niet dat ie God is De man die moordt Moet nog een aantal levens voort Velen leven in onwetendheid Het is daarom, dat de mensheid lijdt Als iedereen…

de schoen voorbij in de verlaten stad

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 820
de schoen voorbij in de verlaten stad benen de weg met gepaste tred het water stroomt de gedachten voort vloeibaar als sneeuw voor de zon de bomen staan gesteend bijeen het oude schoolgebouw, vervallen de jeugd fietst slingerend voorbij ja voorbij is mijn jeugd, de brug aan beide kanten gevuld met jongens, jonge mannnen van toen de oude…
Cece Ka6 maart 2010Lees meer >

Schilderij

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 626
Lopend over wegen met een penseel gekleurd een vogel in de regen zijn vleugels met olieverf besmeurd Achter een geschetste boom en lila bloemenpracht duwt de getekende luchtstroom mij in de donkerblauwe sterrennacht Wandelend over het doek zacht land ik op het linnen zittend in de donk’re hoek weet ik niet hoe te beginnen Hurkend met…

Binnen-kamers

netgedicht
4.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 743
er klinkt een schreeuw om aandacht zonder geluid wanneer zij deuren en ramen sluit snakkend naar lucht, op zoek naar het licht liever doet zij de gordijnen dicht, een vlucht naar de veilige stilte binnen het buiten van angstig vergeten waar stemmen roepen, blikken doden en vingers wijzen naar bomen die krijsen...…

Lentezang

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 500
Kus voel streel mij lief gelijk de zachte lentebries geurt het leven Springt de fontein zilver diamant onder blauw witte wolkenhemel De milde zon lacht in het ochtendrood Zie de merel in boom zingt zonder schroom een vrolijk lied tussen roze bloesem Kom laten we dansen op accoorden van vogels mijn lief elkaar openbreken bespelen…

In Zwijgzame Liefde

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 483
wanneer de tempeldeuren openstaan zie ik mijn lichtkarakters verschijnen herstellende van hun zinkende zielen zoekende naar verzadigde waarheden dolend, achter maanstralen aan bestudeer ik mijn gedachten in zwijgzame liefde lijken bomen op onvolmaakte mensen diepgeworteld in eigen grond als orakels van onbuigzaamheid grijpend naar de hemel…
Elinora26 juni 2010Lees meer >

Dronken in de lente

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.630
" Maar toen ik mijn lome ogen opsloeg, Zag ik de boom zijn blaren verliezen, In mijn kruik wat wijn nog. "Jij, oude, verliest je bloei als de herfst komt En moet tot het volgende voorjaar wachten, En ik hoef alleen mijn kruik weer te vullen En ben weer zalig."…

tussentijd

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 555
ik zag hoe de wolken elkaar kusten de lucht was blauw; de zon verstreek langs witte hoogtes beneden op de grond stond de tijd alleen gelaten door mijn hart verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen over hoe het was geweest- ik mis je zo ik mis de glans van wie je was, van wie je bent van wie je steeds zult zijn het blijft- en…
switi lobi6 september 2010Lees meer >

Pas op voor het geheugen

gedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.197
Gelijktijdig hoort hij weer het ruisen van de bomen, het krolse miauwen van katten, en boven dit alles uit de verliefde doffers, Vader (dood) schreeuwt bevelen tegen de honden, moeder (overleden) maalt - voor de zoveelste keer - koffie. Snel sluit hij de ramen van zijn huis.…
Fred Papenhove14 september 2010Lees meer >

Verre horizon.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
In het vervallen licht van een leeggewaaide vale blauwe hemel, de zon half onder, kale bomen stijgen naar mijn kop, het doet er weinig toe wat ik voel of waar ik ga, met wie ik de gedachten delen zal, nu nog alleen, straks misschien met velen, of dat de morgenstond er nog zal zijn, waarin de nuchterheid is uitgelicht, het lichaam…
pama20 september 2010Lees meer >

Stilte van verzadiging

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
hij wil z’n blad en zaden niet langer vasthouden, zijn hand opent zich tot in de kern van het verteerde hart om die los te laten, skelet in een decor van de opkomende maan, die draait om zijn eigen wil en as in de groeven van de herinneringen, daarboven het onverstaanbare geprevel van de najaarsregen, roerloos leunen de oude bomen…
pama4 november 2010Lees meer >

Mensdom

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Oneffenheden aan de buitenkant als waas over het goede innerlijk of de schone schijn als dekmantel van dat wat zich niet laat zien of als machtige boom zijn lijnen in het blad en hart blootgeeft, voelbaar zichtbaar in doorgezaagde stam de wind zingt in onze oren dat wij moeten reflecteren in eigen nerven daar wij amper weten wie wij zelf…

Spreeuw

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 595
Ver boven Utrecht vliegt een massa spreeuwen Een wonderschone vlinderende vlucht Strijkt neer en schiet dan plots weer in de lucht In elke boom een koor van schelle schreeuwen Maar mus en merel vinden dit te zot De vogels pleiten voor een vliegverbod. ---- De lucht boven de wijk Hoograven in Utrecht is het toneel van…
trawant10 maart 2011Lees meer >

onderweg

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 480
er zaten buizerds langs de weg hun lichte buiken vingen zon, de snavels leken scherper nu ze zacht met bomen spraken het voorjaar had veel kou begraven, maar op de grond viel nog een grauwe waas en waar de autoweg voorbij kwam riepen raven dat vandaag al over was we reden sneller, toen een stormkraai wind verwachtte thuis in de zachte…