7675 resultaten.
zomerimpressie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 bomen fluisteren hun bos
kevers knagen bladeren leeg
wat kale toppen krijgen
van de wind een warme veeg
de zomer vlijt zich neer op mos
de bosrand langs voorbij de wei
een bloeiende strook hei
akkers met hun diepe voren
balen hooi en resten koren
het geelstro van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
de geur gegrift in mijn…
Waarvandaan?
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
971 De bomen omringen mij
Deze stille, dreigende omheining
Is mijn thuis, mijn gevangenis
Aarde, vertel mij,
Waar kom ik vandaan?
Hitte houdt mij warm
Daar leef ik van
Het is mijn enige kans op overleving
Vuur, vertel mij,
Hebt u mij hierheen gejaagd?…
ganzen.
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
756 de vogels vliegen laag over het huis
twee soepele geluidloze motorvliegtuigjes
twee ganzen indrukwekkend samen
geruisloos over de bomen op weg naar..
ja, waar naartoe?…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.…
ALS DE ZIELE LUISTERT
poëzie
4.0 met 27 stemmen
10.914 Als de ziele luistert
spreekt het al een taal dat leeft,
't lijzigste gefluister
ook een taal en teken heeft:
blâren van de bomen
kouten met malkaar gezwind,
baren in de stromen
klappen luide en welgezind,
wind en wee en wolken,
wegelen van Gods heilige voet,
talen en vertolken
't diep gedoken Woord zo zoet...…
Striemen op mijn rug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
535 weerbarstig krult het haar
groener buigt de wind
ogen komen bomen tegen
de dwarse schijn verblindt
gedachten zweven
zonder toe te geven met
hun schaduw op de vlucht
het licht schreeuwt opgelucht
geen spinsels uit
een gouden droom
ik ben gewoon een vriend
die boomt over gedichten
de zon lijkt lichter
als het donker wordt
de rode…
Het einde van de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Niet door 't vallen van 'de bom'
komt de ganse mensheid om.
Niet doordat men wouden velt
of door CO2 uitstoot.
Niet door 't gat in de ozonlaag
of omdat het poolijs smelt.
Niet aan vuur of watersnood
gaat de wereldbevolking dood.…
onmachtig
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
954 ik lig te ver van bomen af
om het roerloze spreken te bezitten
het heeft ook geen zin
om eerder dan woorden de wind
te bevelen
of de blauwe plekken in de lucht
die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde
lichtjes
wat uit kruinen valt
zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt
met schedels en afgestorven bloesems…
Oorlog
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.305 Bladeren vallen van de bomen
Het is een korte dag
Mensen haasten zich terug naar huis
En sluiten alle deuren en ramen.
Zonnestralen breken door de hemel
Het is een nieuwe dag
Mensen lopen fluitend over straat
En vergeten voor een ogenblik dat er oorlog is.…
Fluistering van de tijd ?
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
677 Fluisterstemmen in de nacht,
woorden van een andere oever,
van bomen die de knoesten pellen
wachtend op het laatste veer, om
de geroeste schakels van hun strijd
in de kettingen te tellen, in het zicht
van de nog te ontdekken bakens
om in een ander licht naar hun
bestemming te schrijden, in
een uitgeslepen stroom, met een
voorbepaalde…
Ik wou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.294 M’n armen zijn te kort
als ik alles wil omhelzen
alle bomen van het verre bos
de geuren van het gemaaide gras
de glinstering van de stromende beek
de witte wolken drijvend in de blauwe lucht
het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen
het mos liggend aan de voet van de eik
muis knabbelend aan een beukenoot
wuivend riet, de wortels kletsnat…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen,
het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.…
vallen en opstaan
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
972 De regen die nu valt
Laat je voelen met haar tranen
Waarbij de geurende wind
Bladeren laat vallen
Waarin het een teken
Van moed en passie geeft
Waarbij de natuur krachtig
Laat voelen wat vallen en opstaan is
Die eikels uit bomen gooit
En bladeren weer omhoog spuwt
Voor een lichte straal
Van een warm stralend zonnetje
Want de zucht…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 elkander omarmen, het slaapt
dat het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij vlagen het heden, de vragen, gesteun
van de lage eenmalige bomen…
Winterlandschap.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.022 witte pracht in poeder vacht
betovering na winternacht
het groene gras verstopt
als wintermantel ontpopt
toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht
witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind
vogels vliegen…
de eerste leugen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
876 achter een boom vol vlinders
houd ik me schuil
er is een reden
voor dit deel van het leven;
het op- en neerwaarts
en waar het allemaal om gaat
ik ben de nacht dankbaar
dat ik me mag neerstorten in zijn duisternis
dicht bij de stilte en de stenen waarachter wind
dromen draait
dwaas in drang
alsof ze ooit gevlogen hebben
misschien…
God is Liefde
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.093 God is Liefde
God is Licht
God is een boom
God is een gedicht
God is dat kleine meisje
Dat daar loopt; dapper en alleen
God is die man
met dat ongelukkige been
De man die steelt
Weet niet dat ie God is
De man die moordt
Moet nog een aantal levens voort
Velen leven in onwetendheid
Het is daarom, dat de mensheid lijdt
Als iedereen…
de schoen voorbij in de verlaten stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
820 de schoen voorbij in de verlaten stad
benen de weg met gepaste tred
het water stroomt de gedachten voort
vloeibaar als sneeuw voor de zon
de bomen staan gesteend bijeen
het oude schoolgebouw, vervallen
de jeugd fietst slingerend voorbij
ja voorbij is mijn jeugd, de brug
aan beide kanten gevuld met
jongens, jonge mannnen van toen
de oude…
Schilderij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
626 Lopend over wegen
met een penseel gekleurd
een vogel in de regen
zijn vleugels met olieverf besmeurd
Achter een geschetste boom
en lila bloemenpracht
duwt de getekende luchtstroom
mij in de donkerblauwe sterrennacht
Wandelend over het doek
zacht land ik op het linnen
zittend in de donk’re hoek
weet ik niet hoe te beginnen
Hurkend met…
Binnen-kamers
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
743 er klinkt een schreeuw
om aandacht zonder
geluid wanneer zij
deuren en ramen sluit
snakkend naar lucht,
op zoek naar het licht
liever doet zij de
gordijnen dicht,
een vlucht naar
de veilige stilte
binnen het buiten
van angstig vergeten
waar stemmen roepen,
blikken doden
en vingers wijzen
naar bomen
die krijsen...…
Lentezang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
500 Kus voel streel mij lief
gelijk de zachte
lentebries geurt het leven
Springt de fontein zilver diamant
onder blauw witte wolkenhemel
De milde zon lacht in het ochtendrood
Zie de merel in boom zingt zonder schroom
een vrolijk
lied tussen roze bloesem
Kom laten we dansen op accoorden
van vogels mijn lief elkaar openbreken
bespelen…
In Zwijgzame Liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 wanneer
de tempeldeuren openstaan
zie ik mijn lichtkarakters verschijnen
herstellende van hun zinkende zielen
zoekende naar verzadigde waarheden
dolend, achter maanstralen aan
bestudeer ik mijn gedachten
in zwijgzame liefde
lijken bomen op onvolmaakte mensen
diepgeworteld in eigen grond
als orakels van onbuigzaamheid
grijpend naar de hemel…
Dronken in de lente
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.630 "
Maar toen ik mijn lome ogen opsloeg,
Zag ik de boom zijn blaren verliezen,
In mijn kruik wat wijn nog.
"Jij, oude, verliest je bloei als de herfst komt
En moet tot het volgende voorjaar wachten,
En ik hoef alleen mijn kruik weer te vullen
En ben weer zalig."…
tussentijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
555 ik zag hoe de wolken elkaar kusten
de lucht was blauw; de zon verstreek langs witte hoogtes
beneden op de grond stond de tijd
alleen gelaten door mijn hart
verloren tussen bomen liepen slechts mijn dromen
over hoe het was geweest- ik mis je zo
ik mis
de glans van wie je was, van wie je bent
van wie je steeds zult zijn
het blijft- en…
Pas op voor het geheugen
gedicht
2.8 met 10 stemmen
5.197 Gelijktijdig hoort hij weer het ruisen van de bomen,
het krolse miauwen van katten, en boven dit alles uit
de verliefde doffers,
Vader (dood) schreeuwt bevelen tegen de honden,
moeder (overleden) maalt - voor de zoveelste keer - koffie.
Snel sluit hij de ramen van zijn huis.…
Verre horizon.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 In het vervallen licht
van een leeggewaaide
vale blauwe hemel, de
zon half onder, kale
bomen stijgen naar
mijn kop, het doet er
weinig toe wat ik voel
of waar ik ga, met wie ik
de gedachten delen zal,
nu nog alleen, straks
misschien met velen, of
dat de morgenstond er
nog zal zijn, waarin de
nuchterheid is uitgelicht,
het lichaam…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen,
daarboven het onverstaanbare
geprevel van de najaarsregen,
roerloos leunen de oude bomen…
Mensdom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Oneffenheden aan de buitenkant
als waas over het goede innerlijk
of de schone schijn als dekmantel
van dat wat zich niet laat zien
of als machtige boom zijn lijnen in
het blad en hart blootgeeft, voelbaar
zichtbaar in doorgezaagde stam
de wind zingt in onze oren dat wij
moeten reflecteren in eigen nerven
daar wij amper weten wie wij zelf…
Spreeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Ver boven Utrecht vliegt een massa spreeuwen
Een wonderschone vlinderende vlucht
Strijkt neer en schiet dan plots weer in de lucht
In elke boom een koor van schelle schreeuwen
Maar mus en merel vinden dit te zot
De vogels pleiten voor een vliegverbod.
----
De lucht boven de wijk Hoograven in Utrecht is het toneel van…
onderweg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
480 er zaten buizerds langs de weg
hun lichte buiken vingen zon, de snavels leken scherper
nu ze zacht met bomen spraken
het voorjaar had veel kou begraven, maar
op de grond viel nog een grauwe waas en
waar de autoweg voorbij kwam riepen raven
dat vandaag al over was
we reden sneller, toen een stormkraai
wind verwachtte
thuis
in de zachte…