5490 resultaten.
ballade van het West - Vlaams kerstdiner
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
1.973 dragonparels en flan van kikkerbilletjes is de opgang
naar onze Klassieke hoofdgerechten
ge kunt vis eten, een zeetong die, gevuld met
witlof en vervolgens gegratineerd, geheel
aansluit met de tijd van het jaar
voor de wildeters komen de fazantfilet met fine champagne nog eens voorbij en zoals
gewoonlijk sluiten wij af mee 'n koffieke en daarbij enkele…
Twist met Grete
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.828 Enkel is hij daar,
Tussen mij en haar,
Als ’n metselaar,
Die plots een muur begint te bouwen
In een tuin, waar elke kleur
Van elke bloem, die zich ontvouwen
Wil, in zachte schijn van dageraad,
Een nieuwe, ongekende kleur
Verraadt.…
Jij bent mijn grootste verlies
hartenkreet
3.8 met 32 stemmen
2.576 blijven herhalen in mijn hoofd
Alles was bespreekbaar
Geen taboes hadden we elkaar beloofd
Zo intens heb ik van je gehouden
Je hebt het ook zo erg verdiend
Als ik moest huilen van binnen
Zag jij het meteen, je was alziend
Je hebt ooit gezegd
Respect verdien je door te geven
Maar het respect wat jij hebt verdiend
Kan ik je niet in één enkel…
De Spelen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.791 Want de spieren gehoorzamen enkel het schot.
We stuiven weg in een brede wolk van benen
Tot er gaten vallen, een armlengte.
Wangen dansen de tanden bloot.
De kampioen mag straks het volkslied mompelen
Ik sterf op een zucht van de meet,
Meet het verlies in flarden van een tel.
Blauwe vlekken gonzen onder het ooglid.…
Woestijn I
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 aan de vrije wilsbeschikking van
de kleinste zandkorrel
ik eet het stof en zuig me vol
van beweging in materie die
voortleeft en niets meer dan
de ruis voedt die zich nestelt
in de schurftige korst rond
het materiële omhulsel van de geest
ik aanbid haar, de hogere vorm
van puur stoffelijke individualiteit,
en stel eens te meer vast dat enkel…
Weedens Willens
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.063 De wil
gewild te zijn
in parrenlampen-maneschijn
Jasmijn gehuld in rookgordijn
glanzend melkwit parelzwijn
cup D velourst in stug satijn
De wil
ze vilde me in al jouw lust
en had me nooit oprecht gekust
ze ving me enkel omdat
-al die mensen-
ik miste de vertoning op jouw witte doek bewust
in plaats daarvan heb ik drie bundels…
We zijn zo hard op zoek
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.055 ziltrode rand
als bindmiddel tussen risée en verstand
Reeds voor ze die hoed droeg liep zij vergezeld
door een heerschap in pak, eervol, welgesteld
ach had hij haar nou maar wat eerder verteld
dat liefde soms slechts tot een thema versmelt
Dan had zij nooit gezocht naar de status, de eer
van een weeld'rige rok en een sjieke meneer
was ze enkel…
Martinitoren
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.116 Daartoe werd de klok op twaalf uur gezet, waarna het inregelwerk nog enkele dagen in beslag nam.…
Opa
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.884 Hij was warm maar ook zo somber saai
Heel anders dan mijn Opa meestal toonde
Samen met mijn Opa maakte ik lawaai
Ik herinner mij de laatste blik toen hij nog bij ons woonde
Voordat hij daar spierwit en lijkbleek lag
Was hij weer kind en speelde net als ik
Spelletjes die ik niet meer met hem spelen mag
In mijn gedachtenis aan hem past enkel…
Levend begraven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.122 Om me heen een hoge muur
Gewapend beton er boven op
Altijd lachen, zonder vuur
Mijn wereld staat op zijn kop
Steeds stoot ik op onbegrip
De ganse dag speel ik toneel
Mijn leven is een videoclip
Heel onecht voor ’t merendeel
Mensen zoeken zelf vertier
Hier bij ons in het café
Denken enkel aan hun plezier
Of brengen hun eigen zorgen mee…
Tijdsbesef
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
846 Cyclisch denken is
Alom wereldgebeurtenis
Ons tijdsbesef is onterecht
Lineair is niet de weg
In zuidelijke landen
Vandaag vier uur
Komt morgen weer
Dan haast je je niet meer
Maar bij het meest essentiële
Leven na de dood geaarzel
Is dat nu lineair of cyclisch
Of niets slechts enkel hoop
Mogelijk is de natuur cyclisch
Maar zielenleven…
"Oerkracht"
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.389 In gedachten ben ik er weer,
aan de Ossenzijlse kolk,
hoog zomerse temperaturen,
in de lucht geen enkele wolk.
Ik kijk tevreden naar mijn zonen,
alledrie met een hengel in de weer,
ze proberen karpers te vangen,
en het lukt ze keer op keer.…
Gedichtentrein
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
3.350 Want wees gerust ook jouw grijze massa
Kan uit zijn bol gaan heel beslist
En mooie woorden produceren
Helpen wij elkaar dan groeit het licht
Wellicht is de symbiose het ultieme
Ja akelig perfect gevoelig gedicht
En is de kik van de herkenning
Wel alles waar ieder voor zwicht
Ik zou ook met je kunnen vrijen
Maar dat is alleen voor enkel…
De astma aanval.
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
2.297 De angst slaat toe,
mijn omgeving raakt in paniek
waardoor het enkel erger word.
Na inhalatie, word ik wat rustiger.
Krijg voor mijn gevoel
na uren wat meer lucht.
Dan is het eindelijk voorbij,
ik dacht dat ik het niet zou redden.
Het wordt weer ochtend,
ik ben uitgeput.…
Wateraubade
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.515 Laat mij je aquanaut zijn, je H2O-heraut,
badbewoner, regendanser - geen vijver voor vissen
maar enkel voor jou. Lief rimpeloppervlakje op elk
maatbekerbakje, zodat ik altijd weet hoeveel je wel
niet bent.…
- Later -
netgedicht
4.1 met 56 stemmen
711 Totdat onze keuze gemaakt is, 'enkele dagen' later.
Niet net nu, niet het verleden, het heden, later.
Later geboekt dan anders, te laat.
Later het persoonlijk gesprek laten, zo tergend
ons uitgebreid volledig afgewerkt programma,
later met niets vergelijkbaar de laatste strijd.…
- Passant der verzuchting -
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
693 Jou diepe blikken hebben mij nooit echt bekoort,
ik was enkel een passant der verzuchting.
Troost herken ik zonder veel betekenis,
zie de gevels van vlagen voorbijtrekken,
ze naderen elke dag de afgrond.…
- Wat zo belangrijk is -
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.075 Ze gaan voorbij jouw wereld,
in enigheid die enkele jaren
in die je gelukkig leefde.
Je klein beetje angst en waarheid,
zoals rook mensenlevens ontstijgt,
als een zachte mooie kwelling .
Kwetsbaarheid,
voorbereid en majestueus gedragen
dwalend van voorbijgaande aard,
gekluisterd aan schemerige dagen.…
- Liefde felgekleurd -
netgedicht
4.3 met 71 stemmen
1.482 Wij hadden toen zoveel tijd en jeugdidealen
enkel dromen, liefhebben, kindjes baren.
Het lijkt alweer zo lang geleden,
jij en ik, liefde als verwachting felgekleurd.
Romantisch symbool om emoties uit te drukken,
tegen een lichtblauwe achtergrond van huwelijk.
Wat heeft liefde een natuurlijke slaap gehouden.…
- Blik op het noorden -
netgedicht
4.3 met 58 stemmen
1.103 Prachtige, gevaarlijke natuurdieren
de grootste berensoort op aarde
vogelvrij zonder manifest,
hebben eigenlijk geen vijanden
..enkel berenwaarde,
het klimaat wil hun verdrijven.…
Ongewone wensen voor 2010
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
997 Ik wens je vrede en vreugde
maar ook wel eens strijd en moeite
omdat het leven niet enkel
rozengeur is en oevervloedig genieten.
Ik wens je fijne contacten
maar ook nu en dan eenzaamheid,
teleurstelling of onbegrip:
ook daarin zitten groeikansen.…
- Strelende handen -
hartenkreet
3.8 met 42 stemmen
4.429 pakkende oorspronkelijkheid,
wenst toegang bekoorlijk te overwinnen,
karig edele voornaamheid te beminnen
passief strelend, maar zonder vermogen
hebben aangrijpende handen gekozen,
de werkelijkheid nooit strelend voorgelogen
zocht de ontastbaarheid in gesloten ogen
hou de ogen stevig dicht,
zuiverheid vindt strelende handen niet,
verraden enkel…
De microfoon staat uit
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
711 achter mijn hand, gebald tot vuist
doch in niet verstarde trekken
spreek ik mezelf toe en mogelijk
ook ieder ander en anders
het speeksel dat droog blijft
laten de woorden enkel in mijn hoofd
die het werk doen, mateloos overdenkend
en onderweg zijn naar antwoorden
die ik in de echo van de stilte
hoop te horen als het licht op vragen
door…
Gedroomde dagen
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
895 reizigers meren af en aan
in vrijheid...om weer weg te gaan
maar jij zei
de winter is hier
een oase van rust
en stilte....voor de storm
wanneer een boot soms niet uitvaart
of opdoemt uit een mist van verlangen
naar vrienden van vroeger
om samen te lachen, te praten
later....wanneer de avond valt
en de nacht jou insluit
omringd door enkel…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.327 Maar elke vogel at uw brood
die, kloeg geen enkele u zijn nood,
't genoot tot op de laatste korste;
en gij, die geen beloning zocht,
wist dat gij niet begeren mocht
de min die klopt in mensen-borsten,
oud hart, dat niet bemind en heeft
dan als een bedelaar, die geeft
om eigen armoe te vergeten;
en voelt, ter laatste rust gestrekt…
Op Kamp
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 Het kamp was enkel afleiding, om even te bekomen.
Maar rusten kon ik niet, jij was daar.
Jij liet me voelen, ik ben nu eindelijk klaar.
Ik dacht met voor jou te kiezen,
Ik niets meer ging verliezen.
Spijtig voor mij bracht ik met jou,
Weer een ander probleem , dat ik niet wou.…
Welke weg dan ook!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
710 Genadeloos gaat zij
voorbij
aan beloftes tussen hen samen
en hij, kan enkel beamen
te goed te zijn geweest van vertrouwen
om op mondelinge afspraken te bouwen.
Zij laat hem nu zijn eigen wonden likken
laat hem stikken
in zijn eigen goedgelovigheid.
Gaat voorbij aan onrechtvaardigheid.
Want een wolf kent geen berouw nog spijt.…
Begrafenis.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
888 We brengen hem naar zijn laatste rustplaats,
De kist staat netjes op het graf,
Prachtige bloemen bovenop,
Nog enkele woorden, een laatste groet.
Ik denk: "Wat stond die bril toch scheef.
Op naar de koffie en de koek,
Hèhè, het is voorbij...
Ik loop maar mee, wat moet ik anders.
Het zint me niet,
Ik zit ermee..…
Een zondagavond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
738 Een koude dag waar het water
warm aanvoelde als contrast met buiten,
terwijl er enkel de liefde van moeder
voelbaar was in het klaarzetten
van de waskom bij onze thuiskomst.
Het ontluiken van de lente
in de eerste katjes die we plukten en
mee naar huis brachten na een wandeling
vol lachen en plagen, vol verhalen.…
Uitkomst-rijm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.219 Maar ’t heeft mijn stemming niet verbeterd;
Een enkeling klabakte voetstapsdreungedruis...
’t Was zestien graden onder nul gethermometerd,
Een straatnimf gajemeede, ’k neende nors naar huis.
Of ik al stevig kachelcokesde, ’t mocht niet baten,
Het warmekamerde, maar ach! mijn geest bleef koud.…