8235 resultaten.
luchtledig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 weet niet eens wat een planetoïde
is, ik denk een soort halfzus
opgetrokken uit verkoold waterstof
en verstrengeld in ketenen
bij gebrek aan een dwangmatige
definitie noemen we haar 'leven'
elke fantasie wandelt de ruimte in
(gedachten laten zich niet vangen)
een steen kan niet denken, wel ouderdom
vergaren, zich ontredderen, een hemel…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Hoe liefelijk is dan mijn vlakke land
Met zicht tot aan de einder
Waar zich de blauwe hemel spant
Tot nevelig woud aan de horizon
Geluk zover men ooit verlangen kon…
Ik dacht dat ik kon vliegen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Als een engel met geduld leek
de hemel mijn nieuwe paradijs.
Leek de zon een innige vriendin.
Een warme zoen na het koude grijs.
Helaas moet de hoogmoed vaak zijn
ongelijk bekennen. Valt een engel
vaak terug naar de aarde na een
overmatig klaroengeschal.
Vleugellam kan deze dan nog verder
lopen. In een verzoening met zijn
vrije val.…
Annabel
poëzie
5.0 met 4 stemmen
2.557 glansrivier,
zij was geluk en leefde hier
mijn kleine, kleine Annabel
ik wist uw prille leden wel,
de trilling van die bloemenmond
wanneer een hand uw haren vond
mijn kleine, kleine Annabel
de geest is lang, maar wij gaan snel:
op 't koude laken ligt uw lijf
en ik vind nergens meer verblijf
mijn kleine, kleine Annabel
als ik in hemel…
Fakkeldragers zijn wij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Verterend in een hemels vuur.
Vergaand in moeder aarde.
Het geheim dat ons het verhaal vertelt.
Hoe onze voorouders en onze kinderen,
verder blijven leven in het licht.
Van een eeuwenoud verbond.
Wij levenden zijn fakkeldragers.…
Soms vraag je me af
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
676 Hoe graag ik je zie, een goeie vraag, maar
hoe tel ik de vlinders in mijn buik
de wolken in mijn zevende hemel
hoeveel sneller slaat mijn hart bij jou
en hoe vaak denk ik aan jou
en hoe hou ik dat ook allemaal bij?
Zoveel vragen zonder antwoord
maar ik weet wel:
ik heb slechts één hart,
en dat is helemaal van jou!…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 de hemel lijkt vandaag een glazen boog
breekbaar als de schelpen op ‘t strand
de branding stuwt de golven omhoog
daarachter iets dat lijkt op ‘t moederland
was het daar dat ik er een droom had?…
najaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
najaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
Gods koninkrijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Hoopvol uitzien naar de wondere tijd,
waarin het kwade zal zijn verdreven,
de mensen altijd heerlijk mogen leven,
blinkend omstraald door Hemelse majesteit,
is vreugde, die het sterke geloof leidt.
Het Hoge Rijk kan men reeds beleven
door zich, rondkijkend, over te geven
aan vragende alledaagse nietigheid.…
Midden in de nacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
685 Midden in de nacht zat ik als een bezetene
te applaudisseren voor de Russische
schoonschaatster Evgenia Medvedeva
die werkelijk topprestaties leverde
die ons een blik in de hemel gunde
die mijn volle respect verdiende
zelden heb ik kunst zozeer gewaardeerd
terwijl ze nog zo jong is, kun je nagaan
de levensvreugde spatte van haar soepele
bewegingen…
Jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Uitgesloten van dit hemels gebeuren
Snuift de steppewolf aan ongeordende herinneringen,
Een vergeten onthoudput die alsmaar drumt tegen deuren
van het bewuste, gedwongen slotnoteringen.
Zal hij zich laten verscheuren
door nostalgie, lome tijdspasseringen?…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 een krijsende kleine burgemeester
zwiert sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder…
Wilde ganzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Als wilde ganzen landden hier
vissers en monniken, anderen
voeren verder en ontdekten Amerika
maar ze kwamen terug
langs het noorden, Thule
waar het gloeiende stenen regent
waar het land brandt en de rotsen
zwemmen tussen kokende fonteinen
Daar zijn de poorten van de hel
en de paden naar de hemel
onzichtbaar boven de wolken
om reusachtige…
Versteend bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 voelde
wisselen van
spanning overal
hoge tonen
doken krijsend
uit mentaal verval
panisch lichtte
chaos op in
het donkere heelal
strak van schrik
deelde ik dit
apocalyptisch ogenblik
waar dood
gestalte kreeg in
versteend bewegen
zonder afrit
doolden de
gebroken wegen
brak leven
in de ziel
voorgoed geknakt
de hemel…
De hunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
439 vragen
net geen
ontmoeten wel
een warm begroeten
in een
vluchtig eerste
verkennend contact
getraind als
jij was voelde je
energieën ontspannen
de hunker
naar meer in
verbazing opvlammen
jij lachte
om de focus in
rust te vertragen
leidde af zodat
wij niet geblokkeerd
zouden raken
na een warm
weldadig begin zit
de hemel…
Bovenbaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Met een kleine doos
wat blaadjes en wat mieren, en oefen
bliksem, vliegende storm en hemelse hand
tot je het kunt, pak dan een grotere doos
met meer spullen en veel meer mieren
Die lopen natuurlijk niet netjes genoeg
door elkaar, dus schud je de doos
en af en toe hef je je hogerhand
Daarna kun je het ook met twee dozen
en heb je dat onder…
Een vergeten steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 pier
om ongestoord
naar het concert van
de wind te luisteren
in grandioos akkoord
geen bladgeruis
of brekende takken als
vallende dissonanten
verstoren het watergeluid
dat in zijn robuustheid
dijk en waterkering heeft
gekend en hen heeft verwend
met alles vernielende ritmes
langzaam kleurt de
kracht van de wind in
blauw van hemel…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 Geen ster of
maan te zien in de mistige deken
aan de hemel. In de verte alleen
het geluid van een auto die niet
slapen wil. Dan enkel nog het
vallen van bladeren met een haast
windstil geruis. Op de terugweg
dansen blaadjes lichtvoetig om
kussenzachte pootjes. Thuis lig
je waakzaam dromend naast me.…
Afwezig
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
411 stop met dromen nou
en beleef het echt met mij
..............het echt met mij
zet mij niet buitenspel
zeg liever nog vaarwel
............liever vaarwel
dan mij niet te zien staan
en je eigen gang te gaan
.............je gang te gaan
alles aan haar straalt
je bent in haar verdwaald
...........je bent verdwaald
alsof je in de hemel…
De ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
571 als therapie
de schelpjes tot een ketting geregen
eindelijk af, heb ik die gekregen
hij is er niet meer
heb al twaalf jaar gerouwd
zoals nu op speciale dagen
wil ik die ketting weer dragen
liep onlangs met kinderen aan het strand
raapte wat schelpjes uit het zand
om mijn hals de ketting die mij verbonden houdt
als lijntje naar de hemel…
Het grote 5g tapijt
netgedicht
3.7 met 526 stemmen
467 antenneframe
leek de stad
een stalen bos
maar de co2 uitstoot
bleek een grote flop
straling bereikte
grote hoogte omdat
wij steeds scherper
wilden kijken ook
diepte bracht ons
onbekende ziektes
hopelijk zijn die van
coronaire smetten vrij
waar vroeger zonnevlekken
altijd stoorden in de
bijna lege ether hoorden
zij de kassa van de hemel…
Van liefde en corona
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
838 (niet zo veel, enkel mezelf)
wat zou ik verliezen als jij mijn lieve schat
gaat hemelen door dat enge jeweetwelwat?
(alles, meer nog dan een hele wereld)
zo voeren we strijd met wat ons eenzaam maakt
de eeuwige angst van verlaten
en toch jij...…
schetsen in kleur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 ‘k zou zo graag
je hemel kleuren
met pastel en blauw
een oranje gloed
bij de horizon
een vredig schilderij
om eindeloos te kijken
voor als het leven
je pijn doet
jij hebt je schets
allang gemaakt
je potloden liggen klaar
ik zie donker en licht
er mogen wolken zijn
‘k zou zo graag
je eeuwig beschermen
voor donker en kou…
Wilg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
406 ruig en stoer om echt te strelen
ik kronkel mij lenig
in het rond, geknot of niet
het is me om het even
belet me niet te leven
ik heb de wraakgodinnen
uitgenodigd voor het eten
in een zelf geknoopte mand
met voorjaarsfruit van buurtbomen
laat ze maar komen
regen en striemende wind
de alles overstijgende liefde
die uit de gouden hemel…
De hand uit de hel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
389 ik sta voor het open raam,
en zie daar
rondom sterren de halve maan
in de kobaltblauwe
hemel staan
onder de lelijkheid van
steden en dorpen
mensen met pijnlijke gedachten
en grimassen, waar de blijde toeten
moeten boeten
kwam de hand uit de hel
greep naar mij
scheurde mijn klederen doormidden
stroopte mijn vel
legde mij het…
Osmotische oases
netgedicht
3.9 met 201 stemmen
412 volgden
smaller naar hoog
breder naar beneden
waar zij het warm
pulseren van
leven voelden
in de cryptische
communicatie
kon ik jouw taal
nog verstaan maar
voor antwoorden
zou ik eerst de weg
naar haar roots
moeten volgen
om dan via
osmotische oases
langzaam omhoog
te geraken in een
steeds soepelere
bast waar wind
en hemel…
Binnenskamers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ineens was het anders
lagen de tuimelaars om
en werd ik opgehaald
Ik lig schrap, ben ergens
doorheengevallen, een vlies
tussen orde en overmacht
Draag mij weg, ik wil hemels
van pastel en grijs na mijn uitjes
binnenskamers en op de gang
geen systeemplafond
Weer thuis, in het licht
van mijn eigen ramen
tussen de planten, het kastje…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 De hemel is zo ver je kijkt
ontdaan van elk vliegtuigje.
Men ziet de ernst in van een lockdown.
Anders valt dit virus niet te temmen.
Ik draag een mondkap - wat een plaag...
Als de winkel maar weer opengaat:
mijn ultieme lente!…