5288 resultaten.
De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 De vogels vieren haar terugkomst met feestelijk gezang,
murmelende beekjes stromen
onder een zacht aaiend briesje.
Donderstormen, die de lente aankondigen,
bedekken de lucht met hun donkere mantel.
Als ze zwijgen klinkt opnieuw
de betoverende zang van vogels.…
vogelengezang in duin
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
795 de bramen zingt
de grote klauwier
dan weer
tsjop-tsjop tsjop-tsjop
oe-oe-oe kirriek
oe-oe-oe
tsjop-tsjop tsjop-tsjop
- weer het paapje
gaat nu slapen -
het regent zachtjes
het zand wordt nat
oranje poten stappen
parmantig
ja toch
de tureluur
de wulp roept
droef klinkend
koer-lie koer-lie koer-lie
saluut lieve vogels…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze
zij ruisen slechts en breken de wind
transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan
bomen weten
nog even en dan komt de zon
komt de warme voorjaarsregen
nieuwe bladeren en vogels…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze
zij ruisen slechts en breken de wind
transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid
en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan
bomen weten
nog even en dan komt de zon
komt de warme voorjaarsregen
nieuwe bladeren en vogels…
wie ben ik?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.308 ze zeggen mij ook
dat ik de dagen van ongeluk bracht
gelijkmoedig, glimlachend, trots
als iemand, gewend te winnen
ben ik werkelijk
wat andere mij zeggen
of ben ik slechts
wat ik weet van mijzelf
onrustig, verlangend, ziek,
als een vogel in een kooi
smachtend naar levensadem
als of iemand mijn keel wurgt
hangerend naar kleuren, bloemen…
Ode aan ooit
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
3.248 Zodat je stappen zet naar hier
Aarzelend een eerste been
Teruggaan kan niet meer
Het andere worstelt nog
Iets houdt jou nog vast
Je wilt zorgen
Denken, verzachten
Voor dat iets
Kom
Want dat wil je
Elke beweging
Geeft vertrouwen
Het rimpelende water
Voelt behaaglijk aan je buik
Je hoort het ruisen van de takken
De lucht en de vogels…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 Ginds roept een koekoek in de wei;
en deuntjes klinken allerlei
van al de vogels van de Mei.
O spottend meesje, swatel maar,
gedoken achter uw houtmijt daar,
ik hoor u wel, maar luister naar...
een leeuwerik, boven het koren!…
Nu is zij wedergekomen
poëzie
4.1 met 19 stemmen
5.516 In heerlijk vertrouwelijk zwijgen,
Liepen we naast elkaar,
De vogels vergaten hun eigen
Gezangen en hoorden naar haar.
Een leeuwrik, die luisteren wilde,
Daalde van boven neer,
Geen halm, geen blaadje trilde,
Geen windje bewoog zich meer.…
Opa
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
2.996 bronchitus roggellend in zijn houten burcht
ruimt hij vloekend drie ratten door veren gewurgd
zwetend zaagsel in haar en gezicht oneindig planken zagend nesten bouwend
doffers en spichtjes haast doodgeknuffeld doch hem rustig toevertrouwend
aanvliegend op hoofd schouders armen en rug vol spit
staat hij armen gespreid onder pluisjes veren en vogels…
Ommekeer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.218 berouw verslinden
pas wanneer de klok gaat preken
en de kerk voor het altaar knielt
zal hoop de droeve klepel breken
die grote wijzers voorwaarts hield
een traag bewogen warme deken
verspreidt een frisse wind in kleur
het spectrum blaast vanuit het midden
geen grens zal meer zijn, ook geen sleur
waar stil de wijze uilen bidden
vliegen vogels…
uiteen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.326 steeds als ik een vogel hoor fluiten
is er de drang om glas te breken
glas uiteenspattend in gebroken kleuren
als de geest in al haar dimensies.…
Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
963 's Avonds rozig van een hele dag strand, vogels die laat nog zingen.
Stil in de straten, geen file’s meer.
De uittocht is begonnen.
Tot over 3 weken dan zie je me weer.
Bel me alleen als ik de straatprijs heb gewonnen.
Prikkende muggen, stinkende groene bak.
Verbrande ruggen, zonnebril die brak.…
Tussen stad en dorp Zandberg
gedicht
3.2 met 13 stemmen
5.694 duizend jaar weg langs molenlei en
trage heuvels zand, waar het vlakke
schootsveld de stad naar zuid deed
heersen, daar hield het leven stand
en ging men altijd door op dat mooie
stukske Brabant, waar de bunzing
sloop, de vogels floten en kinderen
argeloos speelden aan de waterkant
het terrein was bondgenoot of vijand
de groene…
Bericht aan de generaal
gedicht
4.0 met 58 stemmen
19.200 Hij was het lied op mijn erf
het brood op mijn tafel
de vader van mijn kleinen
hij was de was op mijn huid
de warmte in mijn bed
de vogel in mijn borst.
Op een dag trok hij uit naar de bergen
om zijn land te verdedigen tegen de horden
om zijn kinderen te redden van de vernedering.…
Koekoek
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.243 Men ving de vogel met een stok
en bouwde vlug een koekoeksklok,
men moet sindsdien naar het uur niet meer vragen.
En hij roept koekoek, koekoek, koekoek...…
R.I.P.
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.514 Tot in de hemel, rare vogel,
liefheersbeestje, zwijgen is goud hé?…
Ome Toon
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.682 Ome Toon was - wat ze noemden
echt een wereldvreemde vogel
die zijn hele lange leven
steeds de wereld had gevreesd
tot hij zelf op een dag zag
dat hij verder wilde komen
dan de randen van zijn dorp
waar hij nooit was weggeweest
En zo zat hij even later
in het maatpak van zijn vader
op de vangrail van de snelweg
met een koffer op zijn schoot…
Liefdesverdriet...
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.354 Ik schrijf jouw naam op het condens van de ruiten,
terwijl de vogels hun ochtendlied beginnen te fluiten.
Ondertussen heb ik nog steeds geen oog dicht gedaan
maar hopelijk zal het morgen weer wat beter gaan...…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 naast de jouwe rust
neen, en toch ben ik jouw koningin
want wat geen sterveling vermoedt
wij zijn voorgoed geliefden
al is ons samenzijn steeds kort
omwille van ons groot verschil
buiten ligt het leven stil
zolang ik hier bij jou vertoef
lief, ontdooi je koude armen
al dat dode maakt mij droef
ik wil de aarde weer verwarmen
hoor je de vogels…
winterdag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
666 sneeuwvlok dwarrelt speels
als of het gaat naar een winterfeest
er volgt nog een vlok, meer en meer
ze komen samen op de aarde neer
met elkaar vormen ze een dikke grijze lucht
tot daar de wind komt met een zucht
hij jaagt de vlokken vooruit vanuit het westen
toch vallen ze allemaal ten langer leste
en op die dik bedekte winterlaag
komen vogels…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 In het bos is het rustig en stil,
hier en daar een vogel die doet wat hij wil.
Enkele paardjes staan nog in de wei bij een hekje,
ze willen toch ook zo graag een warm plekje.
Het bospad is bedekt met een wit sneeuw tapijt.
De wind is guur en koud,
het is net of het je de adem afsnijdt.…
Toverfee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 'je est un autre' Rimbaud
(voor I W)
Ik ben de monnik-dichter die al jaren in
de moerassen van Gouda rondbagger, nooit
meer de trein of de bus neem, enkel de
fiets om bloemen en vogels te kussen,
ik ben de angsthaas die zich opsluit in
zijn veilige flat, die schrijfsels via
zijn computer de wereld instuurt, zoals
een eilandbewoner flessenpost…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 In de verte knerpt het ijs en boven
hem geluidloos een vogel.
alle uren
heeft hij hem in het vizier
de albatros
Rillend drentelt hij rond. Hij wil en zal hier zijn
rede voor een wereldwijd gehoor vormgeven.…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Hoor....een vogel fluit zijn liedje
Door de stilte van het woud.
‘t Is een helder melodietje.
Kijk, daar vliegt hij tussen ‘t hout.
Langzaam sta ik op en wandel
Weer terug en voel me blij
Vrienden te hebben, die niet praten
Over wat ik hun net zei.
1947…
Aan mijn vrouw
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.522 Want de avond-Schoonheid wil niet marren:
Uit dage-scheiden Zij ontluikt
In mane-glans en gouden starren,
In blijheid die de vogel tjuikt:
Een avond die de nacht weerstaat
Tot aan de nieuwe dageraad!…
De dans op het graf
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
804 (Menig machthebber is een misantroop)
Met de mimiek van een versteende natuur
waarbij de zwarte lucht
zijn harde grijns verpulvert
Met de thermiek op het laatste uur
van krijsende vogels die in vlucht
cirkelen en die zich in duister hullen
kruist hij zijn armen met illustere blik
en ogen branden een gat in de dag
als gloeiende kogels…
Haar hebbedingetjes
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
878 En de vogels zongen haar vrolijk toe.
Op maandag, op dinsdag
Op woensdag, en ook al op donderdag
Voor en na de thee.
Ging ze op jacht naar hebbedingetjes.
Mijn dingetjes, de precies voor mij dingetjes.
Winkelgalerei stroopte ze af, voor de duurste dingetjes.
Merk en pracht en praaldingetjes.
Voor haar alleen.…
4 Mei
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.024 voor eeuwig zullen wolken en wind
de hartstochtelijke kreten bewaren
van een moeder op zoek naar haar kind
een kind op zoek naar zijn vader
een vader op zoek naar het antwoord
alsof het ergens zou bestaan
die doden zullen de overlevenden
overleven
onsterfelijkheid stond op hun
voorhoofden geschreven
in de vallei des doods nestelen
vogels…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 waternimf werpt zich op uit de kust
met een zeer sterke natuurlijke levenslust
men ziet haar verschijnen in vele vormen
voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron…
VERLANGEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.136 Was ik een vogel, met gezang
Spreidde ik mijn wieken uit;
Dan sloeg mij 't hart niet wild en bang.
En vloog ik naar mijn bruid;
Snel ging het over stad en land,
Van zee tot zee, van strand tot strand
Naar u, mijn lief, mijn lust!
Waar Holland's duin rijst boven 't zand,
Dáár vond ik rust!…