Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 750
De vogels vieren haar terugkomst met feestelijk gezang, murmelende beekjes stromen onder een zacht aaiend briesje. Donderstormen, die de lente aankondigen, bedekken de lucht met hun donkere mantel. Als ze zwijgen klinkt opnieuw de betoverende zang van vogels.…
arensoog12 januari 2026Lees meer >

vogelengezang in duin

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 795
de bramen zingt de grote klauwier dan weer tsjop-tsjop tsjop-tsjop oe-oe-oe kirriek oe-oe-oe tsjop-tsjop tsjop-tsjop - weer het paapje gaat nu slapen - het regent zachtjes het zand wordt nat oranje poten stappen parmantig ja toch de tureluur de wulp roept droef klinkend koer-lie koer-lie koer-lie saluut lieve vogels…

Wachters

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
zijn van hun zware bladerlast als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze zij ruisen slechts en breken de wind transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan bomen weten nog even en dan komt de zon komt de warme voorjaarsregen nieuwe bladeren en vogels…

Wachters

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
zijn van hun zware bladerlast als wachters al die winterse boosheid op gepaste wijze zij ruisen slechts en breken de wind transformeren al die schijnbaar ontembare koude boosheid in geluid en kondigen zo op onverklaarbare wijze het voorjaar aan bomen weten nog even en dan komt de zon komt de warme voorjaarsregen nieuwe bladeren en vogels…

wie ben ik?

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.308
ze zeggen mij ook dat ik de dagen van ongeluk bracht gelijkmoedig, glimlachend, trots als iemand, gewend te winnen ben ik werkelijk wat andere mij zeggen of ben ik slechts wat ik weet van mijzelf onrustig, verlangend, ziek, als een vogel in een kooi smachtend naar levensadem als of iemand mijn keel wurgt hangerend naar kleuren, bloemen…

Ode aan ooit

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.248
Zodat je stappen zet naar hier Aarzelend een eerste been Teruggaan kan niet meer Het andere worstelt nog Iets houdt jou nog vast Je wilt zorgen Denken, verzachten Voor dat iets Kom Want dat wil je Elke beweging Geeft vertrouwen Het rimpelende water Voelt behaaglijk aan je buik Je hoort het ruisen van de takken De lucht en de vogels…
Jeroen Zwaal21 november 2004Lees meer >

O 's ochtends

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.927
Ginds roept een koekoek in de wei; en deuntjes klinken allerlei van al de vogels van de Mei. O spottend meesje, swatel maar, gedoken achter uw houtmijt daar, ik hoor u wel, maar luister naar... een leeuwerik, boven het koren!…

Nu is zij wedergekomen

poëzie
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.516
In heerlijk vertrouwelijk zwijgen, Liepen we naast elkaar, De vogels vergaten hun eigen Gezangen en hoorden naar haar. Een leeuwrik, die luisteren wilde, Daalde van boven neer, Geen halm, geen blaadje trilde, Geen windje bewoog zich meer.…

Opa

netgedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 2.996
bronchitus roggellend in zijn houten burcht ruimt hij vloekend drie ratten door veren gewurgd zwetend zaagsel in haar en gezicht oneindig planken zagend nesten bouwend doffers en spichtjes haast doodgeknuffeld doch hem rustig toevertrouwend aanvliegend op hoofd schouders armen en rug vol spit staat hij armen gespreid onder pluisjes veren en vogels…

Ommekeer

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.218
berouw verslinden pas wanneer de klok gaat preken en de kerk voor het altaar knielt zal hoop de droeve klepel breken die grote wijzers voorwaarts hield een traag bewogen warme deken verspreidt een frisse wind in kleur het spectrum blaast vanuit het midden geen grens zal meer zijn, ook geen sleur waar stil de wijze uilen bidden vliegen vogels…

uiteen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.326
steeds als ik een vogel hoor fluiten is er de drang om glas te breken glas uiteenspattend in gebroken kleuren als de geest in al haar dimensies.…

Zomer

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 963
's Avonds rozig van een hele dag strand, vogels die laat nog zingen. Stil in de straten, geen file’s meer. De uittocht is begonnen. Tot over 3 weken dan zie je me weer. Bel me alleen als ik de straatprijs heb gewonnen. Prikkende muggen, stinkende groene bak. Verbrande ruggen, zonnebril die brak.…

Tussen stad en dorp Zandberg

gedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.694
duizend jaar weg langs molenlei en trage heuvels zand, waar het vlakke schootsveld de stad naar zuid deed heersen, daar hield het leven stand en ging men altijd door op dat mooie stukske Brabant, waar de bunzing sloop, de vogels floten en kinderen argeloos speelden aan de waterkant het terrein was bondgenoot of vijand de groene…

Bericht aan de generaal

gedicht
4.0 met 58 stemmen aantal keer bekeken 19.200
Hij was het lied op mijn erf het brood op mijn tafel de vader van mijn kleinen hij was de was op mijn huid de warmte in mijn bed de vogel in mijn borst. Op een dag trok hij uit naar de bergen om zijn land te verdedigen tegen de horden om zijn kinderen te redden van de vernedering.…

Koekoek

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Men ving de vogel met een stok en bouwde vlug een koekoeksklok, men moet sindsdien naar het uur niet meer vragen. En hij roept koekoek, koekoek, koekoek...…
Frans Vanhove24 augustus 2009Lees meer >

R.I.P.

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.514
Tot in de hemel, rare vogel, liefheersbeestje, zwijgen is goud hé?…

Ome Toon

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Ome Toon was - wat ze noemden echt een wereldvreemde vogel die zijn hele lange leven steeds de wereld had gevreesd tot hij zelf op een dag zag dat hij verder wilde komen dan de randen van zijn dorp waar hij nooit was weggeweest En zo zat hij even later in het maatpak van zijn vader op de vangrail van de snelweg met een koffer op zijn schoot…
jan haak9 januari 2010Lees meer >

Liefdesverdriet...

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.354
Ik schrijf jouw naam op het condens van de ruiten, terwijl de vogels hun ochtendlied beginnen te fluiten. Ondertussen heb ik nog steeds geen oog dicht gedaan maar hopelijk zal het morgen weer wat beter gaan...…

La primavera

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
naast de jouwe rust neen, en toch ben ik jouw koningin want wat geen sterveling vermoedt wij zijn voorgoed geliefden al is ons samenzijn steeds kort omwille van ons groot verschil buiten ligt het leven stil zolang ik hier bij jou vertoef lief, ontdooi je koude armen al dat dode maakt mij droef ik wil de aarde weer verwarmen hoor je de vogels…

winterdag

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
sneeuwvlok dwarrelt speels als of het gaat naar een winterfeest er volgt nog een vlok, meer en meer ze komen samen op de aarde neer met elkaar vormen ze een dikke grijze lucht tot daar de wind komt met een zucht hij jaagt de vlokken vooruit vanuit het westen toch vallen ze allemaal ten langer leste en op die dik bedekte winterlaag komen vogels…
lijda5 december 2010Lees meer >

Sneeuw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
In het bos is het rustig en stil, hier en daar een vogel die doet wat hij wil. Enkele paardjes staan nog in de wei bij een hekje, ze willen toch ook zo graag een warm plekje. Het bospad is bedekt met een wit sneeuw tapijt. De wind is guur en koud, het is net of het je de adem afsnijdt.…
Elly boudrie15 december 2010Lees meer >

Toverfee

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
'je est un autre' Rimbaud (voor I W) Ik ben de monnik-dichter die al jaren in de moerassen van Gouda rondbagger, nooit meer de trein of de bus neem, enkel de fiets om bloemen en vogels te kussen, ik ben de angsthaas die zich opsluit in zijn veilige flat, die schrijfsels via zijn computer de wereld instuurt, zoals een eilandbewoner flessenpost…

Ontzagwekkend is deze plaats

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
In de verte knerpt het ijs en boven hem geluidloos een vogel. alle uren heeft hij hem in het vizier de albatros Rillend drentelt hij rond. Hij wil en zal hier zijn rede voor een wereldwijd gehoor vormgeven.…

STILTE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Hoor....een vogel fluit zijn liedje Door de stilte van het woud. ‘t Is een helder melodietje. Kijk, daar vliegt hij tussen ‘t hout. Langzaam sta ik op en wandel Weer terug en voel me blij Vrienden te hebben, die niet praten Over wat ik hun net zei. 1947…

Aan mijn vrouw

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.522
Want de avond-Schoonheid wil niet marren: Uit dage-scheiden Zij ontluikt In mane-glans en gouden starren, In blijheid die de vogel tjuikt: Een avond die de nacht weerstaat Tot aan de nieuwe dageraad!…
Eduard Brom11 februari 2012Lees meer >

De dans op het graf

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 804
(Menig machthebber is een misantroop) Met de mimiek van een versteende natuur waarbij de zwarte lucht zijn harde grijns verpulvert Met de thermiek op het laatste uur van krijsende vogels die in vlucht cirkelen en die zich in duister hullen kruist hij zijn armen met illustere blik en ogen branden een gat in de dag als gloeiende kogels…

Haar hebbedingetjes

hartenkreet
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 878
En de vogels zongen haar vrolijk toe. Op maandag, op dinsdag Op woensdag, en ook al op donderdag Voor en na de thee. Ging ze op jacht naar hebbedingetjes. Mijn dingetjes, de precies voor mij dingetjes. Winkelgalerei stroopte ze af, voor de duurste dingetjes. Merk en pracht en praaldingetjes. Voor haar alleen.…
cornil27 april 2012Lees meer >

4 Mei

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.024
voor eeuwig zullen wolken en wind de hartstochtelijke kreten bewaren van een moeder op zoek naar haar kind een kind op zoek naar zijn vader een vader op zoek naar het antwoord alsof het ergens zou bestaan die doden zullen de overlevenden overleven onsterfelijkheid stond op hun voorhoofden geschreven in de vallei des doods nestelen vogels…

ik ben er één met de natuur

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
waternimf werpt zich op uit de kust met een zeer sterke natuurlijke levenslust men ziet haar verschijnen in vele vormen voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen terwijl in haar palm een bollige energie rust ze wil meer van zichzelf zien en chocolade als de teerling speelt ze met grote maten kleinere hangt ze aan enkels voor de bron…

VERLANGEN

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.136
Was ik een vogel, met gezang Spreidde ik mijn wieken uit; Dan sloeg mij 't hart niet wild en bang. En vloog ik naar mijn bruid; Snel ging het over stad en land, Van zee tot zee, van strand tot strand Naar u, mijn lief, mijn lust! Waar Holland's duin rijst boven 't zand, Dáár vond ik rust!…