11458 resultaten.
Een schamel geklap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 had klanken geleerd
in melodieën die raakten
om van hen die ze hoorden
betere mensen te maken
speelde en zong
zonder kind of kraai
honden waren verdwenen
of namen de benen
droef werd het lied
in tonen die vluchtten
alsof de coupletten
ook wilden rusten
pas op het eind
klonk diep in het dal
een schamel geklap
de siësta liep af…
Monddood ( F.D. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Het hart zingt wild en fel
vanuit haar vrijheid!
De mond werd niet gesnoerd, door iemand ooit,
nog eens monddood gemaakt.
Alles, waarover ik zingen zal...
presenteert een vrije wereld van vorige en
huidige generaties!
Generaties volwassenen en kinderen, die ook
sterk in mij leven.…
Verloren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.100 Het voorjaar buiten is altijd zoel,
Maar niet dat wilde wonder
Toen ik weg wou gaan, alleen en koel;
Nu kan ik ook wel zonder.
Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.
Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.…
Kusss
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
618 lief mijn boos
mijn pijn en fijn
streel me met jouw zeer
jouw mij uit
met harde woorden
ik minnekoos ze
keer op keer
jaag op mij
als lopend wild
ik vlucht jou tegemoet
huil mijn tranen
ik zal ze drogen
lees ook
wat er hier niet staat
ik ben nog lang
ik ben nog lang
nog lang niet
uitgepraat
kus me
kus me…
De uil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 Ik weet, het nodigt uit,
verschrikt het kleine wild
of roept : “dit is van mij”.
Dat weet ik best, maar toch,
in de winter-nachtelijke stilte hier,
het doet me wat,
het raakt me telkens weer.…
Schoonheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 Ik heb vandaag
je brief weer gelezen
over hoe je zo graag
gelukkig wilde wezen
over hoe je zocht en verdwaalde
over hoe je vocht en maalde
over jouw ontbrekend perspectief
over ons, je had ons zo lief
woorden die mijn hart verscheuren
ik schreeuw het uit en
richt mijn blik naar buiten
betoverd door de herfstkleuren
en ineens, zomaar
ben…
Winter.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Languit rillen en knoppen
dragen waaruit wilde bomen groeien.
We scheuren loten van het jaar en planten
in verse grond. Straks lopen we uit.…
Nog even dwalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
447 ik heb je onverwacht
weer teruggebracht
uit de chaos van de tijd
je opende verschrikt
je ogen in een eerst paniek
herkende de omgeving niet
pas later vloeiden
beelden uit je droom
ineen tot werkelijkheid
je zag mijn lach
wilde nog even dwalen
maar ik wist je terug te halen
samen op de bank
hebben wij de tijd weer
helemaal in…
Opkroppen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 Waarom slaat mijn hart sneller
als ik aan het dichten denk
zo zag ik de rode zee opengaan
heb van menig appel genoten in het Paradijs
gedichten nemen je mee op reis
verre velden heb ik bezocht
in menig wilde rivier heb ik mogen zwemmen tijdens mijn tocht
als de voorstelling is gestopt
schrijf ik achter de coulissen
ik heb zoveel opgekropt…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen gaat.
Op wat komen moet.…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
verbaasde kop met grote ogen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
630 na mijn wandeling in het park
smeet ik mij even op een bank
wat geritsel in de struiken
liet me plots toch even schrikken
een verbaasde kop met grote ogen
keek mij zo onwennig aan
alsof hij me iets wilde vragen:
"neem me mee en… zorg voor mij"
sinds die dag heb ik nu een vriend
een viervoeter met kwispelende staart
de bruine labrador…
Zeventig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Mijn wilde haren zijn nu uitgegroeid.
De kleuterjaren zijn opnieuw begonnen.
Mijn oude dagen zijn voorbij.
Een jongen van de dag ben ik geworden.
De toekomst is nog niet begonnen.
Het zuur werd zoet en zoet maakt blij.
Het zicht in één oog ging verloren.
Het geluk van kunnen zien gevonden.
De geest van gisteren is vergaan.…
Hoe emoties donkerden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
573 ik voelde de
weerspannigheid
van witte verf
zij wilde
niet in een keer
stralend dekken
kon de verhalen
van de muur niet
zomaar afsluiten
door een nieuw
onbezoedeld klankbord
als blikvanger te openen
ik zag hoe
emoties donkerden
na eerst drogend lichten
hoorde spanning
in de lucht door
schaduwen van partijen
heb alles…
Wat is de Wereld
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.422 Waar wilde en mocht het heen!
't Liep onder, boven, hier en daar,
En 't stropte dikwijls aan een haar,
En 't weerde en 't woelde zich half dood;
Dan riep het eindlijk in zijn nood:
‘Och God! och God! wat is de wereld,
Wat is de wereld toch groot, toch groot!’…
Geluk is een vogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Hij leefde in voorspoed
en wilde een contract sluiten
met zijn god om dat zo te houden
want hij offerde nog zonder zekerheid
wat hij terug zou krijgen, terwijl
hij wist dat geluk een vogel is
die zelf kiest waar ze rust
en wie ze voedt als haar jong
Hij was bang
dat ze weg zou vliegen
en hij besloot tot een extra offer
van heel zijn…
BLOEDLINK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Een mug wilde prinsheerlijk dineren,
en had alvast al een datum geprikt.
Vrijdag de dertiende leek hem geschikt,
om koninklijk blauw bloed te souperen.
Het bleek helaas zijn laatste avondmaal.
Bloeddorstig had hij zijn buikje gevuld.
De prins daarentegen schrok zich een bult.
Zo eindigde een bloedstollend verhaal.…
Een Belgische wit blauw...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
503 verstomd staan gapen
met die ogen zo treurig
die wit blauw geschapen
op een heide zo fleurig
het gras laat je smaken
een stukje wilde natuur
geen harde noten te kraken
op deze wei, vol passie elk uur
ik slenterde verder... wat doelloos
langs die bomen en heide
geen rook en geen auto's,
alleen... een koe op de weide!…
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij
Gaia schudt haar veren
de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt
door hemelse thermiek gegrepen…
LAIS CCXVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Maar waarheid is een al te makke hond,
met wilde dieren loopt het liever rond.
Het weet zich met de lezers aangedaan
zonder hen was het niets, niet eens bestaan.
Maar ’t vraagt nu het echte, de naakte huid,
en ’t levend woord wordt vel en trom. Welaan:
het maakt van haar in god en mens geluid.…
Haar zoenen
netgedicht
5.0 met 101 stemmen
475 ik heb geprobeerd
haar zoenen
na te doen maar
ik verloor steeds
weer het initiatief
het bleek
geen rollenspel te
zijn maar een festijn
van actie en reactie
het rollen voelde fijn
in zacht ontvangen
wilde ik het nogmaals
gaan proberen raakte
al snel het tempo kwijt
in onnavolgbare subtiliteit
wat wij wel
hebben geleerd
is samen…
Wonderboy Terlouw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
695 Kamperveense wonderboy Terlouw
Werd in een domineesgezin geboren
Schreef Oorlogswinter, Koning van Katoren
En bleef zijn levensidealen trouw
Hij koos het midden, wilde niet meer praten
Met Hans noch met de felle progressieven
Was meer van redelijk alternatieven
En zelfs van plan de boel de boel te laten
D66 slonk tot één procent
Toch werd…
verdwaald
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
403 was het deze middag of lijken
beide wegen op elkaar
het pad waar we elkaar ontmoetten
de berm waar wilde cichorei stond
de boom die leek op de vorige
en de vorige die zo leek op de volgende
was er een route naar de plek waar
we niet voor kozen
is dit de bestemming
en bleek er geen weg terug
of hebben we bij vergissing gedroomd
zonder…
LAIS CCLXXII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 In de droom van de daden, de wilde
stroom van het echte, waren de dagen
nog vol zon en velden. Die verkilden
onder de wet van strakke wil, jagend
naar de hoogste winst, het nu verdagend
tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit.
’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit
daad die het vlak van nood en wet doorbrak.…
Het grijze
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 opgezocht
om mijn kleurloos
leven wat meer
inhoud te geven
me opengesteld
voor alle sferen
en stemmingen
om andere tracés
te proberen
tussen wit en
zwart kende ik
de contrasten
in grijs voelde
het wat onzijdig
zonder richting
en houvast gleed
ik weg in naamloos
zonder evenbeeld
ik bleek te week
en verdronk in
geen bestaan wilde…
Fluisteren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
572 Nieuwe liefde
brengt veel teweeg
een bonzend hart
levendig verlangen
fluisteren over
plannen van de toekomst
zachte eenvoud, een streling
nieuwe liefde zoekt
andere mogelijkheden
en nu je weer weg bent
lijkt alles wat
zij wilde schrijven
over jouw liefde
jouw mooie leven
slechts een fluisteren
van het weer alleen zijn
in…
Een pijlsnel verdwijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 ik dacht je
in mijn
handen te
hebben
uiterst
breekbaar
doorzichtig
kristal
je draaide
warmte in
veelkleurig
verval
in handen
die zichtbaar
waren en
jou koosden
zonder
behoudende grip
wilde je opgooien
terug in je vlucht
nog keek
je om in
een pijlsnel
verdwijnen
om een
keer luid
de schreeuw te
doen van beiden…
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 de straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in…
in gedeelde lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
686 de blinde wildeman hief het hoofd
toen hij van ruisende bomen droomde
hij strekte zijn armen naar hoge populieren uit
om in een droom van verbondenheid
boom met de bomen te worden
mensen zouden hem zien
zouden weten wie hij was
aanraakbaar wilde hij zijn
zuchtjes wind streken over zijn kroon
de blinde wildeman zag
de alziende ritselende…
We noemen hem Kees XX; voorstellingen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
288 voorstellingen in de lucht
verwachtingsvol het licht
onderliggende gevoelens
van de kanteling des tijds
door bla’ren van wilde haren
gerationaliseerde verdwazing
uitgeschreven redeneringen
in nood gevonden woorden
onomstreden feitelijkheden
vermijden uit sensitiviteit
voor iedere alternatieve
zogezegde werkelijkheid
niet gelegde…