Alle inzendingen

Tussen mij en de mens staan kasten en boeken, geef mij... een leesbril en een ladder zodat ik nooit lang hoef te zoeken naar de zin die mogelijk verklaart waarom hij vaak met uitgestoken klauwen mij lijf noch leden spaart.. Nooit werd ik een rots of een gerieflijk eiland in de Pacifi...

ver van het rumoer zwaait met dunne armen de oude tijd aan de grond geklonken in het licht van de zon baadt de krassende tram stap in snel blijf maar zitten stap nu uit ga door van a naar b aan puffende lijven kleeft de warmte in krap bemeten tijd de waarheid ongeziene drenkeli...

De aandacht die jij wist te genereren Bracht jou niet het gewenste resultaat. Volgaarne geef ik gratis goede raad, En wel, dat je hiervan een hoop kunt leren. Leg het maar uit dat het zoveel betekent Dat Nederland met jou heeft afgerekend.

Eens zal ons veilige huis verdwijnen. Aan de grond gelijk gemaakt. Eens zullen wij er niet meer zijn. Door nieuwe tijden ingehaald. Eén voor één zullen we afscheid moeten nemen. Machteloos zullen we voor vallende muren staan. Met tranen in onze ogen. Maar vandaag. Vandaag wrijf ik de ...

Ik heb in de Partij eens rondgevraagd En er moet schuld bekend en afgetreden Of opgeheven, want al overleden Zelfs op verkiezingsdag werd er geklaagd Een vijand is volkomen overbodig Met zulke vrienden heb je die niet nodig!

bij de zee heb ik mijn zorgen losgelaten als een handvol veertjes bij windkracht acht buitelden ze als acrobaten de zee in, of uit zicht ik zoog mijn longen vol, voelde mij licht door het zorgeloze dat het bracht een bovenzinnelijk aderlaten zo onbegrensd en zeeschuimzacht.

In een zelfverzekerde rentree verschijnt de zon door het trapgat van de ochtend. Ze vertoont zich anders vandaag, met meer strijd in de geboorte, scherp van grootmoedige strooilust. Geen gestolen stiltes onder de hemelstolp, geen gefluisterde kamergeheimen, geen kromtaal van ritselende s...

De mooie dode in een lijst van hout. De scherpe vouwen in zijn broek en hals, het oude haar dat met een spray verstevigd is, de rouge op de boerenwangen, de lipstick – wat een stervende al niet te wachten staat. Hij is vakkundig in de verf gezet, de zwaar geretoucheerde minnaar en roze et...

wij spraken dezelfde taal maar jouw woorden dansten hadden dat lenteachtige vlinderden flamboyant in een charmant eerste ontmoeten door prille kleuren geroepen jouw ogen kaatsten voorjaarsontwaken vol vitaliteit en talloze vragen over onze vroegere levenswijs jij hemelde aarde ...

‘k Hore tuitend' hoornen en de navond is nabij voor mij: kinderen, blij en blonde, kom, de navond is nabij, kom bij: zegene u de Alderhoogste, want de navond is nabij, komt bij: ‘k hore tuitend' hoornen en de navond is nabij, voor mij! (8/8/1860)

Zo... mijn partij is duidelijk aan ’t winnen Tenminste toch zo’n zeteltje of drie Ik heb gestemd maar ik zeg niet op wie Ik denk dat u dat zelf wel kan verzinnen Een tip: het volgende is het geval Ik was afvallig maar ben nu halal

Kleine violist tussen het bladergroen. Een muzikale verbeelding voor een nieuw lenteseizoen. Zuivere tonen klinken op van het snarenspel. Een strijkstok tokkelt tonen. Iedere snaar binnen menig kwartmaats tel. Kleine violist tussen de voorjaarsdromen. Laat wat tussen het groen zal on...

het bos legt paden bloot stemt meerdere zonnen mild ter plekke denderen dreunbuffels omheint een hek einde verharding altijd honderd meter, zelden zacht enige wrijving dringt zich op zoals een wandelaar bukt voor een stormsonate modderstromen, zonsondergang ergens gloort schijnli...

met vernauwde blik snellen we voorbij de plekken des onheils haasten ons over de struikelstenen boven de gedolven graven vergewis je van de koude diepe hemel hoor de naamlozen die met beukende pauken roffelen op de hardleerse huid van de aarde

hoe vervreemd ben jij van mij of waren we nooit dichter daar jij verkeert in kringen waar ogen mij de deur wijzen of is dat mijn vooringenomenheid of berust deze op eigen ervaring hoe vervreemd ben ik van jou of waren we nooit dichter daar wegen lopen een weinig kruizen tot het punt dat...

Ik geloof in God, die mijn vader wil zijn Hij die hemel en aarde geschapen heeft En nog steeds alles onderhoudt wat leeft Ook mij nabij wil zijn in verdriet en pijn. Ik geloof in God, die mijn leven leidt Hij mij in Zijn liefde wil aanschouwen Dat ik op Zijn woord kan vertrouwen Hij, die mi...

Hij werd niet gezien, niemand had hem ooit opgemerkt - Soms twijfelde hij eraan of hij wel bestond, misschien was hij wel niemand, Bestond hij uit niet meer dan wat lucht. En ineens vandaag die brief die met de hand geschreven is, En toch duidelijk zijn naam vermeldt - Een b...

ik ken jou niet enkel in het voorbijgaan of wellicht achter het verschiet zag ik je daar staan? met een blik van herkenning en nog eens ik weet het niet zeker de leeftijd presenteert de rekening dat maakt mij ook weker en heb meer oog voor iedere mens toch was er een ontmoeting, zo ee...

Huizen, bomen, tuinen, mensen - ze glippen je ogen binnen als vissen in een hongergrot. Aan jou de nobele keuze welke indrukken zullen gaan zingen voordat ze worden opgeslokt. Recht vooruitkijkend ontgaat je wat er zijdelings vliedt. Wolken blijven in rijen drijven. Je droomt hardop.....

zoals ze daar ligt in het steriele hoog-laag bed oogt ze bijna breekbaar. De glans op haar gezicht herinnert me aan druppels dauw in het eerste ochtendgloren het zou me zoveel meer bekoren als de sfeer niet zo geladen was de stilte drukt mijn borstkas naar binnen mijn moeder zwijgt, in...

Alle eer aan koffie deze morgen Een kop of kom is me gelijk ook 'n beker mag Soms ken ik van 't drinken niet de maat Ik doe graag verslag van de geneugten van koffie De geur van koffie houdt zich niet echt lang verborgen En dan de smaak... alsof een aartsengel over je t...

Iemand is op de stalen tafel gaan staan, heeft ongeduldig gesproken, gepraat gepraat en opnieuw gesproken. Iemand zwaaide met een vlag. De kelen hebben gezongen. Er werd gezocht naar de noodzaak van een leus, die de duisternis beschrijft. De opstand zal klagend onderweg zijn. -----...

heerlijk als je ogen weer lachen de taal spreken van humor en kracht warmte straalt van je af in koesterend ontvangen emoties raken geladen de zachte pijn van vele scherpe kantjes in het samenzijn helend is je kus die in liefde gemanteld alles toedekt en sust

Leer dit van mij, o mensen, leef broederlijk onder elkander: Partijhaat is 'n afschuwelijk ding... in 'n tegenstander.

Wij deugen niet in ogen van de Turken, Wij hakten Balkanmoslims in de pan: “Achtduizend Bosniërs”, zegt Erdogan. Fascisten zijn we, genocideschurken. Dat hij daar veel van weet is nogal wiedes, Zelf liepen ze voorop met genocides.

Omdat we ‘elektronisch’ niet meer durven (e-stemmen is geen waterdichte zaak) Gaat men, terwijl ik hier dit rijmpje maak Waarschijnlijk onder ede aan het turven. Maar niet alleen de stemmen ónder Ede, Ook boven, links en rechts ervan telt mede.

Keurende ogen beschouwen een behoren bij. Zij zoeken de gemeenschappelijke waarden. Een ik en jij naast een hij en zij. Keurende ogen peilen de diepten van een hart. Zij peilen met diepte, die met een beetje van dit en een beetje van dat meer wil wezen dan een verkeerde start. Een...

Vandaag vang ik zonnestralen. Met open armen. De lente is vandaag begonnen. Vandaag volg ik mijn gevoel, met de snelheid van het licht. De wereld draait door. De tijd staat stil. Vandaag vang ik zonnestralen.

zodra mijn vingertoppen de witzwarte ladder beroeren neemt iets mij bij de hand ik kan dan zo maar niet stoppen een verlangen laat zich vervoeren onaantastbaar voor het verstand de ogen sluiten zich als vanzelf en mijn omgeving laat ik achter ik ga onderweg, weet niet waartoe, naar ergens...

op de steile weg omhoog is alles te vinden wat vastgelegd moet worden: bloemen tussen grijze rotsen van graniet hoge kliffen diepe kloven in de sporen van de tijd jouw berichten van liefde en rouw uit Brussel verlaten stad waar alles te vinden is wat jij zwijgend schrijft waar je a...