17251 resultaten.
Aan mijn kind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.916 Als ik ooit van hier zal gaan
Dan zou ik zo graag willen
Dat jij bij wat ik heb gedaan
Niet denkt aan al mijn grillen
Niet aan mijn veel te vaak gezeur
Mijn boosheid of mijn woede
Al had ik soms wel wat humeur
Voor jou wou ik het goede
Mijn lieve kind, ga ik eens heen
Wil jij dan daaraan denken
Dan voel ik mij niet zo alleen…
mijn vader haatte mijn moeder
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.144 direct
kreeg kanker waar hij
vrijwel direct dood aan ging
en zij bleef maar griepen
twee-en-twintig lange jaren
voordat zij ook
het hoekje om ging
ze zijn nu alle controverses
voorbij, ma ligt bij pa
liefdevol nam zij terug
wat haar verweten werd
ik heb zo het idee
dat die twee
in een deuk liggen
om wat zij hebben nagelaten
soms…
liedje van verlangen
gedicht
4.1 met 305 stemmen
41.486 ik wou, ik zou, ik droom…
dat ik een elfje werd
of soms en boom.
ik ben, ik zou, ik wou…
wel koningin zijn of mevrouw
van jou!…
Kringloop
gedicht
4.4 met 108 stemmen
7.528 Soms als ik in een spiegel kijk
Zie ik, dat ik op niemand lijk.
Zilveren glasplaat dat ben ik,
Die langzaamaan beslaat van schrik
Naarmate ik het beeld herken
En zie dat ik mijn moeder ben.
Binnen het telraam van de tijd
Waarin begin en einde ligt
Blijf ik op zoek naar mijn gezicht.…
Stil staan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.209 Stil staan
doe ik soms even
wanneer alles
voorbij lijkt te schieten.
Stil staan
bij alles wat gebeurt
in de wereld
in de vorm van een ramp.
Stil staan
brengt je niet veel verder
toch helpt het
je beter verder te gaan.
Stil staan
overpeinzen
nadenken
handelen.…
Buiten was er niets
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Oké, soms vloog er een vogel.
Maar dan was er weer heel lang,
niets te zien.
Alleen buiten.
Dat zag je.…
Zin
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
889 Mijn geest zit vast
opgesloten in mijn eigen ik
een archief vol
verspert het mijn gedachten
En door de naden van beslotenheid
drupt het onvermoede ongevraagd voort
vallend in die kloof van peilloze duistere diepte
soms zie ik vaag daarboven die uitgestoken handen
En als ik dan bloedend omhoog klauter
mijn vingers die liefdevolle handen…
Grootmoeder
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.776 Soms bekijk ik nog haar foto
Dan kijkt ze terug
Zoals een mentor z’n leerling
een moeder haar zoon
een martelares haar goede zaak
een kenner z’n materie
een kind z’n speelkameraad,
dan knipoogt ze
een dartel katje
van 90 jaar
Dan kijk ik weg en zeg tegen mezelf
"Het was eigenlijk gewoon maar m’ n grootmoeder"
Een leugentje om bestwil…
Waren zo subtiel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
782 soms breekt
het even speelt
ergens een orkest
weer de verkeerde melodie
zie ik jou denken
wil je in alle woorden
toch vertrouwen schenken
jij bent mijn schilderij
je oliede in tedere
momenten ik acrylde
in samenzijn gebruikten
we dezelfde pigmenten
maar jouw tonen waren
zo subtiel omdat je
wist waar ik voor viel
een schilderij…
Het eeuwige boek
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
973 herken ik mezelf soms niet
het gaat beter dan het uitdrukken
van mijn verhaal en emoties
indien mijn mond zou spreken.
als ik schrijf...
gaat er een euforie over me heen
een ijdelheid dat ik niet kan plaatsen,
enkel actief bij het opstaan
en stopt laat in de nacht.
als ik schrijf...…
Bomen
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.102 De bomen bleven bomen
hoe lang ik er ook naar keek
hoe lang ik er soms om treurde
als een zomer weer bezweek
Voor de lange koude dagen
die ik knoopte aan een lint
bleven toch de bomen bomen
die verdronken in de wind
En ik zag op smalle ijzers
in een tocht die ik verbeet
dat de wereld was veranderd
toen ik plots mijn jas uit deed
Maar…
De schilder.
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
4.115 De smerigheid bedekkend,
hier en daar wat lekkend,
zich soms nét iets te ver
uitstrekkend,
verloor hij zijn evenwicht.
Nu was niet alleen de muur
voorzien van een andere kleur
maar zelfs de ramen en de
deur.
Had hij misschien toch beter
de oude gore kleur gelaten
voor wat ’t was?…
beschouwing nummer zoveel
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.084 A4 door twee
dat is hij, alleen
een fragmentarisch man
soms hilarisch, maar meestal
betreurenswaardig
met zijn pen, zijn blik
oneindig, ja, onnoemelijk
ernaast gericht
hij heeft geen weet
van het leven, hij schrijft
inkten stokje in de hand
en droomt zich weg
naar papier dat scheurt
mocht hij stinken,
hij zou ruiken naar de dood…
voor hans lodeizen
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.886 soms daalt een dichter
in de herfst
op aarde neer
er groeiden voeten aan
ogen vol dromen altijd open
het besef ik moet gaan
het herfstblad volgt de wind
danst een laatste dans
zingt een lied
dat ik kan verstaan
jij bent niet te jong gestorven
je bent gewoon weer weggegaan
er groeiden vleugels aan
de wind in je te lichte ogen…
allemaal heel zinvol
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
655 het leven is niet meer
dan af en toe wat rook
op straat, zo snel vervlogen
dat het al niet meer bestaat
bij de volgende ademtocht
een fluitje van een cent
nog minder dan de prijs
van een winkelwagentje
voor de doortocht te betalen
met een stukje rond metaal
de jaren die nodig waren
alle liefde en elke ruzie
tevergeefs, je kind is soms…
Zet ik het mes
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
724 penseel stilte
zonder veel contouren
met grove kwast
verwijder ik rumoeren
als kleuren zachtjes
vloeken met elkaar
soms zet ik het mes
met veel misbaar
in de pigmenten als
zij elkaar niet wensen
en denken ieder weer de
eigen gang te kunnen gaan
dan schuif ik de
lijnen genadeloos
terzijde dek met
maagdelijk wit het zicht
en ga…
het oude verhaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.629 men raast door de wereld
medemensen zijn spoken
voorbijgillend in de nacht
godvergeten gezichten
gemaskeerde lege tronies
effen emoties glijden glad
en ongrijpbaar
te mooi om waar te zijn
de draaimolen
verslingert en verkrampt
de krijsende massa
dronken en blind
het eeuwenoude verhaal
komt soms heel even
en ook zo
wonderlijk bij…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
4.211 De dagen gaan voorbij, wanneer kom je nou weer,
het duurt nu al zo lang, soms weet ik het niet meer.
Je niet kunnen aanraken, een kus op je wang,
je nooit meer kunnen zien maakt me verschrikkelijk bang.
Ik kijk naar je foto en wacht op een "sein",
"mam, wees niet bezorgd, ik heb het hier fijn".…
onuitstaanbare liefde
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.938 liefde zoals jij is er geen
met zijn tweetjes of toch meer alleen
zonder alle oprechtheid en warmte om je heen
dus eigenlijk toch nog zo verdomd alleen
koud en kil tranen van verdriet en toch nog zo stil
niemand die je ware gevoel echt snapt en voelt,
ook al probeer je uit te leggen wat je bedoelt
je aanvaardt de reacties
hoewel jij soms…
arm of rijk
hartenkreet
3.6 met 34 stemmen
4.283 ander behoort tot de bedeelden
Arm of rijk
het is maar hoe je het bekijkt
de een heeft geld
en is welgesteld
De andere heeft niet eens een huis
een tent is hun thuis
water komt niet uit een kraan
maar uit een put vandaan
Arm of rijk
ieder mens is gelijk
wie het gelukkigst is van die twee
dat weten wij niet
het valt voor beiden soms…
ALS IK
hartenkreet
3.4 met 119 stemmen
193.960 ."
Maar soms voel 'k me zo leeg
En onze lieve Heer
Van wie mij werd verteld
Vind ik dan nergens meer
Maar als ik op een dag
Wat naar de bloemen kijk
Dan denk ik telkens weer..
Mijn moeder had gelijk!…
Zachtjes geschreven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.136 In mijmerende woorden
kan ik een wereld verzinnen,
vredig en soms onverwacht.
In strelende zinnen
kan ik de liefde bespelen,
onbereikbaar in kracht.
In schreiende verhalen
herinner ik stille tranen,
door de tijd gezwicht.
In de kilte van de nacht
verlies ik mezelf,
gekneusd en onzeker,
in de stilte van een gedicht.…
Zomaar een dag
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
841 Vandaag fonkelt zijn gebit
alsof hij naar de tandarts moet
zijn mooiste kleren behangen zijn lijf
en terwijl hij zijn vrouw gedagkust
de kinderen in hun koontjes knijpt
zegt hij dat hij van hen houdt
de jongste vraagt of hij een kado krijgt
de oudste hoe laat hij thuiskomt
zijn vrouw of er soms iets is
maar er ís niets en hij kómt gauw…
In teder gaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
704 soms knaagt
er iets aan geven
stukjes die zijn
blijven leven
uit een schijnbaar
onbegrensd moment
zag je ogen
voelde handen
samen hebben we verkend
in teder gaan
elkaar verwend tot
we in passie braken
op de hoogste tonen van
kristal kleurden regenbogen
in het scherven ruimen
kwam ik ze weer tegen
de stukjes leven die
ondanks alles…
Haar jeugdliefde
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.877 Op stille avonden
denkt ze nog weleens dromerig
terug aan hem
haar jeugdliefde
met een tedere glimlach
in haar ogen
wat hield ze van hem
soms hoort ze nog
zijn warme stem
en stillekes in haar hart
staat zijn naam
geschreven
met een gouden pen
onuitwisbaar
al had ze later ook weer lief gehad
op andere wijze
de herinnering aan…
Novembertempo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 Al wat nog overtollig is
weer eigenhandig teruggesnoeid
kijk, dat geeft buiten lucht
en licht
als was het ruimte
in mijn soms tobbend leven
De kale bomen langs het pad
verraden weer de weg naar huis
voor ieder die zich spoedt
naar warmte
En evenals het blad verstilt
ga ik vanzelf andante spelen
het tempo van mijn leven
gelukkig zo…
Weg
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.030 Zondagmorgen,
het slapen van de stad,
ik lig alleen in mijn bed,
de stilte overheerst,
maar toch blijf ik luisteren,
was ik maar ergens anders,
ergens ver weg;
ik lig te denken,
de stemmen in mijn hoofd,
ze zijn soms moeilijk te begrijpen,
luister maar, ze zijn er echt,
zonder te overdrijven;
neem een kijkje in mijn droom,
zie je die…
vroeger nu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.701 toen was niet alles beter
je was eraan gewend
er was een tijd voor de melkboer
een tijd voor de bakker
ze kwamen aan de deur
moeders wil was wet
en soms die van vader
regeerde als een huisdespoot
het verlangen naar later
wordt nooit meer zo intens beleefd
de zondagen nooit meer zo lang
de kussen van Annemie roepen
nog gras en stenen tot…
Geklopte hartslag
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
731 nimmer braken golven harder
dan in de branding van vandaag
klotsend als een wilde hartslag
tegen een onverzettelijke geraamte
bij elkaar gehouden door wilskracht
maar ze laten sporen na
onuitwisbaar fel getekend
in gebroken dromen
soms tijdelijk verblekend
door lichte waakzaamheid
geen gedachte zal zich verslapen
door vermoeidheid van…
verborgen vrijheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
903 onzichtbaar, zonder woorden
vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart
onkundig het meestal te uiten
soms zo ver en angstig verborgen
als achter vuile of beslagen ruiten
als ik jou dan wil roepen
mij wat ruimte te geven
wil het speeksel in mijn mond
de schreeuw bijvoorbaat snoepen
gelijk een niet afgegane lont
een schot in de loop bevriest…