9929 resultaten.
Licht belegen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Jong van geest
levensjaren wijzer
rimpels onbevreesd
het dunne haar iets grijzer
handen verlegen verbonden
vervagen geleefd verleden
littekens als schrijnende wonden
tekenen ons nu, ons heden
ogen schijnen stralen
vervangen intens verdriet
langzaamaan verdwalen
het nooit en ook het niet
lente ziet weer kansen
haalt zomer dichterbij…
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde tussen de bomen
mijn verharde innerlijk
verstild in restanten van lente…
Wijde stappen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
4.238 kijk, mijn kind
ik nam je hand
dag in dag uit
je gouden krullen
waaierden langs
de lente
de maan zo hoog
boven vuren vleugels
vlinders deinden
door ‘t open raam en
doorheen het zingen
van de eerste vogel
het beminnen nu, in witte kragen,
glijdt zacht en krachtig
naar de zomer
hoe mooi het lied, het bruidsgezang
ik…
een god geschonken juweel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
596 dat na jaren winteren
eens de lente
zal beginnen
een heerlijk cliché
laat het maar zomeren
ik houd van dromen
hun realiteit zal ooit wel komen
verlangens en mogelijkheden
worden nooit met ratio bestreden
het is vrijheid die je kiest
gebondenheid Natuurlijk
ook Jean-Paul en zijn Simone
wisten dat
nee wij vallen
niet meer in Dat…
Zijn lentedroom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 Haar haar had de kleur
van het heldere doorzichtige
zilveren water van een beekje
in opbloeiende lente
de wind liet het losjes
om haar hoofd wapperen
haar wimpers als roetzwart spinrag
op blozende wangen
toen ze begon te praten
klonk haar stem als muziek
en donkerbruine honing
haar lach als een betovering
hij liet zijn hart bespinnen…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 De toekomst staat te wenken
op de winter, de lente, nog ver weg nu.
Maar komen zullen ze, zeker komen ze.…
glimlach
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.750 En, ja, het werd echt lente in mijn hart
Het zonlicht vervangt nu de vroegere smart.
Nu glimlacht het leven me blij toe
Ik wil jullie allen danken, maar weet niet ' hoe '.
Misschien gewoon mijn boodschap doorgeven:
Kom uit je dal gekropen en zie: daar is het mooie Leven !…
idioten
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.052 lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid
waarom bomen
hij zei als het vogels waren sprak je lente…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie
als spinrag aan één geregen
wiegend in de oktoberwind
tot aan de weelderige
bloesems van een beloftevolle
nieuwe lente…
Een andere keer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
742 Geen stem laat spreken met weemoed of koude woorden bedekt met een eenzame echo of hand
die een richting geeft of verlossen kan wat
de tijd laat stilstaan met
gedachten aan een bevrijdende dooi of boodschap die ik begrijp
wanneer ik terugkeer met een lente
die ook jij wilt omarmen
omdat je niet meer twijfelt aan de volgende keer
dat ik…
Seizoen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
793 Als moeder weer is uitgerust
en vader haar hartstocht’lijk kust,
terwijl de passie in hem brandt…
dan is de lente weer in ’t land.…
Schaduwen en sterren.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
675 Waar de zon niets vergeet in de schaduw van de fontein van dromen
weet ik dat je vraagt met jouw vloeiend woorden
of ik de lente aan je wil schenken
en onze liefde wil kleuren met jouw laatste wens
en gedachten van spiegels maak
wanneer je wilt blijven lachen,
en jouw ogen niet meer vragen waar je
mag verdwalen als de maan
onze zoektocht…
dromen komen terug
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
648 en de lente
legt zich naast een langer lied
langs niet te stuiten stromen
het vergezicht glanst
glazuur op blauw
het heeft effect op mij
het oeroude weten
klokt traag
laag over laag
wanneer wij ons vasthouden
aan elkaar
door gelijke lanen
de liefde beschrijven en de verbeelding
die we tussen onze vingers wrijven
met geen andere…
idioten
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.082 lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid
waarom bomen
hij zei als het vogels waren sprak je lente…
Mocht mildheid me doordringen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
565 Mocht mildheid me doordringen
zoals weldra het licht
van weer een nieuwe lente
mijn hart heeft opgericht;
Mocht mildheid me verzoenen
met dwaasheid en met waan,
ondanks de lepe streken
die ik niet kan verstaan.
Mocht mildheid me geleiden
tot waar ik met veel moed
een ander mens kan dragen,
hem liefdevol begroet.…
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 door zijn hunkerende
bewonderende ogen
er is geen valse schaamte
dek me toe, straks als we hebben
liefgehad….als de hartstocht
heeft plaatsgemaakt voor
serene rust
dek me toe met een deken
warm van liefde en passie
het geluk dat we samen
mogen delen is zo groot
we hebben nauwelijks woorden
nodig om het wereldkundig te
maken…de lente…
Liefde en nectar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 genoten
door ons drukke bestaan al vergeten
ik bied ze je aan
voor een lach in herkenning
jij hebt die korenbloem ook zien staan
in het warme veld
waar wij wilden verdwalen
en samen de tijd vergaten
waar liefde zomergeel kleurde
een open plek die
naar liefde en nectar geurde
weer even terug
voor de eerste kus
die zo intens naar lente…
Dromenman
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
872 zou kunnen leven
wat zou het allemaal niet geven
vergeelde bladeren zien vergroenen
mooie meiden om te zoenen
Als je de tijd zou kunnen verslaan
het verval weten te weerstaan
weer bokje kon gaan springen
opnieuw die oude liedjes zingen
Toen je nog alles kon verwachten
met kroegvrienden schaterlachte
je vanaf de hoge toren dook
de lente…
De nacht valt grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
505 en één nacht
slangen in de mand
kamelen zittend op het zand
de bazaar met koperslagers
het gewadenfeest in volle gang
geestdriftig bieden donkere ogen
de koper wordt altijd bedrogen
de nacht valt grijs
het stof en onbehagen smeult
in donkere zang en flakkerend vuur
de kamelen staan al klaar
bepakt met handel zonder daglicht
de lente…
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 Ik ken je niet
maar ik denk altijd aan die kikker
die je ooit beschreef
zij bestaat door jou
misschien was het wel lente trouwens
in plaats van die vreselijke herfst
dat de kikker sprong…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de voorjaars-
Vogels fluiten
En heb het gevoel
Dat mijn nieuwe lente…
Is er een ander leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 het wenkt
met warme hand
op een roze wolk
met gouden rand
en ik stond
in de kou en regen
accepteerde het als zegen
omdat ik niet beter wist
of heb ik
me toch vergist
is er een ander leven
dat zoveel meer lijkt te geven
waar je lente ademt
en kippenvel krijgt
als je alleen al
naar die ander kijkt
heb mijn kleding uitgedaan
ben…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 een naam rust in de lente
rozerode bloesemblaadjes
vormen een warme deken
het zaad ontspruit
de aarde wordt weer groen
mijn gedachten zijn nog bij toen
is het al vier weken?…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Exposeert zich
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 in lange dagen zomeren
danst zon het ballet zonder
schaduw op een zinderende einder
kleuren herfsten
in warme barokke volheid
op het grote meestersdoek
ijle tonen winteren
als kristallen rinkelen in
de felle kou van het hoge blauw
alleen lente is uniek
zij creëert het eerste pril en groen
exposeert zich in ons hele doen
zo zet…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 De diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente,…
Ijzige blikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
481 temperament
maar deze explosie
was voor mij ongekend
er waren geen woorden
waartussen emoties laveerden
slechts de eruptie om te trotseren
woede koelde door
ijzige blikken en bevroor
toen ik probeerde te schikken
wij zijn het absolute
nulpunt binnen gegaan
waar liefde niet meer kan bestaan
ooit zullen wij ontdooien
wie weet gaat de lente…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Geur van de lente hangt in de lucht,
terwijl de zon alweer dagelijks
zijn warme stralen laat schijnen.…