10903 resultaten.
RUST
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.668 . -
Nu, wetend dat mijn hart het leven wil
Wordt de oude ontbering eindelijk in mij stil.
Wat mij zo smartelijk gescheiden scheen,
Onrust en rust, ik voel hen beide, in-één.
Dit is de vrede: een diep en helder licht
Doorglanst mijn zacht gepeins, mijn stil gedicht.…
wat je hoort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 je luistert en je hoort
'once I was seven years old'
een liedje al 84 miljoen keer
beluisterd op you tube en zeker
het is waar dat we ooit
zeven jaar oud waren en
dat je daar niet helemaal
meer bij kunt en naar terug
dat je dan graag dat liedje
hoort die je melancholie uitspreekt
terwijl we al met zeven miljard zijn
alles meegerekend…
Hij was mijn broer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 Hij was mijn broer,
72 jaar oud toe hij overleed.
Hij was mijn broer,
Een bijzondere broer voor eeuwig opgesloten in mijn hart.
En met een prachtige gouden randje om zich heen.
Hij was mijn broer,
Als een zonnebloem gekomen op deze wereld
En als een zonnebloem heengegaan.
Hij was mijn broer,
Zachtaardig, vredig als een lammetje.…
Stilte voor de storm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 De pijn van oude herinneringen…
Jezus komt terug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
484 Een nieuw tijdperk is dan gekomen
Al het oude zal geheel verdwijnen
Een nieuwe heerlijkheid verschijnen
We mogen dan bij God gaan wonen.
Wanneer kan niemand bevroeden
Maar toch zal eens het einde er zijn
Zijn we verlost van zorgen en pijn
Hij zal ons voor het kwaad behoeden.…
Is bloeiend vergaan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
422 zijn licht
weerkaatste wilden
mensen weer samen praten
maar omdat natuurlijk
gezag alle harten bond
verloren anderen hun macht
er werden al snel
schaduwen gesmeed
tegen zijn rijzende zon
het beeld werd beklad
de sokkel ondergraven
door leugens en valse vragen
een oase die groeide is
bloeiend vergaan de woestijn
heeft alleen het oud…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
640 wijn
zo zittend in de zonneschijn
ik zou nooit meer ergens over zeuren
wat chips muziek en een goed boek
twee wespen die mij totaal niet storen
ik kom tot rust voel mij als herboren
voor eventjes geen moederkloek
de klok tikt verder op weg naar vier
dan druppelt iedereen naar binnen
kan de huisvrouw weer beginnen
met haar liefdewerk-oud…
Niet te beschrijven
gedicht
3.3 met 7 stemmen
4.451 Men zegt dat van bepaalde vlindersoorten
het reukvermogen
zich uitstrekt over kilometers,
maar of het nu de natuur is
of een oude school,
of een meisje dat in je armen staat
en geurt als zeven jaar geleden
of, als het heeft geregend,
de hartverscheurende kracht van een naaldwoud
- je noemt het,
maar beschrijven kun je het niet.
------…
Deelnemer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Ik nam aan je deel
zoals wind deelnam aan het Westen
verleidelijk met mijn Oosterse ogen
je hield mijn hart tegen het jouwe
alsof we voor altijd werden verbonden
de geest voorgoed uit de fles
we dronken oude jenever
omdat er een muziekdoos werd gevonden
oudere liederen over haveloos werk
omdat ik naakt was
schilderde je mijn lichaam…
Coalitie
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
593 niet meer
zonder ideologie
in een constitutie
zijn er geen vleugels
geen teugels
de vooruitgang in de wetenschap
neemt de overhand
dat creeert een bepaalde afstand
tot de bevolking in het land
we gaan naar een nieuw soort nederland
de opbouwers
waren de doordouwers
de gevestigde elite draait
om de stem van het volk te eren
hoe kunnen we oud…
Witte tulpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
643 Witte tulpen
Fris gewassen in de laatste sneeuw
en nog door het oude zomervuur gewekt
maagdelijk rein en onbevlekt
hebt u een ware herrijzenis in mij verwekt!…
Die speciale kast
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
520 Oud is ze, maar wijs.
Haar lichaam kan ik verplaatsen zoals ik wil.
Zij geeft warmte aan mijn bezit.
Als we huwden was zij de eerste die ons huis sierde.
Ze werd door mijn hand gestreeld voor het stof.
Ik hou nog steeds van die kast.
Waarom weet ik niet, ze houdt mijn verleden vast.…
Mijn gedachte Indische oma
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
548 Een lieve grijze oude vrouw;
altijd wenkend door haar ramen.
Wanneer ik bij haar binnen mocht,
op de thee bij haar privé,
leek het of je in Indonesië was.
De geur van scherpe specerijen
werkte daaraan mee.
Veelal wat goed leek te zijn ging
te snel voorbij.…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
Bankje in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Bankje in het bos
Omringd door natte herfstbladeren
De zitting begroeid met mos
Paddenstoelen rondom zijn oude benen
Ietwat krakkemikkig
Tussen de koude grijze stenen
Boven schittert een kolibrie met gezag
Gouden wieken
Snelle vleugelslag
Het is alweer jaren geleden
Mijn opa was nog jong
Die hier zijn tijd besteedde
En van het bankje…
oversteken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 wanneer het
oude niet meer
is en het nieuwe
nog niet bestaat
groeit de chaos
turbulent zoals de
wind zich het sterkst
toont in de ring van het
oog van de orkaan
de Dood getooid
met hoed kantelt
in de tollende wind
weggaan is een
beetje sterven in
ieder uur en op
elke plek verlies
je iets van jezelf
rites de passage
de uitgebluste…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…
Ooit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Dat wat ontstaat
ontstaat, omdat het moet
schijnbaar
blijkbaar
Ooit
zullen
antwoorden komen
zegt een oude wijze man
die als wacht
de rivier laat stromen
Als een kern is ontgaan
langs het oog van de mensen
zal dit nieuwe ruimte slaan
en kan men blijven zoeken
naar zelfontwikkeling
en nieuwe grenzen
Totdat een reis ophoudt
en de…
Laatste rit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Zijn oude tas lag al afgedankt
en bleek zo erg versleten,
maar was nog bruikbaar en gevuld
met in jaren vergaarde weten.
Zijn lichaam, sterk en afgeslankt,
was in een strak tenue gehuld
toen hij verbaasd ging zitten.
Eer hij ‘t snapte, was het te laat,
want na al die gezonde ritten
werd geknipt in zijn levensdraad.…
Zijwaartse beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Elke dag opnieuw
is de mens aan het zorgen
voor zichzelf en zijn naasten:
de moraal is goed
Ze gaat niet achteruit
of vooruit, noch omhoog of omlaag
maar zijwaarts
heen en weer, van mens tot mens
tussen hard en zacht, lief en leed
jong en oud
en tussen wijs en dom
Zou je kunnen regelen, dat er alleen
wijze mensen zijn?…
Rode draad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 waar vuur
ooit verbond in
pulserende warmte
kromp het
contact tot een
dunne rode draad
waarin info en data
inhoudsloos passeerden
in een lege straat
oud nieuws
versnelde de totale
staat van ontbinding
totale verwaarlozing
van update en reset
hadden internet platgelegd
alleen de buren
konden met wachtwoorden
nog even binnen…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Witte stenen klokkenklepper,
kloeke gouden torengraal,
wijze oude schaduwschepper,
krijsend nu in kauwentaal,
om 't gegekscheer daar beneden,
't zijn de makers van 't fijn stof.
Vroeger werd alleen gebeden,
was 't enkel de klank van 't lof.
En nu ronkt het in de stegen.…
Astraal verbinden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 glinsterend
domineert de
glazen engel al
jarenlang onze kerst
haar voeten stralen
sterrenlicht uit
het verre heelal
naar krib en stal
het evenement is al
eeuwen onveranderd
maar de sleet heeft
nu een slachtoffer geëist
de engel is in
duizend flitsen gebroken
vervlogen naar van waar
hij ooit gekomen is
de stal oogt koud
en oud…
Mijseum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 uit
in een schitterend Mijseum
Ik mag best een vergeelde voetnoot
zijn, ergens in kleine letters
onder de streep van de tijd
een dode naam zijn
in de stamboom van miljarden
als mijn werk maar blijft
het niet wordt gedumpt en
vervangen door vervalsingen
of weggedrukt door een epigoon
die zijn naam op de gevel zet
en mij alleen bij oude…
vanuit de diepten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 hoe kan een mens zwijgen
als hij schrijven moet
over alle nachten waarin
jouw ogen naar onzegbare
letterloze plekken van het
verleden reizen over hoe
de oorlog steeds dichterbij
sluipt over oud stil en
roerloos verdriet hoe
kan een mens zwijgen
als hij vanuit de
diepten stamelend
schreeuwen moet
in uitgebeende taal
schrijven…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 De wijn te jong, ik te oud
dronk de levenslessen leeg
zonder enig zelfbenul, de dag
verdronk zich in de morgen,
doorstak de kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in…
Foei....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Als veel te oude vent knipoog ik,
naar een veel te jonge meid.
Foei...…
Vervloeien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
634 Wat zou ik vloeien naar het grondwater van je oude huis
waar jij al aan mijn boetekleed weeft.
De katten op onze bedden kijken ons verstoord aan,
ze slapen noch ze spinnen nu de liefde,
krakend en vermolmd als de trap naar de zolder,
geruild werd voor regelmaat en fatsoen.…
In essentie ongeneselijk?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 die waart rond
de stap in mutatie
van onszelf waarin
de grens al werd bereikt
maar de rek eruit die
knapt, uit het gewin
gestapt, geen steen om
onder te schuilen en uit
een nieuwe huid te kruipen
een ander aanzicht geeft
om bederf met scherven
te lijmen, paniek om
verworvenheden in te
ruilen, valt niet te rijmen
blijft bij de oude…
Ereschulden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
373 van kleine woorden
hoofdletters gemaakt
zodat iedereen ze
eindelijk kan lezen
waar wegkijken
onmogelijk wordt
en passie gezamenlijk
alle woede deelt
ook van lang geleden
omdat er nooit goed
op is gepast het
omvat de ereschulden
waarvan bloed
niet meteen aan eigen
vingers kleeft maar ook
zorgt dat niemand het vergeet
een oude…