9414 resultaten.
Zandkastelen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.119 Zandkastelen bouwen
in het warme zand
water
vult de kerkers
een vlag siert het bestaan
Wit schuim
treedt statig binnen
buigende schelpen
transpirerend zand
ontluisterende stilte
Een straaltje zon
verlicht de toren
de golven komen
vesting van oranje
klaar voor ontvangst
Langzaam ruisend
ongeduldig, steeds luider
explosief…
Stilleven
gedicht
2.6 met 58 stemmen
41.743 Voor me de schedel van grootvader
van koperen hersendak voorzien
met uitsparing voor sigaretten
hij grijnst al veertig jaar
Ernaast de baarmoeder van oma
keurig in wekfles bewaard, daarin
groeide mijn moeder: ei werd mens
deze machine in sterk water gevat
Als trofee de rechterarm van vader
en de moederkoeken van de zussen
eronder de foto…
Dat meisje
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
3.389 Over haar die niet meer
worden wil, eeuwig jong
kan blijven en verstrooid
over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot…
OPGESLOKT DOOR DE TIJD
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.213 kon zwerven langs oevers
met water dat haar omgeven had
zwaaiend naar de mannen
op scheepjes met haar lading
op weg naar die onbekende stad.
duikend vanaf de brug
op warme zomerdagen
wat verkoeling gaf,
niet beseffend dat die stad
haar ondergang was.…
Zomer
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
2.377 Zon, zee, strand
Surfers in de branding
De roodgoude gloed van de
ondergaande zon op het water
Strandwandeling voor stelletjes……
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Kerstspel in Egypte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.461 We bewogen onze armen
als lichtbogen onder water.
Fel gekleurde vissen schoten alle kanten uit,
hun vluchten was een vinden zonder zoeken.
Wij rustten op onze zelfgemaakte
instrumenten van stilte.
Je kon een speld horen vallen,
een waterdruppel van een lotusblad.…
Ik liep vaak in de velden
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.352 Ik liep vaak in de velden
lang geleden
dolend en dwalend
en peinzend
maar is het wel verleden
ik heb gerend en gerend
ik was er bijna aan gewend
maar ik voelde
het kan zo niet zijn
het leven, vol geven
steeds water bij wijn
woorden verstopt
verstomd
een hart dat overvloeit
een hart dat boeit?…
In één klap voorbij...
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.166 De kinderen langs de vloedlijn, springen en joelen als ware het een heus festijn
Pret in hun ogen, onschuld op hun gezichtjes
Onwetend dat het hun Zwanedans zou zijn
Achter hen flikkeren duizenden lichtjes
Reflecterend zonnelicht in het serene water
ligt wachtend om hun verhitte lijfjes af te koelen
Tot één golf uitwist hun toekomst en hun later…
Dek mij toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.128 tot mijzelf gekomen in kilte
ontdek ik dat ik
vandaag weer eens ben wie ik ben
als sneeuwvlok
die smelt op warme handen
ondanks welzijn verbaas ik mij
dat ik in zachte klei door zout
en keihard water ben verdroogd
door wrede adem
via sluipweg van lucht en zon
als zandkorrel weggeblazen
rul vooruit vliegend op de wind
die in mijn ogen…
Halfvol
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.517 We gaan onder in een kom
weerspiegelt water trekt
de bol aan weerszijden: dag
en nacht tossen erom.
We liggen tussen twee zijden
drinken van de uren die we hebben,
proeven van pril geluk, proosten
om dan van de rand te glijden.
We knipperen zwart wit
en rijden naar de ondergaande zon.…
park
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
10.990 In het park waar de nacht het water steelt
Vergeet het licht haar stralende humeur
In de diepe holtes van het donker
Verliest de liefde haar verlegen kleur
Daar sterven schimmen in het duister
En de schaduwen omhelzen elkaar
Er brandt een vuur zonder rook
Vlammend heet maar onzichtbaar
Als het vuur de nacht vervolgt
En de passie angst verstijft…
Onweer aan het Lingemeer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
571 De hemel kleurt raar
Er hangt iets in de lucht
Wolken verschuiven, dreigen gevaar
Veilig binnen kijk ik naar buiten
Bewonder de kracht
Gekletter van water, tegen de ruiten
Het is donker, dan weer licht
Ik geniet volop
Van regen, donder en bliksemschicht
Bomen en struiken zwaaien woest
Dit is geweldig
Maar toch denk ik: "VERROEST…
Dwalende dood
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.037 Dode vogels
vliegen door de zwarte lucht
dode witte vogels
zonder vleugels
met ingehouden teugels
paarden zonder ruiter
Dode vissen
zwemmen door het blauwe water
dode zilveren vissen
zonder vinnen
met afgesneden kieuwen
kinderen zonder lippen
Dode kinderen
lopen tussen holle kraters
dode grijze kinderen
zonder ogen
met afgehakte…
onzekerheid
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.158 dat het gelukkig is
de liefde
wat een rariteitenkabinet
jij bent weg
achter de wolken of verdwenen
somber, bang en onbegrepen wacht ik hier
ik heb het koud zonder jou
de angst van verschijnen zonder warmte
ze heeft mij in haar macht
ontkenning, bevestiging is zekerheid
in elk geval de oorzaak weten
en verdergaan
zwemmen in onrustig water…
Keramiek
gedicht
4.3 met 98 stemmen
10.384 De strijd van land en water
eindelijk beslecht door
turf, het warme bruine goud
dat voetafdruk en plantenrest en
mensenhand verbindt
tot troostende, behaaglijke warmte.
Het uitgeklede veen blijft achter
en vertelt van dingen, voorbijgegaan
als trage platte schepen.…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ik waad door zaad en bloed
naar een ijzige stroom
waarvan het water
me nòg meer bevlekt.
Is er licht voor deze opengesperde ogen?
Is er balsem voor deze gescheurde lippen?
Ooit scheen er goud uit mijn palmen,
nu is de aarde in mijn handen donker
en er kronkelen maden aan mijn voeten.
Ik schreeuw.…
Siberisch koud bevonden
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
686 welkom in Siberië waar
de plicht verplicht bestaat
bij eindeloos sneeuwgetij
het water warm te schenken
aan wie daar gewoon om vragen zou
dit land bestaat erin
rijk te zijn in alles
waarvoor het gekend
zomaar uit te delen
in de vorm die helpt
al heerst er soms wat droogte
ieder hoogseizoen zijn mind're kant
dan komt dat ander bod
wat…
VAN TUINJONGEN
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
600 TOT SPIEGELAAR
De wolken zijn nomaden
Gaand boven land en zee
Ik reis nu met ze mee
Begrijp waarom ze baden
En hielden hun tiraden
Mijn ouders, dominee
Zo boven, zo benee
Geen wraak, enkel genade
Ik kan Karina zien
Ze tuurt over het water
Leeft tussen toen en later
Ik zie de kleinste kever
Ik ben de grootste wever
Van voorgedrukt…
Donker onderdeurtje
netgedicht
4.3 met 45 stemmen
1.966 met een lachje wiedde je wat gras
in de schaduw van de bomen
daar plantte je de stekjes
als toverstokjes van je droom
gedreven droeg je emmers water
naar dat zonloos bloemenbed
waar je lichtgetinte knopjes dacht
rijk doorvoed met koele kracht
maar ach
ze werden donker roze
net als de kleintjes in het veld
het donker lot bleek niet te…
in een nieuwe heksenkring
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
890 wind al ritselend
naar herfst geurt
paddestoelen dansen
opgeschoten in een
nieuwe heksenkring
het bos lost langzaam
zijn bebladering
de ochtendkou
vernevelt gauw in
warmte van de aarde
onttrekt het zicht
op winters helderheid
nog is dat bedje niet gespreid
maar rust en klaarheid
komen snel tot waarheid
als de vorst regeert en
water…
Het kan alleen nog vriezen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
824 Hij is het water dat me dorstig maakt
een verrassende golf waarin ik onder ga
de fluistertoon die mijn mond
laat spreken waar ik nooit aan dacht
Hij is het brood waarin ik honger
een rode wind die mij zacht streelt
de slaap die me wakend maakt
het wollige ‘s nachts dat met me speelt
Hij is het lief dat mijn bloedt bekruipt
de kus in mijn…
laatste mijmeringen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.836 de man, oud, maar geen prater
ziet uit over golvend groen water
ietwat in gedachten verzonken
denkt hij aan het nabije later
niet dat hij die blind miskent
het einde is reeds eerder verkend
zijn tijd is allengs versleten
de dood is sluipend al gaan eten
aan hem is vrees niet besteed
verlangt naar het oneindig niets
de komende rust is geen…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 in het water.
Zo kom je verder
weg van wat is geweest.
-------------------------
uit: Raster, nr 92, 2000.…
1935/1987
gedicht
4.1 met 119 stemmen
36.293 Met een blik van stilstaand water
zit grootmoeder tussen haar
nageslacht en is zo oud
als zij altijd was
Een afbeelding van pais en vree
van lachende fantomen maar keer
de foto om en zie de misverstanden
al geloofden we hardnekkig in
familiebanden met grootmoeder
als aanbeden as
Hoe zou het zijn verlopen
had de steen ons niet uiteengespat…
Grijs monnikeiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 De ganzen, de meeuwen en de grutto's
wonen hier al eeuwen,
ze voelen zich thuis,
omgeven door water en rust
aan de schiermonnikoogse kust.
Schapen, geiten en koeien,
eenden, tjiftjafs en zwaluwen
omringen het beeld van de monnik
met zijn open hand en zijn wijsvinger naar boven.…
proces
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.251 het druppen van de kraan
heeft de klok doen roesten
minuten duurden langer
vielen uiteindelijk stil
water kan de tijd niet stoppen
slechts de maat valt weg
de duur van het verloop
telkens dezelfde druppel
die op dezelfde plaats valt
holt de hardste steensoort uit
zo voed je op, zei vader
even zag ik weer zijn handen
verweerd, vol sproeten…
Zwaan
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.608 Langzaam zweeft zij over het water
richting de horizon waar de stralen
van de zon in de diepte verdwijnen.
Eenden kijken trots de zwaan na
“het is er één van ons,” zie je ze denken.
We kropen dezelfde dag uit het ei
dat schept een band, een drijvende band.…
de avond
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.440 de ochtendlucht was water op rode bessen
de avondzon een kers op brandewijn
ik hoor dwarsfluiten in mijn minnekozen
ergens moet een lied ophanden zijn
gewiegde vruchten in een strelende stilte
in late slaapwandelende geluiden
ik doe moeite om ze vast te houden
verzen komen aanstromen in pianospelen
maar ik ben bang voor schuimende nachten…
bermtoerisme
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 doekje
voor het bloeden
dat zij zal begaan,
de dood bij voorbaat
waarom zij weent
bij de baard van de profeet,
verscheurd een meiske van negen
jaren duurt het al
te lang
en dan ploft een vergeten bom
aan de rand
van de samenleving
het gebeurt, zomaar
binnen de dijken en duinen
staat men elkaar naar het leven
sluipend stijgt het water…