Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Zandkastelen

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Zandkastelen bouwen in het warme zand water vult de kerkers een vlag siert het bestaan Wit schuim treedt statig binnen buigende schelpen transpirerend zand ontluisterende stilte Een straaltje zon verlicht de toren de golven komen vesting van oranje klaar voor ontvangst Langzaam ruisend ongeduldig, steeds luider explosief…
Sjoukje23 oktober 2002Lees meer >

Stilleven

gedicht
2.6 met 58 stemmen aantal keer bekeken 41.743
Voor me de schedel van grootvader van koperen hersendak voorzien met uitsparing voor sigaretten hij grijnst al veertig jaar Ernaast de baarmoeder van oma keurig in wekfles bewaard, daarin groeide mijn moeder: ei werd mens deze machine in sterk water gevat Als trofee de rechterarm van vader en de moederkoeken van de zussen eronder de foto…
Bart FM Droog14 september 2004Lees meer >

Dat meisje

hartenkreet
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.389
Over haar die niet meer worden wil, eeuwig jong kan blijven en verstrooid over het water nog even drijven blijft, in licht- deeltjes teruggaat naar de zon retour naar de moederschoot het grote niets waar elke ster begon Zij hecht zich vast in woorden tekening van een paard dat te glimlachen lijkt de grote tanden wit en bloot…

OPGESLOKT DOOR DE TIJD

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.213
kon zwerven langs oevers met water dat haar omgeven had zwaaiend naar de mannen op scheepjes met haar lading op weg naar die onbekende stad. duikend vanaf de brug op warme zomerdagen wat verkoeling gaf, niet beseffend dat die stad haar ondergang was.…

Zomer

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.377
Zon, zee, strand Surfers in de branding De roodgoude gloed van de ondergaande zon op het water Strandwandeling voor stelletjes……
Ursula Maris23 september 2004Lees meer >

Denken

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 995
Grijs denken aan het water en wilgen treuren geel De verre wind vangt hoge toppen Voeten pletten eikenfruit Het lage licht grijpt met tentakels spinnemaaksels vast Het dorre notenbomenblad kwispelt en overstemt steeds meer de mijmeringen in m’n hoofd van zomeravond- zijn De herfst zit in de lucht en loutert zwoel…

Kerstspel in Egypte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.461
We bewogen onze armen als lichtbogen onder water. Fel gekleurde vissen schoten alle kanten uit, hun vluchten was een vinden zonder zoeken. Wij rustten op onze zelfgemaakte instrumenten van stilte. Je kon een speld horen vallen, een waterdruppel van een lotusblad.…
Jan de Bas24 december 2004Lees meer >

Ik liep vaak in de velden

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Ik liep vaak in de velden lang geleden dolend en dwalend en peinzend maar is het wel verleden ik heb gerend en gerend ik was er bijna aan gewend maar ik voelde het kan zo niet zijn het leven, vol geven steeds water bij wijn woorden verstopt verstomd een hart dat overvloeit een hart dat boeit?…

In één klap voorbij...

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.166
De kinderen langs de vloedlijn, springen en joelen als ware het een heus festijn Pret in hun ogen, onschuld op hun gezichtjes Onwetend dat het hun Zwanedans zou zijn Achter hen flikkeren duizenden lichtjes Reflecterend zonnelicht in het serene water ligt wachtend om hun verhitte lijfjes af te koelen Tot één golf uitwist hun toekomst en hun later…
Elsbeth10 januari 2005Lees meer >

Dek mij toe

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.128
tot mijzelf gekomen in kilte ontdek ik dat ik vandaag weer eens ben wie ik ben als sneeuwvlok die smelt op warme handen ondanks welzijn verbaas ik mij dat ik in zachte klei door zout en keihard water ben verdroogd door wrede adem via sluipweg van lucht en zon als zandkorrel weggeblazen rul vooruit vliegend op de wind die in mijn ogen…

Halfvol

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.517
We gaan onder in een kom weerspiegelt water trekt de bol aan weerszijden: dag en nacht tossen erom. We liggen tussen twee zijden drinken van de uren die we hebben, proeven van pril geluk, proosten om dan van de rand te glijden. We knipperen zwart wit en rijden naar de ondergaande zon.…

park

netgedicht
4.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.990
In het park waar de nacht het water steelt Vergeet het licht haar stralende humeur In de diepe holtes van het donker Verliest de liefde haar verlegen kleur Daar sterven schimmen in het duister En de schaduwen omhelzen elkaar Er brandt een vuur zonder rook Vlammend heet maar onzichtbaar Als het vuur de nacht vervolgt En de passie angst verstijft…
oepsie1 oktober 2001Lees meer >

Onweer aan het Lingemeer

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
De hemel kleurt raar Er hangt iets in de lucht Wolken verschuiven, dreigen gevaar Veilig binnen kijk ik naar buiten Bewonder de kracht Gekletter van water, tegen de ruiten Het is donker, dan weer licht Ik geniet volop Van regen, donder en bliksemschicht Bomen en struiken zwaaien woest Dit is geweldig Maar toch denk ik: "VERROEST…

Dwalende dood

netgedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Dode vogels vliegen door de zwarte lucht dode witte vogels zonder vleugels met ingehouden teugels paarden zonder ruiter Dode vissen zwemmen door het blauwe water dode zilveren vissen zonder vinnen met afgesneden kieuwen kinderen zonder lippen Dode kinderen lopen tussen holle kraters dode grijze kinderen zonder ogen met afgehakte…
sephus10 juli 2007Lees meer >

onzekerheid

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.158
dat het gelukkig is de liefde wat een rariteitenkabinet jij bent weg achter de wolken of verdwenen somber, bang en onbegrepen wacht ik hier ik heb het koud zonder jou de angst van verschijnen zonder warmte ze heeft mij in haar macht ontkenning, bevestiging is zekerheid in elk geval de oorzaak weten en verdergaan zwemmen in onrustig water…
Mav16 juli 2007Lees meer >

Keramiek

gedicht
4.3 met 98 stemmen aantal keer bekeken 10.384
De strijd van land en water eindelijk beslecht door turf, het warme bruine goud dat voetafdruk en plantenrest en mensenhand verbindt tot troostende, behaaglijke warmte. Het uitgeklede veen blijft achter en vertelt van dingen, voorbijgegaan als trage platte schepen.…

Tamar

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Ik waad door zaad en bloed naar een ijzige stroom waarvan het water me nòg meer bevlekt. Is er licht voor deze opengesperde ogen? Is er balsem voor deze gescheurde lippen? Ooit scheen er goud uit mijn palmen, nu is de aarde in mijn handen donker en er kronkelen maden aan mijn voeten. Ik schreeuw.…

Siberisch koud bevonden

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 686
welkom in Siberië waar de plicht verplicht bestaat bij eindeloos sneeuwgetij het water warm te schenken aan wie daar gewoon om vragen zou dit land bestaat erin rijk te zijn in alles waarvoor het gekend zomaar uit te delen in de vorm die helpt al heerst er soms wat droogte ieder hoogseizoen zijn mind're kant dan komt dat ander bod wat…

VAN TUINJONGEN

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 600
TOT SPIEGELAAR De wolken zijn nomaden Gaand boven land en zee Ik reis nu met ze mee Begrijp waarom ze baden En hielden hun tiraden Mijn ouders, dominee Zo boven, zo benee Geen wraak, enkel genade Ik kan Karina zien Ze tuurt over het water Leeft tussen toen en later Ik zie de kleinste kever Ik ben de grootste wever Van voorgedrukt…

Donker onderdeurtje

netgedicht
4.3 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.966
met een lachje wiedde je wat gras in de schaduw van de bomen daar plantte je de stekjes als toverstokjes van je droom gedreven droeg je emmers water naar dat zonloos bloemenbed waar je lichtgetinte knopjes dacht rijk doorvoed met koele kracht maar ach ze werden donker roze net als de kleintjes in het veld het donker lot bleek niet te…
Ludy Bührs2 november 2007Lees meer >

in een nieuwe heksenkring

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
wind al ritselend naar herfst geurt paddestoelen dansen opgeschoten in een nieuwe heksenkring het bos lost langzaam zijn bebladering de ochtendkou vernevelt gauw in warmte van de aarde onttrekt het zicht op winters helderheid nog is dat bedje niet gespreid maar rust en klaarheid komen snel tot waarheid als de vorst regeert en water…
wil melker2 oktober 2005Lees meer >

Het kan alleen nog vriezen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 824
Hij is het water dat me dorstig maakt een verrassende golf waarin ik onder ga de fluistertoon die mijn mond laat spreken waar ik nooit aan dacht Hij is het brood waarin ik honger een rode wind die mij zacht streelt de slaap die me wakend maakt het wollige ‘s nachts dat met me speelt Hij is het lief dat mijn bloedt bekruipt de kus in mijn…
Irmgard24 november 2005Lees meer >

laatste mijmeringen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.836
de man, oud, maar geen prater ziet uit over golvend groen water ietwat in gedachten verzonken denkt hij aan het nabije later niet dat hij die blind miskent het einde is reeds eerder verkend zijn tijd is allengs versleten de dood is sluipend al gaan eten aan hem is vrees niet besteed verlangt naar het oneindig niets de komende rust is geen…

Hoe je verder moet

gedicht
3.2 met 84 stemmen aantal keer bekeken 75.562
in het water. Zo kom je verder weg van wat is geweest. ------------------------- uit: Raster, nr 92, 2000.…

1935/1987

gedicht
4.1 met 119 stemmen aantal keer bekeken 36.293
Met een blik van stilstaand water zit grootmoeder tussen haar nageslacht en is zo oud als zij altijd was Een afbeelding van pais en vree van lachende fantomen maar keer de foto om en zie de misverstanden al geloofden we hardnekkig in familiebanden met grootmoeder als aanbeden as Hoe zou het zijn verlopen had de steen ons niet uiteengespat…

Grijs monnikeiland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 695
De ganzen, de meeuwen en de grutto's wonen hier al eeuwen, ze voelen zich thuis, omgeven door water en rust aan de schiermonnikoogse kust. Schapen, geiten en koeien, eenden, tjiftjafs en zwaluwen omringen het beeld van de monnik met zijn open hand en zijn wijsvinger naar boven.…

proces

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.251
het druppen van de kraan heeft de klok doen roesten minuten duurden langer vielen uiteindelijk stil water kan de tijd niet stoppen slechts de maat valt weg de duur van het verloop telkens dezelfde druppel die op dezelfde plaats valt holt de hardste steensoort uit zo voed je op, zei vader even zag ik weer zijn handen verweerd, vol sproeten…
rietvr16 februari 2008Lees meer >

Zwaan

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.608
Langzaam zweeft zij over het water richting de horizon waar de stralen van de zon in de diepte verdwijnen. Eenden kijken trots de zwaan na “het is er één van ons,” zie je ze denken. We kropen dezelfde dag uit het ei dat schept een band, een drijvende band.…

de avond

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.440
de ochtendlucht was water op rode bessen de avondzon een kers op brandewijn ik hoor dwarsfluiten in mijn minnekozen ergens moet een lied ophanden zijn gewiegde vruchten in een strelende stilte in late slaapwandelende geluiden ik doe moeite om ze vast te houden verzen komen aanstromen in pianospelen maar ik ben bang voor schuimende nachten…
klaes4 april 2008Lees meer >

bermtoerisme

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
doekje voor het bloeden dat zij zal begaan, de dood bij voorbaat waarom zij weent bij de baard van de profeet, verscheurd een meiske van negen jaren duurt het al te lang en dan ploft een vergeten bom aan de rand van de samenleving het gebeurt, zomaar binnen de dijken en duinen staat men elkaar naar het leven sluipend stijgt het water…
Staal25 april 2008Lees meer >