inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Tamar

Bronstige saters staan
- als een hongerig legioen –
op het slagveld van mijn dromen
en ik ontwaak, misselijk van angst.

Ik waad door zaad en bloed
naar een ijzige stroom
waarvan het water
me nòg meer bevlekt.

Is er licht voor deze opengesperde ogen?
Is er balsem voor deze gescheurde lippen?

Ooit scheen er goud uit mijn palmen,
nu is de aarde in mijn handen donker
en er kronkelen maden aan mijn voeten.

Ik schreeuw.
Ik sleep mijn vleugels door het slijk,
ik ben goddelijk.


Zie ook: http://www.saxbomb.com

Schrijver: Gerard Cornielje, 26 aug. 2007


Geplaatst in de categorie: overig

3,5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 659

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Natasja Schreuder
Datum:
26 aug. 2007
Email:
ratelaartjehotmail.com
Elk alineatje is los van elkaar te lezen, is dat je opgevallen?
De laatste drie slaan voor mij raak, mooi en verdrietig!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)