27219 resultaten.
Grimmige grauwe wolkenstrijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
756 van twee kanten komen ze aangedreven
grijs en grauw, als twee enorme kwallen
ze kunnen elkaar blijkbaar niet passeren
noch elkaar vreedzaam ontwijken
en botsen na enkele minuten op elkaar
krijg nooit genoeg van ’t kijken
naar dit dampige hemelse spektakel
dat wringen en dringen van vochtige luchten
het uiteindelijke samensmelten tot een nieuwe…
Baby
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
734 Een enkele keer krijst hij – doorgaans ’s nachts,
als jij probeert wat slaap in te halen.
Mopperend ga je kijken,
vertederd kijk je hem aan,
zoals hij daar ligt,
met zijn gezichtje vol traantjes.
Kleintje toch, denk je, kom hier.
Het lijkt bijna niks,
maar het is al heel wat.
Wat precies, dat weet je nog niet.
Je zult het ontdekken!…
voetbal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Een enkeling is nog even buiten zinnen,
maar meestal is dat bestudeerd.
Er zijn er nog weleens
die zichzelf bestormen
en ineens staat hij dan de dakgoot
van de dug-out te zoenen.
Of een schele steward met overgewicht.
Hij rent ook altijd naar mens of staketsel toe
alsof hij een bosbrand aan de broek heeft.…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
Lichtpuntjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 naar mijn eigen leven
zie ik vele 'lichtpuntjes' zweven
al komen deze veelal uit het niets
ze betekenen altijd wél iets
maar wat is het doel ervan
wijst het mij op wat ik kan,
of juist meer op wat te bereiken
dat ik sommige dingen niet mag ontwijken
maar serieus nemen moet
Om te leren wat is goed
en welke keuzes niet te maken
deze enkel…
Uit de tijd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Zo zie je hoe de tijd alles doet
verschuiven en Slauerhoff straks
een soort Virgilius voor ons is,
een vage schim uit de oudheid,
die nauwelijks nog tot de
verbeelding spreekt, die over
enkele eeuwen door niemand
meer gelezen wordt.…
Scheep gegaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 We zijn
samen
scheep gegaan
Scheepsmaatjes
zijn we geworden
aan stuur-en bakboord
We hadden
wind
in de zeilen
We kenden
stroomopwaarts
en stroomafwaarts
Het water
zelden
onberoerd
We leden
bijna schipbreuk
stormwind, onze tegenstander
We lieten
meer
dan een enkele waterlander
Nu kennen we
wal en oever
de tros…
Sinterklaasgehekel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
673 Al dat sombere gedoe van zogenaamde
volwassenen, die het Sinterklaasfeest
willen boycotten, stoort mij enorm, want
het zijn enkel dwaze ratten, die leuke
kinderfeesten willen bederven met wrang
gemiereneuk en absurd slavernijgezeik.…
Vechterij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
548 verlangend prikt
de kraai
in de
geplaatste vuilniszak
diverse kleine
gaatjes
maar oh
wee/onder
etenstijd geen
enkele behoefte
aan hebzuchtige
maatjes
grote bonje
daar een
enthousiaste ekster
echter van
korte duur
woedend opgejaagd
naar het
topje van
de boom
wat zuur
meer narigheid
twee bedrijvige
duiven ook
voor hen/…
een ster dat ben jij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 je ogen bezwijk
zie ik meer sterren
dan als ik naar de hemel kijk
fonkels en sparkels die je afschiet
zoals een vallende ster
die in je ogen vliegt
het heelal heeft je meer dan lief
je verzameld deze vallende sterren
om later terug te geven
in je volgende leven
je bent een engeltje
van hier ver vandaan
je laat geen enkele…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
Weemoed om het strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De foto opent mijn herinnering
aan de vrijheid van het strand
de ruimte waar alles kan
waar ik mijn fantasieën opjoeg
tot ik ermee wegvloog
de hemel in
maar er zat altijd een strik
om mijn enkel, met een touw
dat mij weer omlaagtrok
en als ik een aanloop nam
en in zee sprong, spoelde ik
na een tijd vanzelf terug
naar de familie aan…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
Nog even....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Enkele tranen lopen bewogen
over je wangen, want er was
zoveel verdriet.
Je voelt het, want een moeilijke
periode lijkt voorbij.
Op afstand dichter bij elkaar komen,
mooi dat het waarheid mag worden.
De tranen,
zullen ze wegvloeien als je elkaar
weer van dichtbij mag zien?…
Weten wat er komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 nergens
me druk over te maken
niet over mijn buik, mijn borsten
niet over wat ik doe
en wat hij wil dat ik doe
Het is allemaal bekend
de kussen, de herhaling
van strelende handen
het plagende uitstel
We kunnen ons overgeven
Ik zie zijn gezicht graag
als hij niet weet wie hij is
en ik evenmin
gedachten heb over mijzelf
als we enkel…
LAIS CCXX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 ’t Verlangen loopt verloren in een land
dat nergens is, niets dat niets betovert.
’t Beminde reine snelt van hand naar hand
en de stilte die het nu herovert
is geschrift dat enkel schrift verovert.
Het ijle vliedt het lege in, verdriet
lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied
dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft.…
Burn-out
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik heb je
gevechten gezien
waarin een donkere rand
de overhand kreeg
in je gezicht en het
licht kwetsbare
langzaam werd gewist
de strijd tegen
tijd is een natuurlijk
proces en kent de
ups en downs in
de charme van de
seizoenen als partners
om mee te leven
maar daar waar
niet stralen in somberte
verblijft en de lach
geen enkel slot…
Voor Gaas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Terwijl ik, enkele dwaas
verhaast verdwaal als
altijd, terwijl iemand mijn
hart volgt, zoals ik ga, ga
Ik voor gaas.…
Algoritme
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
477 afscheid te nemen
ik heb jouw
energieën gevoeld
in een aura van liefde
de hemels bewoeld
in een respectvol
eindeloos genieten
wij zijn niet
voor elkaar geschapen
in samen slapen
kunnen wij als rolmodel
er iets heel fantastisch
van proberen te maken
juist daarom
intrigeer jij mij
in hoge mate
want jouw intimiteit
is door geen enkel…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
Een mooie droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Vannacht werd ik wakker
Na een nachtmerrie
Ik stond op en keek uit het raam
De Poolster lachte me toe
Alsof ze me gerust wilde stellen
De sterretjes fonkelen in de hemel
Het voelde alsof er uren voorbijgingen
Enkel ik en de sterren, niets anders
De donkerblauwe hemel word rozerood en oranje
De sterretjes twinkelen een laatste keer als groet…
Als levens franje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 wenkten je handen
liet je lach
de zonde door
als levensfranje
jij wees
het grijs de weg
die met knallen
was belegd en
waar jouwers nog
misnoegen grauwden
hen was
hemel beloofd
maar zelfs onder
de regenboog
konden zij geen zon
en warmte vinden
versteende hagel
vernielde vruchten
zij grepen weer mis
wilden bouwen
kregen enkel…
Als de stilte roept
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.165 En toen de stilte riep
herkende ik haar stem
zij fluisterend, ik luisterend
naar een melodie zo zacht en fijn
het zou zomaar hemels kunnen zijn
het klonk als een aria uit La traviata
wind verwaaide elke gedachte
uit het roerige brein, daar werd het stil
hoorde enkel fluisterzachte muziek
en nauwelijks horen kon
want zelfs diepste stilte…
Een Huis Een Thuis
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
621 een huis
je bewaarde mijn boeken
deelde m’n muziek
gedachten stille geheimen
je was mijn kluis
nu ik je ga verlaten
heb ik pas in de gaten
hoe belangrijk je
voor me was
hier kon ik in stilte huilen
en schaamteloos lachen
in jouw kon ik mij verschuilen
jij bood geborgenheid en warmte
jij die me al die tijd omarmde
nee niet enkel…
Kleur van het leven
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
712 naar de uitzichten van morgen
die veel verder kunnen reiken
dan enkel liefde op afstand.…
Een beetje fleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ernaast staat een klein vaasje,
met één enkele rode bloem.
Vanuit mijn stoel zie ik het aan,
het hele plaatje, geeft zoveel fleur...
aan mijn zo klein bestaan.…
Warme klanken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
523 het
zelf al heel
aardig ingekleurd
het format
van het abn met
de nodige dictie
omgeven maar
zo hier en daar
bleven er warme
klanken kleven die
zich emotioneel anders
lieten verspreken
zij gaven de
smaak van samen
aan een beperkte
groep voelden goed
om met bekenden
in rust te praten
de schone taal
had niet die omhaal
enkel…
ZINLOOSHEID
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 welke naam past de agressor
die in zijn hebzucht het doodvonnis tekende van
duizenden en met een enkele pennenlikkersvinger
het sein gaf tot het zinloos laten vloeien van bloed?
en talrijk
zijn de weduwen en de wezen
kreunen alle eens vruchtbare velden
alleen nog maar vernietiging…
laatste woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
471 op papier is alles helder
het water, de rivier
opgeschreven, eerste druk
tussendoor tastbaar met handen en voeten
iedereen is een woord, verzameld
in enkelingen
niet plaatsbepalend maar definitief
zoekend
ter hoogte van zwarte bossen, op het
scheiden van geest
vangt voortbestaan aan
en nemen woorden een wending
zodat betekenis lijkt…
Energietekort
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Bijzetten moet hij alle zeilen
Om in het doodgewone leven -
- Dat is na tegenslag het streven -
Een lange tijd nog te verwijlen
Bij theetje drinken, schuitje varen
Geen cruises meer naar tropenoorden
Enkel wat dobberen op woorden.…