8759 resultaten.
Hoe doe je dat?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
486 De cavia die ademde niet meer
en legde stil haar harig lijfje neer.
Hoe leid je kinderleed in goede banen?
Je zegt niet ~ach zij heeft de geest gegeven,
voor jou is dat natuurlijk niet zo leuk
maar door haar vlooien had ik altijd jeuk,
van mij had ze veel eerder mogen sneven~.…
Weergod
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 De Weergod doet wat of ie wil,
warempel, het is nu eventjes stil
met recht stilte voor de storm die is beloofd
en ons van een rustige nacht wellicht beroofd.…
VERDWALEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Er zijn dagen
Soms best veel
Die slopend zijn
Ontbreekt bij mij de kracht
Ben ik misschien wat stil
Zit ik in die wereld
Waar ik mezelf tegen kom
Vaak niets over vertellen wil
Lopend in een jas vol druppels
Een handvol scherven in mijn hart
Wie ben ik
Om aan mezelf te twijfelen
Is er nog een nieuwe start?…
Terugkeer
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.344 Alles is mogelijk: mijn vader zwijgt
of leest mij met strenge ogen de les;
mijn moeder glimlacht of kijkt
met een stil gezicht op haar bord.
Ik schik aan tafel aan
en reik, dwars door de verleden tijd,
met een hand die weer kinderlijk wordt,
naar de dampende aardappelschaal.…
Standvast
gedicht
3.6 met 10 stemmen
18.468 wij leggen aan, trekken landinwaarts
laten herinneringen voor anker gaan
die horen bij een periode, bij een plaats
vandaag is zo'n opgediende dag
waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt
geen drama, ten hoogste de gewoonte
dat vroeger stil verder van je vaart
wat was heeft zich genesteld
genoeglijk met iets van weemoed wellicht…
Te lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
667 Nu je daar ligt stil koud en sereen
mis ik je zo verschrikkelijk want:
waar moet ik in vredesnaam heen!
Ik mis je zo mijn lief,
maar ben gelukkig tegelijkertijd,
want de immense pijn van lijden,
ben JIJ nu gelukkig kwijt.
Rust zacht mijn lief,
een traan rolt eenzaam
naar beneden.…
Het mystieke
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 zie ik mezelf,
ik ben de boom het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de
echte mystiek, ik adem met wat de kosmos mij geeft
aureool van zweverigheid nam mij mee,
om te schuilen in de poëzie
gedachten geuren en kleuren een regenboog
zo als gedachten nooit stil…
Over de kim
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
586 het wordt stil om me heen
of krimpt het buiten in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen
een geringer en dalend gewelf
zal het de rijkdom zijn
die mij verblindt
en goed is gezind
dan wel de som van weerstand
en verlies
die altijd komt
maar ik niet verkies
het kan de telkens
kerende zandloper zijn
die mij vermoeid doet raken
en aan een…
Grensverleggend.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 Wij zitten niet stil, streven iets na
ingegeven door de wil.
Een mens zoekt en probeert waardoor
hij iets leert.
En men vergaart zo kennis en wisselt
dit uit in velerlei talen.
Waar moed evenzo een rol speelt en mede
daardoor telkens een nieuw doel is te
behalen.…
Oogsten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 iedereen vroeg uit bed
Een stoffige wolk hangt boven het veld
Opschieten, er wordt onweer gemeld
Al die bedrijvigheid brengt ook gezelligheid mee
Even snel samen een kop thee
Als alle koren is geoogst, pikken vogels nog een graantje mee
Iets wat vroeger de jeugd deed
Het oogstdankfeest komt er dan weer aan
Om even bij een goede oogst stil…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
roze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 haar naam danst als een veld vol bloemen…
ze steelt mijn hart voor
altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag
blind voor haar neer
stil ontroerd vindt heel mijn wereld
slechts verwondering en zacht
zing ik van poppedeintjes,
van een maannacht vol geluk
groot en rond verraadt haar zachte schijn
dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
Alzheimer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Jij was zo fit ,had zoveel pit
Het hoofd waarin die ziekte zit
Mist memorie en controle
En ik uit onze levensrit
Het jeugdige frivole,
Het wordt bij ons soms akelig stil
Ondanks de cv ook wel kil
Herkent niet alle feiten
Behoedzaam blijf ik want ik kan
Jou, noch iemand iets verwijten.…
Stukje hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
848 een knipoog van Ernest Claes ontging
me niet. er was zon en kippenvel
en een god onzichtbaar stil.
en bijna tastbaar.…
Wensen voor 2016
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.212 Sluit even je ogen en
Ga diep in jezelf
En denk aan alle mooie momenten
Die er in 2015 zijn geweest
Koester ze en neem ze mee
In het nieuwe jaar
Dan wordt 2016 vast een geweldig feest
Ik wens iedereen dan ook
Fonkelend licht
Een blij gezicht
Blozende wangen
En een stil verlangen
Naar een vredige kerst
En 2016 iedereen zal omringen
Met…
Op het eerste gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 jij bloeide ooit
in woordenschat
de mooiste bloemenpracht
schilderde poëzie
met de fijnste penselen
en kleuren uit je hart
toch ben je terug gegaan
het echte grote werk
trok je artistiek niet aan
jij stileert
eenvoud en precisie
in een stil levende positie
raakt met
een enkel woord
het groot orkest en koor
waarbij zinnen…
Meer dan een Meer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 En toch, wat troebel is maken bronnen helder,
terwijl ik stil geniet in de late avondzon.
Dat meer is meer dan de werkelijkheid.
Aan zijn oevers heb ik al vaak gezeten.
Dat heb ik heel vaak echt gedroomd.
Mijn meer is meer dan ik ooit zal weten.…
liefdestroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Liefdesstroom
esthetisch elegant komt hij binnen, verbaasd een opgewonden geheim
het mystieke kan het niet goed zeggen moeilijk uit te leggen
zoals na een droom een illusie, vast gebrand in een foetus houding
wilde ik hem vasthouden nooit meer laten gaan
fundamenteel liet ik mijn meeslepen, in een nacht vol zelfvertrouwen
dat de tijd even stil…
Jouw podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 zonder mezelf
te kleineren is het
mijn rol om op jouw
podium te figureren
jij bent een
theaterbeest met
in lach en ogen het
grote wereldfeest
vaak sta ik stil
deel decors in het
halfduister als de spot
jouw act opluistert
veel tekst is mij
niet toebedeeld
ik reik aan waarmee
jij aan de slag kan gaan
toch komt ook
mijn moment…
Plotseling emotioneel vertrek.
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
926 van je auto
je betraande gezicht, vertrokken
van woede en emoties
de harde woorden die onverwacht
zijn gevallen dreunen na
in mijn hoofd
ik weet niet eens meer waarom
maar mijn gedachten zijn bij je
elke beweging van het voertuig
doet in mijn hoofd de
opkomende beelden schudden
terwijl ik buiten sta, voor het huis en
stil…
Nachtbraker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Oh begin van de nacht
Ik heb op je gewacht
Laat de dag nu beginnen
Laat mij de duisternis beminnen
Een tijd van rust
De telefoon blijft stil
Velen in slaap gesust
En ik die niet wil
Ontvlucht de realiteit
Morgen heb ik weer spijt
Na het verstrijken van de tijd
Weer ben ik verleid
Om tot het gaatje te gaan
Zie de zon aan…
Het kerstconcert
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
742 zoldering
dat alle aandacht kreeg
sterrenlicht
scheen door gekleurde ramen
streelde het orgel
dat tussen de balken zweeg
doch lager fluisterde
op klanken van koor en kerstmuziek
‘Wij komen tezamen’
naast tranen
van een ademloos publiek
handen beefden van ontroering
met een zakdoek langs een wang
koordans van emotie
raakten ons stil…
De maan is weggevallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 De nachten naderen
waarin dwalende manen dalen
door dichte schemerluchten
Landend in de kleine hand
van zij die nog gelooft
De wereld heeft twee vlechtjes
en een lach waaruit een tand ontbreekt
de herinnering van sterren in haar ogen
ze steekt stil haar handjes uit
En vangt de missende maan
die het niet kon helpen te vallen
met als…
Dodenherdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 Ieder jaar als we onze doden herdenken
op Waalsdorpervlakte en stil staan bij het
Nationaal Monument op De Dam
schuurt het verdriet nog in menig hart.…
Ontdekking
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
580 Een pose in mijn geheugen geprent
Het flitste door mijn hoofd
Het hoofd waar het licht al lang was gedoofd
Uitgebeeld met onmeetbaar talent
Waardoor alle boze ervaring meteen vergaat
Haar pose schrijft in mijn geest
het beste boek dat je ooit leest
Zij staat stil maar danst de onfeilbare maat
Danst weergaloos en onweerstaanbaar in mijn hoofd…
verregende lucht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
718 we voelden
dat koele briesje
over ons heen
zeiden dat dit alles was
wat we nodig hadden
deuren en ramen werden opengezet
onze zomerziel zong wrevel weg
we beantwoordden elkaars vragen
stil soms verleidelijk
tussen de nergens eindigende lakens
van de nacht
maar ach, wat wisten wij
van elke schakeling, spanning
samen
en nooit meer…
Over-leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
413 In het smeulend licht
van ondergaande zon
komt energie tot leven
zich lavend aan de Bron
Voorbij de dag geleefd
zoekend naar bestaan
stil verschijnt de nacht
het moment om te gaan
Kruipend, vliegend, aanwezig
baant het zich een pad
op weg naar overleven
gevaren zijn er zat
Nuttig lieflijk leven
door de mens vertrapt
niet op…
Zelfmutilatie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
588 Het heden
Stil en veilig
Overleefd en afgegleden
Pijnloos en gevoelloos
Naadloos en probleemloos
Verlost van het verleden
Soms mis ik dat gevoel
Met dat doel
Heb ik mezelf gesneden
Om te zien
Of ik misschien
Heel even
Blijk kan geven
Iets terug voel
Van dat leven
Dat lang weg is
Opgegeven
Een snede
In hart en ziel
Lijf en leden
Zonder…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
Stiltecentrum
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 ongepast
De wereld lijkt hier overbodig
Van mijn schouders valt een last
Buiten trekt de mist voorbij
De gevoelens in mijn hart nabij
Licht ontroerd door de muziek
Neem ik waar de kleuren
Alsook de milde akoestiek
Vele opgeschreven woorden
In een gedenkboek vastgelegd
Niet om ooit te beantwoorden
Maar puur en oprecht
De tijd lijkt hier stil…