Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Waarom

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Waarom, waarom, de vraag vol van smart De zon brandt op zijn verbrande huid Waarom mijnheer, moest zij sterven De onschuld, mijn voorbestemde bruid Betast door vele handen in de straat De omwikkeling getuigt het leed Haar eens feestelijk bruidsgewaad Nu haar smetteloze witte doodskleed En hoog in de met rook besmeurde lucht Wacht de…
Ivan grud5 augustus 2006Lees meer >

dwaas staat op de hoek

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
de dwaas staat op de hoek en mompelt mensen na zijn armen zwaaien naar de trams zijn ogen lachen auto’s toe en fietsers trappen op hun rem want hij wil spelen op de weg hij plukt de wolken uit de lucht en zucht de hitte van de zon zijn hemd gaat los hij pakt de rails en fluit vooruit zijn treinen uit hij wordt in wit…
wil melker19 augustus 2006Lees meer >

Wedertoon

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
Misschien ook de muziek van toen waarmee jij de nacht zou inluiden met een mandoline, nam ik afscheid van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde droeg je mijn bloedsporen, meelevend naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk nam jij ook afscheid, doch wederkerig sliepen wij afstand terug in duisternis…
mobar1 januari 2009Lees meer >

AAN MOEDER...EEN ODE

netgedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.606
Schoon was ze schoon op zichzelf op haar vijf kinderen,haar huis Kuis zouden ze dit in Vlaanderen noemen In dit dicht wil ik haar roemen het spic en span omo,witte reus Ze had toentertijd geen keus moeder ontpopte zich tot huisvrouw Een beroep,een baan dagelijks bestaan met veger,bezem doekjes plenty om af te stoffen Voor…
Harry Daudt19 januari 2009Lees meer >

afgestoten

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
ik gaf haar de naam zilveren bloem gewond lag haar koude huid op de te warme stenen, zelfs de zon spaarde zijn stralen, schoonheid lag te sterven, een sculptuur vormend waar was haar bloeiakker gebleven dat massief met de witte weiden, de uitzichten over gebroken landerijen schip met steven en grote diepgang donkeren bergen omhelzen het…
Rieg16 maart 2009Lees meer >

Begrafenis

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.003
Ze zijn jong hun dunne armen wit en onhandig. Ze zien je niet. Graaf daar een kuil en ga liggen. Je zult zien dat tijd niets betekent. Soms regent het op je, dat is alles. ---------------------- uit: 'Waaigat', 1993.…
Esther Jansma26 februari 2020Lees meer >

alles houdt zich stil

netgedicht
4.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.220
luistert ze naar zijn eindigheid, naar zijn kleine witte stem en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt van boom tot boom, in wind gebogen in alle stappen terug op het vensterglas, over stenen en kruisen langs het gemis en kringen op de vijver licht als engelenveertjes wikkelt ze zich, nachtverloren in de zwaarste uren…

Tegeltaal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Gebakken taal heeft soms een snoet als hoofdletters een rok dragen en lange lussen veters rijgen in op maat gemaakte korsetten dansen volgzinnen ademloos verliezen af en toe grip bij het walsen en keren geven platweg smoel aan lachende letters tussen soms verwrongen woorden wanneer zij zich spontaan verhangen aan een wit gekalkte…
metha15 april 2009Lees meer >

Innerlijke kleuren

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
gebeuren de rode zon des avonds geeft jouw innerlijk weer kleuren het gele licht der dageraad opent vele dichte deuren dus waarom zou je treuren de nacht is pimpelpaars bij licht van zwarte kaars, op bed is deken donkergroen dus wat kan je beter doen dan onder witte…
mobar19 april 2009Lees meer >

God verwart mijn zekerheden

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
In het wit van palingslijm lees ik de laatste sacramenten en bewierook de lege flessen met de geur van smegma en oude etensresten God, lijkt dan de enige etaleur te wezen laat maar, ik vind mijn nagels te kort, zo kort dat wanneer god me ziet bidden me niet eens zal herkennen zonder prik zegt mijn vrouw terwijl ze de sinas uit de koelkast…
elze17 juli 2009Lees meer >

Stilte schitterde in kapitalen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
boeken kropen in het rood mijn rekeningen sloten zich verloren wanend in balans een aantal bladzijden is wit gebleven we hebben toen elkaar in pijn beschreven maar we bloedden dood geen tekst om tranen vloeibaarder te maken geen zin om scherper de gevoelens te gaan raken in dit rancuneus bestaan zwijgen kreeg geen letter op papier…

a happy childhood

gedicht
2.0 met 121 stemmen aantal keer bekeken 37.499
nee, ik sta stil in gras dat niemand gezaaid heeft - ---------------------------------- uit: 'Totaal witte kamer', 2002.…

Kerstmis anno 2009

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.465
In deze heilige stille sterren nachten waar eens geknield de drie koningen wachten gewaarschuwd voor de geboorte ener koningszoon in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes zij verenigden zich te samen tot een deken in smetteloos wit toonde hen het totaal van een serene onschuld en waarschuwde reeds…
Ivan Grud19 december 2009Lees meer >

Ook op deze dag

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 572
Ook op deze dag worden kinderen vermoord omdat de heersers bang zijn voor de kleinen, omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus zullen ze verschijnen, die daden, maar doordrenkt van bloed de witte doeken die de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder woorden, zonder klank, maar doordringend…
Adeleyd28 december 2009Lees meer >

open land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Met de sneeuw dwarrelt de rust over het land Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer in de bomen ook en op het pad, de wegen Maant zelfs de stad tot stille lome witte warmte Strekt zich uit Strekt zich Tot de wind komt Tot de wind komt Tot de wind komt En met de wind stuift de onrust dwars door hopen sneeuw en takken zonder…

Ruïne verstilling

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 846
Hoe rijk zijn de woorden door namen benoemd verankerd aan gestolen momenten voorbijvliedend, verloren in tijd Want in de ruïne van 't verleden tussen brokkelend steen bloeit een witte wilde roos zo puur in 't heden met mossig donkergroen daaromheen.…
Katty6 februari 2010Lees meer >

Largo bij sneeuw

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 631
Wit en langzaam nog veel witter daalt er iets van boven neer, zingt van stilte, wentelt, wemelt, adem stokt en ziet plots weer hoe de mensen langzaam lopen, heel behoedzaam en alert, groeten niet of haast onmerkbaar bij de koude winterpret die de dagen vult met weemoed, - kindertijd is ver van hier - maar 't verlangen blijft in leven.…
Adeleyd10 februari 2010Lees meer >

- Het maagdenvlies -

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 693
Vergeving, de witte boodschap, maagdelijkheid de dood, de opstanding wisten zich tweeduizend jaren geleden als licht te manifesteren. De meesten van hen wonen in landen met antieke waarheden om zware offers te brengen aan God niet wetende... het oude kerkelijke wetboek luidde, ware liefde behoeft geen betoog.…

- Avant-garde -

netgedicht
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 523
zeer strategisch roept de "voorhoede" van het krachtige leger zwart /wit tot orde een werkelijk kleine selecte hechte groep, klasse vult de sfeervolle omgeving. Een kleine troep, avantgardisten bijzonder gekwalificeerde soldaten speelt het originele en lankmoedige bordspel met een haast geheime militaire strategie.…

Bij volle maan

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 678
ik staar uit over de vijver geniet van stilte en rustig ronddobberende witte zwanen.…

Langs de zee.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
De witte wolken jagen voorbij water stroomt op het strand. Waar ik loop samen met jou in een stil en tijdloos vertrouwen. Geen geheimen voor elkaar na zoveel seizoenen bij elkaar. Het is bij ons net als bij de zee soms is er eb of vloed. Na een koude winter komt er steeds weer een warme zomer.…

Geciseleerd profiel

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.248
Vingers Glijden over jouw Echt heel mooi lijf Licht-gestifte lippen In een bed van mooi Wit satijn Waarop ons orgasme Nog heel erg lang Na smeulde…

In memoriam

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.720
Het is zo stil en wit dit rusten. Zo slapen enkel Gods gekusten, zo vredig licht en grondloos diep. De tijd valt lang voor hen die waken. Maar God zal samen wakker maken, die Hij gescheiden tot zich riep.…

DODENHERDENKING

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 883
Opa zo heet ik ook we zitten nu allebei op onze knieën het kruis is wit en glanzend schoon vragend kijkt Lukas mij aan deze soldaat is voor ons gestorven hij vocht en vond in Nederland de dood wij hebben de vrijheid aan hem te danken jij kan nu doen en laten wat je wil vrij zijn, blij zijn en genieten en trots zijn op je vaderland…

langszij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt door water lijkt het, immer ver wasgoed danst haar vriendschap met de wind het zomerkind speelt haar vreemde spel veroorzaakt goud op golfjes, waar haar ritme danst als vuur op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels samen met de was een luchtballet dat witte tonen legt…

misschien noem ik het varen

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 617
en donker het voelen opnieuw onleefbaar tot aan de hals ik legde mijn hart naast voetstappen, op ribben van het kale zand hoorde regen praten, nog smaller dan anders ik sprak van beminnelijkheid in reeds gebroken buiken de sprong vergeten en liep met mijn te kleine lijf de doofheid tegemoet waar was het dat ik omkeek wit…

borg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
toch komt er een straal licht door de wolken heen de lucht is net een portret wat iets vertellen moet donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…

De zorg op maat

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 510
in het huis van slangetjes en buizen houdt steriel de echte wereld buiten witte jassen stappen zelfverzekerd in de gang die geen einde kent waar het verblijven nooit went omdat je op kamer zoveel weer het laatste nummer bent de zorg op maat is ruim genomen naast het kastje en de muur blijken ook de druiven zuur blijdschap en…
wil melker14 augustus 2010Lees meer >

In tijdloos rood verstuift

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
een handvol wolken voorbij de pier die aan het eind in tijdloos rood verstuift betonnen starheid in een speelse zee die dartel dolt maar tevergeefs verankerd in het zand waar krabben schelpen kraken en mosselen weer ten grave dragen het witte zwanenstuk waar boeggolf bruist en kuift tegen beton en terug daar dansen deinend deze…
wil melker20 augustus 2010Lees meer >

Queeste

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 701
afscheid nemen van de oude pijnboom doet zijn bast rillen naalden op het klinkerpad steken hem, weg moet hij, ver weg van de opgefokte straten in een zieke stad waar dood normaal schijnt bloed en blauw door aders razen vogels met een scalpel de nacht opereren weg moet hij, ver weg, op zoek naar die plek waar witte windveren wedijveren…
Hanny6 september 2010Lees meer >