8651 resultaten.
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 Waarom, waarom, de vraag vol van smart
De zon brandt op zijn verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de…
dwaas staat op de hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
676 de dwaas staat
op de hoek
en mompelt
mensen na
zijn armen zwaaien
naar de trams
zijn ogen lachen
auto’s toe
en fietsers trappen
op hun rem
want hij wil spelen
op de weg
hij plukt
de wolken
uit de lucht
en zucht de hitte
van de zon
zijn hemd gaat los
hij pakt de rails
en fluit vooruit
zijn treinen uit
hij wordt
in wit…
Wedertoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
729 Misschien ook de muziek van toen
waarmee jij de nacht zou inluiden
met een mandoline, nam ik afscheid
van mijn ledig hart, zo jij vertrouwde
droeg je mijn bloedsporen, meelevend
naar maagdelijk witte sneeuw, besproeid
beleefde jij, die helletocht, gevaarlijk
nam jij ook afscheid, doch wederkerig
sliepen wij afstand terug in duisternis…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Begrafenis
gedicht
2.6 met 23 stemmen
12.003 Ze zijn jong
hun dunne armen wit en onhandig.
Ze zien je niet.
Graaf daar een kuil en ga liggen.
Je zult zien dat tijd niets betekent.
Soms regent het op je, dat is alles.
----------------------
uit: 'Waaigat', 1993.…
alles houdt zich stil
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
2.220 luistert ze
naar zijn eindigheid, naar zijn kleine
witte stem
en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt
van boom tot boom, in wind
gebogen
in alle stappen terug
op het vensterglas, over stenen en kruisen
langs het gemis
en kringen op de vijver
licht
als engelenveertjes
wikkelt ze zich, nachtverloren
in de zwaarste uren…
Tegeltaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Gebakken taal heeft soms een snoet
als hoofdletters een rok dragen
en lange lussen veters rijgen
in op maat gemaakte korsetten
dansen volgzinnen ademloos
verliezen af en toe grip
bij het walsen en keren
geven platweg smoel
aan lachende letters
tussen soms verwrongen woorden
wanneer zij zich spontaan verhangen
aan een wit gekalkte…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen
dan onder witte…
God verwart mijn zekerheden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
589 In het wit van palingslijm
lees ik de laatste sacramenten en
bewierook de lege flessen met de geur
van smegma en oude etensresten
God, lijkt dan de enige etaleur te wezen
laat maar, ik vind mijn nagels te kort, zo kort
dat wanneer god me ziet bidden me niet
eens zal herkennen
zonder prik zegt mijn vrouw
terwijl ze de sinas uit de koelkast…
Stilte schitterde in kapitalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 boeken kropen
in het rood
mijn rekeningen sloten
zich verloren wanend
in balans
een aantal bladzijden
is wit gebleven
we hebben toen
elkaar in pijn beschreven
maar we bloedden dood
geen tekst om tranen
vloeibaarder te maken
geen zin om scherper
de gevoelens te gaan raken
in dit rancuneus bestaan
zwijgen kreeg geen letter op papier…
a happy childhood
gedicht
2.0 met 121 stemmen
37.499 nee, ik sta stil in gras dat niemand gezaaid heeft -
----------------------------------
uit: 'Totaal witte kamer', 2002.…
Kerstmis anno 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.465 In deze heilige stille sterren nachten
waar eens geknield de drie koningen wachten
gewaarschuwd voor de geboorte ener koningszoon
in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon
Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes
zij verenigden zich te samen
tot een deken in smetteloos wit
toonde hen het totaal van een serene onschuld
en waarschuwde reeds…
Ook op deze dag
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
572 Ook op deze dag worden kinderen vermoord
omdat de heersers bang zijn voor de kleinen,
omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht
zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus
zullen ze verschijnen, die daden, maar
doordrenkt van bloed de witte doeken die
de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder
woorden, zonder klank, maar doordringend…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 Hoe rijk zijn de woorden
door namen benoemd
verankerd aan gestolen momenten
voorbijvliedend, verloren in tijd
Want in de ruïne van 't verleden
tussen brokkelend steen
bloeit een witte wilde roos
zo puur in 't heden
met mossig donkergroen daaromheen.…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Wit en langzaam nog veel witter
daalt er iets van boven neer,
zingt van stilte, wentelt, wemelt,
adem stokt en ziet plots weer
hoe de mensen langzaam lopen,
heel behoedzaam en alert,
groeten niet of haast onmerkbaar
bij de koude winterpret
die de dagen vult met weemoed,
- kindertijd is ver van hier -
maar 't verlangen blijft in leven.…
- Het maagdenvlies -
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
693 Vergeving,
de witte boodschap, maagdelijkheid
de dood, de opstanding
wisten zich tweeduizend jaren geleden
als licht te manifesteren.
De meesten van hen
wonen in landen met antieke waarheden
om zware offers te brengen aan God
niet wetende...
het oude kerkelijke wetboek luidde,
ware liefde behoeft geen betoog.…
- Avant-garde -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
523 zeer strategisch
roept de "voorhoede" van het krachtige leger
zwart /wit tot orde
een werkelijk kleine selecte hechte groep,
klasse vult de sfeervolle omgeving.
Een kleine troep, avantgardisten
bijzonder gekwalificeerde soldaten
speelt het originele en lankmoedige bordspel
met een haast geheime militaire strategie.…
Bij volle maan
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
678 ik staar uit over de vijver
geniet van stilte en rustig
ronddobberende witte zwanen.…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 De witte wolken jagen voorbij
water stroomt op het strand.
Waar ik loop samen met jou
in een stil en tijdloos vertrouwen.
Geen geheimen voor elkaar
na zoveel seizoenen bij elkaar.
Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.
Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.…
Geciseleerd profiel
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
4.248 Vingers
Glijden over jouw
Echt heel mooi lijf
Licht-gestifte lippen
In een bed van mooi
Wit satijn
Waarop ons orgasme
Nog heel erg lang
Na smeulde…
In memoriam
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.720 Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig licht en grondloos diep.
De tijd valt lang voor hen die waken.
Maar God zal samen wakker maken,
die Hij gescheiden tot zich riep.…
DODENHERDENKING
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Opa zo heet ik ook
we zitten nu allebei op onze knieën
het kruis is wit en glanzend schoon
vragend kijkt Lukas mij aan
deze soldaat is voor ons gestorven
hij vocht en vond in Nederland de dood
wij hebben de vrijheid aan hem te danken
jij kan nu doen en laten wat je wil
vrij zijn, blij zijn en genieten
en trots zijn op je vaderland…
langszij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt
door water lijkt het, immer ver
wasgoed danst haar vriendschap met de wind
het zomerkind speelt
haar vreemde spel veroorzaakt goud
op golfjes, waar haar ritme danst
als vuur
op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels
samen met de was een luchtballet
dat witte tonen legt…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid
in reeds gebroken buiken
de sprong vergeten
en liep met mijn te kleine lijf
de doofheid
tegemoet
waar was het dat ik omkeek
wit…
borg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 toch komt er een straal licht door de wolken heen
de lucht is net een portret wat iets vertellen moet
donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw
het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld
wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand
onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…
De zorg op maat
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
510 in het huis
van slangetjes en buizen
houdt steriel
de echte wereld buiten
witte jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Queeste
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
701 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen
vogels met een scalpel de nacht opereren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren…