7973 resultaten.
Elf uur ...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
942 Achter in de kamer
bij de grote klok
waar wijzers wijzen
maar nooit weten
leg ik een stukje neer
niet klakkeloos, oh nee,
voorzichtig, even voorbij
het licht, net niet gevangen
door het diepe duister
kun je het even zien
kijk dan toch, kijk dan
je kunt het bijna aanraken
even vasthouden tot de
tijd elf slagen slaat
één tel in dag of…
Rode Rozen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.808 Maar ik kan niet, kon niet, niet meer, niet nog eens, ik laat hem daar alleen achter...
Ik keer hem de rug toe voor eeuwig en altijd, hoeveel pijn
het me ook deed, ik was bitterhard voor hem maar vooral voor mezelf!…
Herfsttij
gedicht
3.8 met 38 stemmen
17.104 Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.
Eens bedekten ze de velden,
nu verdwenen in
een en hetzelfde ogenblik.
-----------------------------------------------------------------------
Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Zou u hem herkennen?
hartenkreet
3.7 met 47 stemmen
4.791 Ergens achter slot en grendel
zit die man die nu maar zwijgt.
Zou u Jezus wel herkennen,
als u hem onder ogen krijgt?…
In de hal van mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.663 In de hal van mijn moeder stond
een grote, bruine, aardenwerken pot
met mutsen erin
Schuin onder de kapstok
in een kleine inham tegen een muurtje
prikkend in je kinderzin
van achter de streep, de scheur in de groene tegel
mikte ik op de spleet
van muur en pot en als de stuiter ertussen bleef
weerklonk de overwinningskreet
Ik was altijd…
gelukkig getrouwd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.346 een echtgenoot die als slapie echt genoot
trouwe beschermengel tot aan de dood
mijn beste kameraad die achter me staat
mijn partner die voor ons huwelijk gaat
wat me nog rest van mijn leven
wil ik nog steeds met jou delen
hopelijk worden we samen goed oud
en zeg ik dan nog dat ik van je houd!…
Verkenner*
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
827 Achter mij het Huis ter Male, een mastodont
waar rijkdom woont en macht vergadert.
Voor mij slaan de golven om in regelmaat.
Ik dommel weg en zie boven het helmgras
iets bewegen – een vlinder, een libel of
herrijzend oeveraas ?…
Opera's en arias
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.006 Allen wachtend op het einde dat komt
Wanneer ons licht verdwijnt en jouw adem verstomd
Ik hoor hier niet thuis want ik ben nog jong
Want ik hoor nog wat jij vroeger zong
Mijn lief jij komt nooit achter de begonia's
Want jij bent gemaakt voor opera's en aria's.…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik mij aanstaar
Voel ik hem achter…
Autopuber
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.137 In zijn zwarte Golf GTI
Zit hij onderuitgezakt
Achter de getinte ramen
Zijn billen trillen door het geronk
Van de dubbele uitlaat
Of komt het door de boxen
Die hem zo lekker laten stuiteren
In een wolk van geluid?…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 Achter de bossen stond Parijs te branden:
van een hecatombe van autobanden
zweefden de vlokken as over mijn hoofd
en door dat voorjaar naar een hoger noorden.
Weldra zou Praag vallen, wist ik, weldra
sprak ik mijn eerste dissidente woorden -
weldra zat ik in deze dode hoek
mijn blinde te scanderen.…
een jaar later
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
3.200 een jaar later
maakten we vliegers
we hadden geen zin
krabbelden wat
op papier, achter
onze oren
we discussieerden, drukten
onze snorren
begonnen eraan, aarzelend
zoekend
maakten een constructie
meten is weten
stelden bij
mopperden, kleurden
dachten dat het ding
nooit de lucht in
zweetten de laatste
twintig, vijftien,
tien…
Een dagje naar het strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.911 Ik zuig mijn longen vol
Ik kijk en consumeer de zee
De duinen drukken op mijn rug
Nooit meer wil ik terug
Mijn stappen sporen in het zand
Iedere stap iets minder zwaar
Het koude water groet mijn voet
Het wordt donker, het is vloed
Niet één keer kijk ik achterom
Want achter mij valt niets te zien
En ik moet verder bovendien
De golven…
een zwart blauwtje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
867 trap eens een zwartje
om een blauwtje te lopen
de sympathieke gast
vergast en verguist
hij is zowaar racist
elke pacifist heeft zich vergist
er is hier niets dat niemand wist
de wereld ieders achtertuin
met groenwachters achter elke boom
om vast te stellen wie
ze daar heeft onder gepiest
lachen mag, lachen moet, lachen
is gezond, de…
Geen einde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.091 Mijn lieve zwager
ook jij bent nu gegaan
Je kraakte weerbarstige noten
in de tijd die je nog was gegund
lege doppen zie ik liggen
waar jij ze moedig hebt gekraakt
Ik heb je leren kennen
gesproken woorden voorbij
in de stilte achter de sluier
waar altijd jouw waarheid lag
De vredigheid van de natuur
maakte jouw voetstappen lichter…
Interieur
gedicht
3.6 met 26 stemmen
12.534 Maar ook al bood het leven nog zoveel
waar ik mijn tanden op heb stukgebeten,
één regel, en de wereld raakt vergeten,
één rijm, en het vescheurd heelal wordt heel:
alleen achter mijn schrijftafel gezeten
heb ik opnieuw aan heel de schepping deel.
---------------------------------------------
Uit: 'Onmogelijk Geluk', 1992.…
Slap geouwehoer
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.228 mijn tijd ten strengste uit den boze
ja toen kon je nog rustig stiekem vozen
in`t struikgewas of op de mokerheide
weg met die groene blaadjes, nog verlegen
van dat soort slaapmutsen geniet ik niet
doe mij een geisha, dat is pas een zegen
als je zulks al in lachen stikken ziet
houdt zij, zo haar een flauwte overmand
de slappe zindelijk achter…
vissersvrouw
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
6.658 steeds boenen, wassen en soppen
de kinderen achter de rokken
dagen, soms weken achtereen
een vissersvrouw is vaak alleen
al turend op de uitkijk staan
hoe vaak heb ik dat al gedaan
zal de donkere lucht gaan klaren
en je schip gauw binnen varen
het ergste is voor mij de angst
jij maakt je zorgen om de vangst
de netten, de mannen en de…
zo anders gelijk
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.043 als ik niet ben gelijk jij wilt,
in jouw spiegel;
een bloem die eeuwig weerkaatst,
tot onophoudelijk bloeien bereid
raak ik verstild,
word ter plekke geplaatst
achter in de rij der verscheidenheid
zal je mij dan nog zien
als ik verdwaal in de tuin
van de verschraalde mildheid
ook mijn denken wordt vertroebeld
door ontkende geluiden…
Achtergebleven
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
748 Het kind bleef achter
op een leeg veld
maar zal nieuwe woorden zaaien
waarin de zon schijnt.
Ze zal gelukkig zijn
en met muziek oogsten.…
Geleefd
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
3.088 elkaar lief zonder woorden
Geen tekst die daarbij nodig was
Je leefde je leven zoals alleen jij dat kon
Geen ander mens die het bijbenen zou
Je leefde op de toppen van je kunnen
Het is wie je was, het was jou
Ik sterf liever jong en geleefd, was je credo
Het universum vervulde je wens
Je liet ons onverwacht, onvoorbereid hier achter…
(mama tussen haakjes)
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.500 twee tieten op borst
twee tieten op buik
wel vier memmen dik
zwijgt zij in het graf
zij voedde eens
links en rechts
onder en boven
voor en achter
(dubbel en dwars)
ze diende door
het vlees te kerven
de duim te kruisen
op mijn voorhoofd
als een spin spon zij
acht ledematen tot web
ving ze vliegen af
voor ze ons vonden
(dwars…
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 Alleen de dood bleef achter, met een lach.
De laatste bom viel met een enorme kracht,
trok dodelijke sporen over land, over zee.
De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht.
De getuigen werden de gevangenen van de dood,
dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee.
Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
tot ik je ken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.453 zo graag is het
dat ‘k stil op zachte lippen
rust mijn mond
laat zwijgen daar
wat in de droefheid staat
in ’t avondlijke neigen
alleen met jou
spreek ik als bloem
een vlokje sneeuw
misschien achter een schaduw
vanachter ieder masker
bovendien
jij, ik
in sterven mijn
wee ons de tijd
die nooit te moe
rust in de kronen
ongeteld…
maan, o maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
751 de zilveren vlek
in het hemeldek
bij nacht, lacht
en doet haar naam
weer alle eer aan
al zit er geen mannetje in
te vissen achter het riet
het blijft toch ieder kind
dat hem wel degelijk ziet
wijl iedereen al slaapt
met afgestroopt beddegoed
door het raam naar boven staart
waar het witte licht is
net genoeg kracht verschaft
om veel…
Monopoly
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
744 Gespaarde voornemens
niet meer in te wisselen,
in weer een jaar later
De droom bleef achter
waar het voornemen ging,
het wachten -waarop?-
toch doorging
het Nieuwe jaar in.…
Morgen maak ik een blauw schilderij.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 Laten zoals altijd stukjes
verlatenis achter en
innerlijk gekunstel.
Moeilijk.
Vervreemd als de ziel is aan
dwalen over de
kaalslag van kerkhoven,
geef ik het verzet op,
lever de perfectie uit aan een
dankbare hamer.
Ga slapen.…
De laatste dagen
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
3.063 Wanneer, zoals bij jou
de laatste dagen van je leven
hier op aarde geteld zijn,
je laatste fase is ingegaan,
je alleen nog in staat bent te knikken,
de kwaliteit achteruit holt,
wanneer je leven hier gedaan is,
je afscheid nemen moet
van al wat je dierbaar is,
je alles achter moet laten,
weet dan dat weliswaar je taak
erop zit…
Het is nu ècht te laat!!!
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.531 geen enkele reactie
Ik negeer het soms gewoon
'k Wil niets meer van je weten
Niet via brief
Of via mail
Alleen al de gedachte
Is mij al vaak te veel
Je hebt mij laten stikken
't Is een vreselijk gevoel
Wat jij met mij gedaan hebt
Diende geen enkel doel
'k Probeerde te begrijpen
Waarom je deed zoals je deed
Maar ik kom er maar niet achter…
Circus
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.109 en niemand weet
een clown is doorgaans geen triest persoon
men heeft hem die naam ooit toegeschreven
na het applaus vertrekt hij doodgewoon
en leeft voorts zijn gewone mensenleven
het is juist publiek dat er moeite mee heeft
verlangden zij geen ontsnap uit de sleur
de glimlach die hij hen voor een avond geeft
want hij weet van ruzies achter…