6608 resultaten.
Invasie
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.103 De nacht werd dreigend wit verhit
bracht luchtig berooid en vergeeld
een groen, van top tot teen besteelt
ventje.…
DE BLAUWE STAD (3)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.291 of lintvormig langgerekt
als dijk aangelegd, reeds groen uitslaand.
Het geboortehuis is afgebroken, de straat
onherkenbaar, de volgende woonstee
in volle glorie met bedijking langs de tuin
die vroeger noorderlingen had en kersen.
Vanaf mei komt Koningingestuurd water
langzaam het meer vullen.…
Invasie
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.172 De nacht werd dreigend wit verhit
bracht luchtig berooid en vergeeld
een groen, van top tot teen besteelt
ventje.…
Blind, mank en doof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.028 klankkast
waarin elk woord, geluid en beeld past
bespeeld door een minister en de pastoor
onscherp en dwars voor ieders oor
Het gedempte ruisen van harp en fluit
langs wolkenbogen en heuvelranden
als strelend water tegen zilverstranden
echoot over de geur van tropisch fruit
Een instrumentenstoet raast voor ons uit
we splitsen het vuil in groen…
in schaduwen borduur ik mijn bestaan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 als ze zijn
zoekend naar de pijnen
lijnen volgend in een
zwaar beproefd gezicht
weef wolken
in de lucht beschrijf het
hemelse gezucht over een
tevreden leven en weet
hoeveel zij ervoor zouden
geven om ooit zichzelf te zijn
ik schrijf en ieder weet
verhaal te halen uit mijn woorden
zoekt sprookjes uit als ik
de klok nu luid en groen…
Waterwildernis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 De Rio Ter* bouwt in en baan
vanaf de monding tot de brug
een dubbelbeeld van groen en graan
en kaatst de blauwe hemel terug.
De kalme kleuren van december,
een heldergroen en bruinig blad,
rusten in stilte en getemperd
op helder water, spiegelglad.…
je danst het silhouet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
755 varens in mijn tuin
spreidend sprietsend
als de groen grauwe fontein
op de plaza del piedro
ik denk , zo denk ik
aan de verloren avondschaduw
en neem jou peinzend waar;
een dromerig zijn
je danst het silhouet
van wuivende palmen
kwetsbaar lachend
met ingetogen pret
over het plavuis van
mijn verlaten liefdesplek
schuurt een laatste…
De reutel van de mammoet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.332 IJswind joeg sneeuw over de toendra
Een gletsjer strekt zijn sluipende armen
Zwerfkeien rollen in zijn greep
De mammoet sleept zijn wollig haar
De kiezen malen groene vezels
Dan trilt de speer
Doorboort het hart
De jager klooft het vlees
Schuilt in de tent van zijn vacht
Uit ivoor snijdt hij een beeld
Het skelet wordt een gebinte…
Tilt Humanitas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Zwalkend anno 0120 a.m. dep ik wolken van spree
droom ik fietsend een blauwe allee
zoals opa een woord van de toekomst vond
Groene Golf sprak hij trots en wij alom hmm
Ik zwoeg door bochten door polder bevochten
van boven gevlochten door handen van handel en
-Miljaar!…
Verliefd
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.268 "
Mijn knieën knikten en ik was rood van oor tot oor
Eindelijk sprong het stoplicht op groen en reden we door
Het was nog schemerig dus kon jij mijn blozende wangen niet zien
Je had dan vast wat opgemerkt, of heb je dat al misschien?…
Zonsopgang
poëzie
3.4 met 18 stemmen
2.318 Spookt op uit Indië's zee reuz'ge infuzorie
Met stralen, die geel, rood, groen fosforeren?
Of spreidt tot waaier zijn laaiende veren
Magische spieg'ling van Australie's lorie?
Of wil Egypte's phoenix door zijn glorie
Zijn zon, verjongend nest van vlammen, eren?
Wil Afrika 't heelal illumineren
Met vuur uit palmendrager Rowenzori?…
zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.057 hun neuzen
met de gouden vingers van zijn zon
het water schenkt hij een mond
vol vreugde, al is er af en toe
een kabbeling of een kleine golf
de vogels schikt hij op de achtergrond
en krabt de winter uit hun kelen
het gezang drijft door het landschap
en een blad valt, zoals overal
maar de kruin blijft bloeien
vol nieuwe, groene…
Avond
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.347 Een groene vlieg,
van het soort
waar ik een hekel
aan heb, vliegt
telkens opnieuw tegen
het raam.
Maar zijn vervelend
gezoem houdt op,
als hij recht in het
spinnenweb vliegt, dat
ik gisteren vergat
te vegen.…
De dame als landschap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
872 Mijn vriendin omvatte veel meer,
ze was een bewegend Ravenna,
een groen, grijs en blauw mozaïek,
een kleurige, bewegende, geurige gestalte,
een vorm die het landschap vervormde.
Een enkel insect snerpte, een ekster
kleurde blauw en zwart de resterende ruimte.…
Lenteliefde
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.137 zwanen in het land
terug en altijd samen
nog net niet hand in hand
verliefd zoals al jaren
alweer bereid te broeden
de lange winter is voorbij
zoals zij doen vermoeden
ze keerden terug, naar mij
en naar het hoge noorden
nog niet in ’t water
maar gezeten in het groen
verhongerd, misschien uitgeput
het is een pleisterplaats
op weg naar ’…
Zinderend samenkomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.019 Mijn boemel wacht geladen op het ogenblik
metalen spiegels gras gelegen gaan
groen versprongen het juiste tijdstip aan
met verwachtingen, angst, liefde en ik
Piepend komt er beweging in mijn verlangen
struikelen gedachten over wisselend rail
zuchtend kreunend door een bochtig deel
langs zenuwachtig rinkelende overgangen
Tijdenlang doorkruist…
De lustenburcht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
3.752 De groene gangen wachten nog
op gasten met strikken en bonte linten.
Ze zullen de feestroes vangen in gedachten.
Op het parket danst de steile ober,
wanneer een naald in de groef valt, tonen zwellen.
Hij boekt een trip voor oktober
naar het zandig land, de waterbellen.…
DANKBAAR ZIJN
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.680 Ik zie de groene appelboom
en het water achter de dijk
wat ben ik een bevoorrecht mens
als ik al die dingen zo bekijk.
Mijn eerste mooie rode step
waar ik mee mocht tot het eind van de straat
en stiekem een stukje verder ging
ach je weet wel hoe dat gaat.…
O, dat ik haten moet en niet vergeten!
poëzie
3.0 met 25 stemmen
3.925 Ach, dit: dat rusten onder groene stenen
Een eeuwig rusten is, in één verdoven,
En dat de doden niet in 't donker wenen
Om 't zoete leven met hun lief daarboven.
------------------------------
uit: Verzen (1894)…
BLOEMEN BRENGEN.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.241 Jullie trots was altijd jullie tuin
met rozen, hortensia's en coniferen
ikzelf heb geen groene vingers
omdat ik het nooit wilde leren.
We missen jullie nog elke dag
maar minder is nu het verdriet
omdat we weten dat het goed is zo
en vergeten doen we jullie niet.…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 De sloten zijn bevroren
Terwijl de herfst nog aan de beurt was
Ik zie gevallen bladeren –
Geel, rood, bruin
Een enkele groene –
In het zwarte ijs gevangen
Nerven en randen scherp afgetekend
Ongenaakbaar
Winter, te vroeg
Zeg mij eens, waarom vallen bladeren?
Is het omdat de boom ze afstoot?…
U oude machtige Freyja
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.454 U, oude, machtige Freyja van het Noorden
U, stille en vreugdevolle schoonheid
Ik groet U, Freyja, schoonste der aarde,
Uw Maan, Zon en Sterren,
Freyja van de groene Aarde.…
Slaapwijk
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.748 De kinderen groeien
En de herinnering aan spannende aanbiedingen
In de folders
Zitten in het behang stil en bloemrijk
En het geluid van de leidingbuizen 's nachts
De regen valt op de grinttegels
En de zure kiezels
Tegen het groeien
Van het naamloze groen
En de kinderen groeien uit hun melkpakken
En hun kamers
Zakken kapot speelgoed…
De Lente
poëzie
3.8 met 45 stemmen
8.727 Violengeur stijgt op uit vochtig mos,
een bronzen gloed verjongt de dorre boomen,
en primula's en dotterbloemen zoomen
de groene wei met gouden voorjaarsdos.
Wat heb ik, milde! naar uw komst gesmacht!
wat scheen uw toeven lang! -- is 't niet mijn leven
dat door uw donzen adem wordt gewekt?…
'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen
poëzie
4.1 met 37 stemmen
2.362 Mijn zomerzon zag 'k in mijn tuinen schijnen,
Zelf in groen licht op wiegelende bank;
Een open schoolraam galmde in zeur'ge klank
Van kale en korte Karels en Pepijnen.
Zo, daadloos, boven 't leven, kijk ik toe:
Mijn wereld ligt in de avondzon: 't wordt laat.
Mij zelf en and'ren heb ik ondergaan.…
Seizoenen
netgedicht
3.2 met 124 stemmen
47.822 Het schuchter groen - nog nooit
kon ik wat aarzelt breken.
Jouw geur vleugt onvergeten door het gras.
Weet jij de bomen nog? En nog
waarom het was dat ooit
de herfst begon en onze dromen
met de vogels weken?…
VLINDERS
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.412 Een Kleine Vos heeft het aan de stok
met een forse vlieg, voorzien
van groen glanzende vleugels.
Alleen het alarmerende geluid
van een winterkoninkje is hoorbaar.
Zelfs de bamboe houdt zijn adem in.
Ik wacht de eerste druppels niet af,
trek me schielijk terug binnenshuis, zie
hoe vlinderloos de wereld plotsklaps is.…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 In rouwzwart groen een vrolijk plekje rood:
Een blozend dak, een gladiolusvlam,
Een rozige appel of een hanekam,
Zal dat mij troosten over zomerdood?
O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 omrand door groen
gebladerde heggen
op een heuvelachtig veld
terwijl de schemering valt
lopen haar dragers,
hen die zij heeft bemind,
omhoog door fijngemalen ,
knarsend grind
om haar tere restend lijf
neer te leggen,
op gesprokkeld droog hout:
haar laatste aardse verblijf
ik draag mee
wat zij droeg,
in alle stilte,
daar zij…
Aquarel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.502 Zittend bij de rand van schaduwrijk groen,
dat zacht verglijdt naar herfstbruin geel,
stijg ik dromend op in het wazig visioen,
dat zich ontrolt onder je waterig penceel …
Wijl de opgaande zon verblindend glanst
in het schilderspalet dat je ponsend beroert,
tekent de hoekige donjon zich stilaan af
in je ardeense landschap dat me vervoert…