8759 resultaten.
Pijn fabrieken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 gevoelloos koud als een blok ijs
een harde korst dat zich
door zon niet laat smelten
is de kracht van gewetenloze mensen
als kemphanen staan zij
tegenover elkaar
en kakelen als de kippen
die het moeten bezuren
en nauwelijks
nog eieren kunnen leggen
staat daarom even stil bij de zachte
wind die overal om ons heen is
en geurt naar lelies…
Nacht-deun
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.535 Onder 't open raam,
Bladgeril; -
Preev'lend stil
Als een beê..., uw naam.
Ginder hoog
Bloemenboog...
Op m'n peluw licht, -
Bleke lijn, -
Weemoed-schijn
Van het maangezicht.
'k Ture weer
Ied're keer
Naar die zilv'ren stoet;...
Want ik weet
Liefdeleed
Dat me bidden doet...…
In de stal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 't Heeft daar stil gelegen
voorzichtig neergelegd
met Gods eigen zegen
aan de mens gehecht
Liggend in een stal
in 't plaatsje Bethlehem
't zal mensen in getal
genezen met Zijn stem
Je zal het niet verwachten
dat hier een Koning ligt
uit menselijke geslachten
maakt Hij het donker licht
't Is nu nog ongeschonden
als Kindje klein…
waar dingen anderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 tollend de gedachten
herhalen van uur tot uur
zich de herinneringen
naast de zorgen ook
in moeilijke tijden
als je vast wilt houden
wat jou innig lief is
is het lastig slapen
hopeloos is het denken
als het weten onontkoombaar
stil onzegbaar dat fluistert
wat jij niet horen wilt
geïnspireerd door de liefde
waarin jij je wortels…
Heilzame leegte
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
805 leegte pijn doet
rauw schuurt over de ziel
ligt eenzaamheid op de loer
leegte doet pijn
wanneer het bezit van je dreigt te nemen
soms is er gebrek aan een goed gesprek
of aan iemand die recht kijkt in je ogen
en oprecht vraagt hoe het met je gaat
dan blijkt dat je eenzaamheid kunt delen
het kan werken als helende balsem
sta even stil…
Gevoelsgrens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen en alle pagina’s
beslaat van verzen,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar
ongelofelijk rein, dat
woord is waar en stil…
Het Kerstconcert
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
769 de zoldering
dat alle aandacht kreeg
sterrenlicht scheen door gekleurde ramen
streelde het orgel
dat tussen de balken zweeg
doch lager fluisterde
op klanken van koor en kerstmuziek
‘Wij komen tezamen’
naast tranen van een ademloos publiek
handen beefden van ontroering
met een zakdoek langs een wang
koordans van emotie raakten ons stil…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
Bergen op Zoom, anno 2018
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
776 verlangen en drift
aan het langste eind te branden
beiden wakkeren de hoop aan,
echter het water noch het vuur
komen tot aan hun droge lippen,
schone lucht en een niet verloren wal
zorgen voor verademing
langs haar boszoom,
De Peperbus overziet, is standvastig,
blaast niet hoog van de toren,
strooit op tijd.. om te weten
dat door lang stil…
Wie hier mag zijn, vergeet het niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 een kroon strekt niet altijd tot eer
en wie men kruisigt, telt niet meer,
een naadloos kleed verscheur je niet,
wie hier gelooft, vergeet het niet:
hier sterft Die heel het leven heelt,
zijn Geest in Vaders hand beveelt,
een tempelwonder dat geschiedt,
wie hier belijdt, vergeet het niet:
bij breekbaar brood en rode wijn,
waar zondaars stil…
ik laat u weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 vertellen
dat ze mij nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben ik dan zo bijzonder
nee want voor ieder mens
die heen gaat
voltrekt zich hetzelfde wonder
daarom is het dat de natuur
zich altijd horen laat
daarom daarom is ze
bijna nooit stil…
Bestemming Onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het is een droommiddag
het is zo heerlijk stil en vredig
geen ander mens
kan deze stemming nog bederven
en de fles is heel erg ledig
Ik moet nog naar het onbekende reiken
zowel gerechtigd als veroordeeld
tot het zijn met mijn gelijken
zonder vroegtijdig te bezwijken
Misschien kan ik nog reizen
en geeft het onbekend terrein
van vreemde…
Wachters op geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
453 Geluk ontstaat uit stil verdriet.
Zoek geluk en je vindt het niet.
Geluk is als water dat rustig stroomt.
Geluk verschijnt na zware storm.
Bestel geluk en niemand levert.
Geluk is teer en zacht als dons.
We kunnen geduldige wachters worden.
We kunnen doen door niets te doen,
zoals buigend riet dat doet.…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 helderder, een openbaring
die ik meteen opgeschreven heb
en om haar opnieuw te vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht door de tijd
de lucht wordt weer oranje, de zee groen
vliegen houd ik buiten, ik filter
de gedachten van de wereld
en sta van tijd tot tijd stil…
vanuit de diepten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 hoe kan een mens zwijgen
als hij schrijven moet
over alle nachten waarin
jouw ogen naar onzegbare
letterloze plekken van het
verleden reizen over hoe
de oorlog steeds dichterbij
sluipt over oud stil en
roerloos verdriet hoe
kan een mens zwijgen
als hij vanuit de
diepten stamelend
schreeuwen moet
in uitgebeende taal
schrijven…
Mijn ziel zoekt het zoete leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 hij zoekt mijn lippen
de wereld lijkt stil te staan
ik voel zijn adem
terwijl hij bevriest en omkijkt
naar een man op de fiets
met een pizzadoos op zijn hoofd
Zijn ziel is in de war…
1 april
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.326 je hoeft niet naar school
zelfs niet als je toch graag wil
na je huiswerk mag je gamen
1 april
buiten is lekker weer
op straat is het stil
terrassen zijn leeg
1 april
er zit een mondkap op je gezicht
en een doorzichtige bril
een sciencefiction film
1 april
we zijn creatief en lief
er is minder geschil
we geven geen handen
1 april…
Ooggetuige
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Als je op het strand bent
en je ziet iets wits, sta er
dan bij stil,
kijk of het de
desbetreffende plank is.
Een witte surfplank,
waar zoveel prachtige
capriolen mee zijn
uitgevoerd.
Heel misschien kunnen
ze dan de vermiste
persoon vinden.
Het zou mooi zijn voor
de nabestaanden als dat
gerealiseerd kon
worden.…
Wolken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 welke veldslagen
in welke luchtlagen
wolken afleggen
valt niet te zeggen
onrust alle dagen
bolle wolken
vermengd met
vlakke vlagen
vechten en wagen
zich in elkaars lagen
ver boven de grond
met zonnehitte
waar zij in elkaars
vaarwater zitten
uit elkaar drijven
of samenklitten
stil onverstoord
gaan zij voort
bouwen dikke wolkenkragen…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 het wordt weer stil om me heen
of krimpt het buitengebied
ook van binnen, in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen?…
een Arendsveer viel op het gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 een Arendsveer
viel op het gras
dat is niet goed
de geest van de
vogel heerser in
het luchtruim
huist in de Veer
zij symboliseert
de moed
van een krijger
roffelende trommels
zingende mannen
rinkelbellende
rokken van
dansende vrouwen
alles wordt stil
de Veer kan niet
blijven liggen
geduld is een
schone zaak…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Zoals een trage tuinslak
die spoorloos verder glijdt,
verdwijnen onze dagen,
stil, langzaam in de tijd.
Verstrengeld onze handen,
gekoesterd, lijf aan lijf
bezweren we de angsten:
blijf bij me, liefste, blijf!…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 duwen we ons
door de wind naar het licht toe
Er is geen tunnel of heilige poort
Om op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen we
haast stil…
Stalkende spoken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 wij zijn de zon
achterna gelopen
jij schaduwde wat langer
in stalkende spoken
vlinders wolkten
vol van boven in
alle kleuren van
buitenaards geloven
pas toen de zee
ander tegenlicht
golfde wisten we
dat de avond volgde
we zijn terug gegaan
waar onze sporen vlagden
voetafdrukken van een
stel in stil verwachten
niet zomaar omgedraaid…
In ongenade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 terugpakten
en wie blijft, moet betalen
in natura, we nemen het
heel persoonlijk, man na man
onderwerpen we met geweld
de laatste vrouw aan ons recht
in haar te dringen zoals zij
en de andere vreemdelingen
zich zes generaties lang in ons
leven drongen, zo stoten wij
nu onze dolken van haat
in haar, ze is weerloos
haar honden blijven stil…
Ondenkbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Leven, maak ons stil bewust.
Laat ons horend kijken.
Laat ons liefhebben.
Muziek maken.
Luisteren.
Leer ons zonder zelf te denken,
ondenkbare wonderen zien.…
Onbestemd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
641 Stil valt de avond om mij heen.
Het daglicht taant nog om te gaan.
De huizen aan de overkant tekenen zich,
zodat ze zwart in de schemeravond staan.
Net zoals ik nog weifel om naar bed te gaan.
Iets doet mij daar voor het venster staan.
Een onbestemd verlangen...
naar iets dat voorbij is gegaan.…
Hoopvol
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Er zijn momenten, waarop ik dood wil
Waarop ik niet eens kan denken aan wat nog komen gaat
Verlangend naar het moment dat mijn gedachten eindelijk stil
Zullen onderzoeken of het hiernamaals echt bestaat
Op andere momenten wil ik leven
Leven alsof er geen dag meer zal komen
Dan zou ik alles geven
Om te krijgen waar ik zo van kan dromen…
Tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Wat is tijd,
staan we erbij stil?
Nee, hij is alweer verleden.
Één minuut, zestig tellen
met een zucht ertussen.
Één uur, lang als je wacht
kort in gelukkige uren van de nacht.
We plakken slechts een etiketje,
een terugkomend ritueel
de tijd gaat gewoon verder
Ja, weet hij veel…
Dagen, jaren, eeuwen
we kijken erop terug.…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…