inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Achter het geduld

het wordt weer stil om me heen
of krimpt het buitengebied
ook van binnen, in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen?

zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren

toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?

ik word tot orde geroepen
maar door wie en met welk gezag
enkel de natuur krijgt mij op de knieën
met een bittere pil en een zure lach


Zie ook: https://www.youtube.com/user/dreyfsandtzuschlamm1

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 14 okt. 2020


Geplaatst in de categorie: corona

4,7 met 6 stemmen 55

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
kerima ellouise
Datum:
15 okt. 2020
schaduwen naderen heel snel, de winter zal nog meer op somberheid drukken...
heel mooi gedicht.
Naam:
Guido De Pelsmaeker
Datum:
14 okt. 2020
Email:
godassergmail.com
Héél mooi Julius!
in mijn bottinnen heb ik bergen vragen...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)