15404 resultaten.
Jouw liefde
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.344 Pure schoonheid
Ongekend, zo mooi
Alsof ik zweef
Over een helblauwe blauwe zee
Met de roodste zonsondergang
De zon die mijn huid prikkelt
En het water zachtjes mijn vingers streelt
Jij tilt mij
Over mijn angsten en twijfels heen
Jij tilt mij
Naar onze oase van geluk…
Vlinder
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
2.314 Vlinder danst
in het morgenlicht
zijn sprieten genietend
naar de zon gericht
hij fladdert en dartelt
vrolijk en blij
leve het leven,
de wereld is van mij
Dan steekt een storm op
geheel onverwacht
vlinder vecht
uit alle macht
maar wanhopig fladderend
stort hij neer
mooie vlinder is niet meer....…
Liefdesdicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
622 ik dans mijn lief
in blauw getinte dromen
onder een gouden zon
op het ritme
van de sprookjesbloemen
bloeiend in volle glorie
als de aardhommel
kom ik jouw zoemend storen
met mijn vreugdelied
kom mijn lief, ervaar mijn licht
kom tot leven
in de hemelse klanken
van mijn bekorende gedicht…
Opstandingfeest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
644 Gedoopt zijn in de naam
van Vader, Zoon
en Geest,
denk je daar aan
bij het Opstandingfeest?
In Zijn dood gedoopt,
met Hem begraven
door de doop
in de dood.
Hoe ingewikkeld
het ook is
het feest
van de verrijzenis
is bij Zijn dood begonnen.
Met Hem gedood,
bevrijd van zonden,
vernieuwd, verblijd
de windsels opgewonden.…
Mijn hof
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
595 mijn tuin kent
stenen vierkanten
bij de vleet
omgeven met kunstgras
van een meter breed
vanuit de serre
aanschouw ik
deze rijkdom
doch ter volmaking
zoek ik een zijden
rododendron
ik zet hem dan midden
in mijn hof van beton
hij staat dan in de schaduw,
en gelijk mijn tuinkabouter
uit de brandende zon…
Ontregeld
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
505 De regen is boos
diagonaal giert zij
de zon negerend
gedoogt zij geen boog
Haar ritme is verstoord
zo laat zij rivieren overstromen
bergen veranderen in modderstromen
en brengt zij doodt en verderf
Op Afghanistan regent het TNT
in een eindeloze dorre vlakte
Beursgenoteerd
waarvan akte…
Jij!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
702 Jij, de vraagbaak, jij de luisterpaal
jij ’t vangnet, jij die niets banaal
vindt
Jij de naaste, jij de zoon,
jij mijn eega die alles heel gewoon
vindt.
Jij de vriend, jij die de plek naast mij,
met alles wat erbij hoort
verdient
Jij.…
In lijnen van luwte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
444 ik heb je gekend
als vallend blad
dansend op wind
stralend in
licht van de zon
kleur om en om
je patroonde
de grond met
schering en inslag
ik las rust in
lijnen van luwte
seizoenen voorbij
maar in de top
knopte je boom
naar betere tijden
wil melker
07/07/2010…
bereizing
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 De reizende zon laat me
Dwalen in het spoor van mijn
Verlichte gedachtegang
De regenboog laat me zien
Waar het ideale levenspad
zich stilletjes ontfutselt tot de reis
waar de golven muzikaal mee deinzen
in de ritmische stroming waar de deuren
worden geopend naar het bereisde paradijs.…
Tussen verrukkelijke lippen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
563 mag ik als
wildwaterbeekje
sprankelen tussen jouw oevers
als wolk
voor de zon
jouw schaduw delen
onder je voeten
mijn grint horen knersen
als je zacht over mij loopt
de lach
op je mond zijn
tussen verrukkelijke lippen
de blik in je ogen
met liefde betoveren
mag ik je hart voor altijd…
VERANDERINGEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 de Almachtige
voor Wie geen tijdperken gelden
ziet hoopvol toe op menselijk doen
als de vader die vol geduld wachtte
op de thuiskomst van zijn verloren zoon.…
hoofdpersonage
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
590 hij bakent zijn territorium af
plast
tegen iedere prikkel
de draad, voor haar, loopt geen kant meer uit
en nu ze niet meer huilen kan, de dagen
anders denkt
lapjeskatten met het oog gevolgd worden
krols en mooier, binnen blafbereik
verliest ze de zon
en haar lichaam dat aan de wolken hangt
omwille van
en haar naam vergeten…
Individualisme
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
513 minder dan
de afstand tot de maan
zijn we van elkaar verwijderd
ik ben een meteoor
raas langs de hemelkloot
vol
reien
en bochten
bergen kijken toe
hoe vogels hun nestje bouwen in
trillende
uitgestrekte armen
onder blauw baldakijn
tranen
dakloos in
de zon verdampen…
Wolken drijven
gedicht
2.5 met 35 stemmen
12.127 wolken drijven
doeken voor het bloeden van de zon
zegt mijn naamgenoot, de dichter
onverschillig
onder herinneringen
valt
sneeuw
uit de vogels
fluit
bos
je ruikt alleen
kleur
er balkt een ezel
hij weet het niet
ze hangt haar was te drogen
over een rol prikkeldraad
--------------------------------------
uit: Sommige gedichten…
Met getekende bast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 ik sta
met mijn voeten
diep in de grond
jij waait
voorbij in
wolken en buien
omgord met
getekende bast
verzamel ik kracht
om jou te bereiken
ontluiken mijn knoppen
aan lentetwijgen
jij bent de zon
aan een heldere hemel
mijn wortels kennen jouw bron…
ach
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
3.007 vergeet dan maar
de gedachte
aan het zonlicht
in de lach
om mijn mond
dat mij verbond
met je hart
vergeet dan maar
het maanlicht
in mijn ogen
dat sterren
naar de hemel zond
vergeet dan maar
ach
laten we toch vergeten
zodat het licht
van zon en maan
nooit zal weten
hoe donkerrood
de rozen
hadden kunnen
geuren…
Kwam je tegen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
600 Op een moment
dat ik even de zon
niet meer zag schijnen.
Jij liet mij weer lachen
leerde me, kijk vooruit
vergeet toch dat verleden.
Mijn ogen gingen open
zag de liefde om me heen
verleden werd herinnering.…
Gevoetstukt langs pilaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
624 nog brandt
de zon in kleur
door glas in lood
staan heiligbeelden
hand in hand
gevoetstukt langs pilaren
maar in de schemer
van religieland hangt hij
genageld aan het kruis
voor ons heeft hij
de geest gegeven na
doornenkroon en marteling
waar is zijn boodschap
nu gebleven is vrede slechts
bereikbaar voor een enkeling…
Zomer
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
785 ’t Geluid van de wind door bomen vol met blad
De warmte van de zon die neerkomt op het pad
De rust en de stilte doorbroken door gefluit
Een ontbijtje verrukkelijk met aardbei en beschuit
Vanuit m’n eigen tuin zie ik het van dichtbij
De zomer is in aantocht, een heerlijk jaargetij…
Moeder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
631 Ik mis je wel
je kleine scherpe ogen
je zachte stem
als ik bij je kwam
bleven je handen zacht
over mijn gezicht gaan
af en toe verscheen er een glimlach
alsof je zeggen wilde
ik weet dat het dag is
in het diepste duister
van je geest
wist je misschien nog
alles wat eens was
dat ik je zoon was geweest.…
Je rook naar gras
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
492 je nam
de regen
met een lach
liet druppels
langs je vingers glijden
haren golfden nat
maar in je ogen
brak de zon al door
in een ondeugend licht
je stem was
zacht en hoog
kleurrijk als een regenboog
je rook naar gras
terwijl je mij opklarend
de laatste onweerskussen gaf…
Afdak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Bloemen die langs paarden gaan
en dochters die met zonen vrijen.
De poederdoos nog in de tas gelaten
en de tas, blind, in de bus gezet.
Vlam, zucht, sigaret.…
Waterwegen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
893 De zon schijnt er dwars doorheen.
Een grote berg
van vertrouwen
kijkt uit over kleurige gezichten.
Afscheid speelt niet met herinneringen,
zij tellen de zegeningen
van een leven vol avontuur.
De muur is wit,
daarachter grenst een wereld van gevoel.…
Het glooiend duin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 een vroege zon
boven het glooiend duin
de zee zo onvoorstelbaar ruim
een handdoek
op het zand
nog maagdelijk het strand
wat kinderstemmen
dwalen in
grijsgroen geluid
jouw hand
die me raakt
van twee weer samen maakt
wil melker
03/08/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Uren van stilte
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
517 jij hebt
de tijd
laten groeien
zodat momenten
als bloemen in jouw
handen konden bloeien
gevoed door
je warme adem
en zon in je ogen
worden seconden
uren van stilte
in weldadige rust
voelt het leven
gegeven in tijd als
geboorte van de eeuwigheid…
Middernachtzon
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
755 Maar het kan troost geven,
de gedachte,
dat toch iets overeind blijft,
het onverwachte,
dat zelfs is gegroeid,
autonoom,
naar het licht van de zon,
dat bloeit
ondanks duisternis
of zwaar weer.
Iets dat beklijft,
tot vreugde vermag,
onmiskenbaar,
aan het einde van de dag.…
Nazomer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
689 wat staan de ogen hoog vanmorgen
hoger dan de zon
dan de neus
die voelt hoe fris het is
en zich terstond een rode kleur aanmeet
gezelschap voor de mond
de nazomer, sleepboot van de herfst, passeert
scharlaken bakens door ochtendkou uitgezet
de gezongen versie is te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…
Deelt met alle zielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 de vogels fluiten toch
een ander lied
de zon schijnt warm
toen niet
lees de woorden
op de stenen
zie de urnen schuilen
in de nissen van de muur
het pad weet
van mijn passen
huilen is altijd
van korte duur
ik kwam voor haar
maar zij deelt met alle zielen
ben aan ze gehecht geraakt
toen zij ons ontvielen…
zoals het toen begon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 als de dag de einder naakt
de laatste groeten van de zon
aan mij gericht wat harten raakt
en in het felle tegenlicht
het zichtbaar wordt
wat eens verloren ging
in schaamteloos evenwicht
zoals het toen begon
dan belooft de nacht
zacht fluisterend dat
de vroege ochtend wacht
en droom ik weg
al luisterend…
Gepolijste lansen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ergens grijnst het doffe marmer tegen
de sokkel van het beeldboeket
deze klankschaal kan niet helen
zonder lucht die zijn stem
in paragrafen tot mij brengt
ik zou niet huiveren, maar nu de
vloed het tij verovert en oevers
splijten als gepolijste lansen
wens ik mij ergens daar
waar de zon mijn wang
in alle levens kust…