7546 resultaten.
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 De deuren sissen dicht voor je beseft
dat die zwarte leegte jou betreft.
Jouw eindige bestaan.
Voor je dit voelt ga je met rappe spoed
je eind aan de horizon tegemoet.
Waar elk mens zal gaan.
Maar zelfs het eeuwige leven beloofd,
dender je voort, van je zinnen beroofd.…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 ik ben je
achterna gegaan
je schouders
iets gebogen
pas op de hoek
heb ik je ingehaald
ontmoette toen je ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen…
Herinnering aan mijn jeugd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.306 Ik was twaalf
En nog zo jong
Toen de
narigheid begon
De werkelijkheid
Zo bikkelhard
Sloeg in mijn jeugd
Een diep zwart gat
Waarin ik toen
verdween
Niet meer wist
waarheen
Hoe donker ook
de dagen
Hoe groter ook
de angst
Welke weg
ik moest gaan
Welke duurde
het langst
De richting
die ik heb gekozen
Was kiezen
voor…
Mijn laatste aanklacht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
777 Roodverlichte, zwarte hemel,
spuwen vuur van kanonnen,
in hypocriet gefemel,
dat er een heilige oorlog is begonnen...
Glinstering in beide ogen,
zilte tranen in vrije loop,
stremming van gezichtsvermogen,
beelden van waanzin en hoop...…
De dageraad
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.268 Momenten van stilte
een slaapkamer gehuld
in de nacht
een vrouw droomt
over haar belevenissen
terwijl een volgend etmaal
geduldig op haar wacht
Met haar rug naar
het raam gekeerd
lijkt zij zich af te wenden
van wat er te wachten staat
terwijl zij als auteur
van een nieuwe dag
zelf over de inhoud gaat
De nacht is als een zwart doek…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 Zeën kome' aan mijn voeten breken:
zij missen kracht;
zwart maakt hij alle hemelstreken,
mijn vriend de nacht.
Dieren springen op tot mijn schouder,
mijn hoofd blijft stil;
ik word niet bleker - enkel ouder
mijn trots, mijn wil.
Nooit zal u een leven meer in tel zijn,
mijn licht, dat vlucht!…
Herfst
gedicht
3.3 met 359 stemmen
79.820 Er ruist een hoge ruime wind
door de recht opgerezen bomen;
aan het zwarte water is een hert gekomen,
en door het oevergras schijnt laag de zon...
Dit is het enig antwoord, dat ik vind,
dat mij bevrijden zou, zo ik 't vertalen kon.
-----------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1941)…
Alarm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.107 Wervelwind weent door zilveren zand
Treuzelend zeilt de avond voorbij
De dood, kreupele wurger
Suipt hoestend naar de schaduwkant
Richt zich op in de mistige wei
Blank en schuchter is de vlucht van de maan
In de akelige stilte van een zeebodem
In de vrede van een waan
Zuigen de vangarmen aan mijn wrak
Ik los een weerbarstige traan
Zwarte…
Wonderkind
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.042 Wonderkind met je bruine ogen
Je zwarte haren gebruinde snoet
Voetbal is je grootste passie
En het zit gewoon in je bloed
Met je voetbal doe je trucjes
Geeft elke bal precies op maat
Schiet hem recht in de kruising
Bent de topscoorder uit de straat
Soms komen er mensen kijken
Uit een land hier ver vandaan
Die van alles in een boekje schrijven…
je naaldhakt in een lenteritme
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
949 je loop is poëzie
je naaldhakt in
een lenteritme en zet
klikkend puntjes op de ï
je lippen zetten rood
aan het eerste kleuren van
de zon ontwakend in de dauw
rijzend naar het stralend blauw
je lach doet vogels zingen
die hun dag beginnen als
een pluisje zwart dat vrolijk
opvliegt in zijn eerste start
je heupen dagen uit
lopen…
Bedreigde huismus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.998 de huismus komt vanuit het verhaal
in de krant onze tuin ingevlogen
blij verwelkomd door de roodborst
de kwetterende winterkoning verbaal
door de merel van Groninger komaf
die bromt: bist d'r weer mien jong
alleen de zwart-witte kat van de buren
van onze buren staat eventjes paf
ik moet me al op verschillende veren
concentreren en nu komt…
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.508 De waarheid haalt de leugen binnen
geeft glanzend leven een zwarte gloed
wanneer de avond de nacht begroet
hoor ik weer die oprechte zinnen
nu razen letters door mijn bloed
onze taal wil ik blindelings beminnen
weten van warm gevoel laten winnen
het verkracht mijn laatste restje moed
mooie woorden ooit ontvangen
door alle gevlochten…
WINTERSE DAGDROOM
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.415 Grote mooie witte vlokken
gesmolten voordat het de aarde raakt
triest en donker is het buiten
de grond zo zwart en naakt.
Hagel, sneeuw en regen
de winter komt eraan
zullen we het straks beleven
dat er een sneeuwpop
in de tuin zal staan ?…
Gebed
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.289 En terwijl de sterren flonkeren
in de zwarte nacht,
vraag ik mij af: Zie jij mij staan?
Stil ben ik bij je weggegaan,
ik wou je niet meer zien.
Maar nu ik hier zo eenzaam sta,
voel ik een harde dwang,
om terug te keren naar jouw hart.
Weet jij dat ik hier sta?…
Het leven is als een boek.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.822 Tot op die dag dat ik 1 zwarte zag.
In het derde hoofdstuk.
Op pagina 26 ging mijn leven stuk.
Een ziekte bezocht mijn lichaam.
En liet mij nooit meer gaan.
Ik was maar tot hoofdstuk vier gekomen.
Toen mij het lezen werd ontnomen.
Ik had nog zoveel te lezen.
En nog vele jaren te leven.
Veel te jong was ik.
Toen het boek dichtsloeg.…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.331 dan wijkt het lange lint van zilver zand
voor uitgestoken broodmagere armen
sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed…
Opdracht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
14.013 Een ooggetuige van het zwart uithoren
op de hoek van twee nachten
en geduldig wachten
tot de schaduw uit de bomen valt.
Mijn ogen wegens verbouwing sluiten
en haarfijn dromen
dat ik een ver verwant werd van mijzelf.
Van mijn verveling grote vliegers vouwen,
van de vissen de schaliedekker zijn
en van de mens de mens.…
Sinterklaas
hartenkreet
2.9 met 48 stemmen
4.452 Waar ben ik toch mee bezig
wat is dit voor een vak
met een stel zwarte halve zolen
en een paard op een koud dak
En dan die hebberige liedjes
over sinterklaas kapoen
met een ongegeneerde eis
over het vullen van hun schoen
Ook de naam kapoen die haat ik
ik haal even Van Dale aan
en volgens deze bijbel
is een kapoen een gecastreerde haan…
Bommen in Amman
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.778 een jonge man, bedroefd, met tranen op zijn wangen
hij trouwde gister, maar is nu aan rouwen toe
zijn ogen groot en zwart in onmacht zo gevangen
verward vertelt hij zijn verhaal, hij oogt hondsmoe
zijn feest werd drama; door de dood bedrogen
zag hij zijn hele wereld wreed ten onder gaan
Allah keek toe en zag daar voor zijn ogen
dit kind van…
mijn zwaluw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.018 vogel kijkt niet om
zoals ik vaak doe
jij scherende zwaluw
met gevorkte staart
in duikende vlucht
tref jij je doel
ik denk steeds na
over wat mij zorgen baart
jij spreidt je vleugels uit
als vanzelf
ik zoek met moeite de weg
schoorvoetend , aarzelend
weet vaak van heg noch steg
jij boerenzwaluw verkent
de aardse velden
trekt in zwart…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 Maakt grond en sneeuw en harten hard
En al de bomen zwart.
De hutten staan zo kil en stil
Alsof haar elk gesloten wil
Daarbinnen dringt de koude maar,
Daar uit de dodenbaar.
Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor.…
Graf hopper
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.009 pas komt
atv dagen, snipper-
noch vakantiedagen
en nog steeds geen
vrije uren, gekist
en wel piep je er
genageld tussenuit
denk nu toch ook
eens een keer aan
al die keukenrollen
moet ik verdorie
alweer naar de super
ja lach jij maar
jij ligt er niet meer mee
het is jouw probleem niet
ik zal het zelf wel oplossen
ik lach me zwart…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 vroegrijpe jasmijn drapeert zich elegant
rond een wild tegenstribbelende wingerd
wordt er echter subiet weer afgeslingerd
door een klimlustige roos met zwarte band
maagden klimmen dartel in palmen
juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 ik ween
om het onbereikbare
zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen…
open graf
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
966 die in onbegrensde stappen
langs reusachtige huizen gaan
alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen
ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen gedwongen, beeft
en wordt schoongeveegd met schaduwen
op klaarlichte dag
ze zijn feilloos
zoals voorheen, zij, die zichzelf bezingen om vleugelloze armen
waarin mijn tijd wordt geworpen, zwart…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
toen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.092 Ik ben dat zwarte gat van onduidelijkheid die
bewijst dat leven alleen bestaat door adem te halen
verhalen te vertellen en gezellig op visite gaan.…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 ik voel jou in mijn vingertoppen
je woont nog in mijn huid
elke kleur draagt jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht…
De twijfelaar
gedicht
2.1 met 188 stemmen
47.416 Laat mij één keer in water met mosgladde keien
waterwindsels om mijn middel
Van een zwarte stoel van Thonet, het touw
door keukenlicht, mijn spijt die kokt
Klassiek in bad, met lemmet aan de pols, dressed to
kill, mijn dood stinkt niet
Alsjeblieft geen trein, zo mannelijk, niet klein genoeg
Ik zou drie keer willen doden
Een kind, een volwassene…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…