1787 resultaten.
Still
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.276 Meer
vlak en stil
flarden van mist
om de waterwortelende bomen
langzaam staan ze op
uit de spiegel
een beweging
slechts zichtbaar voor eeuwen
Lang zat ik er
in de boot
worstelend met lege uren
lege jaren zonder
Over de bootrand
keek maar één gezicht
Met voor de boeg
niet meer dan
kabbelend water
een flits
in die beweging van…
Scherper dan pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
872 chaos biedt tijd
aan het eind de
ontsnapping in
een tunnel van licht
stilte valt
breekt weer zicht
scherven
snijden scherper
dan pijn
kerven
liefde en warmte
tot kou
verkilt
op het bot
verstilt tot kapot
dood sijpelt kou
langs gevoelloze
vingers omlaag…
"Sneeuwigheid"
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 In de botten van mijn hand
kruipt een tochtige kilte.
Volle, grauwe wolken luchten
wriemelende witte mieren.
Ze feesten en vieren
de vlokkendans der zuchten.
Miljoenen piepschuimbrokken
verliezen het Noorden
en landen als klankloze woorden
op een grenzeloos kussen van vlokken.…
Oog om oog
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.061 Verwensingen
spellen fanatieke oren
ongehoord lang verse
klemtonen
uit betrouwbare bron
verspreken zij illusies,
vangen tongen bot
in oeverlicht
Dichtgestucte lucht
ontketent opgebouwde
waarheden vrijwel
onvervoegbaar
op slinkse heterdaad
verhangt zij vuile was,
heulen oren eigen
schoonschrift.…
Levensecht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
568 Ik moet me vaak bedaren
voor gezworen haat, vergaar
het spoor waar ikzelf om vroeg,
laat de daden stromen op
nog niet gedichte wonden,
bewoon het streven om niet
in wraak te leven, het bloed
blijft niet geronnen, het
stroomt oprecht over kale
botten en maakt me levensecht.
Uit de bundel:
'Slip op de tong'
(pama)…
Zij Vertrok
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.033 ze nam de deur, de auto in en ze vertrok
ze liep, en was weg
mijn leven uit, ik was stil
zwijgzaam, bot
ik wist wat ze ging doen
ze ging weg ik zag het in haar ogen
ze vertrok het was zwaar,
en ik was stil... zweeg het dood,
de pijn is hard en rauw
eerlijk en koud
de eerste vriend die ik kreeg
toen zij van mij vandaan reed…
Ruimtijd
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.202 Leven buiten alle vakken
van de hulpeloze horde
wachten tot de mokers hakken,
wet van deze wereldorde
ingedeeld in centimeters
van spijkerharde hokjesgeest
strikken wij de laatste veters
nog voordat we er zijn geweest
liggen in een houten jasje
krap gestapeld voor de ruimtijd
botten met een uitrijpasje
grondgedachte zonder afscheid.…
volume
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
674 gelijk aan moed
tien bomen en dan zou
ze praten
hem tegemoet
in haar onbestaan
het werden er
twintig en nog meer
in schaduw
als tussenruimte
voor hoop
ze raapte stammen
uit haar schoot, verzette nerven
en woorden
naar een vaderbestemming
op zijn gezicht
niets hield stand
behalve de autoradio
en de gewenning tot op het bot…
De oude dame
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 De oude dame draait zich
Om haar wankelende as
Ze schud het stof van jaren
Van haar tot op de draad versleten jas
Haar huid geplooid
Haar botten kraken
Het eind nabij?
De laatste pil zal bitter smaken
Haar zuster even oud als zij
Zal uit het zicht verdwijnen
In de nieuwe tijd
Zullen er andere lichten schijnen…
Afname
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
633 Hij kreeg breekbare botten.
De man werd ten slotte
verstrooid - echter eerst gecremeerd.…
Eerlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Zoek het hart in mijn woorden
kleed ze uit tot op het bot
hoor de klanken in akkoorden
van stemmingen die men vond
en verdwenen in het heden
in donkere ongeploegde grond
laat ze als ongerepte zaden
kiemen in een vrije lucht
tot ze vele vruchten dragen
naar een toekomst in het licht
waarin ze verleden niet schuwen
maar zich vormen tot gedicht…
Willem Holleeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 Zoiets kan mij tot op het bot ontroeren.
Het beste in dat volk komt dan naar boven,
Hoe simpel moet je zijn dat te geloven.…
Geld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 Stinkende rotzooi
Verrot tot op het bot
Vies in je handen
Gezwel in je hoofd
Dreigend zwart gat
Het begin..
maar ook het einde
Het einde
zeer nabij
Zonder enig besef
gebruiken
misbruiken
van munten en biljetten
van aandelen en opties
De mens van nu
als keerpunt
De mens van nu
alleen nog maar
te redden
Zónder geld…
Cirkels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 In de verstikkende nacht
smoor ik de schreeuw van mijn hart
de kou die in mijn botten is getrokken
laat mij huiveren
Ik wil jou niet meer kennen
want weten doet pijn
herkenning van het niet herkennen
jouw ziel die valse tonen speelt
Ik wil het niet horen
want dan moet ik toegeven
dat ik jou voorgoed kwijt ben
schreeuwt mijn hart en begint…
oude Friese Schouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 een oude Friese Schouw is zíj
zoveel meer dan geurend hout
penseelstreken op wit papier
zij weet van harde winters
en van de jonge mei
zij is een oude boot
en zóveel meer
dan alle Friese meren
de tijd ligt stil
In haar verweerde schoot
.
aquarel Friese Schouw ; van Jan van der Steen…
ZONDAG
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.660 met fluwelen achtergrond
varen de boten af
op een zee van melk
de vissershaven ligt gesloopt
onder de netten
tussen twee vangsten in
de zee heeft het strand
schoongemaakt met schelpen
versierd met zeewier
soms wandelt er een mens
kort de zee in
en wil er drinken als een vis
-------------------…
de kunst van de struikeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 elke keer als ik
op mijn bek ga
moet ik opnieuw
leren lopen
Ik struikel veel
in mijn leven
het is waardevol
het brengt me
terug naar waar
ik voor sta
ik incasseer
krabbel op
omarm mijn
lot ik bots -
loop -mis -glijd -
uit -negeer
struikelen is
geen verlies
het is een
houvast als
het vinden van
mijn eigen voeten…
Was 'k nu bedroefd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.076 Hoed u voor 't bot-zijn. 't Leven zal u slijpen
Tot een goed werktuig en niet vragen wat een
Bot mes daartegen zeit. Elk zegge' is schanden.…
ik sc hots en scheef onwijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
939 ik bots en
breek met ijs
schuur groeven
in de schuine kanten
schots en
scheef onwijs
schrijf voegen
uit mijn lezersklanten
laat je maar raken in
je breekbaar taalverstaan
ik zal je pootjes haken met
jouw tranen ben ik niet begaan
houd je maar doof
stop mijn teksten in de pot
in het lezen heb je al jezelf gegeven
en voor de…
Kyrie
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
839 Nee,
geen aarde en gras
op onze graven
of een hand
die bloemen legt,
beton zal het zijn,
stilte van een urn,
kilte van onvruchtbaarheid
rond stof en botten
ons zwijgen stijgt
boven raketten gesis uit,
als toestemming zingt
boventoon
wij, van eigen toekomst
moordenaars
kyrie eleison,
kyrie eleison…
het late uur
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
878 het is verdwenen, de vage stilte
en ook het maanlicht
rechts of links
ik luister naar wind
en vele dingen
steeds verder weg
van de buitenkant
zo leef ik mijn ziel:
aan ieder uur genoeg
het jij en mij, binnen
het wachten en het weten
de nachtverloren wolken
- er varen boten
voorbij -
ik ben de dood
op vele dagen trouw…
Ja
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 en ik dan
vroeg ik zacht
vlak voor jij
de hoek om ging
je hoorde het
niet meer of
wilde het niet
verstaan
ik stond daar
niet wetend
stoeptegels te
tellen of misschien
landjepik te spelen
op het grasveld rechts
zelfs dat kon niet meer
het botte mes had jij
meegenomen om de laatste
woorden te snijden
weer was ik
te laat zoals…
PLASTIC PEOPLE
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
930 Kijk naar de mensen
die hijgend
een weg zoeken
in hun ijzeren monsters
Kijk naar hun starre blik
omdat het plastic
van de maatschappij
zich in hun gezichten vastzet
Kijk naar hun klauwende handen
en zie
hoe zij met trillende botten
graaien in de hoorn des overvloeds
Luister tenslotte
hoe hun adem
sidderend wordt uigedoofd
door versmelting…
varen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
865 we voeren van het grote eiland
naar het kleine
in het begrensde landschap van de boot
toe, lach nou, zei ze
vanachter de camera
sieraden bungelden onstuitbaar mee
zijn verre glimlach
wrong zich stroperig naar buiten
hij keek door het raam
opdoemende rotsen weerkaatsten
zijn blik
hij deed de ogen dicht…
dan stel je me gerust
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
10.927 ‘k Zag alle hoeken van de dag
en van de dag ervoor,
en dat smoort mijn levensvreugd
– zij ‘t niet tot op het bot -
toch veel meer dan behoorlijk.
En lig ik dan naast jou
dan stel je me gerust
en fluistert zachtjes in mijn oor,
“morgen gaat ‘t wel beter hoor”…
Kankerziekte,
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.937 geraakt tot op het bot
voel ik jouw pijn
als of het de mijne is
zo'n sterke vrouw
ongenaakbaar
gebroken tot mijn ontsteltenis
verraad jouw lichaam zich
wint het kwade van het goede
glij je langzaam af naar de verdoemenis
omarmen wil ik je
troosten met al mijn liefde, duw je me weg
laat jij mij alleen achter in de duisternis…
Steekje los
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
661 Een aspergeboerin uit Zuid Brabant
Bezig met mensonterende praktijken
Wist na vele boetes nog niet van wijken
Wat komt door haar botte boerenverstand
’t Is beter voor haar aspergekwekerij
Het om te bouwen tot een “kaal”plukkerij
…Op een aspergeboerderij in Someren in Brabant hebben vijftig Oost-Europeanen onder mensonterende omstandigheden…
Volaan vooruit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 de zon weer glanst
in gouden regendruppels
op het water deint een boot
de golven spelen
het spel van op en neer
de wind rukt en trekt
aan het roer
de schippersdochter
kapiteinse
op eigen schip
haar koers varend
immer de horizon
in zicht
vol aan vooruit
buldert de wind
stevige handen
aan het roer…
Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Hoe mooi jij bent
jaren meegeteld
zelfs in de groeven
van plaveisel
ik twijfel
met lichamelijk stijfsel
jou te betreden
doch jij hebt mij geveld
jij kwelt
tot in het bot
in mijn verloren hart
zo ik vergat
jouw lieflijk kinderhoofd,
met groot talent,
aan te klagen als
enorme voetenbeul
de dader ben ikzelf.…
Al aangeslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 nooit heb jij
de scherpte van het mes gevoeld
waarmee dag en nacht gescheiden wordt
lijkt een vloeiend overgaan
waarbij donker en het licht
elkaar in schemering verstaan
hoe bot is het ontwaken
als de werkelijkheid
jou met zijn scheermes snijdt
en jij al aangeslagen
de dag moet gaan verdragen
schrijnend over heel het lijf…