5642 resultaten.
impasse
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
2.905 (bij een teveel aan letters)
tegen 5 december
weet de dichter zich ontheemd
blijkt het pijnlijk gemis
aan bloemrijke verzen...
deze tijd van frivole rijmelarij
maakt de dichter juist neerslachtig
het teveel aan letters van banket
heeft hem voor enkele dagen
op dood spoor gezet…
VOOR WIE DE DICHTER DICHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
899 Zo graag
wilde zij reageren
De dichter
belonen, minstens bevragen
Een pluim...in z'n gat
wat pauweveren?
Maar zou deze
die weelde kunnen dragen?
Naast
zijn schoenen lopen?
De dichter
moest maar teren
Op haar punt
een zeventje? een acht?
Nou, wacht...
ze zou 'm een mailtje sturen…
zwartboek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 onlangs nog Gerrit Komrij
en vandaag hoorde ik dat
de dichter Rutger Kopland
(van jonge sla in september)
op woensdag 11 juli j.l.
ook al van ons is heengegaan
zó wordt het lijvige boek
van de dode dichters
langzaamaan wel erg dik
en zwaar te tillen…
morendo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 waar huist een
gestrande vogel
die de nacht met
zwijgen vult
wat zing je zonder
libretto in het donker als
het laatste woordenspel
onhoorbaar wordt
hoe ontmaskert het
transparante licht
dwars door alle kleuren
de weg uit het landschap
als de nachten
zich verdichten is
de dood dichter
dichter bij dan ooit…
onder de knie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 de dode dichter leeft
hij boetseert
met zijn pen
gevaarlijk als het zwaard
alle beelden nieuw
hij schrijft niet
hij kneedt
de verbeelding
bij het puntje
van zijn pen
de dode dichter
spookt in
verlaten huizen
hij heeft de dood
onder de knie
hij leeft
binnen de ramen
van onze tijd…
de lelijkheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 soms wordt de dichter
hard geraakt door lelijkheid
de nicotinevlekken op een long
een botbreuk na een bokkensprong
valse noten in een simpele song
de hond van Wolkers met de blauwe tong
soms stuit de dichter op hardnekkig vet
terwijl het dichten daardoor
nauwelijks wordt belet…
doorstart
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
994 ze schuifelt
gekromd
handen
vertekend
door tand
des tijds
langs
deuren
met
verscholen
verleden
eindeloze
linoleum
gang
startbaan
naar de
dood…
Het boetekleed
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
432 in de vorm van het boetekleed
ligt daar de mantel des doods
geduldig en breed uitgemeten
loop er met 'n grote boog
omheen daar het mijn tijd
niet is
ik pas…
Verzen
poëzie
2.6 met 15 stemmen
2.924 Verzen zijn de beweging van 't leven,
klaarluidende, al naar het menshart gaat,
of droeviglijk schreiende zacht, of kwaad
als een donderslag door des levens kalm beven.…
Bij wijze van spreken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 Zijn omgeving des te meer.
Gister zei hij het honderd keer.…
Over het vreemde woord.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
559 Hoe ‘wetenschappelijker’ het woord,
Des te beter gescoord.…
Over het vreemde woord.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
644 Hoe ‘wetenschappelijker’ het woord
Des te beter gescoord.…
Uit lege verte toegeroep
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.266 Uit lege verte toegeroep
men weet niet waar vandaan
maar al aan
blaren groen
jongvochtig
wat is des harten koekoekroep
naar ene die begrijpt
die eender is
hoe is het leeg…
Reikhalzend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 steevast kijkt zij
in de richting
van waar hij gevlogen is
hopend op een teken
werpt de tand des tijds
vruchten in haar schoot
nog altijd kijkt zij
in dezelfde richting…
Nu ik op weg ben...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Nu ik
Op weg ben
Op mijn eigen pad
Voel ik het
Des te meer
Als ik weer dreig
Af te dwalen
Hierdoor
Leer ik
Steeds beter
Mijn eigen koers
Te varen…
Oud en nieuwjaars feest
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Na oud en
nieuwjaars
feest bij familie
Realiseer ik me
des te meer
dat ik
mezelf
een plezier doe
door meer
afstand
te nemen
Me niet
bezig te
houden met
en te
bemoeien
met het leven
van de
ander…
Sint Nicolaas en de drie kinderen
gedicht
2.6 met 245 stemmen
37.159 Drie kinderen gingen hand in hand
om bloemen te plukken op het land.
De dag was al voorbijgegaan,
ze kwamen bij een slachter aan.
'Heb u voor ons een bed meneer?'
'Ja, kom dan, kom, 't verheugt me zeer.'
Nog voor er eentje rustig zat,
sloeg hij ze dood en dat was dat.
Tien stopte hij ze bout na bout
als varkens in een vat met zout.…
plekske opschuiven astemblief !
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.462 hoe onnozel is de dichter
die zichzelf kapot schrijft
bang is om een plekske
kwijt te geraken aan de
dichter die het meer verdiend ?…
Thematisch geordend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Thema en dichter zijn derhalve
een paar apart, die voor elkaar
kiezen met het juist gestemde hart.…
in herinnering Boudewijn Buch
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
570 dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Buch
van hem kennen wij z'n passie
voor dode dichters en verre reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zo dikwijls in extase
dat het bijna besmettelijk leek
het flirten met de dood en het
onvermijdelijke sterven koesteren
als een…
De Kunstenaar
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.386 Zijn gedachten laten hem niet los
niet voordat zijn werk volbracht is
Zijn gevoelens uitgedrukt, beschreven
hanteert zijn gereedschap zonder aarzeling
Minuten, uren, dagen achtereen
gaat hij door, als in een roes
Niets kan hem ervan weerhouden
totdat hij zijn stempel heeft gedrukt
De perfectie, de schoonheid
wanneer zijn creatie…
DE FRIESCHE POËET III
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.595 III
De dichter is verdwenen
In de diepte van 't dansende meer.
Hij zinkt als een steen. En Eindlijk
Komt hij in Oud-Stavoren neer.
Want, ja, wat die goede Schokkers
In hun eenvoud steeds hebben beweerd,
Dat is waar: de verdronken koopstad
Bestaat nog ongedeerd.…
DE FRIESCHE POËET IV
poëzie
2.4 met 12 stemmen
2.441 IV
Hoelang de gezonken poëet wel
Bewustloos gelegen heeft,
Dat zou ik niet kunnen zeggen.
Genoeg, — de man herleeft.
Hij heft de gevoelvolle blikken,
Maar twijfelt schier aan hun trouw;
Vlak toch tegenover zich ziet hij
Een wonderschone vrouw.
Haar gitzwarte lokken golven
Langs een voorhoofd van elpenbeen
Over leliewitte schouders…
DE FRIESCHE POËET V
poëzie
2.8 met 20 stemmen
2.579 V
De dichter begrijpt er niets van;
Maar eindelijk waagt hij het toch
De vreemde schoone te vragen:
"Waar ben ik?" en "leef ik nog?"
En als kristal klinkt haar antwoord:
"Mijn lieve landgenoot,
Gij zit hier in Oud-Staavren,
En ge zijt volstrekt niet dood.…
eenzaam was de dichter
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.739 hij zocht naar woorden
en de zin van het bestaan
tussen de regels van zijn leven
tussen de vreugde en een traan
hij zocht naar boeken
en de man op wie hij leek
tussen de namen van zijn helden
tussen de dagen van de week
hij zocht naar waarheid
en de kern van zijn verdriet
tussen de harten van geliefden
tussen de leugens die men ziet…
JUBILEUM
snelsonnet
3.1 met 47 stemmen
11.139 Een somber lot zal dichters immer tergen
al houden zij de schijn op, en zich flink.
Soms gappen ze wat ginne, slaan wat kwink,
waarmee ze slechts hun peilloos leed verbergen.
Bedrukt zet ik een feestneus op, waarna
ik eenzaam mompel: “Vijftig, hiep, hoera...”…
Dichtersleed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
921 Behalve als het niet lukken wil,
Dan slaakt de dichter soms een gil,
Waarom krijg ik het niet voor elkaar,
Twee zinnen te maken tot een paar.
Wanneer je even het verband niet ziet,
Helpt een woordenboek meestal niet,
Geen verband in zinnen die je wilt plakken,
Dat doet de moed soms aardig zakken.…
dichter met een dilemma
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 Ik weet niets
wat te vatten valt
in woorden. Vergeef me
dat ik desondanks steeds
voor het schrijven zwicht.
Ik geloof
dat niets te rijmen
is in zinnen. Het spijt me
dat ik dit alleen belijden
kan in een gedicht.…
De peinzende dichter
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.293 Zijn rug is krom gebogen
als hij aan zijn tafel zit.
Geschreven woorden, niet gelogen;
het blad voor hem was eens wit.
Zijn hand peinzend op zijn kin,
gedachten kronkelen in en uit.
Het dichten heeft voor hem weer zin,
sterke woorden zonder geluid.…
bedorven dichter
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.302 je angsten
verberg je
in woorden en zinnen
in strepen en kleuren
en tijdloos geluid
je zorgen
verlies je
in weerloos beminnen
in beelden en geuren
met muskus gekruid
je liefde
beleef je
in roerloos vertrouwen
op alle momenten
en iedere plek
je leven
beschrijf je
als kleurloos aanschouwen
van pap zonder krenten
met lekkere trek…