767 resultaten.
Gezichtsbedrog
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
582 in nemen
voorbij de horizon
hart aan hart
vloeiend de lijnen
stromend in elkaar over
en over
en over
en over
en weer
als ik je kon beminnen
zoek dan het staken
naar datgene wat je zocht
laat mij de milde zomerlucht zijn
laat mij niet als pril liefdesgeheim
in afwachting verblijven
zing dan de liefde hier
daar ik evenwichtig…
Als late liefde
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
780 binnentrekt
bloed doet branden
gevangen in een vreemd verlangen
als een bij rond honingraad
en is het zo
dat er geen feitelijke reden is
waarom jij mijn adem beneemt
en in alle onbekendheid
zo bekend in mijn gedachten ligt
de kuil in de matras met warmte vult
ook al tast ik in het duister van dwaling
of is het zo
dat ik even in evenwicht…
Gedachten over idealen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
672 Laat mijn woorden de steunen zijn
waarop jouw wankel hart kan rusten
jouw geest zijn evenwicht hervindt
en richting voor je eenzaam zwalken
om te komen in vreedzaam huis.…
ELIMINATIE
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.099 Voetje voor voetje
In kwetsbaar evenwicht
Weg is het pad.
Groen dringt zich op
in al haar weelderigheid.
De doornen en de brandnetels
krassen op de huid
De ziel blijft ongedeerd.
Zij slaat terug
door het te ontwarren struikgewas.
Muggen zoemen, bijen steken
Door stengels
die lussen maken
om enkels.
Een soepzooitje!…
Utopie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Zo zacht en evenwichtig ritselen door bladeren.
Jouw stijl bevat elegantie die niemand kan tonen.
Als jij huilt is je traan transparant.
Jouw woorden voelen als een bries
Mijn utopie voor dag en nacht.
Een woning om te leven vol akoestiek.…
sterkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 je leeft je leven
te vaak
vanzelfsprekend
gezond en wel
je geniet
van alles
met en voor anderen
dat je doen kunt
en dan - zomaar
op een dag
ervaar je
zo gewoon is het niet
word je geconfronteerd
met beperkingen
van je eigen lijf
herstel
in nieuw evenwicht wellicht
volledig misschien
vergt tijd en kracht
uit jezelf vooral…
Voor haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
737 Ik hou van verandering
Van jaargetijden
De opkomst en ondergang
Van al dat licht
De natuur en haar bizarre vormen
Van zwaar ontspoord
Tot evenwicht
Ik hou van het leven
In al zijn facetten
Niet van geluk
Ik heb meer met pech
Het slechte, de pijn
Dat gevoel dat bruist
Wanneer het goed komt
Die terugkeer
Op de juiste weg
Ik hou van…
Je stralende gezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 er is geen balans op te maken
niets houdt elkaar in evenwicht
de enige activa die ik bezit
ben jij met je stralende gezicht
uit de prilheid van lente groende
jij zomer en bloeide beeldschoon
kleurrijk oogde herfst in rijpende oogst
voor koude dagen die om feesten vragen
ik heb ooit je hand gepakt
toen ik onomkeerbare liefde zag
het…
Presidentiële wensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Wat maakt het uit of in de verre landen
het broze evenwicht op wank'len staat,
of 't Midden-Oosten verder blijft ontbranden?
De wapenhandel is erbij gebaat.
Waarschijnlijk wast hij heel voldaan de handen
voordat hij naar zijn vredig bedje gaat...…
Grenzen bereikt?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
412 uurwerk, het lijkt even
stil te staan, het reinste
bronwater aangetast
getapt uit het bloed,
waarin de waarheid
afbreekbaar wordt
reeds voorspeld in de
oerziel, afgedaan als
onzin, klopt het aan
de poort, vaak ontzegd
en komt het ijkpunt
dichterbij waarin ik
droom, soms fataal
waarvoor ik ben gezwicht,
een kortstondig evenwicht…
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 ik wilde altijd al
meegenomen worden
je blikken delen
genieten van jouw lach
zelfs je schaduw zou
ik dragen zodat ik nog
wat dichter bij je was
zou graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken…
De slag bij nacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 ridderlijke strijd
ieder vecht nobel en vaardig
ieder wordt in zijn Zijn meegezogen
het is een strijd in warrige tijden
ieders doel is het horen waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat de verbroken rust verhelpt
in het vinden van evenwicht…
De jonge goden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 nog steeds
knaagt de tand
des tijd aan
botten spieren en
gerafelde pezen
die had ik
vroeger ook al
zij zijn gewoon
zichzelf gebleven
nu wat meer in de
actualiteit ach ik was
toen mijn tijd vooruit
ook ben ik weer
op sport gegaan
met korting voor
de leeftijd de
zware ijzers raak ik
nog maar amper aan
wij gaan meer
voor het evenwicht…
homo individualis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
241 wat het ook zijn mag
wat mij naar binnen trekt
naar mijn binnenste kijken laat
wat in beginsel verwezenlijken wil
om mijzelf bij elkaar te houden
van alles wat ik waarneem
één geheel te vormen
van dichtbij gezien
binnen mijn oogkaders
in een spiegelbeeld van ik
leven van geboorte tot dood
door eigen zicht bekeken
als stevig evenwicht…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Dozen stapelen zich op,
maar sommige leegtes passen nergens.
Het mandje, het etensbakje,
het rode halsbandje –
alles mee naar zolder,
alleen herinnering blijft beneden.
Een teckel die niet meer springt,
een zoon die nooit meer zwaait,
en toch ademt het huis
in elk hoekje van verdriet.
Ze lacht bij het beeld van opspringende oren,
bij…
PEDAGOGIEK
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
5.924 niet betreden'
ben vergeten wat we deden
dacht dat het belangrijk was
afgeleiden, vlammen in een glas
tot er distillatie op zou treden
stof is onderwijl vergleden
wat ik leren moest, begreep ik pas
toen onwetendheid mij de das
omdeed, om één of andere reden
bleef nadien maar tijd besteden
aan het zoeken naar m'n eigen jas
en naar evenwicht…
Het Oosterdel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
841 Waggelend op rimpelingen
Het evenwicht verstoord
Zit ik met jou
Wind in je haar en verliefdheid aan boord
Totale verlatenheid en sereen gekwetter
Geen beklemmende ogenblikken
Zit ik met jou
Pijltjes op je hart te mikken
Rietstengels knisperen tegen elkaar
Kolken geven vaart
Zit ik met jou
Als puntje op een blauwe kaart
Intens genieten…
Dirigent
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
11.785 Is het niet grappig dat je
je evenwicht verliest bij het
schudden van je vacht.
Je weet dat oefenen niet
bij het leven hoort. Alles is
altijd voor echt. Je moet
de straat op en verdrinken,
je borstzak brandend van
het kaartje voor een stoel
dicht bij de dirigent.…
DE ZIEKTE VAN BELLE VAN ZUYLEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 contact verbrak
Ik vind bij Cagliostro onderdak
Hij hecht aan Mesmers theorieën waarde
Magnetiseert, iets wat mij zorgen baarde
Maar tegelijkertijd een halm toestak
De wetenschap hangt aan de wilgentak
Zelfs Newton is niet meer van deze aarde
De graaf, genezer, ziet mij vorsend aan
Het lichaam is bepaald geen mechaniek
Broedplaats van evenwicht…
weg
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.836 vrolijk.. sterk
krachtig.. zeker
evenwichtig en stabiel
is wat men wil
in dit leven
zei het niet
dat schijn bedriegt
is het nu toch
steeds vaker
triest..zwak
heel onzeker
uit balans
en soms labiel
in een tijdperk
dat haast vliegt
grote druk
veel gestres
sprong men vroeger
nog in de bres
om een mede mens
te helpen
laat men die…
TRANSFORMATIE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 kans op genezing biedt
Er ligt nog zoveel in ’t verschiet
Daarom sluit ik je voortaan buiten
Vanbinnen staat een stel op sprong
Elkaar een soort jawoord te geven
In stilte, heb begrip daarvoor
Boven het puntje van mijn tong
Wil langer niet openheid zweven
Over wat innerlijk bevroor
Te open gaat een bundel dicht
Dat geeft gezonder evenwicht…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 In lijnen loop ik mijn weg
over deze aarde
zoekend de rechte baan
maar kom mijzelf dikwijls tegen
daar paden in cirkels gaan
volg mijn leven in hoeken
donker uit het licht
blijf stug in schaduw zoeken
naar zonneschijn en evenwicht
geen wegen lopen recht,
noch krom door vlakten of bergen
en langs de waterkant
kan niet de stroom verbergen…
Verwondering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
697 Een volheid die de lust lessen zal onder
duizend pluizen op het marmer van de nacht
en de rust in evenwicht met licht betaald, de
echte werkelijkheid schuilt in de schoonheid en
uit dichters pen waaruit verwondering stroomt .…
Die schitterende regenboog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Kleurt een evenwichtig
spectrum, waarin heel
de mensheid wordt gevangen.
Die regenboog gratie
kleurt waarin alle mensen
hun eenheid voelen in alle
aspecten waarin zij verbonden
kunnen zijn. Niet te wit,
niet te zwart. De kleur van
keuze maakt duidelijk,
waartoe zij op aarde geroepen
zijn.…
Spiegelen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Als we elkaar spiegelen
in afwezigheid van wantrouwen
zonder onwaarheid denken
begrip voor falen en herbouwen
het ego trachten weg te schenken
alleen maar Nu en effe zonder doel
Dan ontstaat er een onverstoorbaar evenwicht
waar heel mijn binnenwereld
zonder nadenken voor zwicht
In het volle verlangen
samen te genieten van dat verbonden…
Nooit te ver.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
395 een oneindig vergezicht
de vleugels van je adem
markeren het bewijs, dat
jouw gedachten zullen
kiemen op de wangen
van een nieuwe morgen
waaruit telkens weer
een hoopvol wijsje klinkt
goed van wil en met een
open mind van tijd, zonder
vooroordeel zal worden
gewogen, geeft ze de maan
een nieuw naam, ze ziet
het lichtend evenwicht…
De slag bij nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
652 ridderlijke strijd
ieder vecht nobel en vaardig
ieder wordt in zijn Zijn meegezogen
het is een strijd in warrige tijden
ieders doel is het horen waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat de verbroken rust verhelpt
in het vinden van evenwicht…
Het wordt avond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
370 De dag openbaarde haar geheimen;
Ze vielen niet in goede aarde
Wel een dorre grond in sappen zuigen
Het wordt avond
Rimpels verweren het gelaat
De angst van zinsneden
Omgangsvormen in klokken luiden
Zwak weerklinkende woorden
't Onweer staat klaar
Hagelstenen vallen
Vernielen levensmoed
Onrust kiest het hazenpad
't Evenwicht strooit…
ik pak mijn eigen licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
770 ik pak mijn eigen licht
nog ben ik niet gezwicht
voor hen die mij het vel
over de neus gaan halen
voor alles moet ik gaan betalen
het natuurlijk evenwicht is
door mijn ouders al ontwricht
nu moeten wij de scherven rapen
alleen het zonlicht is nog vrij
en stroomt bij mij naar binnen
door het thermopane glas
de ozonlaag zet geen…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Dat mijn zwierende gedachte
Zo het al te zwaar geachte
Met het overwinnend licht,
In een wieglend evenwicht,
Sierlijk tot verzoening brachte,
Dood en duisternis bevedrend,
En tot milde boog vertedrend,
Doch ten toppunt van haar trots
Willig naar de wetten Gods
In een dalen zich vernedrend.…