2600 resultaten.
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 Jouw liefde heeft niets van het zweven
of circus van leven, ook niets van het aardse
of het nuchtere gevaar onder blauwe luchten
gras verandert van kleur, gedachten aan gedichten
gaan niet over liefde, wolkenbede neemt stilte
om te slapen mee naar de horizon:
Ik trek mijn handen uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik naar…
Vlinder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
668 Hij had de aller mooiste vleugels
Van alle vlinders die ik ken
Hij dook en dreef en dartelde
Had geen nood meer aan de grond
En fladderde al dromend
De hele wereld rond
Geen vlinder was ooit eerder
Zo blij met zijn bestaan
En vanuit de lucht genoot hij
Van de horizon vol maan.…
Dromen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
501 gemak
In mijn droom zweef ik over de golven mee
Ver tot over eindeloze horizon
Tot daar waar de blauwe hemel raakt de zee
En in vroege ochtend de nieuwe dag begon
En als d’ avond valt hoort men vanaf het strand
De branding over ’t duin tot ver in ’t binnenland…
je oogde soms een vage lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 zag
je wilde ongedwongen zijn en vrij
je vroeg mij om je los te laten
mijn vriendschap voelde te dichtbij
maar je wilde mij niet raken
weer lopen onze wegen naast elkaar
jouw weg is nieuwer dan de mijne
ik zie je ogen en je donkere haar
voorbij de horizon verdwijnen…
Dromen aan zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 gemak
In mijn droom zweef ik over de golven mee
Ver tot over eindeloze horizon
Tot daar waar de blauwe hemel raakt de zee
En in vroege ochtend de nieuwe dag begon
En als d’ avond valt hoort men vanaf het strand
De branding over ’t duin tot ver in ’t binnenland…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 's Avonds kleurt de horizon weer in gloed
de dag neemt afscheid met een kleur als bloed.…
Herboren liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
297 Iedere ochtend als de horizon weer licht
en de wereld zich baadt in het zonnegloren
verheug ik mij weer bij het zien van jouw gezicht
en verlang ik weer jouw stem vol zang te horen.…
Vanochtend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Vanochtend
heb ik de zon
op een stokje gestoken
mijn arm steekt omhoog
uit de zee
ik houd het molentje
stevig vast
golfjes omspoelen
mijn slapend gezicht
de maan ligt op het strand
te baden in de zon
die op zijn houten been
aan de horizon staat…
Verdriet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
894 donker
wordt de horizon
van mijn gemoed
leeg
is het landschap
de mist daalt
in mijn gemoed.
maar eens zal verschijnen
glanzend en blij
paar'lend en lachend
de zon komt voorbij...…
Bouwterrein
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.328 Staarde in de leegte
van veel land dat grijs
getuigde van onwijsheid
steeds meer een stad
waar één een ander hindert
in de beweging van de dag
er is nog horizon
onder een dalende zon
soms zichtbaar in de wind
met heel veel stof
om die hoek in te staren
maar ik zal wijzer zijn…
Nieuwjaar 2005
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.299 Ver, de horizon een oever
zonder overkant; en haastig,
een vleugelslag, wolken.…
overstappen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.525 geen trein op het spoor
wachten geblazen - ijsberen
op een gepekeld perron
aan de horizon die zachte
oranje baan waarvoor twijgen
zwarte franje vormen
de morgenster staat erboven
wachten loont vanmorgen
de zon komt op, de metro aan…
het sterven nabij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.041 het was stil vannacht
te samen met hem
er hing een sfeer
van veelzeggend niets
alsof leegte verzacht
wat was er nog meer
dan wachten op de horizon
voor hem op zijn weg
naar de laatste eer
starend en zwijgend
in onzichtbaar vertrouwen
gaat hij zijn laatste gang
hoe ervaart hij zijn rouwen
waarom is hij niet bang…
nacht in dag
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
810 ik,
de dichter
deel met u
de verveling
door enkele
minuten heen
volg mij in
het trage ademen
der seconden
vier de oogleden
ze zijn door
loomheid te zwaar
bevonden
maak de wimpers
tot één horizon
waar licht verstilt
en de dag
zich aan donkerte vertilt…
Tijgers en permafrost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
795 De polen aan de horizon
Zijn zenit en nadir
Oneindige vlakte met
Tijgers en permafrost
Gedevalueerd milieu ten
Faveure van economische
Groei, terwijl de
Steppe dooit
Met de verte dichtbij*
Nabijer dan ooit
*Vrij naar een dichtregel van Gerrit Kouwenaar…
Träumerei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 duizend werelden ging ik rond
met jou aan elke horizon
toen je plotseling voor me stond
lieve mooie eenzame
als over de einder gevallen
door niemandsland omgeven
beweeg je voor me uit
als op een andere bol
liefste mooiste eenzaamste
laat mijn lijf trillen
van het je willen…
Kleurboek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
448 in een sprankelende waas
halverwege de horizon
lijken shepen slechts speelgoedbootjes
nachtstilte zeilt onder een gouden maan
sterren slapen glanzend
in een holte boven zee
mijn hart van koraal echo't
de golven hartstochtelijk
als een kleurboek van dromen…
bij wijlen en tijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 in tijd
zoeken wij
de woorden
herlezen in een
universum geboren
bloesem moet vallen
zinnen scoren
gedachtes in tijd
vleugels branden tot wij
opnieuw vallen
horizon zonder eind
niet te begrijpen
alleen maar voelen
en de kleuren ruiken…
spijt
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.132 als
je blik
mijn ziel
splijt
de tranen
in mijn ogen
die jou zien
niet te stoppen
zijn
het einde
van de horizon
de sterren
zwart
zijn
heb ik spijt
spijt
als je
in je dapperheid
rode wangen krijgt
en je
de tranen
in je ogen
verbergt
ach lief
je bent zo mooi…
Zuivere duisternis
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
2.475 In het voorbijgaan
van het praten
in zuivere liefde
hebben we elkaar
in duisternis
zonder iets te zeggen
de geheimen
van een droom
gegeven
het mystieke liefdeslandschap
verstilt zich in zacht ruizen
van dromen achter de horizon
intimiteit is in zwijgtaal
bekomen van alle onrust
die zo voelbaar was.…
Mijn groet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
844 Als de zon straks
op mijn wangen
de tranen zal drogen
ik de vogels weer hoor
die hun lied zingen
in een nieuwe morgen
stuur ik mijn groet
naar jou achter de horizon
in de hoop dat jij hem
zal kunnen horen.
Voor een vriendin die 22-07-2012 is overleden!…
Een oneindig blauw
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
577 ik weet
de polder
in je blik
kaarsrechte sloten
samenvloeiend aan
een verre horizon
zie wolkenluchten
vluchten in een
oneindig blauw
je trouw
aan mens en beest
op het ouderlijk land
geboren en getogen
op de boerderij wie heeft er
tegenwoordig nog zo’n blik als jij…
Zwerftocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 ’t Is alsof verte
mij steeds roept
onrust mij drijft
tot de horizon.
In wind en wolken
door azuren blauw
over zeeën en bergen
ongeduldig, willoos.
Ligt ginds geluk
wat ik vinden zal
waarheen ik word gedreven
tot einde van mijn leven?…
zeenomade (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hij is de zeenomade die
zeilt naar de maan
voorbij de ijsgrens over de randen
van de wereld
hij reist - de ogen vastgeplakt
aan de horizon -
in stilgevallen tijd
meer en meer
de oorsprong naderend
als hij doordringt in
de desolate leegte
hoeveel betekenis kan hij
dragen
nooit klonk stilte zo luid…
Zonnehoedjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
532 Die als eersten
De grenzen aan
Mijn groei verbeeldden,
Jullie kleuren wilde
Ik vasthouden tot in
De eeuwigheid -
Geen najaar nog dat ze
Mee kon nemen tot achter
De horizon -
Toen ik mijn
Eigen ik los moest
Laten en het diepste
Donker van mijn leven begon
Niebert, najaar 2007…
Zielsverwantschap
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
621 Er zijn beeldhouwers
die herinneringen hakken
uit wind en heimwee
omdat het trauma
probeert te ontsnappen
en grafdelvers ongeschonden
met het gelaat in de wind
die dromen laten ontglippen
in zwijgen zonder horizon
er zijn steeds grenzen
te verkennen
maar jouw zielsverwantschap
raakt mij
tot in de kelders van mijn hart.…
Het leven wacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Voor Anton
Licht dat in ontelbare
Kleuren uiteen barst,
Dwars door het donker heen,
De nacht verjaagt tot
Achter de horizon
En met de saaiheid van
Alle dag korte
Metten maakt,
Vreugde die voor
Het oprapen ligt
Het nieuwe leven wacht…
Maanverschijnsel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
693 Wanneer de zon vertrekt
Naar delen die wij niet
Bezien
Verschilt het tijdsbestek
Dat wij hanteren
Van vorm met wat men altijd dacht
Hoe het zou zijn
En voelt de aarde zich vertrokken
Naar een zonnig, helder zijn
Zonder wijze tranen rond de
Horizon vol maan;
Zij
Is slechts bekeken…
eclips
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 de nieuwe maan die in een lijn komt te staan
langs de horizon, het water woelde de zee om
en raakte het harde zand
storm van golven hoog schuimende witte koppen kijken de branding aan,
de nieuwe maan de eclips heeft het gedaan…
weet je nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 weet je nog hoe wij
stenen verschikkend
buitenkamers zijn geraakt
op zoek gingen
naar de kleuren
van geurende bloemen
dat stukje blauw
welke wij vanuit
het dakvenster beleefden
ergens verder dan de horizon
met alles wat goed voor ons was
dag morgen hebben gezongen…