753 resultaten.
Mijn Vurige Muze
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.000 Onvoorspelbare eenheid
Maakt de striemen op jouw rug
Nog roder
En pijn versmelt in wild verlangen
Twee vuren worden één
Als het verschil tussen Liefde en Lust
Onzichtbaar lijkt
Het kost mij onwerkelijk veel moeite
Om mij los te moeten maken
Uit jouw eeuwigdurende omhelzing
Overweldigend gevoel van kilte
Als ik alleen
Mijn bed in kruip…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 een oude rolstoel duw ik voort
Zijn beenderen omspannen door een witte doorschijnende huid
De wind laat zijn slappe huid wapperen als een losgeslagen dekzeil
Een heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels
Gevlekte hyena’s kruipen…
Vuur en het hart
gedicht
3.2 met 44 stemmen
15.029 Dicht bij het vuur
vertakken zich ook onze woorden
dringen binnen in de slaap van de zwaarste
buigen zich over de oudste
kruipen als nachtvlinders over het gras
dwalen door de nacht, met het hart op de lippen
en vallen uitgeput neer in de uitgebrande bankstellen
aan de voet van de berg.
-----------------------------------------------------…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 sprookjes met grote ogen worden natte
dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang…
De vlinder en de rups
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
632 De rups roept jaloers: Ik wil ook vliegen,
maar ik kruip hier op de grond.
De vlinder zegt: Lieve rups,
heb een beetje geduld.
Want voor je het weet
wordt je wens vervuld.
Na een poosje verander je
en word je een pop.
Ja heus, zo heet dat,
het is echt geen mop.
Ik ben ook eerst een rups geweest
en keek alleen nog maar omhoog.…
Rust..
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.531 Stompzinnig en bot schelt ik luid
Ongegeneerd kruip ik in ander's huid
Ken mezelf niet en voel verloren
Kan de krachten vloeien horen
Het is zoeken naar uitlaatkleppen
Liefst hard tegen een boksbal meppen
Schreeuwen totdat m'n keel verschord
Zo kwaad dat m'n geest verdord
Alles lijkt een blokkade te zijn
En verschaft m'n woede meer…
Midden in de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.024 Ik kruip even terug in mijn schulp
het is beter mij te laten gaan
even denken, dan tot rust geraken
wellicht scheren zonder schuim.
De alcohol verdampt niet langer
maar trekt reeds door mijn aderen
slechts een dampend theelichtje
doorkruist de lichtval in de nacht.…
fijne dag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
754 En kruip ik `s avonds in mijn nest,
na het laatste nieuwsjournaal,
dan denk ik: `t was een fijne dag
met lekker veel kabaal.
Prediker 1:8…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren
deze wereld laat zich niet verstoren
is zo oneindig oud
je voelt je een astronaut
Een vallende ster
miljoenen kilometers ver
een felle lichtflits, meteoren,
weer een nieuwe ster uitverkoren
Ik doe de gordijnen dicht
en kruip…
lente maakt liefde vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 prinsen witte paarden
februari de droom ontwaakt
sluimert nog in mutsen
dikke sokken lange rokken
mannen tranen vries in gutsen
ziet licht in neev’len
kristallen fonk’len
schel de ochtendzon
kwetterflirt van vogelen
maartse vrij
hun baar in ei
kwaak van breedsmoelkikkers
hemels gezang uit ijle luchten
bomen struiken groenen
mensen kruipen…
bezopen diagnose
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.382 's nachts actief als nachtbeest
graag in zwoel koele ruimtes
lekker nat in de druip
van onder aan de kruip
een tikkie helderziend
scherp ja met de oren
opzij en niet van voren
graag de vleugels uitslaan
piepend met de fluit
op de juffertjes uit
tegen ochtendgloren breekbaar
zweverig hunkerend naar rust
de wereld staat op zijn kop…
leven is verbijzonderen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.173 op de vraag waartoe
een mens op de wereld is gezet
valt uiteraard met het vorderen in jaren
minder algemeen te antwoorden
zuigen eten lachen kruipen lopen leren
ja te antwoorden met twee woorden
of als nee gevraagd is nee
altijd met fatsoen op je tronie
te trouwen in de wolken
je werkt in het vertrouwen
dat je ongezien aan een toekomst…
Passie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
3.323 ik wil je warmte bij me voelen
kruip even dicht tegen je aan
om door je haar te kunnen woelen
voor ik naar huis zal moeten gaan
ik hoor je plots zachtjes hijgen
korte kreunen in mijn nek
om vervolgens maar te zwijgen
want jouw adem maakt me gek
ik open eerst je zwarte hemd
kleine knoopjes, oh zo vele
waarna mijn handen ongeremd
jouw lichaam…
Laat mij maar sporen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
558 Geen treinen razen me voorbij
nee ze kruipen voor mijn voeten
ze smachten dat ik ze zegen
pet op, fluit uit met spiegelei.
Hoi, ben jij er ook? wat doe je hier?
hoor jij niet allang dood te zijn
zit je weer te plagen met de stuipen
op het lijf jagen van weerloze mensen?…
mijn liefste...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.183 's nachts kruipen we tegen elkaar aan.
geef ik je kusjes op je wang,
knuffelend..hou ik je vast
de hele nacht lang,
fluisterend..vertel ik dat ik van je hou.
juist vandaag mag iedereen weten:
oud worden doe ik alleen met jou..!!…
Ochtendblues
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
798 sluipt aarzelend binnen in de kamer
en ik ontdek dat de kat met muizenissen stoeit
De koffie werk ik samen met het nieuws naar binnen
Het is zo’n luie ochtend die me maar matig boeit
De rozen staan geel en flets in hun vaas te treuren
en ook het fruit lijdt duidelijk aan een ochtendblues
Vandaag kan zelfs geen lange douchebeurt me helpen
Ik kruip…
"Twee ikken"
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
724 dus kruip ik veilig
in mijn hoek
waar gevoelens mijn
beeldscherm "volschrijven"
Ik heb twee ikken...
één héél open,
blootvoets op het strand
onbevangen als een kind
de ànder
teruggetrokken,
deur gesloten, veilig thuis
totdat hij haar daar weer vindt.…
Onbekommerd
gedicht
3.3 met 19 stemmen
9.328 kwaadsappige dampen
over haar daken vol televisie-antennes
en duiven, waarboven de hemel
licht wordt en weer donker, sterren
balanceren een paar minuten op de spits
van een kerktoren, carillons
mengen hun valse stemmen in
de oorverdovende musique concrète
van auto's, ambulances, pneumatische
boren, sloophamers, hei-installaties
en overal kruipen…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Die me doet ontwaken en me
vlug achter de p.c. doet kruipen.
Ik ben alleen bang dat ik veel
te vrolijke herfststukjes zal
gaan schrijven en dat kan
natuurlijk ook niet. m'n
muze blijft voorlopig nog stil.
(Muze: inspireer me dan!)-…
eenzame dromer
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
622 ik duik in jou, mijn dichter
en waan me even je minnares
op lippen zonder spreken
een eerste geliefde bemint je niet beter
zoals ik je stem
onder het licht van begeren
de roep naar geluk, het vragen naar’ t schoonste
je aanraking zo zomers en teder
ik murmel je ’s nachts in de lucht
van mijn longen, kruip in je woorden
om de…
Golven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
744 De zee is golven meer dan zat
Ze willen altijd bovenop
En dan dat schuim op elke top
Of ze de beste zijn van ’t wad
Al dat gebulder lijkt een straf
Ze rollen bollen steeds maar door
Als ‘t even kan kruipen ze voor
De zee wil van haar golven af
Ze drijft hen langzaam naar de kust
Alwaar ze op gezette tijd
Hen één voor één het land op smijt…
'Grijze' liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Toen we elkaar leerden kennen,
kon ik wel in een hoekje kruipen. Zonder woorden.
Omdat je me zo aardig leek,
durfde ik ze niet uit te spreken.
Emoties slingerden in allerhande talen door mijn ouder wordende lijf.
Toen onze ogen elkaar diep beroerden,
kon geparkeerd verlangen weer de keldertrap op.…
Geinspireerd door de Heilige kerkvader Augustinus
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
611 haar glans verdrijft
Ik huiver
en zie het
ontelbare
heer der sterren
en vragen
dwarrelen
door mijn hoofd
Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de zon
Voel de
warme straling
die volstaat
voor het zaaien
van de dag die
in kleuren ondergaat
Dieren wemelend
in het water
fladderend in de lucht, en
ik zucht, kruip…
Mijn vriend, de blonde dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Ik keek in de ogen van de dood,
en kende geen vrees,
witte, bekorste lippen,
een raam als een spiegel,
vervormt geen waarheid,
geeft geen kijk in de ziel,
slechts een blik op het sterven,
geen angst aan een eind,
in de vallei in mijn mond,
waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen,
resteert een slechte smaak,
opborrelende woorden kruipen…
Zondagsdienst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
527 De kerk staat er groot en bangmakend bij
zo op deze vroege mistige zondagmorgen,
de klok luidt, uit alle hoeken en gaten moeten
mensen nu kruipen en braaf de kerk betreden.…
Je bent niet niks waard
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.109 Kruip niet in je schulp.
Zit niet jezelf te jennen.
Geen benevelde gedachten.
Zelfrespect gekregen.
Je mag opstaan.
Je bent niet waardeloos.
Ieder mens heeft een hart.
Maar het leven is zo broos.
Vol zorgen en smart.
Maar je kunt er wat van maken.
Zoek hulp.
Leer jezelf kraken.…
PETRA 'S ONTDEKKING
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 _ heerlijke wenkgeur
vol roepende vragen
diep snuiven
voorzichtig tasten
fijne sierlijke frommels
die ontvouwen verbieden
drie bijen kruipen
almaar over haar nagels
brommen dof vriendelijk:
"menselijk wezen
zie je vondst eenvoudig
wees blijmoedig
bij open zegeningen
eeuwige geheimen
van deze bloem"
moeder vreest
breekt het zoete…
Vogeltje zingt te vroeg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
678 Kruip nog maar even weer in je warme
nestje lieve lente brengende lijster,
je mocht eens een rochelhoestje oplopen.....…
Broekzak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Een voetstuk laat wankelen,
doet op handen en voeten kruipen.
Zachte woorden helpen niet,
harde blikken werpen vragen op.
Zwaartekracht van helder denken
zet de wereld op z’n kop.
Amberkleurige gewaden
verwaaien tot glazen handreiking.…
Kalig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 Kon ik kruipen, kroop ik langs hem omhoog,
had ik handen, had ik ze om de vogels en
bladeren gevouwen, ze vast gehouwen,
had ik een stem, had ik misschien
geroepen om op me te wachten
even nog, in gedachten tenminste.
Welja. Het is er herfst voor.
Mijn boom en mijn raam ervoor.…