687 resultaten.
De Tempel van Verraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Ze stapelen leugens,
verstoppen misbruik
onder lakens van hypocrisie,
achter maskers van gebed.
Geen biecht kan deze zonde wassen,
geen heilige doek het bloed verwijderen.
Dit is geen vergissing,
dit is verraad,
en het zal vallen —
als het licht,
als gerechtigheid,
als waarheid die breekt.…
Gedichten ziften
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Critici die zichzelf niet kennen,
ventileren oordelen.
Wie een criticus kritiseert,
is een criticaster.
Criticasters ziften muggen,
of neuken mieren.
Critici die zichzelf kennen,
ontmaskeren criticasters.
Teksten blijven ze schrijven.
Meningen blijven ze delen.
Oordelen slikken ze in.
Dichters ziften hun gedichten,
liever zelf.…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 Als alles mij teveel is
Verdwaald in mijn bestaan
Uitzichtloos mijn deel is
Te moe om door te gaan
Verlangend naar wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me…
levensspiegel
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.567 plaksel
weinig plussen, veel meer min
in de dagen van het duister
lijkt de zon voor altijd zwart
zoek je schaduw voor je angsten
demp je ’t schreeuwen van je hart
in de rusteloze nachten
brengt de dag een nieuwe strijd
tegen onbegrepen woede
met als bron “verleden tijd”
in de luwte van emoties
twijfel je aan wie je bent
zorgt een masker…
Vader
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.734 Misschien lijkt dit je niets
Zit je verveeld te mokken achter je grijze masker
Toch is dit niet de apocalyps die je verwacht
’t Is de gloed van m’n vuur dat je afschrikt
Wek de klank die slag om slag terugkeert
De wekker tikkend, levend in je zachte handen
Razend, gierend de tijd ramt aan de poorten
Alfa tot Omega, illusie tot de muur
Verleden…
Oudbakken rapvers
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.501 verveling bezweren
met muziek die door iedereen kapot is gedraaid
en wildplassers kan ik 's nachts op straat doen
protesteren tegen daglichte meneren die de nacht
willen regeren
en ik kan steeds meer zinnen
die niets beweren
gebruiken als pillen om een feestje te versjteren
ik jaag dames en heren in een vloek uit de kleren
om met woorden te maskeren…
gedoodverfd
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.015 dragen haar
hoofd, zij staart zich blind op zijn
rug, de schotwond spreekt niet terug
langzaam valt er licht op de vloer
een spelonkje opent bundels stofzaad
daarmee staat de tafel ineens in bloei
ontbreekt chlorofyl en spat het bloed
uiteen in een palet van oorlogsgeweld
haar gezicht lijkt op verwrongen staal
roestvrij en gevat in een masker…
Zoete broodjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
793 Want al die bussen bosgeur raken geen tedere snaar,
maskeren slechts de putlucht van een royaal urinoir.
Daar riddert hij de rug van elke kozak beschikbaar.
Hoewel de stank verdicht zo, is het vers veel minder zwaar.…
Charme
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.989 evenzo door,
van tak naar tak de vrijheid weer gevonden,
vleugels gespreid voel jij je niet gebonden
eens gewond opnieuw vervlogen in de open lucht,
links en rechts geen raad nodig wederom op de vlucht,
zwevend met blinde ogen naar het vertrouwelijke verleden,
fladder je toekomstgericht…maar het werkelijke vermeden,
met helder gefluit maskeer…
kleurloos einde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.236 - kan ook elektrisch -
kleurt aangezicht
rood
of polsen
snee
warm goudbruin
toast met beker
- galgenmaal –
en ledig morsig
tot op de bodem
bordeaux vuurvlek
op borst
voor kogel
stoort niet lang meer
neem plaats in
cabine zonder masker…
Hoe zou het zijn
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.974 het zijn als ik blank was zoals jij
Zou ik dan meer kansen hebben in de maatschappij
En niet in een hokje worden gestopt door de tegenwoordige tijd
Hoe zou het zijn later te kunnen rijden in een bmw
Geen zorgen hoeven te maken over mijn hypotheek
Lekker kunnen vissen langs de beek
Hoe zou het zijn dat ik kan zijn zoals ik wil zijn
Mijn masker…
Gemaskerd Bal
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.225 Welke kant ik ook op kijk
overal zijn tralies en muren
En als ik ze allemaal vergelijk
zal het niet lang meer duren
Dat ik ze op me af zie komen
Durf niet eens meer te bewegen
Liever met de ogen open dromen
Met alle gevoelens verzwegen
Vooral geen emotie willen tonen
Automatische piloot staat aan
Tussen de maskers van de hel in wonen
Hoelang…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 Zal ik moeten zeggen;
" als ik ben gedwongen
mijn masker af te leggen
de muze heeft gewonnen."
Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het korte leven, zoveel
energie aan poëzie te geven?"…
De Kluis
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
751 velen
het kon niemand ook gek veel schelen
knettergek niet goed bij zijn kale hoofd
hij had hen al meer miljoenen beloofd
Na zeven jaren werd het graf ontruimd
de delver neuriënd ploeterde goed geluimd
ruimde de beenderen en wat spaanders hout
de resten die men van een ieder overhoudt
Maar wat wonder lag daar in het licht
het doden masker…
ver van mij
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
674 mijn masker nam ik af
toen ik voor jou viel
maar jij
kwam te dichtbij
en kraste
koude winterwoorden
op de ramen
van mijn ziel
ik dacht toen
dat die woorden
voor altijd
bij mij hoorden
en leefde lange tijd
in de echo
achter die leugen
als bevroren
maar niet alles
ging verloren
in die kilte
want nog steeds kan ik
de warmte van…
Meesterwerk
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.697 ben dat meisje van Vermeer
waarvan de mensen weleens lazen
lippen groot als Zeppelins
die ik zo gaarne exposeer
Mijn boezem is een monument
met siliconen opgeblazen
als ik omval - zoals laatst
dan stuiter ik nog zeven keer
Ik ben dat meisje van Vermeer
dat er haar jeugd weer in wil halen
met wat knoopjes achter oren
waarmee ik de tijd maskeer…
Kramp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Want onder hun schijnbaar zekere blikken
schuilen meer dwangbuispatiënten dan de
statistiek beweert en achter de vrolijke
maskers van hun vastberaden status drijven
de moeraswolken van het voortrollende
schrikbewind.…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In het beloofde land tasten
de eenvoudigen van ziel in het
duister, ze zijn de daklozen
onder de purperen zon en zijn
allang de goddeloze beloften
moe, papieren regels rotten
in het hout, een leger wormen
splijt de houten wereld open,
bedekt het labyrint van de aarde
met hun koele maskers toe.…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Ik scheer langs de diepe
dalen van goede bedoelingen, die aan
de voortvarende moed voorafgingen,
het euvel vermomd door het lange
zwijgen achter de vele maskers van de
dromen in een kleiner wordende paradijs.
Het mooiste voor een mens is,
“ te dromen met de ogen open”.
Shakespeare…
onbeantwoorde liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 Met een masker.
En ren weg.
Ik kan me niet overgeven
Of je kwijtraken
Omdat je me toch niet wil.
Dat zou ik dan toch weten.
En toch kijk je me soms zo aan
Alsof er iets fout is gegaan
Toen we beiden nog single waren.…
WORSTELEN MET DE PLOOIEN VAN DE TENT
gedicht
3.0 met 28 stemmen
11.720 Bont gezelschap, groot inloopfeest
lampionnen, maskers
en een optocht met een staart die groeide.
Een draak van een verhaal.
Toen de muziek ophield
waren wij de enigen zonder stoel.
We liepen naar buiten de nacht in
om een & in de sneeuw te pissen.
Ergens hoog links boven ons
trokken ganzen luid gakkend over.…
Grootmoeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 liegen
tegen iedereen die het niet horen wilde
tot je stierf met drie tikken op je kist
was je meisjesnaam niet een roofdier
en heb je zo goed leren vloeken
omdat je mij iets wilde leren
zaten er achter elke letter die je sprak
niet honderd ademkreten van haat
naar alles wat niet was in jouw bestaan
was je niet een leegte met een masker…
Achterblijven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.494 luisterend oor voor je zijn
Men zegt dat de tijd alle wonden heelt
Maar tijd dat is zo'n wijds begrip
De wonden zullen helen maar nooit helemaal
Het leven gaat verder maar nooit meer zoals het was
De pijn die je nu hebt om wat mensen van je denken
Ook die pijn zal gaan vervagen
Zij zien alleen maar je buitenkant
En beseffen niet dat je een masker…
Herboren,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
504 Ach, de dood is maar een
korte stilte in de levensloop
van taal, als de tijd het
masker even vallen laat.
De Poëzie de winst opeist,
het laatste woord verbindt in
stervensweeën van ontroering
en dit als ongrijpbare adem
in het geheugen lijst.…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 Onzichtbaar achter het masker van het
lot, moet het bruisend hart eerst de
tol betalen voor ik opsta uit de
barenspijn,voordat ik je weer ontmoet.…
Kortverbranders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Zijn mijn ogen dan blind in de nacht
die mij soms die voorgesneden maskers bracht
ze brengt namelijk in dromen heel veel pracht.
Soms de humor van een bekende stem
waar ik dan glunderend graag aan wen
ook na uren dat ik weer ontwaak klaarwakker ben.…
Het weglachen van wie we zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Die zichzelf vanaf dat moment zonder die
verplichte maskers durven te erkennen.
En hun plek in de samenleving alleen voor
hun ware ik durven te bestemmen.…
Waaiers
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.774 de lucht
op het strand doet een toneelspeler alsof hij schelpen zoekt
de wind ruist door de gingkobomen
en in de lucht gaat een vliegtuig, zo langzaam dat het stil lijkt te hangen
sommige passagiers bladeren in een tijdschrift
andere passagiers kijken naar andere passagiers, en naar buiten
jij hebt je ogen dicht
en je hebt er een masker…
Kattenbroek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
605 Architectonisch rijk vol avontuur
Drie continenten in een ring
van vuur
Als hof van integratie der gedachten
Naast een donjon een middeleeuws kasteel
Aan stuurboord in de nijl een piramide
En voor de mui toont kaal en plompverloren
Een priapus zijn naakte rode steel
Fonteinen ruisen in het emiclaer
Le va et vient gaat schuil
achter een masker…
Helaas
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
387 einde
populieren wiegen
niet van wind maar van iets dat ze weten
gooien stemmen naar elkaar
vogeltaal zonder ondertitels
hoog heel hoog
een vliegtuig tekent iets
bloemen of barsten
op een doek dat niemand ziet
de zon tast aan mijn voeten
zoals een kind dat geleerd heeft
dat zacht niet hetzelfde is als veilig
ik draag een dons masker…