1610 resultaten.
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 het kleurige van de zomer
de boterzachte bloemen
een nesteling in het groen
het onverwachtse
gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking…
Schaduw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 schaduw
dat je daar voor kiest
jezelf zodoende voor mij bevriest
wil je mij het liefst ontwijken
of ben je ongrijpbaar schuw
in ieder geval trek je de nacht
verder naar je toe
ik die naar je lacht
botst tegen een “ duistere” macht
die zegt, laat me met rust;
“ Ik toon je niets “
enkel jouw schaduw
onbegrijpelijk,
onverwacht…
Aangenaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
780 Als een uitgestippelde route
kwamen we bij je aan
Onverwacht en ondoordacht
moesten wij daar staan
Samen aan je graf
wij zo met zijn twee
Ik stel hem aan je voor
Is dat geen leuk idee?…
In zomers blond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 tussen zonnestralen
strakte frisse wind
met onverwachte vlagen
in zomers blond
speelde hij met licht
tussen verwaaide haren
joeg langs strand
een handvol zand
over bruingebrande lijven
maar op de boulevard
flaneerden engelen
in hun luchtig verenkleed
de zon scheen fel
kou kende geen genade
er was geen warmte van de hel…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
ONDER VREEMDEN
gedicht
3.3 met 19 stemmen
13.565 En altijd denkt het dat hij komen zal:
Vandaag niet meer; maar morgen, onverwacht -
en droomt van hem en roept hem in de nacht.
Ik wacht u, Vader van de overwal.
---------------------------------
Het sterreschip (1980)…
Geen kerstboom dit jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
882 Volgens Lucas verschenen de engelen onverwachts en met velen.
Deze lezing blijft tot de verbeelding spreken.
Voor mij aanleiding om hiervan een denkbaar beeldverslag te maken.
De locatie is nu ons polderlandje!
Een mooie plaats voor viering van dit grootse moment.…
Nog altijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 is het niet te bevatten
het gemis hemelsbreed
vanaf het moment
dat jij voorgoed
jouw ogen sloot
totaal onverwachts
zonder een woord
van afscheid
stelde de dood
ons voor een
voldongen feit
jij zou nooit meer
de zon onder zien gaan
vogels horen fluiten
jouw kleinzoons op zien groeien
de kinderen bellen
nu doe ik dat
maar dan anders…
In het ongerijmde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Wanneer mensen elkaar begrijpen gaan,
wordt er onverwacht op mijn deur geklopt.
Hallo rijm! Wees welkom!
Woorden vinden elkaar ineens spontaan,
in gedachten die vanzelf gaan rijmen.
Gedichten brengen mensen rijm,
binnen een ongerijmd bestaan.…
Zonder jullie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 Wij lagen in bed, jij, jouw ziekte en ik
een trio dat steeds meer in elkaar
werd geschoven tot twee, de één verlieten
het huis te groot geworden leek
Overal bleven jullie, sporen nog te zien
foto’s, gedachten, brieven en ook
stemmen, die onverwachts spraken
van een wondermedicijn
onmogelijk uit te spreken
zonder in een pijnlijk
gelach…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Een laatste sneer
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
416 ze weet ze
feilloos te vinden
mensen die met
schrapen de wereld
steeds hoekiger maken
waarvan woorden
de verbondenheid
verstoren in het
vriendelijk en respectvol
omgaan met elkaar
een laatste sneer
dan verdwijnen
nooit iets positiefs
in het onverwacht
verschijnen als surprise
ook hun afscheid
opmerking glijdt
vaak vol venijn…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 Momenten van wisselend geluk
verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen…
Oude Kat r.i.p.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.345 Het kwam toch nog onverwacht
Je verloor heel snel je kracht
Kon niet meer op je pootjes staan
En we besloten, je mag gaan
Vanaf vandaag is ons verdriet
Dat jij ons voor altijd verliet
Wat ons nu rest, is naast wat as
Herinnering aan hoe jij was
Toch liet je ons niet in de steek
Toen het leven uit je week
Je mocht net gaan, het was je…
Hondenleven?
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.136 Dan, op een onverwacht moment...
als ze voor 'n etalage staat te gluren
naar nóg sjiekere strikken en kleren
...spurt ik naar de tekkel van de buren!…
eeuwig verloren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.180 in eeuwigheid verscholen
diep verborgen dromen
door jou heb ik gevonden
wat eens verloren was
het geheim van deze liefde
eenvoud is de kracht
tederheid en dromen
vervolmaken haar in pracht
gevoelens uit het hart
diep gesmaakt verlangen
eenmaal onverwacht
eeuwig blijven hangen
deze liefde samen
zal niemand ooit beschamen
jij bent…
Afstand
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.088 Deze koude komt niet onverwacht
elke keer dat ik dit seizoen inga
besef ik dat ik deze koude weer tegenkom.
Door de wind uit elkaar getrokken voel ik de afstand
ik hou je hand vast
maar ik voel hem verstijven
hou me steviger vast, ik verlam
dat ik hierdoor keer op keer onder je ogen weg glijd…
ik wil aaien
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.652 laat mij dan maar blazen
hoog van de toren en
soms eens onverwacht
als een kille bries om
de hitte te verdrijven
van een etmaal vol gloed
zal ik de haartjes aaien
die mij fier rechtop begroeten
op je prachtig albasten armen
zo onwaarschijnlijk krachtig
in het vasthouden van wat
soms te vluchtig lijkt te zijn…
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 in de verte lijkt het op een vlucht
kan ik er komen
de ruimte schijnt er
onlosmakelijk
verbonden
met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
Een punt er achter
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
957 ik zet een punt
zomaar
zwart van tint
het blijkt meer dan een stip
die is minder ruimte gegund
doch wordt vaker
in de verste verte bemind
zo toon ik enkel
soberheid
met een pen
en wordt dit teken
vaak als onbeduidend
beschouwd
maar ook getuigt
het van een einde
soms onverwacht
men had dan liever aan
een verwachtingsvolle…
Zweem
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
519 Trein/olieverf op doek/1975
Drie stellen
met loc
Zweven door
het land
-------
Over en
in groen
Onder een met
Wolken
Gesloten kap
-------
ONVERWACHT
Op naar het
Oosten
Rechtstreeks
helaas
-------
Met over
stappen
Met en door een
Landschap
Recht toe.…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
Amper koud in de lucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 GEDICHT VAN EEN ZENDER
Bleek je teint
Star de blik in
Je ogen waarmee
Je doelloos het
Leven inkijkt
Aangetast door de
Onverwacht gure poollucht
Eind maart is het in je
Hoofd ook onder de
Min-vijftien graden
Gevoelstemperatuur
En als je al woorden
Spreekt dan verdwijnen
Ze als sneeuw voor de zon,
Amper uitgesproken of…
Blessuretijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Die het leven
Had opgegeven,
Die dag in de
Schaduw van onleefbaar
Beton waar de vogels
Zich voor zo ver
Ze er nog waren
Tegen te pletter
Vlogen -
Kwam in veilige haven
Met gesprekken die er
Werkelijk toe deden
En naar behoren bedeeld
Met farmaco -
Het leven dat onverwacht
Terugkwam maar niet kan
Voorkomen dat ik
Met…
In stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 In stilte hebben
We je gekregen
Waar wij je
Met zoveel vrolijkheid
Verwachtten -
Voor je geboren werd
Was je al in stilte
Gestorven,
Zijn we onverwachts
Bevallen van de dood
In liefde opgedragen aan onze zoontjes
Rikkie * 29-09-1989 + 29-09-1989
Rik * 25-07-1990 + 25-07-1990
Van papa en mama…
Nog even dwalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
447 ik heb je onverwacht
weer teruggebracht
uit de chaos van de tijd
je opende verschrikt
je ogen in een eerst paniek
herkende de omgeving niet
pas later vloeiden
beelden uit je droom
ineen tot werkelijkheid
je zag mijn lach
wilde nog even dwalen
maar ik wist je terug te halen
samen op de bank
hebben wij de tijd weer
helemaal in…
Stukjes ziel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
500 soms zie ik
stukjes ziel in een
onverwacht gebeuren
een oogopslag
of lieve lach zij
kleuren ineens mijn dag
het zijn intense
geluksmomenten
die ik meer zou wensen
het zielenleven
lijkt in zijn roerselen
ons laatste groot geheim
alleen de pijn
kent iedereen uit
een heel diep ervaren
laat geluk maar komen
in een nieuwe dimensie…