1883 resultaten.
Berlijn
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
963 Berlijn
Je bent soms net ik
Berlijn
Half in de steigers
Lopend door mij
zie je wegen die snijden
en straten die omarmen
Kille gebouwen,
onbegrepen architectuur
en pleinen die verwarmen
De geschiedenis
Daar zal het niet meer aan ontkomen
Het hart blijft kloppen
De rivier zal altijd blijven stromen…
sterrenpracht
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
542 jij bent de wolken doorgetrokken
de dag is aangebroken, niemand ziet je dorp meer
snijd letters uit de maan
schrijft brieven aan de hemel
wees niet bevreesd een fout te maken
de zon is je vlakgum
een rivier van zinnen zal hier ontspringen
als jij je uitstort daar in die sterrenpracht…
Begrepen stilte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.263 De tranen hebben
een lengte naar droogte
aangelegd
maar jij hebt in mijn stilte
rivieren zacht weten
te verleggen in beweringen
van kerels net als ik
is er een stilte vergeten
onder luierend wintermaanlicht
blijven de levenden onder ons
opzien naar dode dierbaren
omdat ze nog niet zijn vergeten
in herinnering bijna met ons wenen.…
rimpels in het water
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 tranen vloeien
niemand ziet
wangen blijven droog
ze staat daar maar
aan de oever
van de rivier
aan haar voeten
kringelen
rimpels in het water
ooit gooide zij een kiezelsteen
ze schreef haar boek
zo vol van leven
nu staart ze naar
de rimpels in het water
haar hand blijft leeg…
Regen uit buien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 ik verzamel
bossen om
oerwoud te maken
wolken
die de tornado
laat draaien
regen uit buien
rivieren die water
in zee zullen spuien
zonlicht dat leven
gaat scheppen door
groei en bloei op te wekken
dankgebeden van hen
voor het zijn hier op aarde
in menselijke waarde…
Tuonela
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
683 op de donkere rivier
de creatie gracieus
hoe sneller de stroom
het lied betoverende,
majesteitelijk aanzien
het rijk kan ook mooi zijn…
als eenzame schoonheid
zwemt zij daar
smart en zwart
zijn even vergeten,
bedrieglijke droom!
teister mij niet langer!
toon de werkelijkheid!
onthul eindelijk!…
Mijn boeken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Boeken over mensen
over hoe zij op hun zoektocht gingen
rivieren waren onrustig en breed
zeeën waren diep en wild
woestijnen waren echt droog
zelfs geen fata morgana verscheen daar voor hun ogen
hun strijd om te overleven
over deze mensen en hun reis
verhaalden mijn boeken
maar zij zaten op hun Ikea bankstel.…
De andere helft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Gisteren, vroeger en nog levens ver
wil ik je weer ontmoeten
verlangen onstilbaar, meer en meer
ik wacht zo'n duizend jaar, echt waar
je zal me vinden en herkennen
mijn ogen, hart, totale wezen zien
rivieren vloeien samen, onvermijdelijk
het tijdstip volgend dat het juiste is.…
Anu is haar naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
617 zij - de vrouw hoort
roepstem van leegte
die in haar buik ontspringt
en gaten slaat in haar ziel
tot zij zich buigt
naar de aarde
die haar verleidt
naar goden in bomen
en naar goden
die rivieren bevolken
dan groeit zij bezwangerd
uit haar schaduw
als Godin verheft zij zich
naar de lichtende zon
die zij omarmt en omvat
zij is…
Regenspiegel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Verloren tranen
noem je in liefde
regendruppels
herinneringen
voor het brein
tijdens vervagen
van gevoelens
je draagt een oude koffer
waar de rivier het land verlaat
met een kaartje voor de trein
in gedroomde werkelijkheid
neem je afscheid
van de regenspiegel
die achter de toekomst kijkt.…
verdwalen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
572 niet langer
zoeken we
de weggewaaide kaart
de gemiste afslag
evenmin
doelloos
dwalen we
langs het stroompje
dat uitmondt in
een brede rivier
overgeleverd
aan de inktzwarte nacht
zetten we
voet voor voet
door onbekend gebied
is er een weg terug?…
Een mooie vrouw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
762 Wanneer de merel zingt
zie ik je flaneren
jouw lijnen
als een landschap
vormen rivieren
in hoopvol verlangen
jouw lichaam
houdt mijn drift
in toom
als de vleermuis vliegt
koester ik mijn dromen
aan jouw boezem
jouw lichaamsvormen
mediteren mijn gedachten.…
Echo in de nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
561 Hoe weergaloos
is de echo in de nacht
nu alle bomen zwijgen
in het tekenland
van mijn verdriet
waar het potlood
zwarte lijnen trekt
naar een rivier
van tijdloze woorden
om de stilte niet te horen
die zwijgt in mijn hart
om de liefde niet te vermoorden
die bij me bleef toen jij stierf
in al die mooie woorden.…
ze hangen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 druppels
vallen niet
ze hangen
in de lucht
gaan dan vlug
weer terug
het water in
ze duiken
met een plop
hun kop kapot
in plassen
op de grond
springen
ze op
van sloot
naar beek
dan de rivier
in zee en oceaan
met wolken vlug
dan weer terug
het vallen
is gedaan…
Elegie
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.082 Op bizarre wijze
verstrikt en droog gebloed,
lijkt hij nog het meest
op een verfrommelde landkaart:
geronnen rivieren volgen
het besmeurde relief van zijn veren.
Uit een donkere plek
onder zijn verwrongen nek
groeien rode bloemen.…
Heilige Vrouwe
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
996 in die stille, sobere kapel
trof mij haar toegewende blik
onder flakkerend licht bedolven
vloeide iets van heimwee
naar oude geuren en vrome
gezangen
hier, op het grazige boerenland
tussen zwijgzame dorpen aan
de glimmende rivier
vermoedde ik mijn vaderhuis
en moederschoot, droomde ik
mij ooit geborgen…
In jouw ontwakende ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
556 Diep-blauwe oceanen
die al het bestaande
ontluisteren van zijn
donkerste weemoed
die al het bestaande
mooier maken
Het wolkeloze zenit
van het noorden
en het zuiden
elk leven voedend
met een azuren gloed
paarlemoeren rivieren
die het lied aanschouwen
der ontwaakten,
nimmer bewust
van de duistere nacht…
de bron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
787 verborgen ergens hogerop
ligt de bron
water vult een greppel
't is niet meer
toch, een dam kan de stroom niet stoppen
stil stijgend
tot die overloopt
het gaat verder
greppel, sloot, beek, rivier
en weer even onzichtbaar als het begon,
eindigend in zee
of..
is dat de bron?…
Zwerver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
594 je klimt over bergen
zwemt in rivieren
bezoekt stad en land
ziet de wijde zee
waar komt toch je
gulzige zoektocht
eindelijk tot rust?
steeds wisselt het decor
van alle aardse dromen…
eiland
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
778 De aarde is een eiland
die drijft in de zee van materie
zij drijft
cirkel rond mysterie
in de oceaan van dit geheel
heelal zee van het bestaan
binnenzee de melkweg
en wij liften mee
als stokers op zee
de eeuwige rivier
zwem of verzuip
het is een oneindig
oud gebruik…
Gewoon hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
715 Beminnen doe je altijd ergens,
in een land, een stad, een bed,
of op de oever van een rivier.
Of gewoon hier.…
Géen Vis
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
924 het drijft voorbij in de rivier
kijk toch, een dood vrouwenlijf
met beide ogen open
armen en benen bewegen mee
met de beweging van het water
wanneer zou ze zijn vermoord?
straks nog even gras maaien
morgen zal het weer regenen
laten we maar stoppen met vissen…
wankelbaar evenwicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
639 Zonder puurheid aan te tasten
dragen wij de lasten van onze natuur
driften eilanden bodem zoekend
losgeslagen in de branding
vulkanen barsten onder pressie
in agressie overstromende rivieren
even wijd als diep breuklijnen
onder zoute zeeën in het licht
van een wankelbaar evenwicht.…
Ontregeld
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
505 De regen is boos
diagonaal giert zij
de zon negerend
gedoogt zij geen boog
Haar ritme is verstoord
zo laat zij rivieren overstromen
bergen veranderen in modderstromen
en brengt zij doodt en verderf
Op Afghanistan regent het TNT
in een eindeloze dorre vlakte
Beursgenoteerd
waarvan akte…
fee
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
2.160 in het bos
van de eenzamen
ontwaak ik
in een leven
niet van mij
voorbij
schieten de beelden
en ik denk
aan haar
haar gezicht
dat ik verlies
ik dwaal
verloren
tussen de bomen
op zoek
naar de stilte
waar ooit
de rivieren
van verdriet
niet meer stromen
ik voel mijn tranen
kolkend
langs mijn wang
en ik ben bang
zo bang…
foto als gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
752 zoals de dochter
van de dichter
haar vaders kijken
heeft georven
maakt ze een foto
'het vergezicht
van de rivier'
in wazig tegenlicht
over 't water en noemt
het haar gedicht
zó eenvoudig soms
kunnen dingen gaan
door tederweg te zien
en te beschrijven
als een fraaie vorm
van het vastleggen
van iets voor later…
er zijn uren
gedicht
3.4 met 34 stemmen
23.878 Er zijn rivieren met oevers vol boterbloemen
Zonder jou.
Er zijn wegen zonder jou. Zijwegen, ongelukken,
greppels.
Vlinders zonder jou zijn er, distels. Ontelbare.
Er is mismoedigheid zonder jou. Laksheid. Angstvalligheid.
En er gaat geen uur voorbij,
Er is nog geen uur voorbijgegaan.…
Blootvoets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 De rivier laat zich zien. Het licht
weerkaatst van het spiegelend oppervlak
een ijsvogel maakt kringen in het water
forellen knabbelen aan onze tenen tot jij
iets zegt over de vraatzucht van piranha's.
Zou dit beeld ons kunnen vervangen
zich afvragen wie wij zijn en kloppen
op de deur van ons bestaan, van hemel en hel?…
Aan zijn zeer netelige draad
gedicht
3.1 met 8 stemmen
7.516 Zodra hij
de bodem heeft bereikt, is dat het teken
dat de rivier zijn bron heeft bestormd.
--------------------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1990' (2010).…
Ondanks
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Alleen de bomen spreken geluidloos
naamloos in groei van de natuur
rivieren worden smaller in ruimte
in gedachten zonder poëzie
beschrijf je landschap in een boek
alsof er niemand jou kent
ondanks jouw zwijgen is er een verhaal
in de beeldentaal van tederheid
leeft het schaduwland in gedachten.…