1296 resultaten.
Stammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Prinsheerlijk liggen ze te rotten
gevallen stammen na een storm.
Geleidelijk vervalt hun ronde vorm
tot pulpachtige overschotten.
Het deert ze niet zo te vergaan.
Van top tot teen begroeid met mos
schenken ze voedsel aan het bos
en vele beestjes een rijk bestaan.…
de pluk van vrijheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 mijn boeket doorstond
de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee
halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt
het aardse draagt zo zwaar, het…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Het begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb…
Als ik.....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
570 Waar is mijn huis op rots gebouwd?
Als ik een Jood zou zijn:
waar vind ik een haven
gevuld met blauwe schepen
onder witte zeilen?
Waar zijn de mannen in ijzeren pakken
die mijn kant op kijken?
Als ik een Jood zou zijn:
waar bloeit mijn roos,
wie is mijn broeders hoeder,
waar stopt de laatste trein?…
denkend aan Paul simon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Nooit werd ik een rots
of een gerieflijk eiland
in de Pacific
Paul Simon kan zingen
wat hij wil
poëzie mag dan balsemen
demonen krijgt hij
zelden stil.…
eigengereid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
667 ’s morgens ontwaakte ze
met een helder inzicht
ze trok finaal haar roots uit
legde ze omzichtig maar
doelbewust in de pompsteen
en waste ze quasi vroom
met religieuze gebaren
ze schilde ze nauwgezet
op het huilen af en
deed ze bij de soep
later die dag
kwamen haar ouders
op visite en serveerde ze soep
de vlam sloeg in de pan
met…
Aflandig tij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
549 de rots en jij
kameraden in status
bewegingloos en vrij
samen een eiland
in het woelige water
van aflandig tij
het was jouw plek
waar de wereld verging
terwijl jij droomde
jij kende het stromen
keek ook niet om
wist wat er zou komen
jullie contact
was een plastische relatie
gingen er samen voor
waren een baken
in zee waar…
WEG AANWEZIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In een grote tuin
ligt de stapel hazelnoten
vergeten te rotten
verspreidt langzaam aan de geur
van gevallen loof
dat in de bosgrond
bedolven en verkruimeld
vergaat om leven te schenken
gelijk
Kerststemming ieder jaar
blij komt _ weemoedig weer verdwijnt
bij het dagelijkse doen
en gewone gebeuren
ingetogen stroomt
door het bloed van mensen…
verbinding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Tegenwoordig liggen de verbindingstekens
weerloos open
veel wind tussen de passanten
gezichten onder een witte ijslaag
dat vriest dat kraakt
bewegingsloos de tongen kapot
taalkundigen die zwaluw worden
en hun winterpak aantrekken
Het kwijnt en rot traag aan de nerven
van de woorden
huizen worden vergeten
takken tot blad straten tot…
Badende Susanna
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
725 als een waterlelie baadde ze
omringd door narcissen zich
wanende onbespied
twee mannen voelden hun vlees
en hun bloed met hun hart
en hun ziel
en hun zaad kwam tussen droom
en daad
zij waanden de witte waterlelie lief
te hebben vals
als zwarte kraaien en
als rotte appels
in de verte bij de grazende weiden
klonk een hijgend hert…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 Goud rot weg tot brons,
koude herfstwind geselt de takken,
een zwart gezwel in de tijd.
Mist kruipt over de graven,
zwart water spiegelt de wolken,
zonlicht is al lang gedoofd.
De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 ik heb ze weer
als rots gezien
de stukken steen die
in mijn handen wegen
ze delen plaats
en tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen…
De bron
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.287 In mij
is een warme bron
het borrelt en het bruist
't Is mijn ouderlijk huis
waar dit begon
In mij
is een heerlijk licht
het werd in mijn jeugd ontstoken
Er was geen rijkdom
maar warmte
op mijn ziel gericht
In mij
zijn klaterende beken
de oorsprong ligt
bij mijn zorgende ouders
Zij zijn mijn rots
in de branding
gebleken
In…
Voor één keer
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.153 Voor één keer, zonder zorgen,
op 'n rots uitkijken naar morgen.
Voor één keer, met open ogen,
weten dat we écht leven mogen.
Want hou je je ziende blind
voor al wat je op je weg vindt,
en doof voor elke tedere lach,
dan ben je dood terwijl je leven mag.…
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 zijn geliefde jonkvrouw is steevast
gevangen en gekluisterd aan een rots
en monsters geven niets dan last
dus telkens speelt hij ’t drakenspel
hij voelt zich dan bijzonder trots
als zijn dame hem bekijft, zo fel!…
weer een barst in mijn bunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
939 Weer een rots in de grondvesten
Van mijn krakende bunker
Die hoestend dit zwarte stof
De papieren lucht induwt
Ach, ze huilen en roepen
In breekgeluiden van pijn
Want elk keitje wordt
Een scherpgekante oorlogsrots
Gezwollen in de dooraderde brei
Van mijn voelen en schrijven
En ook de drukke stuurman
Van mijn domme ledematen
De fronten…
Rotzooi
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.053 het is een zooitje in mijn hoofd
oude gedachten liggen weg te rotten
ruimen van peinsafval wil niet vlotten
de humor is van zijn bron beroofd
het is een vieze troep in mijn kop
de ideeënontwikkelaar is overjarig
de geheugensterkte veel te karig
het wordt dementerend zelfs een flop
het milieu in mijn bovenkamer
is grondig verstoord de lucht…
Vulkaande in hectiek
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
811 je vulkaande
in hectiek
smeet magma tot
op hoge sferen
droop rood de helling
af in een steeds
opnieuw proberen
brak de rots
in een veelheid
van erupties
ik zag de onderkant
waar vruchtbaar groen
zich wortelt in een
eeuwenlange reconstructie
daar vond ik jou
je glinsterde in
ruwe diamant ik zag
en voelde je karaat
jouw glans…
Zij steelde in rozet
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
841 je zag die bloem
ze bloeide heel alleen
op kale rots tussen
verdwaalde stenen
je ging er heen
zij steelde
in rozet van
stugge bladeren
bang om zon en warmte
te missen in haar aderen
je rook haar strijd
de geur van overleven
zij had haar pracht
kleurde praal voor even
met warm geopend bloot
in donkerrood heeft zij
zich aan de…
En ik van jou...
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.352 Het heeft geen zin, je bent dan narrig en
voelt je rot door dat gekijf.
Goed maken is vaak het leukste daarna,
niet meer wetend waar 't nou om ging.
Zo eindigt menig meningsverschil,
zeg nou zelf 't gaat toch maar om één ding.
Je lief horen zeggen dat hij van je houdt,
waarop het antwoord logisch volgt...en ik van jou!…
David di Tomasso
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
784 Zure afdronk, deze rode wijn
Te jong bedorven, daar waar rijpen,
zoveel beter had kunnen zijn
Ik zag je teder kussen
met leder aan je voeten
Zo diep je de bal deed ‘crossen’
kaatst nu de leegte met venijn
Zure afdronk, dit rotte azijn
Te jong gestorven, moet ik begrijpen
en bestel louter nog maar witte wijn,
Daar in het “rode” geen…
de impulsman
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.551 zich kapot ergert
vanwege frikkerig zeiken
over puntjes komma's
zijn ontroering
leidde tot beroering
hij ontplofte
eerst zag men rookpluimen
uit de neusgaten
stoomwolken
uit de oren
toen vonkten toetsen
er kwam vlammend tekst
de ontvangers
schroeiden hun ogen
zij schreeuwden het uit
't gaat om liefde
die hem niet geriefde
rot…
samen kozen we pigmenten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
916 heb mijn kleuren neergezet
samen kozen we pigmenten
jij aardde meer naar grond
gekleurd door sedimenten
ik koos blauw
omdat het oceanen golft
maar strakkend voel je dan
de kou die onderhuids ook volgt
jij bruin en veel oranjerood
omdat je in de warmte van
de dag iets meer kan geven
dan je eigenlijk van jezelf mag
jij bent de rots…
even god
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
795 ik zo mooi fluiten
- nee mooi is niet het goede woord
zelfs fluiten niet - maar ik liep buiten
en wist, want voelde me gehoord
Geen kind'ren die hun ruzie staakten
geen prachtvrouw die verliefdig keek
geen zon die alles lichter maakte
en weer thuis bleek ''t dezelfde week
maar toen ik floot, vanmiddag buiten,
was alles beter, minder rot…
Samen één
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
2.487 Op een naakte rots
in de harde branding
van het leven
stond zij
alleen, verlaten
Toen kwam hij
die leefde
in de fantasie
van haar nachten
Hij omspon haar
met woorden
zo zoet
Ze streelden
haar droomgezicht
zo zacht
overspoelden
haar geest
met zalige extase
Toen zijn aura
haar aanraakte
ontvouwde zich
een wonderlijk geheim…
Plastic bloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
752 De roos die ik had geplukt,
rolde in een fabriekshal
van de lopende band
Toch smakte haar kus,
en smaakte naar
grind of grond
Het gestroomlijnde lijf dat
ik soms beklom, viel af
als een bergpad
vol steenslag
Inmiddels rot mijn hart
weg in 'n zompige wei
naast de Hoogovens
Wanneer water
Wanneer zand
Waar mengt men
koude lijven…
GEGEVEN HEERLIJKHEID
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.196 Mantasca saliber
stille vallei
verstoken van water
gapende kloven
adem je stof
in longen,
die smachten
overheersend
een rots
zuchtend
onder genadeloze zon
Nisolgar paflar
tintelende oase
kameleonachtig groen
vertedert
in hunkering
naar beroering,
die rimpeling
veroorzaakt
dorstlessende verzuchting
Malata tunka
gegeven heerlijkheid…
kom, lief, kom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.541 De rots in mijn branding,
mijn muur tegen pijn.
Vergeet nu eens even
dat mid-veertig gevoel
Laten we nog eens zweven
Ik heb zin in gekroel.…
en ons
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.428 verstrikt
in een web
gestrikt in jouw bed
jouw leugens
de woorden
uit je mond
verstoorde
mijn denken
de woorden
zijn waarheid
doorboorden
mijn waarheid
onwaarschijnlijk
pijnlijk
om de seconde
ruzie
een nieuwe wonde
gezonde pijn
een lijn
tussen ons
bedriegt ons
laat ons weten
wat we proberen
te vergeten
weg te stoppen
laten rotten…
Beth
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
985 haar rauwe strot krauwt
dwars door de huid tot op het bot
barrevoets tijgert the rockbitch
als een krolse kat die heftig uithalend
lagen oud vuil wegkrabt
het rotte leven blauw vibreert
water giet over haar verhitte lijf
met sensuele dansrituelen
haar publiek bandeloos begeert
groots draagt haar stem
Bottle of Jesus
ik zuip me niet meer…