Alle inzendingen over scherven

764 resultaten.

Sorteren op:

vlieg een handvol dagen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
mijn bloemen bloeien reiken naar licht bieden geur aan ieder die voor nectar zwicht ik maak toekomst met mijn beelden bouw uren van de dag totdat hun vormen mij vervelen en ik naar morgen mag droom scherven in mijn wereldje van glas ik breek het glazen heden kou komt dan niet onverwacht je daagt me uit met jou de vleugels te gaan…
wil melker22 augustus 2006Lees meer >

Vlieg een handvol dagen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 539
mijn bloemen bloeien reiken naar licht bieden geur aan ieder die voor nectar zwicht ik maak toekomst met mijn beelden houw uren van de dag totdat hun vormen mij vervelen en ik naar morgen mag ik droom scherven in mijn wereldje van glas ik breek het glazen heden de kou komt dan niet onverwacht je daagt me uit met jou de vleugels…
wil melker20 augustus 2009Lees meer >

In zwart zonder grijs

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 613
je fluistert je angst om me nooit meer te zien kom in mijn armen je doorschijnt al mijn woorden ik ben bang voor je handen om beelden van glas te breken uit liefde onze dood te sterven in rood bang niets meer over te houden angst voor de scherven stilte te erven je vervalt tot punten en strepen historie gewist je ziel…
wil melker29 augustus 2009Lees meer >

Ik ken je land

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.447
Ik ken je bressen als mijn broekzak, ik weet waar je linies liggen en waar ze lekken, ik weet wanneer je bodem brandt en hoe en waarom, ik ken het knielen, het breken, het scheuren, de scherven, de schoonheid zelfs van het er samen sterven, als oude vijanden, hand in hand.…

Kapotgemaakten

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 436
Ze vonden elkaar een tijd terug in ware liefde - maar de scherven van het verleden bleven scherp en snijden nogmaals hun lichamen kapot, doet hun geesten bloeden. Het residu is ontkenning van alle liefde en alle passie. Alles wegmaaien, het graf inkelderen. Immers, wat was is nog steeds en daar verandert niets iets aan.…

Terugkeer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Alles spat uiteen in duizend scherven, Maar het kind in hem is nog niet dood, Het is gestorven zonder sterven. Hij zou zijn moeders leed trotseren, kastelen op de vloedlijn bouwen, en zo hij kon, zijn vader eren, maar van zichzelf wou hij niet houden.…

Stoel 37 C

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.550
laat Waar windstil alles over slaat Een moederhart gebroken Wie kende er hun namen niet Hun toekomstdromen in verschiet Hun huis vol kamers levenslied Hun stemmen die verdoven Zo zijn wij in ons hart geraakt In bloemenzeeën allen naakt In sterven zijn wij pas ontwaakt Op vleugels weggevlogen Ik zwijg en voel hun hartverdriet In scherven…

Dode wortels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
tijdens de ontmoeting van schaduwen blijft taal verborgen in onontwarbare kluwen het zwarte bloed sijpelt aderloos door de hersenpan het ego heeft er weet van weerstand is pijnlijk broos en het gaat aan niemand voorbij vaak al scherven voor het bakken in tere vormen of kleurloze brei men draagt het mee over de horizon heen zonder…

februari

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Februari Nu januari vergeefs z'n wonden likt, de natte poten nog nadruipend van het koele dooiwater, sprokkelen we scherven daglicht en nemen we, inhalig de vroege voorjaarsbode koesterend, een voorschot op de lente.…

Een spinnenweb vol parels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Laat stilte nu rond alles staan, laat wind en regen komen, laat scherven en laat dromen geduldig naar elkander gaan.…
Adeleyd2 november 2020Lees meer >

Levensmoedig schrijven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Van onbegrepen scherven, Van versleten woorden, tot een nieuw geheel. Verhalen die leven. Een nieuw gedicht. Is woorden herscheppen tot begrip, dat ik daarna begrijpen kan. Schrijven is bevrijd uiting geven. Aan schitterende prachtigheid. Aan levensliefde die ik voel. Aan levensmoed.…

Maya's drankje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Nee, ik heb geen dromen meer jij hebt ze stukgeslagen met al die harde woorden en voortdurend klagen De scherven liggen in het rond maar zie je dat dan niet er is geen hoop meer enkel nog verdriet Nee, er blijft niet veel meer over van wat we vroeger deelden er rest ons enkel nog wat teloorgegane beelden Herinneringen die langsom meer…

In mijn huis

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
In mijn hoofd ben ik een huis een huis vol geheimen in mijn huis wonen woorden die graag willen rijmen In mijn huis spint de poes en waakt mijn hond hier woont de liefde met een lach op haar mond Soms geeft mijn huis een feest ik kruip in een ansere huid mijn huis staat dan op zijn kop morgen ruim ik de scherven op Mijn huis zal niet…

als water in mijn lippen bijt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 811
scherven breken geen licht scheiden kleuren en gedachten kou is blauwer in het wit rood is warmer in verwachten zo helder denk ik als de zon wat lichter schijnt de bomen groener dan het gras gebladerd zijn maar als ik takken zie draait het hoofd de lus al in wil mijn nek zich breken om de wereld te vergeten diepte lokt in vogelvlucht…

Spreek tot mij!

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.408
stof in kringen de veel te vroeg gevallen bladeren met dode bloesems die vergaderen dans met resten van papieren dingen draai mijn zinnen, spreek mijn woorden hardop luid en laat ze galmen dein dan mee met groene halmen draag mijn stof naar kanten boorden jij dwaze vriend de wind mijn ogen zien je wazig mijn stem gebroken glazig de scherven…

Jij gaf me kracht

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.273
nu de scherven zijn opgeruimd en mijn bloeden opgehouden. houd ik nog meer van haar want ze wilde mij vertrouwen.…

Drenkeling

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.807
Terwijl zij de netten uitwerpt in een wolk van schuimspatten krijst de drenkeling en hijst zich aan boord, In de diepte een verzonken stad onder wuivend wier, een mossig koord leidt naar het schip gekraakt in een donderslag Nu rest er vermolmd hout, groeien er koralen op de mast, de oeroude glorie ligt aan scherven terwijl zijn tranen bederven…
Wimper1 april 2003Lees meer >

Glas

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Je schreef dat op de plavuizen waar wij de liefde bedreven - jij natuurlijk bovenop - een karaf van antiek Venetiaans kristal uit je handen gevallen was en dat je weken later nog de scherven en de splinters trof op onverwachte plekken Diezelfde avond antwoordde ik met een gedicht over bloeiende oleanders in uitbundig wit, rood…

Bevroren ogen

netgedicht
2.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.359
IJsblauw glas, waaruit wij gulzig onze liefde dronken ligt gebroken op de vloer De scherven groeven bijtend zeer druppels pijn delen de zoete wijn Hoe dronken was ik van geluk toen ik niets anders zag dan het diepste meer in jouw waanzinnig blauwe ogen Maar nu de waarheid raak heeft geschoten weet ik mij verloren en bedrogen in al…
Hanny29 augustus 2007Lees meer >

Mijn Achterliggende Boodschap

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Mijmerende woorden, gedachtespinsels Vaag geschreven, nooit exact beschreven Schetsen van scherven en doornen en resten van een overbelastte gum Onderstreepte gevoelens en een overschat verlangen.…

Santiago de Compostela

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.633
Het pad waar je niet vanaf kan raken Omdat je kleuren volgt op de bomen Alleen in stilte met mijn dromen Slechts bezig met mijn eigen zaken De stappen van de duizendtallen Die hier liepen in ver verleden tijd Zorgen en angsten raak ik kwijt Woorden die de stilte hard ontvallen Waar de scherven van mijn leven achterblijven Alleen, met…

Nog maar eens

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 883
het is weer zover pijn snijdt mijn lichaam in twee helften links valt best nog mee rechts werkt verlammend letterlijk voor de buitenwereld lijk ik slechts onhandig maar soms wil die hand niet mee zijn de zenuwen moe geprikkeld staken ze even scherven andere keren struikel ik hoge hakken hebben er niets mee te maken ik voel gewoon eventjes…
Nadine16 oktober 2008Lees meer >

Doofgeschreeuwd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
lossen de wereld op in nauw beknepen ademtochten wensen vol woeste doodsverwachting razen door rauw ontstoken vloekgeluiden wurgen wolken woedende verblinding door een waas van gedoemd zicht in voor rede doofgeschreeuwd gehoor tot hoge prijs gewroken zuigt een demon zijn tanden los gewond gestolde ruïnes blijven met niets dan te lijmen scherven…
Maanjuweel14 december 2008Lees meer >

huwelijksrequiem

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.118
springvloed tot verraderlijk brakmoeras van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur van verstrengelde rotsen en rondvliegend puin tot verscheurde aarde hun huwelijk had het allemaal ze hebben het helemaal gehad ze zijn niet langer man & vrouw abrupte scherven…
jom9 maart 2010Lees meer >

De zin van woorden

hartenkreet
4.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Ik had iets willen zeggen wat jij verkeerd verstond toen jouw woorden vielen buiten zinnen...op de grond langzaam raap ik de scherven bijeen van wat ik dacht dat er was maar misschien dat het nooit bestond het leven valt niet in rechte banen, want alleen en in tranen, schrijf ik op de beslagen ramen waarachter jij verdween waarom…

Van klein tot harig

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
hoe klein is mijn vaas met bloemen, hoe diep wortelt mijn aarde in het bodemloze, het bodemloze van het hart de liefde en trouw in kannen en kruiken, dit komt nu zo maar in me op terwijl er net andere woorden vloeiden die meer aan scherven en dalen deden smeden… het smeden van het heren akkoord, pionnen op het verkeerde bord, smakeloos…
elze8 november 2013Lees meer >

zomaar een gebed

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
De dagen ben ik begonnen met de scherven van gisteren bladeren die geen schaduw geven. Verchroomde woorden gaf ik gespoten over een laag roest. God..... ik ben zo bang dat er mensen zijn die door mij innerlijk van kou zijn gestorven. Ik ben zo bang dat een hulpeloze mij heeft vervloekt.…

Afkomst verloochent zich niet

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Er kwamen stenen werktuigen naar boven, zoals een schraper, messen en een bijl en scherven als de punten van een pijl; men kon welhaast de ogen niet geloven. Ook jachtbuitresten kwamen uit de grond, een mammoetkaak, een neushoornribbenkast, dat gaf qua tijd en volk een goed houvast: Neanderthalers liepen daar ooit rond!…

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
het hoofd vol van het water drijvend tussen grachtenpand en duinenrij, de nieuwe brug het oude strand de zee met zeilen op haar rug doorweekt in ’t witte zomergoed de huid omhult met nevel bij stilte tussen eb en vloed de tram rijdt door het raam dwars door ’t glas ik weet dat het een leugen is er zijn geen scherven toch is daar…

Het niet weten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
niet worden gehoord de weg van adem, vergezeld door kokers gevuld met lood, gaat met lange halen die de vlucht van een buizerd volgt op haar jacht naar het aangeschoten wild schitteringen blijken slechts vonken te zijn van slagen die rakelings maar ook ternauwernood mijn kleintalige poëzie aan banden legt, ik wil graag etaleren met de scherven…
elze15 augustus 2015Lees meer >