2616 resultaten.
tegen het einde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 tegen het einde
knoop je de
eindjes aan elkaar
maak je
een nest voor
de laatste dingen
tuur je
in de verte van
het verleden
ontrafel je
het spoor van
de blinde vlek
vind je
de handen van
een kind
waarin de
verbondenheid
besloten ligt…
Thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 bocht nog in en om
al is 't
voor 't oog
ver te voet te gaan
Je kent het pad
het spoor
de baan, waarin
de kiezels
voelbaar en hoorbaar
door het knarsen
Maar je bent
al thuis....
als 'n goed verstaander.…
spoorslags verdwijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 onder loden luchten
dwars door velden van
knoop-en duizendblad
sporen op stalen banen
lange treinen een
spoorslags verdwijnen
naar Asgrauw-land waar
het pokdalige
gezicht van de dood
loodwit aan prikkeldraad
hangt…
Hemelwaarts
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
511 Onbewust in schemerduister
halfverscholen half geloken
begint zij ongemerkt haar gang
door vocht omstuwd en nevelwolken
Onmiskenbaar trekt zij zienderogen hemelwaarts
rijzend in een baan om aarde
een welving in haar lichtend spoor
Voor Majka…
De stukjes rode draad
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
538 ik spaar
de stukjes rode draad
die braken in mijn leven
niet altijd
was het rechte pad
voor dag en nacht te gaan
daar waar
het juiste spoor ontbrak
dacht ik vrijheid met een lach
maar ongebonden zijn
weeft geen patroon
blijkt slechts een irreële droom
ik heb de draad
weer opgepakt het rood geeft
mij nu richting en houvast…
auteur willem elsschot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
600 we proefden hun vreugde en pijn
maar vooral ook hun honger naar vrijheid
en hun verzet tegen verknechting en pijn
zo trok hij een spoor door ons leven
voor mensen van vlees en bloed
zijn werk met liefde geschreven
geeft mij vandaag nog moed.…
Nieuw wonen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
9.842 Nieuw wonen
doet hamers en
zagen en boren
zingen en grommen
Stofdelen bewazigen
de lucht
in het huis
van vrij en majeur
Tranen om het oud
sporen in het stof
twee wangen af
gedenken in mineur…
Tip
snelsonnet
3.8 met 17 stemmen
1.801 Wie dood wil en graag voor een trein wil springen
Komt niet meer zo eenvoudig bij het spoor
Daar staan steeds vaker grote hekken voor
Toch weet ik iets voor depressievelingen:
Je trekt een dikke jas aan met wat draden
En rent naar een station en roept: 'Bin Laden'…
Brandwonden
snelsonnet
3.2 met 40 stemmen
3.138 Ooit stond De Hemel plots in vuur en vlam
En dat heeft diepe sporen nagelaten
Niet slechts bij hen die in De Hemel zaten,
Maar ook bij iedereen in Volendam.
Waarschijnlijk zijn zelfs alle Nederlanders
Na Enschede en Volendam heel anders.…
Twijfelaar
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.305 Lopend op de weg van mijn verleden
omdat ik geen andere houvast kan vinden voor dit moment
waar ik omkijk en zie hoe mijn sporen verdwijnen
ooit gemaakt als handleiding en gids voor het heden
voel ik twee wegen, door elkaar,
de toekomst vecht met het verleden.…
winterhuid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.578 tastend naar zijn oude geur
en gloed
ben ik in het tere omhulsel
gekropen
en zoek onder zijn zachte
winterhuid beschutting
tegen stil verdriet
koester de rafels van milde
warmte, van ruisende sporen
zo raakbaar nog verweven
in de leegte die hij achterliet…
Vlinderzucht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.687 Jouw huid kust het zoute nat,
kom speel met mijn ogen,
smal spoor in het zand,
mijn torso gebogen.
Jouw geuren verdwijnen,
met ritme zo zwart,
nog een keer kijk jij,
mijn vlinder verward.…
Je bloeide geel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 zag je gezicht
blij in de duinen
pakte je hand toen
ik jouw liefde wist
je bloeide geel
ik liep de sporen
van elkaar bekoren
je gaafde heel
bent zelf gekomen
heb je niet genomen
want samen
waren we zoveel…
Slijmerds
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
840 Jong verfrissend groen
Altijd lief ik je
Maar als slakken komen vreten
Hun slijmerig spoor achterlaten
En driftig strooi met slakkenkorrel
Gifgroen
Hen niet deert
Nog jou
Wil ik je verlaten
Voel mijn nederlaag
Vretend slijmerig verslagen.…
Geen fata morgana
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
803 in niemandsland
pak ik je hand
in ogen op verloren
stappen in het zand
van de woestijn markeren
slechts je laatste sporen
mag ik in groen weer de
oase zijn nee geen fata morgana
wel je paradijsje na alle pijn…
Winterslaap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.304 Nu de bomen met wit zijn betogen
wordt ik door hun stilte opgenomen
en zal langzaam een droom geboren,
waar sneeuwen zinken in mijn ogen,
die als een eeuwigheid voortduren-,
niemand telt meer mijn uren;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
Verder nog
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
2.205 zoeter nog dan het suikersap
van de honingbij
groter nog dan de eerste stap
uit het eenden-ei
rechter nog dan het levenspad
van de evenaar
reiner nog dan het rozenbad
rond het tortelpaar
warmer nog dan de zomerzon
aan het hemelblauw
verder nog dan het eindstation
gaat mijn spoor naar jou…
Lectio Divina
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
855 zoekend en verlangend
tast ik naar een dieper
woord, een vonkende zin
een lichtend spoor
soms, na een wenk of glimp
van wat onzegbaar is, stuit ik
op het wonderlijk geheim
dat Gij aldoor aanwezig zijt
en ik U proef, zozeer bemin…
Fluisterende regen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.328 Stemmen en ogen die elkaar niet vinden
en vluchten in grauwe schaduwen die niets
betekenen
of meer vragen dan
een einde
of
een dankbare droom
waar de regen alleen fluistert
en geen sporen uitwist.
En herinneringen alleen
uitdoven omdat ze wensen
zijn geworden.…
Vaak
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.118 Deze nacht is een gevonden spoor waarlangs ik
zoek naar een echo
die ik volgen kan
en die elke stilte weer laat beginnen
met de schaduw die zijn eigen nacht zoekt
en mij weer zal vinden
zolang ik in elke zwijgende nacht
verdwaal…
groen ademhalen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
604 ze gaan reeds
groen ademhalen
terwijl de winter doorgaat
hen met kristallen
te behangen
als een spoor van licht
zonder vlammen
die spinragt
in schemerende nachten
om dromen te verhelderen
waar lente
met helle kleuren
de natuur verwarmen…
Over de grens - gedichtendag
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
854 weedraadjes van het hart
accentueren vreugde verblijdt
en leed gelaten
gaat stapwiegend mee
in sporen van herinneringen
die kleuren vertonen
met sleutel omranding
aan de oever van tijd
ooit zien we elkaar weder…
uitzichtpunten (2)
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.026 wachten in de trein
op 't moment van rijden
in het raam schuift
een wagon voorbij
gaan wij, zij of beiden
ploeterend en knarsend
verbaasd de bergen door
scheef staan alle huizen
de trein beklimt het spoor…
Op drift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
900 Waar ben ik
nu mijn leven stuurloos is
nergens een boei of haven
zelfs geen hand in zicht
om te bereiken
het land waarop ik ging
verzonk de richting
van het spoor
wist ik waar
en ik zou gaan tot morgen
maar de nacht
drijft me verloren…
snerttijd
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
667 als een ongeschoren kinnebakkus
stoppelt het geradbraakte land
waar klamme wolken winterkoud
door het vale zonlicht weerkaatsen
in volgelopen diepgetrokken sporen
een strakke reiger spietst zijn prooi
en blubbert het met smaak in ‘t zuur…
dna
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Elk spoor van twijfel is daarmee verdwenen
Het zat bij Hendrikje echt in de genen.…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Ga bij het spoor niet naar een vent op zoek,
Vergeefs zoek je daar personeel met ballen.
Al voor de eerste sneeuwvlok is gevallen
Loopt het ze bij NS dun door de broek.
We weten nu precies hoe het daar zit,
Ze schijten in de broek bij code ‘wit’.…
Wintermorgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
926 Nu op deze wintermorgen
voetstappen krakend
sporen achterlaten
in de sneeuw
blaas ik mijn verdriet
als adem weg in de kou
waar het door de wind
zal worden gevangen
om in bevroren takken
van bomen te schuilen
tot de zon mijn tranen
omtovert in kleine parels.…
ode aan de meest misbruikte boom van Borne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 aan de rechterkant over het spoor
richting centrum aan de
Bornerbroeksestraat daar hingen
jarenlang de aankondigingen
voor de voetbalwedstrijden
aangeprikt door behendige handen
van actieve vrijwilligers...
van de boom door de jaren heen
geen onvertogen zucht of het
moet de wind zijn die bij vlagen
door zijn kruin blaast…
Regels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 Er komen hoge hekken voor het spoor,
Vrij uitzicht legt men tiranniek aan grenzen,
Ze zullen ze wel leren die dat wensen,
Want regels in dit land gaan altijd voor.
Het volgende wordt hier steeds meer normaal:
Het middel is vaak erger dan de kwaal.…