2904 resultaten.
verbazing
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
757 Telkens als ik een regel schrijf
laat ze tijd verdwijnen
op het onzichtbare papier
aan de andere kant
Gaat ze rechtlijnig door
vlechtend haar weg
in oorsprong van
volmaakte eenvoud
Ze trekt haar kleren uit
en strooit zachtjes zingend
haar poëzie uit
in een bevredigende verbazing…
Zoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
988 ik ben op zoek
naar een luchtledig
om spoorloos te verdwijnen
zonder droefheid na te laten
niet verantwoordelijk te stellen
voor een gedachte van niveau
evenmin als voor
gebruik van drank
een ruimte
waar ik mij straffeloos kan bepalen
tot beeld zonder geluid
en mummelen
zoveel als mij belieft
ad infini……
Een mysterieuze twinkeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 grijs sombert de dag
maar de lente
vonkt nog in je ogen
een mysterieuze twinkeling
van energie en kracht
die kleurt als je lacht
dan lijkt de zon
voor even te schijnen
uit een klarende lucht
om in een zucht
ook weer te verdwijnen
als buiten de regen gutst…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 de stilte ligt als een tapijt
op de grond, de koekoeks-
klok maakt het erger,
ik wil verdwijnen, maar
zie door verplichting
geen hand voor ogen
meer, geen mogelijkheid
te vluchten. vogel doet
z'n werk, komt naar buiten,
en braakt negen uur.-…
Luister
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
565 Hoor je de stilte
van een hart
wat niet meer leeft
bereken jij de afstand
van jou naar mij
naar de dood
leg mijn verdriet
maar naast jouw adem
ik ga wel met de wind
verdwijn zo in het niets
hoor jouw stem
uit diepe ziel geboren.…
Duisternis
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.297 Het einde van mijn wereld
hoe graag ik blijven wilde
en nu verdwijn in het onbekende
Het vervagen van onze wereld
wegzwevend uit jouw armen
terwijl de smaak van tranen bitter is.…
Aardigheidje
snelsonnet
3.2 met 17 stemmen
2.321 Zij beet me toe: "Bah, viezerik, verdwijn!"…
wentelend door kolkende zeeën
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
596 zoals wulpse schelpspiralen
zich lenig en conisch
door kolkende zeeën wentelen
zo wentelt zij zich
bevallig en prachtig
door kleurrijk leven
van indigo blauw
naar mysterie
van wonderlijk
naar warm
zo telkens weer
verschijnend
en verdwijnend
is liefde
haar as…
Een nieuwe wereld
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
854 dat al het leed zal verdwijnen.
Maar we mogen een volmaakte
wereld verwachten.
Dat houd ik in mijn gedachten!…
Lolly
snelsonnet
4.5 met 13 stemmen
1.181 Europa zuigt ons voor miljarden uit
En ied’re week verdwijnen er miljoenen
Naar graaiers die hun straatje schoon staan boenen
Uiteindelijk verandert er geen fluit
Maar wij zijn straks tevredener sinds tijden
Omdat we honderddertig mogen rijden…
Het beeld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
747 Waar ik in mijn dromen de echo
uit het verleden nog hoor klinken
het steeds verder gaat verdwijnen.
De ochtend mij wekt uit dromen
dan voel ik dat mijn hart zich vult
met dankbaarheid voor het leven.…
Mijn woorden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Jarenlang vergezeld
door de schijn
slechts zichtbaar voor
hen die
het waagden
te verdwalen in
de onmetelijkheid van
mijn ziel
maar hopeloos
verstrikt raakten
in de spinsels
van mijn brein
Onvermoeibaar
probeer ik
letters te vangen
maar mijn woorden
verdwijnen onafwendbaar
in de kieren
van mijn leven.…
het lied van de merel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 hoeveel slaapwandelende
dagen moet een
opgesloten mens
verzamelen voordat hij
leeg is de herinneringen
opraken de tijd lang
geleden vastliep om
stilaan te verdwijnen?
hij droomt telkens weer
over het herhaalbare
het gewone:
het bijzondere lied
van de merel…
Buitensporig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 ons lichaam heeft zich van het moment ontdaan
drijft tijdloos in denkbare gedachten
binnentijds vinden vissen hun vloeibaar water
en lijkt de vijver winterloos voor even
het inwisselbare moet zijn object nog ontmoeten
verdwijnen in afwezig
tot ver buiten dit gedicht…
Desi's dromen (2)
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
620 Hij ziet het hakblok wederom verschijnen
Dus hij beroept zich op staatsveiligheid
Als president wint hij zo wéér wat tijd
Maar een artikel laat geen moord verdwijnen
Ach Desi droom nog maar een tijdje voort
Alleen daarin heb jij het laatste woord…
Kern
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Ik verdwijn
zo snel. Zonder veld ben ik voortvluchtig,
sta bloot aan warmtestralen. Je neemt me
of je laat me
vloeien. Ik smelt in het westen, stol
in het oosten. Tussendoor beweegt altijd
het licht.
Ontkleed mij als de koude roept.
Ik luister traag.…
kerven in het onwrikbare (de moeder 2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 op de dodenakker
verdwijnen de ijle
fluisterende schimmen
tussen stille bomen
de jongen een kind nog
moet verborgen blijven
voor het oog van het volk
voor de eer van het land
ze krabt met haar nagels
over de zinken kist
het mes kervend in het
eeuwig onwrikbare…
de klok vooruit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
544 de klok een uur
vooruit gezet
het uur verdwenen
in 't niets
zo zou het eigenlijk
ook met de pandemie
moeten gaan
laten verdwijnen
in het niets
doch als alles
zó simpel was
verdwenen
alle zorgen en
angsten in 't niets
maar ik weet wel
aan mijn dromen
hebt u ook al niets…
de verte vinden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 met de
overschatting van
een vooruitgestoken
borstkas danste hij
met uitgestrekte
armen om haar heen
ze zouden het
vasteland verlaten
zij was verslingerd
aan een minimum
hoeveelheid licht
ze wilde uit het
beeld verdwijnen
onderbelicht in de
schaduw van het
donker leven
ze vonden
de verte in
een lichtflits…
Mist uit zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 De zee is vlak en grijs
Slechts een streepje stroom
glinstert bij de boei
Dan schuift een witte waas
breed als de horizon
over strand en stad
Gumt lijnen uit
Strijkt alles plat
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om zelf ook te verdwijnen…
hoe eeuwig moet zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 in strak blauw
klaren gedachten
verdwijnen schimmen
langs heldere lijnen
scherp tekent
de horizon hemel
contrasteert vandaag
filosofeert over morgen
toekomst is
kristallijn in haar kleuren
in het bouquet van haar geuren
proef je hoe eeuwig moet zijn…
deze zomer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 deze zomer
bivakkeert hij
aan de stroken
van lakens en poëzie
hij verkeert
in een staat
van hypothermie
alles ligt
buiten de tijd
woorden
verdwijnen
alles
wordt gezien
alles bestaat
alles wordt taal
deze zomer
treedt hij uit zijn
lichaam
zet hij geen voet
buiten de deur
hij is overal…
wording
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 je bent een
levende kustlijn
in wording
een landschap
waarin je kunt
verdwijnen
weggeblazen
onder zand
achter watermuren
een rode
slagader op de
wegenkaart
aanjager van
onvoorspelbare
vuren
je wijst
de afwijzing
zijn grens
je bent
een verhaal
in wording…
ijsvrije randen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 Groenland 2022
in een verdwijnende wereld
mist niemand iemand
totdat je in delen
wordt gevonden op
de vuilnisbelt…
Doctor the goat; grootste allertijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Valentino Rossi als beste coureur
Racet tegenstand naar de Filistijnen
Doet hen van lens en uit beeld verdwijnen
Dit is vanzelfsprekend een open deur
Want werkelijk waar met het grootste gemak
Gaf Rossi concullegae graag de zak…
Het leven is zo gelopen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Het leven is zo gelopen
Wat gebeurd is is zo onterecht
Elke dag is een strijd en een gevecht
Zal de zon ooit weer voor me gaan schijnen
En me zorgen voor altijd verdwijnen
Het leven is zo gelopen
Er is niets aan te doen
Het gebeurde vroeger
Het gebeurde toen
Waarom is het mij overkomen
Het leven is zo gelopen…
Oneindig mooi die wolkendans
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
966 Ze glijden zonder haast voorbij,
vergeten waar ze horen,
veranderen van huid en vorm,
verdwijnen zonder sporen.
Het licht beweegt hen als gedacht,
een zachte kracht, onzichtbaar plan.
De hemel draagt wat zij verliet,
een stilte die niet sterven kan.…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Maar vlieger kraakt onder druk, vlinders verdwijnen gedwee.
Verloren illusies koelen de warme lucht.
Vliegenaar en verdriet, verdwijnen getwee.…
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven,
Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen;
Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen,
In wisslend spel van schittren en verstuiven -
En in de branding van dat stage schuiven,
Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, -
Tot indigo en brons in grijs verdwijnen,
Om zilvren kuiven weer omhoog…
jou vergeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 , verdwijnen in het niets alsof een
droom de broze wolk ontwijkt waarin emotie
de uitlaatklep is van het gemis
nu, de leegte valt mee en de kamer
blijft gevuld met warmte, ik zie je niet
en voel je niet doch deze samenhang
van loze woorden rijpen de nacht
tot een volwaardig en voltooid samenzijn…