2333 resultaten.
is het voorzien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 wat ik je zeggen wilde
verstilde
in de taal die ik liefheb
grenzenloos vervlogen
dat wel
het is de beweging achterwaarts
in een diep gevoel
ja, ik weet dat mijn bestemming
verloopt langs die ene weg,
een enkeling begrijpt wat ik bedoel
ik was nog kind toen het
zich openbaarde,
maar hoe te gaan
ik zat daar in het gras
wist van heg…
Gedachten-wolk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
389 Verstilde vragen
van tranen in de nevels
de lotus troost ze.
Witte sterren, hun
geisha’s bewaken poorten
van mijn Melkweg.…
Elders hier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Storende geluiden verstillen,
in onze spontaan verstilde tuin.
Wat is het toch rustig hier.
Wij zijn met thuisvakantie,
wanneer gelukzoekers,
elders zijn.…
Komorebi
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 beelden dalen als
trage bezinksels neer
licht valt door de bomen
de poort scheidt het
heilige van het profane
de schaduw van het haveloze
boompje op de tuinmuur
het zonlicht dat miljoenen kilometers
aflegde om het zielige boompje
binnen enkele minuten te bereiken
verzink in de verstilde eenvoud
de transparante schoonheid van…
In memoriam Herman de Coninck (+ Lissabon 1997)
netgedicht
3.9 met 30 stemmen
3.033 Hoe taal verrassing werd
een woord
inzicht gaf
zo simpel als een deur
die opengaat
op een weids heerlijk landschap
of op een stad.
Lissabon bijvoorbeeld
Het allerlaatste woord geschrapt.…
niet
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
11.680 Leg de bergen
die er niet zijn
maar in de schuur
die er niet staat
zodat ze het landschap
dat er niet is
niet storen.
En ook dit huis
dat nog niet is gebouwd
wordt nauwelijks bewoond.
Enkel de geur
van mijn handen
hangt hier even
in het rond.…
zachte klanken
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.053 ik streel je haren
als door een landschap
van warm en rul zand
strijk
met vingers
langs gevoelige snaren
de trilling van jouw huid
komt nog moeilijk
tot bedaren…
speeldoos
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.387 speeldoos zing je vale liedje
over het lege landschap
in de schemering van streling
in de korrels van koude
liefdeloze gedachten
in huivering van
een krijtwit verleden
opgesloten in de tijd…
hals over kop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
667 het gebeurt
je kijkt naar jezelf
in de spiegel
je verliest jezelf
in een landschap
van ravijnen
je zoekt gehaast
naar een uitweg
maar juist die haast
speelt je parten
Lejo van Kuijeren…
Sneeuw
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
544 Sluimer van wit
moordenaar van het geluid
dimde het licht
Vredevol slaap
eeuwig treurnis
van het groene landschap
Ingedut grond
winterslaap
zuchtend in de mond.…
kleur op kleur
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
749 onderdoor tussen
bomen die als omlijsting
van een natuurlijk
schilderij diepte
suggereren wit landschap
ton sur ton schimmen
't zijn schaapjes op het droge…
Lynx
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
497 In Limburg is een lynx gesignaleerd
Hij heeft er illegaal wat rondgekeken
En is daarna meteen weer uitgeweken;
' Menu en landschap zijn gevarieerd
Maar voor een lang verblijf dank ik beleefd
Omdat men het hier niet op linksen heeft.'…
paysage en france
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 dit lieflijk landschap
van glooiend geluk
beschenen door een
nog breekbare zomerzon
kleurrijker kan ik
het niet rijmen
tederder kan ik
het niet dichten
fantasierijker kan ik
het niet dromen
het is freewheelen
door een bloemlezing
van zelfgekozen poëzie…
een plekje bij het raam
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
538 even in mijzelf
verzonken
denk ik zomaar
nergens aan
door het landschap
van mijn dromen
reis ik wars
van elke waan
doch in mijn hoofd
strijden gedachten
om een plekje
bij het raam…
ploeterende gedachtegang
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
463 hoe ik ook tracht
om van binnenuit
de vreemd
ontroerende kracht
van een landschap
in de regen
neer te schrijven
in verder glijdende
beslotenheid
is er enkel
mijn ploeterende gedachtegang
die op papier verschijnt…
no-fly zone
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 in het
landschap
woest en leeg
regent het
kiezeltjes
uit wolken
van ijzer
bommenwerpers
blijven
aan de grond
men noemt
de regen
in Aleppo
een no-fly zone
van God…
Fernando 'Saudade' Pessoa
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 "Eeuwige toeristen
van onszelf
Geen landschap is er
dan hetgeen wij zijn
Wij bezitten niets,
niet eens onszelf
Wij hebben niets
aangezien wij niets zijn
Welke hand zal ik uitstrekken
en naar welk universum?
Het is niet van mij,
maar dat ben ik"…
edward hopper
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 hij is niet van de wereld
de wereld is niet van hem
in stilte tuurt hij binnen
naar het landschap daar buiten
alleen hij ziet wat hij ziet
geen zon of kunstlicht zichtbaar
leegte is het ongemak
het begin van een verhaal…
In het leven geroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Doesterig loop ik
Buiten - coulissen
Die mijn landschap
Zo typeren zie ik niet meer
Duister denkwerk,
Binnenbrand geblust
Met farmaco - 'k ben
De weg immers kwijt
En mezelf net zo goed,
Terwijl ik doods loop
Te dromen op het pad
Dat alleen door de
Schemering nog iets
Iets verlicht wordt
Is daar opeens een vlucht
Scholeksters…
Verzegeld
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
651 Woorden worden verzegeld,
ogen worden gesloten,
het zwijgen wordt verstild.
Gedachten vechten tegen
een volmaakt lijkende hemel,
handen reiken de wolken haast aan.
Mijn gezicht schreit
zonder een begrijpen,
ik voel me in de duisternis staan.…
Reizen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.427 De kracht
van de verbeelding
huist in mijn hoofd
zij draagt mij
met vleugels
op de wind
waait mij
naar verre landen
met gouden torens
vreemde klanken
nieuwe kleuren
en ander licht
naar verre kusten
woeste zeeën
en verstilde stranden
met reusachtige bergen
drukke steden
en kleurrijke straten
mijn verbeelding is breekbaar…
Vergezicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
493 Ranke zwanen
hals aan hals wadend
in wolken luchtende
uiterwaarden
welt het water wijd
de zwanenzang
in stille huid het water
de halzen onder
het spiegelende oppervlak
avondlicht op witte huid
wind waait weg in een
vederlicht vergezicht
de dag is gaan liggen
in het laatste avondlicht
verstild in magisch geluid.…
Met andere letters
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 jij hebt vogels verschrikt
die reeds lang
zaten te slapen
ze wakker gemaakt
uit verstilde rust
door hun veren te strelen
warmte en voedsel
gegeven vleugels gespreid
klaar voor de vlucht
nog hokken ze rond
in onwennig gekwetter
schrijven vrijheid met andere letters
proeven de lucht
van hartstocht en vuur
vliegen uit voor…
Oogsttijd
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
570 Jouw verstilde tranen
de pijn in je ogen
maken van mijn hart
een ruw omgeploegd veld
Ik wilde zo graag samen zaaien
en samen oogsten
maar het werk deed ik alleen
jarenlang
Nu besluit God dat ik alleen moet oogsten
jij moet nu zelf gaan zaaien
en ik wens je zo'n mooie goede
geweldige oogst toe…
Korrels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 ontelbare korrels
op het wereldstrand
duwen rollen
verdringen elkaar
in machteloosheid
in blinde razernij
stormen stenen
naar het strand
verstoren verstilde rust
veranderen de structuur
in wanhoop
verkrampen de korrels
lossen op in
nietsontziende golven
van brute macht
tot de zwartste nacht
het overneemt
ontelbare korrels…
Voor Venus
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
2.410 Bedwelm mij met je geur van duizend bloemen
En laat me rusten in het landschap van je lichaam
Wijs me de weg naar de mooiste bloesem in je tuinen
En laat mij één nacht jouw vlinder zijn.…
Geveld
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
902 De bomen geveld
het kanaal keek
niet eens om
liep gewoon rechtdoor
wat leek het landschap
plots doorzichtig
klein of was het leeg
een open lade
waar herinnering
uit verdween…
SLAPEN GAAN
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.165 Slapen
zullen we gaan
Licht van maan
buiten sluiten
Het landschap
van ons lijf verkennen
Alsof het
de eerste keer is
Het is
aldoor wennen
Een wondere wetenschap.…
De echo sterft
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
746 als de wind vermoeid
zijn sporen trekt
over het landschap
van mijn dromen
hoor ik slechts gefluister
door nog kale bomen
en slenter
stap voor stap
voorbij de echo
die in stilte is weggeëbd…
Stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
496 Stilte, hangend blad
landschap, door een
zachte wind omvat.
Ritselend blad, als een
zacht gefluister,hier
in het duister.
Kijk, voel ontroering
als de natuur rust
in de nacht.…