1000 resultaten.
Het tweede spoor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 het strand
stond in zand geschreven
niet door een mensenhand
ik kon de tekens
nauwelijks ontcijferen
het voelde tegendraads
begon aan mezelf te twijfelen
tot ik het tweede
spoor ontdekte
uit de glooiing in de verte
holde leven naderbij
in achteruit bewegen
stond de ontmoetingsplaats
heel duidelijk beschreven
op de rand van eb en vloed…
Uitgesproken liefde
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.449 Je kunt me niet veranderen, ja of nee
Ik wil geen eb of vloed zoals dat gaat aan zee.
Het is alles of niets, met heel je hart ervoor gaan
Ik wil niet ergens op de derde plaats staan.
Ik houd van jou met heel mijn hart en ziel
Dat was vanaf dag één dat ik voor je viel.…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
Drift
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
651 vannacht
als wolken dromen rijgen
rond een volwassen maan
en verlangen
in jouw rusteloze lichaam waakt
zullen mijn vingertoppen zacht
het vurig dagen raken
traag
zoals de zon stijgt
om de baren warm te strelen
zal mijn mond
jou tot verloren drijven
in een bevend eb en vloed
maar ik zal volgen
en me toevertrouwen
aan het ritme van…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet de tijd
het karkas
van de ruimte
leeg
en ik
ga naar zee
waar de vloed…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.
Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.
Dus lopen wij hier langs de zee
samen gelukkig en tevreden.…
Aan wie ik liefheb...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 De zee
ik heb 'r lief
het ebben en de vloed
nat zand onder m'n voeten
Er is geen
enkel moeten
alleen de branding
en de koele stroom
En uit de zee
verrijst m'n droom:
een vrouw,meermin
half vis
Ik word
verliefd
word smoor
hals-over-kop
Ik weet sinds kort
wat het is:
geen enkel aquarium
van groot formaat voor handen
Is m'n…
Vallende duisternis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
572 Hoog op de top van het duin
ontwaart men een prachtige
zonsondergang
een vuurbal weerkaatst
boven het golvende water
de schemering valt
en de maan werpt zijn lange stralen
over de zee
die zich koestert in de vallende duisternis
lijkt het bij vloed of het een meer is
de zee kabbelt voortdurend
op het roze met zilveren zand
het zilte nat…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
Vlinder
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
882 Soms wil je begrijpen
of begrepen worden
Zoals na eb de vloed komt
en de zon de maan verdrijft
Soms wil je enkel voelen
als een bloemknop die ontluikt
geurend zacht als fluweel
strelend door je hart
Teder en oprecht
bloeiend en groeiend
Soms wil je vluchtten
in oases vol met rust
Jezelf zijn en dromen
in armen vol liefde
versmelten in…
Blauwe kralen
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 strooi ik klaprozen zaad
overheen het verlaten strand
opdat zij door de wind worden gedragen
en bloeien zullen in de duinen
in de pan van het hart
als twee-eiige tweeling verbonden
in de beweging van eb en vloed
tussen de zon en de maan
in het heelal zo verborgen
een sterrenval gelijk
dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te…
Rond Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Gekneveld stuifzand wringt
de jongste vloed uit het zwierige duin
stormachtige buien knijpen traag
het oude, zwakke licht uit de dagen
de eeuwige branding verslindt gulzig
vermaalt smeulende zomersporen tot schuim
een eindeloze en gapende leegte vult
de uit schemer opgetrokken herfstdagen
alles wat stranden steeds stempelt
sterft gestadig…
Moe van het gemis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
917 Ik stel mij voor, jouw geur, jij als de vrouw
die, innig zacht en trots, mij tot zich laat,
een vloed van rust, waarin wij nog bestaat.
Dit hunkeren naar jou, mijn hoofd is moe
van het gemis dat almaar dieper gaat.
Dit lijf voelt leeg, mijn ziel behoort jou toe.…
Waar vind ik mijn vrede toch?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
868 het slaat me van lieverlee,
van links naar rechts
en ik schipper
tussen wal en schip
en raak door scheurbuik,
van een wreedheid als deze,
bedlegerig en wens
te mogen blijven slapen soms
als ik het zou vatten
het verzuurt niet zeggen ze
maar mijn spieren
en deze deining
die aantrekt en
afstoot als eb
en vloed
moet ik jou laten gaan?…
Geertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Als Eb en Vloed
Jouw Downs en Ups
Een lach een traan
Je krachtig verzet.
Wat was en niet meer terug komt.
Dan ontspant je gelaat
Alles wat ooit in je samen dromde
Komt tot staan en staat.
Kan alleen nog door de natuur worden ontbonden.…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 ten diepste
mag je niets verwachten
zo is het bestaan
je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast…
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen
torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand
in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid
lieten zien aan het strand
een kleine amourette blij
die altijd kwam met vloed…
dit persoon houdt er niet van herinnerd te worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
405 de liefde en de dromen vervlogen
waarheidsval en betichting, vluchtige ogen
de minste herinnering
en woorden bogen gericht opzij
omdat geen lucht alsnog ‘t einde was
’n nieuwe lezing
als we ‘t op ‘n scherpere manier doorzien
‘t eb en vloed van gevoel laten stromen
mogen bloeien als ’t ijzeren hart
in de hand van ‘n ieder die dat nog dragen…
Beperkt zicht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.765 Is het dan een wonder
dat je met je vloed van leugens
al verdrinkt bij eb
door de diepte van waarheid?
Hoor ik iemand naar adem snakken
of is ook dat een gewoonte,
een manier
en is de bodem nog steeds niet bereikt
en ben je alleen te redden
als voedsel voor de aarde.…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Een bruine massa dood overspoelt
de aarde zinkend van zwaartekracht,
verdrinkend van ellende en leed,
zonder hoop op adem stikkend
in de vloed van bladerpulp.
Alle liefde is ernstig bekoeld,
vuren roken een uitgedoofde macht.
De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.…
Van de zee.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.018 Sterven
Op mijn strand
Jij bent
Het witte schuim
Dat mijn lichaam siert
Ik ben het zand
Dat keer op keer
Jouw welkom viert
Van de zee
Een tedere streling
Die hart en ziel
Vervoert
Van de zee
De hoogste golf
Die mij steeds
Tot tranen roert
Ik ben het zand
Jij bent de zee
Geen geliefden
Zoals wij twee
Eb en vloed…
Haiku's zomer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
746 Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Zomerbroek
zoekt bloemtjesjurk
om buiten te spelen.
Kampvuur -
twee gitaren praten
met elkaar.
Vllinder maakt
een landing op haar
bloemetjtes jurk..…
Occulte riten
netgedicht
4.5 met 127 stemmen
467 warmte wiegde
water tot
hogere golven
nog dichterbij
jij dacht het
te bezweren
probeerde met
occulte riten
maar je bracht
water naar de zee
wij hebben
de vloed
niet afgewacht
zagen het land
en de steden
verdwijnen in
een gigantisch
pandemonium
waarbij het leven
in zichzelf is gestikt
oplandig treurt
totale verslagenheid
wij…
Begraaf mij vrij ...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.327 Jij beweegt in mij
als eb en vloed
laat mij weer naar
adem snakken
raast als storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken
ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen
proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen
langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in…
MEIREGEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.014 de meiregen valt met bakken
uit de lucht de prunusbloesem
wordt losgeweekt treurt om
snel vergane glorie laat kopjes
hangen ziet op de begane grond
vloed aan regenwater dringen
bij rioolput de merel dempt zijn
gezang minder uitbundig soleert
hij bezwerend naar betere tijden
wisselvalligheid grijpt mijn lurven
neemt me stevig in de houdgreep…
Ik spuwde honderdduizend draken.
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.280 Ik vuur een wolk uit wijde kaken
over vloeden van zonnedauw
of sterrenglans die altoos zou
gloeien in `t hart dat ik wil raken
Zodat ik bekoorlijk blijf haken
aan kant en keurig immer trouw
ook recht door zee, ik hou van jou
spuwde ik honderd, duizend draken
En dat is prima, zijn mijn zaken
als ik het daarbij laten kon
lees: rekening mocht…
We zijn de wortels van één boom
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
768 Maar weet dat ik in jouw buurt toef,
geloven wil dat vloed zal zinken.
Al zijn de woorden nu soms stroef,
ons lied zal eens heel helder klinken.
Uit: "Kristallijn"…
Al mijn dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 we liepen samen
praatten honderd uit
maar alle stappen
die we namen brachten
ons niet echt vooruit
nog keken wij
naar een verdwijnpunt
in wat nevelig wit
droegen argumenten aan
consensus hebben we gemist
de woorden stokten
hun vloed nam af
ons aanvankelijk
enthousiasme koos
steeds het verkeerde pad
ik heb je hand genomen
jou…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…