2744 resultaten.
Zilver maandag
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
6.642 het maan zilver
schittert voor mij
waar donker diep
de vijver troont
schuift de zilveren maan voorbij
de koude nacht
die sterren toont
en rust het water rimpel broos
in stilte van het ogenblik
en deinen zacht
de eenden kroos
tot troost voor mijn
bezwaarde ik
schuift de zilveren maan voorbij
en sprankelt
nog gevoel van mij…
Troostend te weten
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.817 Het is troostend te weten
Dat er toch mensen zijn
Die je vrienden willen heten
Het is troostend te weten
Dat vrienden je niet vergeten
Willen luisteren naar je pijn
Het is troostend te weten
Dat vrienden er willen zijn…
IK wilde ik kon u iets geven
poëzie
3.4 met 43 stemmen
5.436 IK wilde ik kon u iets geven
tot troost diep in uw leven,
maar ik heb woorden alleen,
namen, en dingen geen.
Maar o alzegenend licht,
witheerlijk, witgespreid licht,
daal op haar en laat haar nooit zijn
zonder uw zalige schijn.…
begrijp mijn hart
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.851 Wat als mijn hart slaat
tegen het ritme van een sneltrein?
Wat als mijn hart huilt
als een uitbarstend onweer?
Wat als mijn hart pijn doet
als door een mes doorboord?
Wat als mijn hart verward is
als een compas dat het noorden niet vindt?
Geen inhoudloze woorden
kunnen mijn tranen drogen.…
Een kaars licht op
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.987 Een kaars licht op
vonkt hoop in
donkere kamers
die zwijgend
vertranen
Een kaars licht op
schenkt opnieuw
vertrouwen
in sombere tijden
dragend
Een kaars licht op
evenals
de glimlach
die opnieuw
ontwaakt…
Bezoeker in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
917 ontwakend
word ik gewaar
van de aanwezige
naast mijn bed
mij troostend
toesprekend
met enkel het
daar zijn
dan langzaam
in de verte verdwijnend
alsof de kamer
eindeloosheid kent
ik weet nu
wat ik moet weten
rust voert me mee.…
kleurenpracht
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.231 De regenboog verscheen terwijl ik faxte naar u,
Die kleurenpracht, die liefde eromheen.
Het is als het gevoel van nu,
Zo troostend ook meteen.
Alsof de regenboog zo uit de hemel kwam,
Om hier op aarde te vertellen..
Hoe mooi het op hen overkwam,
Om ons het daarmee te laten verkennen.
Voor als ook onze tijd daar is gekomen
En we dus gaan…
Mam...?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.022 Mam, stel geen vragen
Neem me alleen in je armen
Ik moet deze last alleen dragen
Mam, probeer me niet te troosten
Dit keer zullen je woorden
Mijn pijn alleen maar vergroten
Mam...? Je moet niks meer beloven…
met de dood voor ogen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
5.309 met de dood voor ogen
leef ik
maar niet uitzichtloos
niet wanhopig
scherper dan ooit
zie ik wie Gij zijt -
míjn God
en weet ik dat alles
wat er tussen ons ontstond
onvergankelijk is
met de dood voor ogen
lééf ik…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Wat treurt gij, hooggeleerde Vos
en fronst het voorhoofd van verdriet?
Benij Uw zoon de hemel niet.
De hemel trekt, ay, laat hem los.
Ay, staak dees ijdele tranen wat
en offer, welgetroost en blij
de allerbeste vader vrij
Het puik van uwe aardse schat.
Men klaagt, indien de kiele strandt,
maar niet, wanneer ze rijk gelaân
uit de verbolgen…
Gaai
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
2.219 Zachtmoedig streelde tijd de troost
van ondergang over je veren.
Tot over de horizon hing rust
van je slappe vleugels,
monotoon dood.…
Gevallen blad
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.620 Bomen die hun blad verliezen
staan voor jou als kind.
Die een vader moest verliezen,
een vader, welbemind.
De koude winterdagen
met een frisse bries.
't Hoofd nog vol met vragen:
Waarom nou dit verlies?
De lente komt voorzichtig kijken,
al lijkt het soms op niks.
Treurnis zal nu langzaam wijken;
toch blijft er het gemis.
De zomer…
kom maar
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
1.366 kom maar in mijn armen
mijn lief
laat me je hart verwarmen
mijn hartendief
kom maar met je pijn
mijn engel
ik zal er voor je zijn
mijn bengel
kom maar met je wonden
mijn kind
kom maar met je zonden
mijn vrind
laat me je strelen
mijn schat
hier mag je helen
mijn allerliefste
Tonja
05.10.2003…
meeuwbericht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
962 lang staarde ik uit over de onstuimige zee
de wind nam moeiteloos mijn zorgen mee
het repeterende ritme van eb en vloed
werkte heel rustgevend op mijn gemoed
intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel
mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel
daarginds aan het einde van water en lucht
zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht
mijn gedachten…
klein drama
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.225 kleine stapjes op het tapijt
zo stil dat niemand kijkt
de kleine val niet ziet
van een mens in opbouw
te wankel voor verticaal
het groot geluid, daar
waar de zachte schedel kraakt
tegen het houten geweld van
de schuldige eiken kast
zonder waarde, zeker na vandaag
klaar voor de brandstapel
en dan opnieuw de stilte
geen wijzende vingers…
Verdriet
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.096 Ineens die tranen om zoveel dat kwetst,
dat onbegrepen toch de dagen kleurt,
dat plots naar pijn en naar november geurt
en dat zoveel weer losmaakt
dat allang vergeten leek.
Maar even plots komt weer het licht
en schijnt de zon;
ik weet dat geen seizoen het eeuwig leven heeft
en dat de eb en vloed
dit leven tekent.…
Voor Tineke...
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.760 Met stomheid geslagen,
versuft, niet begrijpend,
niet in te voelen...
Maar Tineke toch,
gisteren nog
hebben we samen gelachen, geplaagd
niet wetend wat er zo vlug zou volgen...
Jij was een vechter,
voor jezelf, je man, je kinderen,voor ons en zovelen;
je kon relativeren en donker kijken,
maar ook weer opstaan en licht ontsteken;
hoe…
smeekbede
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.438 laat ons de mode
negeren en laat ons
graven en wroeten
naar handen en voeten
naar botten, troost en
vredespijpen
laat ons
laten we
laat
god wat is het
laat…
Echt altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.750 De tijd dat wij elkaar niet kenden
en niet wisten van elkaars bestaan
is haast niet meer voor te stellen
omdat wij zolang samengaan
Als ik kijk in jouw lieve ogen
je zie, je voel, heel dicht bij elkaar
dan durf ik heel voorzichtig te denken
we blijven echt altijd een paar
Want doordat wij al zolang één zijn
ben ik echt nooit meer alleen…
's avonds
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
7.962 ik leef met haar
en kom ze tegen
op elke plek
waar ik maar ben
en 's avonds
zit zij in mijn hoofd
veel dichter kan ik niet
ik wijs haar af
en toe de deur
zodat zij wijken moet
maar blijven ook
en 's avonds
heb ik dan weer spijt
veel beter ben ik niet
ik geef een naam
en troost mij dan
omdat ze mij zo eigen is
een stuk van mij…
De laatste draak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
971 het vuur,
de warmte, het uur
waarop gebeuren moet
door eenzaamheid gevoed
Gebroken, woest en overstuur
werpt hij een grote wolk van vuur
Een hoge gil verstomt terstond
een vrouw ligt zielloos op de grond
Door pijn en woede destructief
maar tevens kinderlijk naïef
drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam
en zoekt en vindt er even troost…
De verstikking
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.448 Jij schreeuwt
in stilte
onhoorbaar
voor iedereen
die zijn ogen
dicht heeft
Je huilt
zwarte tranen
onzichtbaar
voor iedereen
die jou niet
in de ogen kijkt
Je zwijgt
in verstikking
gechanteerd
door liefde
gekneveld
door loyalitiet
Ik zou je willen vasthouden
maar de troost
van geborgenheid
is gestorven
in jou
De paradox…
Voor Annick (vermoord teruggevonden)
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.973 Als 't roze morgenlicht
een lieve dag aankondigt
maar plotseling door
zwarte luchten wordt verdreven,
zo werd een veelbelovend leven
in één klap afgebroken.
Geen afscheidswoord werd nog gesproken.
We vinden hier geen zin, geen troostend woord
en toch draait veel op deze dwaze wereld voort.
Lieve Annick, blijf hen nabij die om je treuren…
vlinderstruik
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.095 in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn schoonouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn…
Zonder jou...
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.814 Wat was je lief
om mij te troosten,
wat was je lief,
door er voor mij
te zijn,
kan ik nu
jouw liefde oogsten,
is mijn hart niet
van porselein...
Was heel even aangeslagen,
zat er eventjes doorheen,
blijk jij mijn hoop
in bange dagen,
laat me daarom nooit,
nooit meer alleen...…
Vlinderzang
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.547 vrees omklemt je trillend hart
benauwt je tere longen
snakkend naar verlichte lucht
ruimte waar nog wordt gezongen
gekrenkt jouw ijle wonderwezen
bestemt verdriet je fijne lied
klinkt enkel nog de jammerklacht
van hopeloos vermoeid gezucht
kom laat je krachten warmen
met luisterwoorden in mijn macht
jouw verzwakte klanken sterken
bewerk…
Keramiekkraampje op het plein
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.688 Vannacht stond ik op het marktplein
in bedriegende gedachten
vergeefs op jou te wachten
zonder daar ook echt te zijn
Mijn hand ging over stapels borden
gestald om aangeraakt te worden
Zachtjes tikte ik er eentje aan
die had moeten blijven staan
Niet al wat breekt wordt ook vermalen
In de helle juni zon
blonk het glazuur er niet minder…
Bitter mooi
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
609 Als schoonheid pijn doet
bevrijdt van
en bindt
aan dat waar men voor vlucht
Als de tijd
zijn eigen ritme kent
simpelweg omdat het is
en beklijft
schreeuwt: "jij blijft!
maar kan niet meer terug
en zal ten onder gaan!"
Huilt men dan
om het grauw dat men vervult?
Vraagt men niet
even niet te denken
denkt men niet
even niet meer…
Mehmet
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
938 Zeg maar niets
Houd me vast
Laat me even op
Jouw schouders leunen
Mijn handen
Door jouw
Donkere krulharen woelen
Even die kus
Heel even proeven
Hoe het kan zijn
Ben seni seviyorum
Klinkt het als een
Zachte fluister
Wonderlijke woorden
Krullen lippen
noem het liefde
het troost…
Wenen
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.961 Dank aan die 't geween daar van
Met het wenen troosten kan!…