Alle inzendingen over zelf-troost

2744 resultaten.

Sorteren op:

Zilver maandag

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.642
het maan zilver schittert voor mij waar donker diep de vijver troont schuift de zilveren maan voorbij de koude nacht die sterren toont en rust het water rimpel broos in stilte van het ogenblik en deinen zacht de eenden kroos tot troost voor mijn bezwaarde ik schuift de zilveren maan voorbij en sprankelt nog gevoel van mij…
Verdano29 april 2003Lees meer >

Troostend te weten

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.817
Het is troostend te weten Dat er toch mensen zijn Die je vrienden willen heten Het is troostend te weten Dat vrienden je niet vergeten Willen luisteren naar je pijn Het is troostend te weten Dat vrienden er willen zijn…

IK wilde ik kon u iets geven

poëzie
3.4 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.436
IK wilde ik kon u iets geven tot troost diep in uw leven, maar ik heb woorden alleen, namen, en dingen geen. Maar o alzegenend licht, witheerlijk, witgespreid licht, daal op haar en laat haar nooit zijn zonder uw zalige schijn.…

begrijp mijn hart

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.851
Wat als mijn hart slaat tegen het ritme van een sneltrein? Wat als mijn hart huilt als een uitbarstend onweer? Wat als mijn hart pijn doet als door een mes doorboord? Wat als mijn hart verward is als een compas dat het noorden niet vindt? Geen inhoudloze woorden kunnen mijn tranen drogen.…
Cindy9 september 2002Lees meer >

Een kaars licht op

netgedicht
3.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.987
Een kaars licht op vonkt hoop in donkere kamers die zwijgend vertranen Een kaars licht op schenkt opnieuw vertrouwen in sombere tijden dragend Een kaars licht op evenals de glimlach die opnieuw ontwaakt…

Bezoeker in de nacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
ontwakend word ik gewaar van de aanwezige naast mijn bed mij troostend toesprekend met enkel het daar zijn dan langzaam in de verte verdwijnend alsof de kamer eindeloosheid kent ik weet nu wat ik moet weten rust voert me mee.…
Yvonne Gommer26 september 2002Lees meer >

kleurenpracht

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.231
De regenboog verscheen terwijl ik faxte naar u, Die kleurenpracht, die liefde eromheen. Het is als het gevoel van nu, Zo troostend ook meteen. Alsof de regenboog zo uit de hemel kwam, Om hier op aarde te vertellen.. Hoe mooi het op hen overkwam, Om ons het daarmee te laten verkennen. Voor als ook onze tijd daar is gekomen En we dus gaan…
nymphea17 oktober 2002Lees meer >

Mam...?

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Mam, stel geen vragen Neem me alleen in je armen Ik moet deze last alleen dragen Mam, probeer me niet te troosten Dit keer zullen je woorden Mijn pijn alleen maar vergroten Mam...? Je moet niks meer beloven…
Tulay27 oktober 2002Lees meer >

met de dood voor ogen

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.309
met de dood voor ogen leef ik maar niet uitzichtloos niet wanhopig scherper dan ooit zie ik wie Gij zijt - míjn God en weet ik dat alles wat er tussen ons ontstond onvergankelijk is met de dood voor ogen lééf ik…
Hans Bouma25 augustus 2004Lees meer >

Vertroostinge aan Gerard Vossius

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.111
Wat treurt gij, hooggeleerde Vos en fronst het voorhoofd van verdriet? Benij Uw zoon de hemel niet. De hemel trekt, ay, laat hem los. Ay, staak dees ijdele tranen wat en offer, welgetroost en blij de allerbeste vader vrij Het puik van uwe aardse schat. Men klaagt, indien de kiele strandt, maar niet, wanneer ze rijk gelaân uit de verbolgen…

Gaai

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.219
Zachtmoedig streelde tijd de troost van ondergang over je veren. Tot over de horizon hing rust van je slappe vleugels, monotoon dood.…
Fa Claes14 oktober 2004Lees meer >

Gevallen blad

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.620
Bomen die hun blad verliezen staan voor jou als kind. Die een vader moest verliezen, een vader, welbemind. De koude winterdagen met een frisse bries. 't Hoofd nog vol met vragen: Waarom nou dit verlies? De lente komt voorzichtig kijken, al lijkt het soms op niks. Treurnis zal nu langzaam wijken; toch blijft er het gemis. De zomer…
Leon22 november 2004Lees meer >

kom maar

hartenkreet
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.366
kom maar in mijn armen mijn lief laat me je hart verwarmen mijn hartendief kom maar met je pijn mijn engel ik zal er voor je zijn mijn bengel kom maar met je wonden mijn kind kom maar met je zonden mijn vrind laat me je strelen mijn schat hier mag je helen mijn allerliefste Tonja 05.10.2003…

meeuwbericht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 962
lang staarde ik uit over de onstuimige zee de wind nam moeiteloos mijn zorgen mee het repeterende ritme van eb en vloed werkte heel rustgevend op mijn gemoed intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel daarginds aan het einde van water en lucht zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht mijn gedachten…

klein drama

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.225
kleine stapjes op het tapijt zo stil dat niemand kijkt de kleine val niet ziet van een mens in opbouw te wankel voor verticaal het groot geluid, daar waar de zachte schedel kraakt tegen het houten geweld van de schuldige eiken kast zonder waarde, zeker na vandaag klaar voor de brandstapel en dan opnieuw de stilte geen wijzende vingers…

Verdriet

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Ineens die tranen om zoveel dat kwetst, dat onbegrepen toch de dagen kleurt, dat plots naar pijn en naar november geurt en dat zoveel weer losmaakt dat allang vergeten leek. Maar even plots komt weer het licht en schijnt de zon; ik weet dat geen seizoen het eeuwig leven heeft en dat de eb en vloed dit leven tekent.…
Adeleyd4 september 2007Lees meer >

Voor Tineke...

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.760
Met stomheid geslagen, versuft, niet begrijpend, niet in te voelen... Maar Tineke toch, gisteren nog hebben we samen gelachen, geplaagd niet wetend wat er zo vlug zou volgen... Jij was een vechter, voor jezelf, je man, je kinderen,voor ons en zovelen; je kon relativeren en donker kijken, maar ook weer opstaan en licht ontsteken; hoe…
Adeleyd12 oktober 2007Lees meer >

smeekbede

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.438
laat ons de mode negeren en laat ons graven en wroeten naar handen en voeten naar botten, troost en vredespijpen laat ons laten we laat god wat is het laat…

Echt altijd

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.750
De tijd dat wij elkaar niet kenden en niet wisten van elkaars bestaan is haast niet meer voor te stellen omdat wij zolang samengaan Als ik kijk in jouw lieve ogen je zie, je voel, heel dicht bij elkaar dan durf ik heel voorzichtig te denken we blijven echt altijd een paar Want doordat wij al zolang één zijn ben ik echt nooit meer alleen…

's avonds

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 7.962
ik leef met haar en kom ze tegen op elke plek waar ik maar ben en 's avonds zit zij in mijn hoofd veel dichter kan ik niet ik wijs haar af en toe de deur zodat zij wijken moet maar blijven ook en 's avonds heb ik dan weer spijt veel beter ben ik niet ik geef een naam en troost mij dan omdat ze mij zo eigen is een stuk van mij…

De laatste draak

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 971
het vuur, de warmte, het uur waarop gebeuren moet door eenzaamheid gevoed Gebroken, woest en overstuur werpt hij een grote wolk van vuur Een hoge gil verstomt terstond een vrouw ligt zielloos op de grond Door pijn en woede destructief maar tevens kinderlijk naïef drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam en zoekt en vindt er even troost…

De verstikking

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.448
Jij schreeuwt in stilte onhoorbaar voor iedereen die zijn ogen dicht heeft Je huilt zwarte tranen onzichtbaar voor iedereen die jou niet in de ogen kijkt Je zwijgt in verstikking gechanteerd door liefde gekneveld door loyalitiet Ik zou je willen vasthouden maar de troost van geborgenheid is gestorven in jou De paradox…

Voor Annick (vermoord teruggevonden)

netgedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.973
Als 't roze morgenlicht een lieve dag aankondigt maar plotseling door zwarte luchten wordt verdreven, zo werd een veelbelovend leven in één klap afgebroken. Geen afscheidswoord werd nog gesproken. We vinden hier geen zin, geen troostend woord en toch draait veel op deze dwaze wereld voort. Lieve Annick, blijf hen nabij die om je treuren…

vlinderstruik

netgedicht
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.095
in onze tuin staat een oude vlinderstruik prachtig te bloeien deze vlinderstruik stond eerst in de tuin van mijn schoonouders iedere zomer verspreiden deze paarse bloemen een intens vertrouwde geur als een vlinder op een bloem neerstrijkt raken zij me even aan een tedere begroeting van hen die zo troostend voelbaar aanwezig zijn…

Zonder jou...

hartenkreet
4.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Wat was je lief om mij te troosten, wat was je lief, door er voor mij te zijn, kan ik nu jouw liefde oogsten, is mijn hart niet van porselein... Was heel even aangeslagen, zat er eventjes doorheen, blijk jij mijn hoop in bange dagen, laat me daarom nooit, nooit meer alleen...…

Vlinderzang

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.547
vrees omklemt je trillend hart benauwt je tere longen snakkend naar verlichte lucht ruimte waar nog wordt gezongen gekrenkt jouw ijle wonderwezen bestemt verdriet je fijne lied klinkt enkel nog de jammerklacht van hopeloos vermoeid gezucht kom laat je krachten warmen met luisterwoorden in mijn macht jouw verzwakte klanken sterken bewerk…
Ludy Bührs27 februari 2008Lees meer >

Keramiekkraampje op het plein

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.688
Vannacht stond ik op het marktplein in bedriegende gedachten vergeefs op jou te wachten zonder daar ook echt te zijn Mijn hand ging over stapels borden gestald om aangeraakt te worden Zachtjes tikte ik er eentje aan die had moeten blijven staan Niet al wat breekt wordt ook vermalen In de helle juni zon blonk het glazuur er niet minder…

Bitter mooi

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
Als schoonheid pijn doet bevrijdt van en bindt aan dat waar men voor vlucht Als de tijd zijn eigen ritme kent simpelweg omdat het is en beklijft schreeuwt: "jij blijft! maar kan niet meer terug en zal ten onder gaan!" Huilt men dan om het grauw dat men vervult? Vraagt men niet even niet te denken denkt men niet even niet meer…

Mehmet

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 938
Zeg maar niets Houd me vast Laat me even op Jouw schouders leunen Mijn handen Door jouw Donkere krulharen woelen Even die kus Heel even proeven Hoe het kan zijn Ben seni seviyorum Klinkt het als een Zachte fluister Wonderlijke woorden Krullen lippen noem het liefde het troost…