1446 resultaten.
Zwijgende verbintenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 Is wat ze vroeg
ze wisten
twee zielen in volle betekenis
van lijfelijke eindigheid
door warme handen verstrengeld
zichtbaar breekbaar
tastbaar, dankbaar
een zwijgende verbintenis…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
111 Molens omarmen meer dan wind alleen
in het water rimpelen hun silhouetten
door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen
uitingen…
pijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.206 Scherpe stukken ijzer snijden en krassen
Rode strepen worden zichtbaar,
pijn, angst en verbijstering vloeien door elkaar.
Helder denken gaat niet meer,
armen en benen doen overheersend zeer.
Maar snijden is de oplossing niet,
ook niet als je geen andere weg meer ziet.…
GOD
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.342 Immer in beweging
als een zachte wind
is het stil gefluister
dat stof tot leven brengt
Een zichtbare wereld
schepping van Zijn geest
verscholen achter
'n sluier van verborgenheid
Waar kracht en liefde
werkzaam zijn
en duisternis doorboord wordt
door nooit aflatend licht
Hij is wat Hij is
leven achter vormen
een zee zonder horizon…
Leeg is de cirkel
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.042 Je telt de stiltes,
die zichtbare lijn leidt
naar jezelf … naar niemand.…
eenzame reis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.270 leven als een eenzaam mens
een lichaam dat vervaagt
woorden eens uitgesproken
de ziel die het verdraagt
onzichtbaar voor de mensen
toch zichtbaar voor hun haat
leven in het duister
alsof je niet bestaat
zijn zoals de wind
toch gebonden aan het leven
liefde ooit gegeven
haat gekregen
de liefde nooit beantwoord
nooit bestaan
ik heb…
De nieuwe foto
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 ik was erbij
maar zijn schaduw
sprak niet tegen mij
zichtbaar was hij
in de keuzes die
hij ooit maakte
kleur en vorm
naar zijn hand in
harmonieus verband
alleen de twinkels
zijn verdwenen met
de innemende lach
zij gaven ziel
en spanning aan alles
dat in zijn omgeving was
stilte zwijgt rondt een
leven af dat nog zoveel…
Sprekende ogen...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.328 Zie hoe vreugde en verdriet
in haar ogen zichtbaar verschijnen
haar emoties zijn niet hypocriet
maar kunnen waarheid overseinen!
Zie hoe de spiegel van haar ziel
zich in haar ogen openbaart
eenvoudig en subtiel
haar innerlijk verklaart...…
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
584 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
elektrisch geladen, meercellig gestemd
trillend…
Ik heb je lief
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
1.445 telkens als ik je zie,
weerspiegelend
in mijn ogen,
kan ik een lach
niet weerstaan
telkens word ik
naar jou toe gezogen
reeds vroeg viel de avond
waarbij de huid
opgerekt door jaren
steeds meer ruimte vond
om de vergankelijkheid
zichtbaar te verklaren
telkens als ik je zie
spreek ik in alle stilte
die ene hoopvolle zin;
ik heb…
een seconde
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
590 dat tijd voortschrijdt
ondanks sporen
ik geloof niet
in voorwaardelijk
bekijkt het absolute
doorheen helder glas
zichtbaar het zand
of de korrels
zinloos vallen en
loos rollen zonder zin
tot aan de voet
van bij zijn
ervaart een seconde
meer glas
ooit komt die tel
als het wonder
mijner tijd
geeft het zicht op
waarom dat…
met hese stem
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
970 ik ben niet meer bewoonbaar
nu alles schreeuwt om
het tekort
want waar is mijn wereld
waar zijn de dingen die gevoed
werden, vertrouwd
zichtbaar
als grijze adem
in het bewierookte gekkenhuis, net buiten
de spiegel en het opzwellen van
mijn buik
waar zijn de ankers
die ik slaafs vasthield en in de tijd gooide
zodat ik ze beleven…
Is louter vreugde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
602 zichtbaar wiegen
op een zucht van wolkenwitte bloesems
zacht en zachter
een nieuwe dag ontvouwt zich
vol kleine tederheden
het raakt me diep
die passeert meer van nabij
van groei naar bloei
door de taal die ik bemin
o, dacht ik
is louter vreugde die heeft herkend
door de stilte heen
wieg je zachtjes heen en weer
onder het hemelsblauw…
Mijn woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.055 Mijn woorden zweven stil door de lucht
Onzichtbaar en geruisloos
Enkel zichtbaar als ik ze voordraag
Mijn woorden zijn op reis
En tot ze uit het zicht verdwenen zijn
Zul je ze blijven horen.…
- De ontsmette wereld -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
468 Geboren, gereinigt zo ontsmet
de plekken gedroogd, als tranen
met palmtakken in de hand
waar de lammeren ter wereld komen
begroet de plaats van de daad,
in gereedheid gebracht
waar men kritische vragen durfde stellen
zo wit steriel gemaakt, geconfronteerd
onderdeel daarvan
wat zuiver verbleekt moest zijn
in eenvoud en schoonheid zichtbaar…
Toch is hoop alles
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
902 vermoeide handen zijn slecht
op hun gemak
reuma laat sporen achter
van pijn bij het werken
ik protesteer
het achtervolgd mij op de borst
waarheid is een gouden draad
op de zichtbare kant
moet ik zeggen, voor mij
bij het ochtendgloren van de dag
toch is hoop alles
om de pijn te bestrijden
door middel van rust onder de zon
van het noorden…
Nog onbevangen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 nu de waarheid aan de waslijn hangt
zijn de kleuren zichtbaar vervlogen
de wind heeft een oor te luister gelegd
al het vangt zijn dromen uit 'n grijs
verleden waar de oudroze harten
nog altijd memoreren aan toen
liefde nog onbevangen was
zij als 'n regenboog kon ontluiken
geurden bloemen mooier met
hun fragiele verschijning
deed 't menig…
Als rode draad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 ik zoek de tijd
in kleine uren
ver van gaan en komen
in hetzelfde huis
waar naast rust en stilte
ook mijn dromen wonen
en seconden eeuwigheden
tikken als mijn blikken
buiten de dimensies treden
waar het aardse heden
slechts als rode draad
in het verleden zichtbaar wordt
die ik moet grijpen
bij mijn beladen terugkeer
uit immense…
hangplek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 de witte wereld gaf geen zicht
op warme tenen of een veilig dak
de afgezakte ranken van mijn oude klimop
lieten meer te wensen over
en het ongemak van dikke dekens
drukte zwaar
tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar
kouder werd, liep er slechts wat warmte
tussen opgepakte veren
zoveel keren al
gaf de voederplank niet alleen maar
wat…
De tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Daar op de rand van de tijd
Waar de muur doorbroken is
En langzaam zichtbaar wordt
Dat de tijd gebroken is
Op de rand van de muur
Staat de laatste van de tijd
De enige die nog over is
Een laatste tel en dan de stilte
Een kostbaar moment
Waarop de tijd weg tikt
Op de rand van de tijd
Ligt de bevrijding te wachten
Totdat het licht gaat schijnen…
tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.081 Veeg mijn tranen niet van me af
Laat ze zitten, laat ze lopen
Ze moeten blijven bestaan
Ze moeten laten zien
Dat ik je nog steeds mis
Dat je me nog steeds raakt
Zelfs na al die jaren
Veeg ze niet weg
Laat ze lopen, wegzakken in de grond
Laat ze leven, in mijn bloemen zichtbaar
Rode rozen waar jij zoveel van hield.…
De nietsheid van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 onschuldig licht
Naar het donker van een
Bezwaard gemoed en
Tenminste nog uit lucht en
Dreigend vocht bestaan waaruit
De ontkiemende korrel zijn
Kracht kan kweken om
Leven door te geven, zij
Staan in schril contrast
Met de nietsheid van nu -
Tranen die geen tranen zijn
Maar uitgelopen mascara -
Of is het gesmolten kunststof -
Zichtbaar…
Het voorjaar wacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 De nacht verliest
Het van het jonge
Ochtendlicht -
Het leven buiten
Dat steeds eerder
Zichtbaar wordt,
Vorst bedekt het
Grasveld nog
Maar jij ziet
Alleen de zon
Die aanlokkelijk
Aan de nieuwe hemel
Te lonken staat,
Je ziet kans voor
Het eerst dit jaar
Je eigenwijze gang
Te gaan, geen zin meer
Om je te voegen in de…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
Hemelruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Zilvervlokken op het glas
worden traag zichtbaar.
In de verte gloort
de horizon als
trillende schuim.
Getuigenis van zinkende
getijden.
Individuen opeengepakt
staren naar de
verzonken planeet,
wachtend op een
veilige haven.…
Het geïnspireerde goed doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Kiest men voor het goed; het wordt
niet altijd zichtbaar en dadelijk beloond.
Maar het kan iemand een spiritueel goed
gevoel geven, dat al zolang niet meer in
iemands hart heeft gewoond.…
Museumcafé
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De fontein zichtbaar alleen.
Herfst op het Stationsplein.
De Onze-Lieve-Vrouwe-Kerk,
dichtbij, maar ver weg.
Geel-blauwe treinen kruisen
tussen ons door.
Auto’s passeren in gepaste draf.
Af en toe een voetganger,
met muts of tas of buggy.
De rotonde van Venlo leeft.…
Portret
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
595 De stoel
meer van de schilder
dan van haar
Licht valt
zichtbaar
van 'r schouder
Ze wordt
geen dag, geen jaar
ouder
Zij, model
uit 'n vervlogen tijd
bloem tussen bloemen
Zij, vrouw
tussen....
'n veelheid aan vrouwen
Ik zou
om 'r kunnen
......rouwen
want nam ze
niet -zonder woorden-
van mij afscheid?…
je masker van as
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 je bleef staan
stopte met bewegen
ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur in de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar in
schuld en de schande
tranen kwamen
want liefde…
september
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 druppel voor druppel
verjaart regen in de oceaan
atomen van haperend vlees
verwarren zon met maan
o, hemel nergens zichtbaar
in wolkenloos rookgordijn
onbeschreven blad, leeg
door verregaande letterpijn
kantlijn klinkt als evenaar
lachen als een hard gelag
alle huid, mergel, aarde
sterft op deze laatste dag…