7023 resultaten.
eeuwige liefde (4)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.137 Dan onverwacht verhaalt de wind
met hunkerend gefluisterd in mijn oor
ik hoor jouw stem, vol van verlangen
hij zegt: ik ben je nooit vergeten
liefste, laat me weten
hoe sta je er nu voor.
Jouw stem gedragen door de wind
streelt liefdevol mijn wang
speelt met mijn haren
ik ben niet bang
weet toch dat jij het bent.
De wind keert om
haastig…
eeuwige liefde (5)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.235 De wind ligt stil, zonder te verhalen
De tijd verstrijkt, de uren worden dagen
weken, maanden, die overgaan in jaren
zwarte nachten, nare dromen
gevuld met pijn, verdriet, vervlogen hoop
zou ik hem ooit nog zien?
Het is nacht ik richt mijn blik naar boven
daar aan de hemel staat een volle maan
een vage stip komt dichterbij
dan vlieg je door…
Eeuwige liefde (6-slot)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.293 De nacht van afscheid is nu aangebroken
een nacht waarin jij mij moet laten gaan
vlieg met mij mee, mijn allerliefste
tot aan de poort van het andere bestaan.…
Weggelopen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 (voor Mirjam)
Je bent bij me weggelopen
en ik heb als een zwaargewond dier
nog de plekken bezocht, die me aan jou
herinnerden, gesnuffeld, geschonken, geheeld.
Maar nu loop ik bij jou weg,
het is meer dan genoeg geweest,
in korte tijd mijn leven op de kop
en emoties die me bijna gek maakten. Bijna,
want ik ken nu het tegengif. Weet nu…
Ik wil de bloembolletjes voelen.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
796 Het moet nacht zijn.
Ik moet de bloembollen niet zien met mijn ogen.
Ik ga de bolletjes planten diep in de aarde.
Alleen zand en ik en de sterren eromheen.
Ik ben een klein en weerloos schepsel.
Ik plant mijn sieruien.
Ik wil ze alleen maar voelen.
Ik kan ze alleen maar nog voelen.
Ik heb geen licht meer in mijn ogen.
Alles is hier zo donker…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…
Klankgedicht I
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.328 En menigeen en een en een
Van homogeen naar molensteen
Eerst vrij en blij dan zij aan zij
Een eendenei en weer een ei en
Dan nog een en dan alleen
Van luchtkasteel naar groen en geel
Van zielsveel naar pikhouweel
Meestentijd steeds weer strijd
Van sluitertijd naar eenzaamheid
Machtssystemen afscheidnemen
Van lief naar leed naar hartenkreet…
Blauwe kralen
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 strooi ik klaprozen zaad
overheen het verlaten strand
opdat zij door de wind worden gedragen
en bloeien zullen in de duinen
in de pan van het hart
als twee-eiige tweeling verbonden
in de beweging van eb en vloed
tussen de zon en de maan
in het heelal zo verborgen
een sterrenval gelijk
dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te…
eindig
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.482 zo ver van
de dag
de eindeloze uren
voel
jij mij
verder
dan meer
zo ver van
hier
herken jij mij
mijn hart
in dat van jou
we dromen
een ster
en vergeten…
Marjolein
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
807 In lange rij achter je kist
geen mens
die drie dagen geleden wist
dat hij vandaag
hier lopen zou
zò diep bedroefd
"t is koud
en kort de plechtigheid
dan denk ik
met verbittering
van nu af aan
ben jij,
Herinnering…
de vijfde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
692 het land verlaten
vreemde ogen
staren in de eeuwigheid
die wij langzaam aan verliezen
het gevecht om de geest
is laveloos
tempeliers bewaken de rots vol trots
bedwelmende roes glas rood bloed
het weet je te vangen
zonder handen te klappen
zelfs geen één geluid
gaat boven bidden uit
zoekt duisternis in
lak zakt altijd richting zwaartekracht…
Hof van olijven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.052 Binnen aardse muren,
op de eindige flanken
van leven en gedurig verduren,
valt de avond over de dag
zonder morgenlicht.
Een onbewogen stuiptrekking
tart het laatste beter weten.
Een gelaten vertwijfeling
ten hemel gericht.
De handen ineengevouwen tot
een onafwendbaar lot.…
NORA STORM OVERLEDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Toelichting:
Nora Storm is op 65jarige leeftijd overleden.
Ze was een begrip in Rotterdam en ver daarbuiten voor haar werk voor mensen die buiten de maatschappij-boot vallen. Ze heeft haar naam eer aangedaan.
Ik draag dit korte gedicht op aan die vrouw van weinig woorden, veel daden!
Dé Nora Storm is gaan liggen
maar het slechte weer…
Dag
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
889 Jij zag, de zon kwam op,
scheen in de kamer
zette alles
in een lichte gloed,
jij zag,
de dag vorderen,
de zon verliet de kamer,
de warmte achterlatend.
Jij zag,
de zon langzaam verdwijnen
wij keken mee,
met jou en de verdwijnende zon.
Jij sloot je ogen,
na nog eenmaal
in de rondte te hebben gekeken,
de zon ging onder.…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Pasfoto
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.249 Overal waar ik ga,
neem ik jouw foto mee.
Vastgeklemd in een klein knijpertje.
Al vijf jaar zeul ik je zo mee.
Je glimlacht op dit fotootje.
Dit mag allang niet meer.
Een pasfoto moet nu ernstig zijn,
dingen veranderen steeds weer.
Ik weet waarom je lacht,
het was die fotograaf.
Zijn hoofd onder een doek,
riep hij luid: "Het linkeroor…
en nu.......
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.468 zo vaak
voor de laatste keer
gekeken
naar de maan
voor de laatste keer
gedachten
aan jouw naam
vergeten
voor de laatste keer
omhoog
naar de sterren
verder
en niet meer omgekeken
de laatste keer
beleef ik
beleef ik jou
telkens weer…
Aan een gevallen makker
gedicht
2.2 met 164 stemmen
27.623 Een witte roos bloeide op het vale veld,
roos van de dood te midden der gewonden
een jong gezicht had in zijn laatste nood
de vage schaduw van een lach gevonden.
"Ik heb het koud" klaagden zijn blauwe lippen
zijn weke hand zocht tastend naar een maat
ik zag zijn leven met zijn bloed ontglippen
en steeds maar liever scheen mij zijn gelaat.…
Van kroeg tot kaap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
967 wier waait met de netten mee
de zon rust op een mistbank
boven hare majesteit, de zee
het stromeisje schenkt ruimschoots
wijn en dein, turft de dekzwabbers
geronseld per dozijn
de zeilen bol, het zeeschuim op de rol
recht ze haar rug
met haar kop pal voor de wind
verdwijnt het schip
op de valreep wankelt een vader
schreeuwend om zijn…
Durende beweging.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.408 Een zich steeds
herhalende beweging,
het tij der seizoenen
doet ons leven
en dat echt jaar in jaar uit.
Zo verstrijken
opeenvolgende jaren,
schuiven wij allen
wat op in de tijd
en dat echt jaar in jaar uit.
Wij lopen trager
waar jaren versnellen,
de fleur vergaat
de geur raak op
en dat echt jaar in jaar uit.
Geld en het goed
in…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar…
kroon van genade
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
954 tijd is stout en ouder zijn is vel
over been alleen is overkomen slootje
springen beginnen zoals gifsla
bloeit bloed rozen klappen
één hand geen geluid sluit
poort moord roept brand
gang bang samen is pijn
sluis loopt vol licht
een schaduw schijnt fel
priester ken kan jij mij
beter dan ik
woord voor woord god
maar!
begrijpen doen zij…
Mijn jeugd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.410 Iedere jeugd is anders
Elk mens is verschillend
de één is moedig
de ander heel welwillend
generaties en culturen
verschillen van elkaar
de één z'n jeugd is leuk
die van de ander juist heel naar.
Vanuit het dieptepunt omhoog
en daarna weer omlaag
iedere jeugd is anders
maar die van mij is gewoon vaag
Ik lach en ik huil
en voel me soms…
net echt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.290 net echt lijk je te slapen,
je ogen vredig dicht
net echt lijk je te slapen,
je huid glinsterend in het licht
net echt lijk je te lachen,
je lippen paarsig blauw
net echt lijk je te lachen,
je huid grauw van de kou
ik hou van je, ik hou van je
ik kan het nog duizend maal zeggen
wat zou ik graag hebben dat je me vastpakt en zegt…
Weggerukt.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.714 Ineens zomaar weggerukt uit het leven
liefste, ons werd niet langer gegeven,
de auto verwrongen tegen een boom
brute werkelijkheid, geen kwade droom.
Hoe moeten wij toch door zonder jou
ik ben zo bang voor wat, ik zou....
ik moet sterk zijn voor de kinderen
maar jouw dood zal me blijven hinderen.
Tranen ze vloeien, voel me zo verlaten
ruik…
Alleen dan!
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
707 Pas wanneer je me zegt,
niets meer om me te geven,
ga ik,
pas als je het gezicht van me afdraait,
vertrek ik,
pas als je me verklaard,
dat er niks meer is,
pas dan,
verdwijn ik in het niets,
alleen dan!…
Denk aan mij zoals je mij mocht kennen.
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
2.367 Wees niet verdrietig nu ik je moet verlaten
laat altijd een glimlach zijn rond je mond,
wij waren geliefden, altijd goede maten
steeds tevreden hoe het leven ons ook stond.
Leef voort lieve lief op je herinneringen
hoor steeds toch weer die opgewekte lach,
er zijn toch zoveel van die lieve dingen
waar jij steed toch weer om lachen mag.
Denk…
Zijn roeping ~ IM Anton Hammerl ~
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.128 vanuit zijn diepe zelf de wil tot schrijven
om te verslaan wat er gebeurt
in plekken waar de vrijheid
niet gewoon is, men met kogels praat
het leven niet als heilig wordt beschouwd
niet zoals zijn achtergebleven familie thuis
hij was de ogen van de wereld
deed wat hij het meeste liefhad
adrenaline schoot door zijn lichaam
dag in dag uit…
GODS VERBOND
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.485 Wij staan hier aan het graf -
stemming wat onwennig
omdat de dood nooit je vriend wordt
Wij staan hier aan het graf
stemmig en al wat zekerder
want de dood hoort bij het leven
Wij staan hier aan het graf
van onze vader en moeder
weer door de dood verenigd.
---------------------------------------------
Toelichting: op de postume 98ste…
WILHELMUS
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.128 Over de zee, aan het westelijk strand,
Ver van mijn Hollandse duinen en velden,
Sterkt gij mij, krijgszang van Nederlands helden,
Zing ik u, lied van mijn land!
Eens waart gij leuze van oud en van jong;
Veel werd gewonnen en veel ging verloren,
Sedert ge in de ure van strijd werd geboren,
't Volk van den Zwijger u zong!
Machtige stem tegen…